MOUSIKIVIVLIO8IKI

2011-11-18T01:26:00.000+02:00

«The Wall»: μια ταινία που οι Pink Floyd θα 'θελαν να γκρεμίσουν

Απομονωμένος σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου με μόνη συντροφιά το φως της τηλεόρασης ένας ροκ σταρ, ο Πινκ, βυθίζεται σταδιακά στην παράνοια.

Απανωτά φλας μπακ διηγούνται την παιδική του ηλικία, την απώλεια του πατέρα, τη σχέση του με την υπερπροστατευτική μητέρα και τα σχολικά χρόνια κάτω από ένα βάναυσο εκπαιδευτικό σύστημα. Ενώ, παράλληλα, οραματίζεται το μέλλον του ως ένας σκοτεινός δικτάτορας που σέρνει πίσω του στρατιές θαυμαστών. Η ταινία, χωρίς διάλογους, βασίζεται μόνο στα θρυλικά τραγούδια του «The Wall». Ενώ η κλειστοφοβική ατμόσφαιρα εντείνεται από τα εφιαλτικά κινούμενα σχέδια που παρεισφρέουν στην οθόνη σαν ονειρικά θραύσματα των νοσηρών σκέψεων του Πινκ. Και ο Αλαν Πάρκερ μέσα από τη μουσική των Pink Floyd υπογράφει μια μοναδική αλληγορία για το τίμημα της δόξας και τη μοναξιά ενός αστέρα του θεάματος που χτίζει γύρω του έναν τοίχο για να προστατευτεί από την πραγματικότητα.

Η ταινία «Pink Floyd: The Wall» του 82 που θα ξαναβγεί στις αίθουσες στις 27 Σεπτεμβρίου, είκοσι πέντε χρόνια μετά την πρώτη προβολή της, κρύβει μεγάλη ιστορία. Αρχικά ο Ρότζερ Γουότερς, μπασίστας και τραγουδιστής των Pink Floyd, που συνέθεσε σχεδόν μόνος το διπλό άλμπουμ «The Wall» του ,80, ήθελε να γυρίσει μια αντίστοιχη ταινία. Σε αυτήν θα αναμείγνυε τις συναυλίες των Pink Floyd με κινούμενα σχέδια του πολιτικοποιημένου σχεδιαστή Τζέραλντ Σκαρφ. Όμως, η δισκογραφική τους εταιρεία αρνήθηκε να προχωρήσει στην παραγωγή εξηγώντας τους ότι η ταινία μοιάζει «εξαιρετικά δυσνόητη».

Την ίδια εποχή ο Αλαν Πάρκερ πλησίασε τον Γουότερς εξηγώντας του ότι θα ήθελε να γυρίσει μια ταινία σχετική με το άλμπουμ του. Προσφέρθηκε μάλιστα να αναλάβει την παραγωγή, όπου θα πρωταγωνιστούσε ο ίδιος ο Γουότερς στον ρόλο του Πινκ. Οι επιλογές αποδείχθηκαν καταστροφικές. Ο Γουότερς δεν μπορούσε να παίξει. Έτσι οι σκηνές από τις συναυλίες της μπάντας αποσύρθηκαν. Το σενάριο του Γουότερς άλλαξε μορφή και ο Πάρκερ σχεδίασε την ταινία από την αρχή, επιλέγοντας στον ρόλο του Πινκ τον Μπομπ Γκέντολφ, τον γνωστό τότε ως τραγουδιστή των Boomtown Rats. Από την αρχική ιδέα κράτησε τα κινούμενα σχέδια του Σκαρφ και τη συμφωνία να μην υπάρχουν διάλογοι αλλά η πλοκή να εκτυλίσσεται μέσα από τα τραγούδια του άλμπουμ.

Η ταινία βγήκε στις αίθουσες το ,82. Ο Γουότερς, που σύμφωνα με τον Πάρκερ ανακατευόταν διαρκώς στα γυρίσματα και συχνά συγκρουόταν μαζί του, είπε: «Απογοητεύτηκα. Ο Πινκ κατέληξε μια αντιπαθής απόμακρη φιγούρα που κανείς δεν μπορεί να ταυτιστεί μαζί του».

Αλλά και ο Πάρκερ ήταν δυσαρεστημένος από τις συνεχείς

παρεμβάσεις του Γουότερς, που δεν ήθελε μια χολιγουντιανή παραγωγή. «Ήταν η πιο ακριβή ερασιτεχνική ταινία που έχω κάνει ποτέ μου», είχε δηλώσει. Τέλος, για τον Ντέιβιντ Γκίλμουρ, τον κιθαρίστα, η ταινία ήταν η αρχή του τέλους για τους Pink Floyd αφού τότε ξεκίνησε η κόντρα του με τον Γουότερς. «Η ταινία ήταν μια αποτυχία», έλεγε, «ιδιαίτερα αν τη συγκρίνουμε με τον θρίαμβο του άλμπουμ και των συναυλιών που ακολούθησαν».

Ο πόλεμος Πάρκερ - Γουότερς

«Όχι τώρα, Τζον, πρέπει να τελειώνουμε με την ταινία, το Χόλιγουντ μας περιμένει στο τέλος του ουράνιου τόξου...». Σύμφωνα με τις φήμες, αυτοί οι στίχοι από το Final Cut του '83, το άλμπουμ που ο Γουότερς υπογράφει πια μόνος του ως Pink Floyd, είναι η σαρκαστική απάντηση στον Αλαν Πάρκερ. Εκφράζουν τη δυσαρέσκειά του για την ταινία «Pink Floyd: The Wall» που ένα χρόνο πριν οι κριτικοί είχαν

χαρακτηρίσει «καταθλιπτική αποτυχία».

Για τον Γουότερς το «The Wall» ήταν ένα επώδυνο στη σύνθεση και εκτέλεση άλμπουμ, μια συρραφή από προσωπικές του εμπειρίες. Τα σπέρματά του βρίσκονται σε ένα οδυνηρό επεισόδιο. Το 1977, καθώς ολοκλήρωναν την περιοδεία τού «Animals», στην τελευταία συναυλία στο Μόντρεαλ ένας θεατής ανέβηκε στη σκηνή και πιάστηκε στα χέρια με τον Γουότερς. Από εκείνη τη στιγμή, όπως έλεγε, γεννήθηκε η ιδέα να γράψει ένα άλμπουμ για την αλλοτρίωση ενός αστέρα της μουσικής βιομηχανίας. «Τότε διαπίστωσα ότι ανάμεσα σε εμάς και το κοινό μας υψώθηκε ένας τοίχος και αυτό οφείλεται στην αλαζονεία και την απληστία μας».

Το διπλό άλμπουμ «The Wall», που κυκλοφόρησε το ,79 και αποτελεί ένα από τα ιστορικά άλμπουμ της ροκ σκηνής, ήταν η προσωπική του εξομολόγηση για την αποξένωσή του από το κοινό. Παράλληλα, όμως, ήταν και μια σχεδόν αυτοβιογραφική διήγηση για τη σχέση του με τη μητέρα του, την παράνοια του εκπαιδευτικού συστήματος -μια κρεατομηχανή που μετατρέπει τα παιδιά σε άβουλα πλάσματα-, την προδοσία της πρώην γυναίκας του, αλλά και τη σύγκρουσή του με την αδηφάγο μουσική βιομηχανία.

Γράφοντας το σενάριο ο Γουότερς διάνθισε την ιστορία της πορείας προς την παραφροσύνη και με άλλες σκηνές. Έτσι, το ξύρισμα των φρυδιών του Πινκ αναφέρεται στον Σιντ Μπάρετ, τον παλιό του σύντροφο, που κατέληξε να περιφέρεται στα ψυχιατρικά ιδρύματα και πέθανε πρόσφατα. Ενώ η μανία του Πινκ, που καταστρέφει το δωμάτιο του ξενοδοχείου, είναι εμπνευσμένη από ανάλογα περιστατικά με πρωταγωνιστές τούς Led Zeppelin.

Κάπως έτσι η σύγκρουσή του με τον Πάρκερ, που ουσιαστικά κινηματογράφησε την πορεία ενός δημιουργού προς την κατάθλιψη, ήταν αναπόφευκτη. «Ο Πινκ δεν είναι ένας καταθλιπτικός ροκ αστέρας σε παρακμή», είχε πει το 2005 ο Γουότερς καθώς ετοίμαζε το ανέβασμα του «The Wall» στο Μπρόντγουεϊ. «Γι' αυτό ήθελα να φωτίσω τις άλλες πλευρές του χαρακτήρα του. Ο Πινκ στην ταινία δεν ήταν ελκυστικός, ούτε καταλάβαινες την εσωτερική του διαμάχη. Κι αν δεν το καταλάβαινες η ταινία δεν είχε λόγο ύπαρξης».

2011-10-09T02:19:00.007+03:00

Ντίνα Παπαϊωάννου

Η Ντίνα Παπαϊωάννου ζει στη Θεσσαλονίκη.
Μία γνήσια λαϊκή φωνή που διέπρεψε σε μεγάλες πίστες, σε σημαντικές μουσικές σκηνές και σε συναυλιακούς χώρους μαζί με καταξιωμένους καλλιτέχνες.

Ο Γιάννης Ζουγανέλης ηθικός αυτουργός για την "είσοδό" της στη δισκογραφία.

Από τις σημαντικότερες συνεργασίες της είναι αυτή με τον Γιάννη Σπανό (τραγούδια του οποίου ερμήνευσε και στο πρώτο της cd "Σημάδια του καιρού"), ο οποίος την χαρακτηρίζει "σπουδαία ερμηνεύτρια".

Μοναδικές συνεργασίες με:

Μίμη Πλέσσα...

Θανάση Πολυκανδριώτη...

Πίτσα Παπαδοπούλου...

Ελένη Βιτάλη...

Λίτσα Διαμάντη...

Καίτη Γκρέϋ...

Ελένη Δήμου...

Σοφία Βόσσου...

Γιάννη Σαββιδάκη...

Α. Χατζή...

Κώστα Τουρνά...

Σταμάτη Κόκοτα ...και με πολλούς ακόμη καλλιτέχνες.

Ο Θανάσης Πολυκανδριώτης και ο Φίλιππος Γράψας υπογράφουν το τραγούδι "Του έρωτα ο κύκλος" από το ομότιτλο cd - single που έγινε χρυσό.

Ακολούθησε το ολοκληρωμένο album με τίτλο «Σε κόσμο ψεύτικο» από τη MELLON MUSIC, με 12 τραγούδια (Λαϊκά – έντεχνα) που ακούγονται ήδη από τους ραδιοφωνικούς σταθμούς.

Σήμερα βρίσκεται στο studio Sofita όπου ηχογραφεί για την ίδια δισκογραφική εταιρία την τέταρτη κατά σειρά δισκογραφική δουλειά «Μη με υπολογίζεις» με promo το ομότιτλο τραγούδι του Χρήστου Νικολόπουλου σε στίχους του Φίλλιπο Γράψα.

Η εμπειρία και το ταλέντο συναντώνται στο πρόσωπο της λαϊκής τραγουδίστριας «Ντίνας Παπαϊωάννου».

(H Ντίνα Παπαϊωάννου εκτός από στίχους σε κάποια τραγούδια της, υπογράφει και δύο ποιητικές συλλογές "Γλυφό νερό" και "Με τα φτερά της νιότης" ενώ μόλις κυκλοφόρησε και το αφήγημά της με τίτλο "Και τη νύχτα.....έρχονται οι άγγελοι".)

2011-09-20T15:32:00.000+03:00

Δίσκος είναι και ραγίζει

Μια ολόκληρη βιομηχανία υπό κατάρρευση. Τα δισκοπωλεία αποτελούν πια είδος υπό εξαφάνιση κι έτσι οι δίσκοι ξεπέσανε στα περίπτερα. Τα κέρδη των εταιρειών συρρικνώνονται. Οι χρυσοί δίσκοι όχι μόνο χάσανε τη λάμψη τους αλλά κινδυνεύουν να αποτελούν πια κιτς ανάμνηση από ένα ξεθωριασμένο παρελθόν. Οι καλλιτέχνες εγκαταλείπουν τις παράλογες απαιτήσεις και εξασφαλίζουν μια θέση σε αυτό το παρηκμασμένο τοπίο της δισκογραφίας, πληρώνοντας μόνοι τους τα έξοδα ενός άλμπουμ. Την ίδια ώρα, νέες ανεξάρτητες εταιρείες καταβάλλουν φιλότιμες προσπάθειες προκειμένου να στηρίξουν τη νεανική παραγωγή. Η κρίση φυσικά της δισκογραφίας δεν είναι νέο φαινόμενο, ωστόσο η πτώση συνεχίζεται αμείωτη.

Αρκεί να δει κανείς πόσο έχει μειωθεί η παραγωγή δίσκων: Το 2008 κυκλοφόρησαν 1.849 δίσκοι, πέρυσι πέσαμε στους 1.125 και φέτος (μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου) βγήκαν στην αγορά 452. Είναι βέβαιο πως πλησιάζοντας προς τα Χριστούγεννα, ο αριθμός θα αυξηθεί, αλλά πόσο; «Ο αριθμός των νέων παραγωγών έχει όντως μειωθεί και αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι τα κόστη παραγωγής (στούντιο, αμοιβές μουσικών, χρηματοδότηση βιντεοκλίπ κ.λπ.) παραμένουν στα ίδια επίπεδα τη στιγμή που οι πωλήσεις εξακολουθούν να μειώνονται» λέει ο Βασίλης Κωνσταντουλάκης εκ μέρους της ΕΜΙ, και συνεχίζει: «Η πτώση δεν σχετίζεται μόνο με την πειρατεία δρόμου ή το παράνομο κατέβασμα κομματιών από το Ιντερνετ, αλλά και με το γεγονός ότι η ύφεση εξαφάνισε τα παραδοσιακά δισκάδικα. Ωστόσο, αν κοιτάξουμε το σύνολο των εκδόσεων, τότε βλέπουμε ο αριθμός αυτός είναι μεγαλύτερος τα τελευταία χρόνια, διότι ως παραγωγή δίσκων καταγράφονται οι εκδόσεις που πάνε στις εφημερίδες και τα περιοδικά ή εκείνες που πωλούνται στα κιόσκια χωρίς απαραίτητα να συνοδεύουν κάποιο έντυπο. Αυτό που σίγουρα συνηθίζεται πια είναι να συγκεντρώνονται όλο και περισσότερες κυκλοφορίες στο β' εξάμηνο της χρονιάς, αφού η αγορά "ανοίγει" λόγω Χριστουγέννων».
* Ο,ΤΙ ΛΑΜΠΕΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΡΥΣΟΣ
Η πρώτη απονομή χρυσού δίσκου έγινε το 1970 για το άλμπουμ του Απόστολου Καλδάρα «Μικρά Ασία». Από το 1970 ώς το 1990 χρυσό ανακηρύσσεται ένα άλμπουμ με πωλήσεις 50.000 αντιτύπων και πλατινένιο όταν ξεπερνά τις 100.000. Από το 1990, ο χρυσός δίσκος πέφτει στα 30.000 αντίτυπα και ο πλατινένιος στα 60.000. Επειτα από μακρά κατηφόρα ο χρυσός δίσκος για έναν ελληνικό δίσκο ξεπέφτει πια στο όριο των 6.000. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Πέτρου Δραγουμάνου, στα τελευταία 10 χρυσά άλμπουμ συμπεριλαμβάνονται τα «Live» των Φωτεινής Δάρρα, Χάρη Κωστόπουλου και Δημήτρη Μπάση, ο δίσκος «Το παιχνίδι παίζεται ακόμα» του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, το «Καλοκαίρι στην καρδιά» της Ηβης Αδάμου αλλά και τα «Τραγούδια κάτω απ' το φεγγάρι» της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων Πάτρας!
Για τα σινγκλ τα σημερινά όρια (ισχύουν από 1ης Ιουλίου 2008) είναι 3.000 για το χρυσό και 6.000 για το πλατινένιο. Ενώ από το 2004 καθιερώθηκε και ο θεσμός του χρυσού/πλατινένιου μουσικού DVD με πωλήσεις 5.000 και 10.000 αντιτύπων, αντίστοιχα. Από 1ης Ιουλίου 2008, έπεσαν ακόμα και αυτά τα όρια στις 3.000 και 6.000 κομμάτια.
«Δεν έχει σημασία σε ποιον αριθμό έχουν πέσει πλέον οι χρυσοί κι οι πλατινένιοι δίσκοι. Σημασία έχει να υιοθετηθεί ένας νέος τρόπος -όπως γίνεται στο εξωτερικό- ώστε να υπολογίζονται όλοι οι τρόποι πώλησης που έχουν δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια», σχολιάζει ο Β. Κωνσταντουλάκης. «Η δισκογραφική βιομηχανία βρίσκεται σε μια φάση επαναπροσδιορισμού τού τι σημαίνει χρυσός και πλατινένιος δίσκος. Ο Πασχάλης Τερζής, ο Φίλιππος Πλιάτσικας, η Ελεωνόρα Ζουγανέλη, η Πέγκυ Ζήνα κάνουν ακόμα πλατινένιους δίσκους. Σημασία, όμως, έχει να προσδιοριστεί μια επιβράβευση που να περιλαμβάνει όλους τους τρόπους πώλησης -όπως για παράδειγμα τις digital πωλήσεις- και όχι μόνο του φυσικού προϊόντος, που ελάχιστα αντικατοπτρίζει πια το εάν ένας καλλιτέχνης είναι δημοφιλής ή όχι. Για παράδειγμα, τα στοιχεία δείχνουν πως το έντεχνο καταναλώνεται περισσότερο στο φυσικό προϊόν, η τζαζ στα βινύλια και η ποπ στα digital. Αρα υπάρχει ένα ολόκληρο κομμάτι και μάλιστα πολύ δυναμικού κοινού που παραμένει αμέτρητο».
Κι ενώ τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι για το 2011 χρυσό δίσκο δεν έχουμε μέχρι στιγμής, οι εταιρείες επιμένουν πως αρκετοί καλλιτέχνες τους έχουν ξεπεράσει το όριο των 6.000 δίσκων. «Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση» εξηγεί ο Νίκος Στεφανάκης, υπεύθυνος της IFPI, του ελληνικού τμήματος της διεθνούς ομοσπονδίας των δισκογραφικών. «Οταν οι εταιρείες διαπιστώσουν πως οι πωλήσεις ενός δίσκου τους πλησιάζουν τα 6.000 αντίτυπα, τότε οφείλουν να ενημερώσουν την εταιρεία ορκωτών λογιστών Deloitte & Touche με την οποία συνεργαζόμαστε. Εκείνοι πηγαίνουν τότε και ελέγχουν τα στοιχεία για να διαπιστώσουν πως πράγματι οι πωλήσεις πλησιάζουν τις 6.000 αντίτυπα και στη συνέχεια δίνουν την έγκρισή τους. Ομως αυτή η διαδικασία πιστοποίησης κοστίζει στη δισκογραφική εταιρεία ένα συγκεκριμένο ποσό για κάθε δίσκο. Χωρίς αυτή την έγκριση εμείς δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι υπάρχει χρυσό άλμπουμ. Ομως, λόγω οικονομικής κρίσης, οι εταιρείες αποφεύγουν να πληρώνουν την Deloitte & Touche. Αρκούνται, λοιπόν, στο να κάνουν δικές τους απονομές χωρίς την επίσημη σφραγίδα».
Μόνο που οι σημερινές απονομές δεν είναι σαν τις μεγαλομανείς φιέστες του παρελθόντος. «Κάποτε οι απονομές γίνονταν για διαφήμιση» λέει ο Πέτρος Δραγουμάνος, γνωστός στατιστικολόγος του ελληνικού τραγουδιού και δημιουργός του CD rom «Ελληνική δισκογραφία, 1950-2011», στο οποίο εμπεριέχεται ο πληρέστερος κατάλογος της ελληνικής μουσικής δημιουργίας. «Τότε που το χρήμα ανακυκλωνόταν, ο ντόρος και ο απόηχος μιας απονομής είχε ως αποτέλεσμα να πουληθούν 2.000-3.000 αντίτυπα ακόμα. Σήμερα που αυτοί οι αριθμοί είναι μακρινά όνειρα, τελειωσαν και οι πολλές απονομές».
* ΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΩΣ ΠΑΡΑΓΩΓΟΙ
Ο Γολγοθάς, πάντως, των καλλιτεχνών έρχεται πολύ νωρίτερα από τις απονομές. Με δεδομένη την αδυναμία των εταιρειών να πληρώσουν την παραγωγή των δίσκων τους αλλά και να συναινέσουν σε κάθε είδους υπερβολική απαίτηση των ερμηνευτών, οι καλλιτέχνες καλούνται πλέον να φτιάξουν μόνοι τους τα άλμπουμ τους: συγκεντρώνουν τα τραγούδια τους, βρίσκουν μουσικούς, νοικιάζουν στούντιο, ηχογραφούν και πηγαίνουν στην εταιρεία με το άλμπουμ έτοιμο. «Η παραγωγή ενός δίσκου και η χρηματοδότησή του μετακινήθηκε πλέον -σχεδόν αποκλειστικά- στις πλάτες των καλλιτεχνών», επισημαίνει ο Π. Δραγουμάνος. «Θα μου πείτε, αφού τα 6.000 ή 10.000 ευρώ που θα ξοδέψουν δεν θα τα βγάλουν ποτέ από τις πωλήσεις του άλμπουμ, γιατί μπαίνουν στον κόπο; Η απάντηση είναι απλή: Διότι χωρίς δίσκο και νέα τραγούδια, δεν υπάρχεις στο μουσικό στερέωμα και κυρίως χωρίς κάνα δυο δυνατά σουξέ, οι περισσότεροι δεν θα βρουν ποτέ δουλειά στην πίστα, η οποία τους εξασφαλίζει την οικονομική επιβίωση».
* Η ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΣΙΝΓΚΛ
Ενα τραγούδι με ολοκληρωμένη ηχογράφηση, μείξεις, αμοιβές μουσικών κοστολογείται περίπου 1.000 ευρώ. Ως εκ τούτου, ενώ παλιότερα τα σιγνκλ των 4-5 τραγουδιών κυκλοφορούσαν ως προάγγελοι του επερχόμενου δίσκου, σήμερα έχουν αντικαταστήσει τα άλμπουμ. «Επειδή το 80% των τραγουδιστών πληρώνουν από την τσέπη τους, είναι σαφές ότι δεν έχουν χρήματα για να ηχογραφήσουν 10 ή 12 κομμάτια. Ετσι εμφανίζεται πια το φαινόμενο των δίσκων με 4-5 τραγούδια, αφού τόσο αντέχουν να χρηματοδοτούν. Ολες αυτές οι εκπτώσεις βεβαίως, έχουν αντίκτυπο στην ποιότητα της ηχογράφησης και της ενορχήστρωσης, αφού το βασικό ζητούμενο είναι το ελάχιστο κόστος, συχνά και το τζάμπα», συνεχίζει ο Π. Δραγουμάνος.
Ριγμένοι, βέβαια, παραμένουν σε αυτό το θολό τοπίο και οι μουσικοί. Δεδομένου ότι οι τραγουδιστές βάζουν από την τσέπη τους χρήματα, έχει καταργηθεί κάθε έννοια κασέ. Παλαιότερα, τα μέλη μιας ορχήστρας ήξεραν πως η αμοιβή τους θα εξαρτηθεί από τις ώρες που θα απασχοληθούν στο στούντιο. Σήμερα άλλοι τους πιάνουν στο φιλότιμο, άλλοι δεν τους πληρώνουν ποτέ κι άλλοι κάνουν εξαντλητικά παζάρια. Υπάρχει και πιο πονηρή μέθοδος: «Ελα να παίξεις δωρεάν στο δίσκο μου κι όταν κλείσω εμφανίσεις, θα σε πάρω μαζί μου και θα έχεις ένα αξιοπρεπές μεροκάματο».
Κι αφού οι δίσκοι δεν πουλάνε, οι εταιρείες βρήκαν άλλο τρόπο να βγάζουν χρήματα αλλά και να παραμένουν στενά συνδεδεμένες με τους καλλιτέχνες τους: Οι συναυλίες αλλά και οι εμφανίσεις του τραγουδιστή σε ένα κέντρο είναι σε στείρες περιόδους ένα πολύ καλό εισόδημα. «Πράγματι, η δισκογραφία εμπεριέχει πια στην δραστηριότητά της και τις συναυλίες. Αγκαλιάζει πλέον τους καλλιτέχνες μ' έναν διαφορετικό τρόπο απ' ό,τι το παρελθοντικό δούναι και λαβείν που περιοριζόταν στην κυκλοφορία μιας δισκογραφικής δουλειάς και την προώθησή της. Εχουμε μια συνολικότερη εικόνα της καλλιτεχνικής τους πορείας. Κι άλλωστε οι συναυλίες αποδεικνύουν πως η μουσική δεν έχει σταματήσει να καταναλώνεται. Ο τρόπος άλλαξε. Η Ελεωνόρα Ζουγανέλη, με μια καριέρα μόλις δύο προσωπικών άλμπουμ, γέμισε με 6.000 άτομα το θέατρο του Βύρωνα» λέει ο Β. Κωνσταντουλάκης.
Ωστόσο, η βασική πηγή εσόδων μιας μεγάλης δισκογραφικής εταιρείας παραμένει η στενή συνεργασία με τις εφημερίδες, δηλαδή τα λεγόμενα premium άλμπουμ, τα οποία για πολλούς έχουν μερίδιο ευθύνης για την απαξίωση των CDs και την κατάρρευση της δισκογραφίας. «Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο οι μόνες εταιρείες που διασώζονται είναι εκείνες με πλούσιο back catalogue, δηλαδή με παλαιό υλικό» λέει ο Πέτρος Δραγουμάνος. «Πριν από αρκετά χρόνια οι άνθρωποι που κινούσαν τα νήματα σε μια δισκογραφική ήταν οι καλοί παραγωγοί και οι άνθρωποι που είχαν διορατικότητα στην ανεύρεση νέων ταλέντων. Σήμερα, οι εταιρείες κρατιούνται από ανθρώπους με γνώση και εμπειρία που μπορούν να γεννούν ιδέες και να πουλάνε το ίδιο ρεπερτόριο με διαφορετικούς, ευφάνταστους τρόπους. Αν, για παράδειγμα, δεις σε μια εφημερίδα μια προσφορά με τίτλο "Τα καλύτερα τραγούδια του Λευτέρη Παπαδόπουλου", σε μια άλλη μια δεύτερη "Τα καλύτερα του Σταύρου Κουγιουμτζή" και σε ένα περιοδικό μια τρίτη με τα "Καλύτερα του Γιώργου Νταλάρα", είναι πολύ πιθανό να περιέχουν πολλά ίδια τραγούδια. Ομως, η εταιρεία το έχει πουλήσει με τρεις διαφορετικούς τρόπους και έχει εισπράξει χρήματα από τρία διαφορετικά έντυπα».
* ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΝΕΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ;
Και όμως υπάρχουν. Τόλμησαν να προσεγγίσουν το νεανικό κοινό - σε αντίθεση με τις πολυεθνικές που το θεωρούν «καμένο χαρτί», πιστεύοντας ότι δεν αγοράζει, αλλά «κατεβάζει» μουσικές. Σε ό,τι αφορά το ρεπερτόριό τους, ειδικεύτηκαν, αγκάλιασαν τους καλλιτέχνες εκείνους που οι πολυεθνικές απαξίωναν, αναζήτησαν και ανακάλυψαν ταλέντα μέσα από το δυναμικό του Ιντερνετ.
«Η ιστορία διεθνώς δείχνει ότι οι μικρές ετικέτες αναπτύσσονταν μέχρι του σημείου να αποτελέσουν στόχο εξαγοράς από μια μεγαλύτερη εταιρεία, η οποία λόγω όγκου και μακροοικονομικών στοιχείων είχε καλύτερη πρόσβαση στην τράπεζα για δάνεια, στους ειδικούς νομικούς για να την απαλλάξουν από βαριά φορολογία -μεταφέροντας την έδρα της σε παραδείσια νησιά. Με αυτούς τους τρόπους συσπειρώθηκε ένα μεγαλύτερο κομμάτι διανομής και έλεγχαν τους κανόνες της αγοράς. Τα στοιχεία που διαφοροποιούν μια πολυεθνική από μια μικρότερη εταιρεία είναι δύο: το κόστος του χρήματος και ο "έλεγχος" της αγοράς από τη μεριά των πρώτων και η δημιουργική μανία σε σημείο αυτοκαταστροφής από την πλευρά των δεύτερων» λέει ο Πάνος Θεοφανέλλης δημιουργός της Archangel.
Από την εταιρεία του κυκλοφορούν τα άλμπουμ της Μόνικας, συγκροτημάτων όπως οι Gad, Ρόδες, My Wet Calvin κ.ά. Εκτός, όμως, από το νέο αίμα της εγχώριας alternative σκηνής, δισκογραφικές σαν την Archangel και την Inner Ear συχνά αποτελούν ιδανικό τόπο δημιουργίας και για καταξιωμένους καλλιτέχνες, οι οποίοι είτε βαρέθηκαν την ψυχρή αντιμετώπιση των πολυεθνικών είτε δυσαρεστήθηκαν από τη συνεργασία τους. Για παράδειγμα οι τελευταίοι δίσκοι του Παύλου Παυλίδη και των Xaxakes βγήκαν από την Archangel, ενώ η Inner Ear φιλοξενεί πια τον Φοίβο Δεληβοριά, τη Λένα Πλάτωνος και τον Θανάση Παπακωνσταντίνου.
Στην εποχή της προχειρότητας, η τελευταία φιλοξενεί στον κατάλογό της φιλόδοξες παραγωγές από το χώρο της indie και electro σκηνής, προσέχει την εικαστική πλευρά των άλμπουμ της, κυκλοφορεί βινύλια, πληρώνει και κάποιες παραγωγές. «Στην Inner Ear με τιμούν, γιατί θεωρούν ότι δημιουργώ έργο. Ηχογραφώ αυτά τα κομμάτια εδώ κι ένα χρόνο. Για μια πολυεθνική, αυτό θα ήταν αδιανόητο» μας είχε πει ο Φοίβος Δεληβοριάς. «Επίσης αισθάνομαι ότι μπορώ να πιω έναν καφέ με τους υπόλοιπους καλλιτέχνες της εταιρείας. Δεν μπορούσα να με βλέπω πια στο ίδιο ράφι με τραγουδιστές με τους οποίους δεν είχα τίποτα κοινό».
Σήμερα, έχοντας ξεπεράσει την αβεβαιότητα των πρώτων ετών, οι «εναλλακτικές» εταιρείες αναζητούν πλεόν έσοδα και από τις παραγωγές συναυλιών. «Αναζητήσαμε τρόπους για να αντεπεξέλθουμε στη συνολική ανάγκη έκθεσης των καλλιτεχνών μας. Μία από αυτές τις πρωτοβουλίες ήταν και η καθιέρωση φεστιβάλ όπως το Ark Festival» λέει ο Π. Θεοφανέλλης.
Δηλαδή, κάνουν πλέον ό,τι και οι πολυεθνικές; «Εμείς το κάνουμε με μεγαλύτερη επιτυχία, διότι όσο μεγαλύτερος είναι κανείς τόσο περισσότερο κινδυνεύει στη φουρτούνα. Οπως δεν μπορείς εύκολα να μετακινηθείς στο κέντρο μιας πόλης με φορτηγό, άλλο τόσο δύσκολα μπορεί ένας μεγάλος πολυεθνικός όμιλος να είναι ευέλικτος στις απότομες αλλαγές» προσθέτει. «Δεν είναι τυχαίο πως καμία πολυεθνική δεν πέτυχε στο χώρο των εκδηλώσεων. Αργησαν να μπουν, καθυστερούν να βάλουν τα χέρια τους στην φωτιά -καθότι είναι υπάλληλοι και όχι επιχειρηματίες- και κυρίως αναγκάζονται να αγοράσουν ακριβά τις υπηρεσίες που προσφέρουν οι κατά τόπους παράγοντες που διακρίνονται στο χώρο των εκδηλώσεων. Τρανή απόδειξη αποτελεί η "ανάποδη" κίνηση της "Live Nation" να προσφέρει και δισκογραφικά συμβόλαια στους καλλιτέχνες που εκπροσωπεί στις συναυλίες. Το εισόδημα από τη δισκογραφία ήταν και είναι ελάχιστο σε σχέση με αυτό από τις εκδηλώσεις».

ΤΗΣ ΜΑΤΟΥΛΑΣ ΚΟΥΣΤΕΝΗ (kusteni@enet.gr)

2011-06-20T15:17:00.002+03:00

ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΑΔΑΜΗ: ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ρόδο. Μουσικός και τραγουδίστρια έχει σπουδάσει ακκορντεόν στο Εθνικό Ωδείο και παραδοσιακό τραγούδι στη σχολή του Αριστείδη Μόσχου. Έχει συνεργαστεί και τραγουδήσει με διάφορα μουσικά σχήματα της Αθήνας και επαρχίας, που καλύπτουν μια μεγάλη γκάμα του ελληνικού τραγουδιού από το παραδοσιακό και νησιώτικο, το ρεμπέτικο και λαϊκό τραγούδι, το ρετρό, το νέο κύμα, το ελαφρολαϊκό, το έντεχνο και το σύγχρονο ελληνικό τραγούδι. Καλλιτέχνες με τους οποίους έχει συνεργαστεί είναι η Μαρίνα Βασιλάκη, η Νάσια Κονιτοπούλου, ο Μιχάλης Γαμπιεράκης, η Τασία Βέρρα, ο Θανάσης Κομνηνός, η Λέλα Παπαδοπούλου, ο Άγγελος Καλαβρυτινός, η Μαίρη Λίντα, ο Μιχάλης Βιολάρης, ο Ηλίας Καραγιάννης, ο Σταμάτης Κόκκοτας, η Δέσποινα Καρλή, καθώς και οι συνθέτες Μιχάλης Τερζής και Δημήτρης Παναγόπουλος. Δισκογραφικά έχει πρωτοεμφανιστεί στα συλλογικά CD «Στροφές Αθανασίας» και «Συνάντηση», ερμηνεύοντας τραγούδια σε στίχους Κώστα Παπαϊωάννου και μουσική Δημήτρη Παναγόπουλου. Επίσης συμμετείχε στο έργο «5 CD MEΓΑΛΟΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ», της FM RECORDS και συγκεκριμένα στα σεγόντα ολόκληρου του «CD2 Σταμάτης Κόκκοτας», σε ενορχήστρωση Μιχάλη Τερζή, όπως και στα vocals του έργου «Γέφυρα Ρίου Αντιρίου» (soundrack) που συνέθεσε ο ίδιος συνθέτης. Tο CD ΚΑΝΕ ΜΕ ΦΩΤΙΑ είναι η πρώτη της ολοκληρωμένη δισκογραφκή παρουσία.

ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΑΔΑΜΗ - ΚΑΝΕ ΜΕ ΦΩΤΙΑ – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Κυκλοφορεί από τον Καθρέφτη Ήχων Αληθινών, ένα νέο mini CD με τίτλο «Κάνε με φωτιά», με την τραγουδίστρια και μουσικό Δέσποινα Αδάμη. Το CD περιέχει 5 τραγούδια και είναι η πρώτη προσωπική της δουλειά. Στα τραγούδια του νέου CD, έχει γράψει μουσική και στίχους η τραγουδίστρια και μουσικός Δέσποινα Καρλή.

Ενορχηστρώσεις έχουν κάνει ο Νίκος Γεωργόπουλος και ο Τάσος Κατσούλης, ενώ στις ηχογραφήσεις συμμετέχουν οι μουσικοί: Νίκος Γεωργόπουλος, Τάσος Κατσούλης, Αργύρης Δαντίλης, Αντώνης Τζώρτζης, Κώστας Δήμου, Γιώργος Λυερός.

Στίχοι για τον έρωτα και την αγάπη, ευαίσθητοι, τρυφεροί αλλά ταυτόχρονα απλοί, άμεσοι και περιεκτικοί, αγκαλιάζονται από ωραίες, χαρακτηριστικές μελωδίες, ποικίλων μουσικών χρωμάτων και ρυθμών. Ήχοι σημερινοί, μοντέρνοι, έντεχνοι αλλά και λαϊκοί περιέχονται στο νέο αυτό CD, που καλύπτει αρκετές μουσικές προτιμήσεις, αφού περιέχει electro - pop, λαϊκή μπαλάντα, έντεχνη λαϊκή ρούμπα, σύγχρονο λαϊκό χασάπικο και ζεϊμπέκικο. Η Δέσποινα Αδάμη, άλλοτε τρυφερή και με ευαισθησία, άλλοτε δυναμική και με πάθος, με τη δική της μοναδική ερμηνεία και με την ξεχωριστή, λαμπερή της χροιά, κατορθώνει να γεφυρώσει τις όποιες διαφορές ύφους των τραγουδιών, δημιουργώντας τελικά ένα ευχάριστο και ομοιογενές μουσικό αποτέλεσμα, που το σφραγίζει ανεξίτηλα το δικό της προσωπικό στυλ.

Ήδη ακούγονται στα ραδιόφωνα το electo – pop «Ξαφνιάζομαι», στην αρχική αλλά και στη REMIX έκδοσή του, το ζεϊμπέκικο « Με κούρασαν οι αγάπες» και η μπαλάντα «Κάνε με φωτιά».

Στις ηχογραφήσεις έπαιξαν οι μουσικοί:

Μπουζούκι, Μπαγλαμάς, Κιθάρα Κλασική: ΝΙΚΟΣ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ

Κιθάρες: ΑΡΓΥΡΗΣ ΔΑΝΤΙΛΗΣ, ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΖΩΡΤΖΗΣ

Κιθάρες Ακουστικές Ηλεκτρικές: ΑΡΓΥΡΗΣ ΔΑΝΤΙΛΗΣ

Πλήκτρα : ΤΑΣΟΣ ΚΑΤΣΟΥΛΗΣ

Κλαρίνο - Νέυ : ΚΩΣΤΑΣ ΔΗΜΟΥ

Βιολί : ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΥΕΡΟΣ

Φωνητικά : ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΜΑΡΤΗ, ΚΩΣΤΑΣ ΜΗΤΡΟΠΑΠΠΑΣ

Ηχοληψία-Μίξη=Studio Nikta(Τάσος Κατσούλης, Αντώνης Τζώρτζης)

Mastering=Studio Nikta(Αντώνης Τζώρτζης)

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΔΙΣΚΟΥ

ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΑΔΑΜΗ - ΚΑΝΕ ΜΕ ΦΩΤΙΑ

Κωδ Δίσκου ΚS209

1.Ξαφνιάζομαι - 3'13

2.Αν ξαναγύρναγες - 3'29

3.Θα΄ρθείς - 2'54

4.Με κούρασαν οι αγάπες - 3'51

5.Κάνε με φωτιά - 3'49

Στίχοι - Μουσική: Δέσποινα Καρλή

2011-06-08T03:23:00.002+03:00

ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΧΡΗΣΤΟΥ "ΣΥΝΤΕΛΕΙΑ"

Η ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΝΩ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΩΣΕ ΑΠΟ ΝΕΑΡΗ ΗΛΙΚΙΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΟΤΙ ΕΙΧΕ ΜΕΓΑΛΗ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤHΝ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ.

ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΣΕ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΣΚΗΝΕΣ ΤΗΣ ΣΥΜΠΡΩΤΕΟΥΣΑΣ ΜΕΤΑΠΗΔΩΝΤΑΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΣΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΤHΣ ΑΘΗΝΑΣ ΔΙΠΛΑ ΣΕ ΜΕΓΑΛΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ΟΠΩΣ, ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΤΑΝΙΣΗ, ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ, ΣΑΜΠΡΙΝΑ, ΒΑΣΙΛΗ ΤΕΡΛΕΓΚΑ, ΕΦΗ ΘΩΔΗ. KAI ME ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΚΟΜΑ.

ΤΩΡΑ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΤΗΣ ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΚΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΝΑ ΜΑΧΙ single ME 6 TΡΑΓΟΥΔΙΑ ΜΕ ΤΙΤΛΟ "ΣΥΝΤΕΛΕΙΑ" ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΡΟΛΟ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΗΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ ΕΠΑΙΞΕ ΤΟΣΟ Η ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΚΗ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ GENERAL MUSIC ΟΣΟ ΚΑΙ ΟΙ ΑΞΙΟΛΟΓΟΙ ΔHΜΙΟΥΡΓΟΙ ΠΟΥ ΤΗΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΗΚΑΝ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥΣ, ΟΠΩΣ ΜΟΥΣΙΚΗ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΡΑΣΕΡΗΣ, ΑΚΗΣ ΜΕΛΗΣ, ΗΛΙΑΣ TΡΥΦΩΝΙΔΗΣ ΣΠΥΡΟΣ ΠΑΠΑΖΑΦΕΙΡΙΟΥ.

ΣΤΙΧΟΙ ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΙΜΠΙΝΟΥΔΑΚΗΣ, ΕΦΗ ΠΑΣΧΑΛΗ, ΡΑΝΙΑ ΤΙΚΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΡΣΑΜΙΔΗΣ.

ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΠΟΥ ΞΕΧΩΡΙΣΑΝ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΕΙΝΑI

1. ΝΑ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ

2. ΜΕ ΤΟ ΔΕΞΙ

3. ΕΙΜΑΙ ΚΟΛΛΗΜΕΝΗ

...ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΑΚΡΟΑΣΗ

2011-04-18T18:15:00.000+03:00

48 Ωρες

Μία προθεσμία ήταν η αιτία να δημιουργηθεί μία μπάντα. Η προθεσμία ήταν 48ωρη και το συγκρότημα διάλεξε να την χρησιμοποιήσει ως όνομά του. Το τρικ έπιασε και οι 48 Ώρες στέριωσαν και χάρισαν στους φίλους τους πολλά 48ωρα με φουλ μουσική και ρυθμό.
Η μπάντα δημιουργήθηκε το Μάιο του 2003 όταν τους ζητήθηκε μέσα σε 2 ημέρες (48 ώρες!!) να φτιάξουν και να παίξουν ένα live dance πρόγραμμα.
Το playlist της μπάντας αποτελείται παραδοσιακά από disco 70's και 80's pop με χαρακτηριστικά ακούσματα από Michael Jackson, Madonna, James Brown, Prince, Boney M, Alphaville, Gloria Gaynor έως mainstream σημερινά κομμάτια που ακούγονται στο ραδιόφωνο.
Από τότε εμφανίστηκαν σε γνωστά live stages και mainstream clubs της Αθήνας όπως: KitchenBar, GazArte, Ginger, Balux, Club 22, Deluxe, Οξυγόνο live, Xedra live και άλλα)
Παράλληλα εμφανίζονται σε parties που διοργάνωσαν clubs και ξενοδοχεία της Αθήνας (Hotel Astir Vouliagmeni, Grande Bretagne κ.α.) και έχουν συμμετάσχει σε φεστιβάλ (Europan 7 στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, 2nd Summer In The City Festival στο Club 22, στο πάρτι της εφημερίδας AthensVoice για τη στήλη «Μίλα Μου Βρώμικα» κ.α.). Τέλος το καλοκαίρι του 2004 εμφανίστηκαν σε γνωστά club και ξενοδοχεία σε όλη την Ελλάδα (Αττική, Κυκλάδες, Κορινθία κ.α.)
Στην εκπομπή «Θεά Τον Έκανες Το Μουσακά» με το Νίκο Μουρατίδη την άνοιξη του 2005, οι 48 Ώρες πήραν μέρος σε όλη την περίοδο προβολής της, "ντύνοντας" την εκπομπή με διασκευές από Michael Jackson, David Bowie, Jamiroquai, Tina Turner, James Brown, δικαιώνοντας, με τις κριτικές που εισέπραξαν από τον τύπο, τους συντελεστές της εκπομπής που τους επέλεξαν.
Την περίοδο Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2006 οι 48 Ώρες με ανανεωμένη σύνθεση εμφανίστηκαν στο X-eδρα Live, όπου δημιούργησαν αίσθηση με την απόδοση, τη σκηνική τους παρουσία και την επιλογή των κομματιών. Επίσης πραγματοποίησαν μία guest εμφάνιση στην εκπομπή "Στη Βεράντα", του Νίκου Μουρατίδη.
Στις 19 και 21 Μαΐου 2006 οι 48 Ώρες έπαιξαν προσκεκλημένοι της Cosmote σε special pre show event στον ημιτελικό και τον τελικό της διοργάνωσης της Eurovision 2006 στο κλειστό στάδιο των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων (ΟΑΚΑ).
Στις 13 Ιουνίου 2006 οι 48 Ώρες εμφανίστηκαν στα MAD Video Music Awards στο Θέατρο Βράχων «Μελίνα Μερκούρη» στο Βύρωνα.
Από το φθινόπωρο του 2006 και έπειτα οι 48 Ώρες επικεντρώθηκαν στον τομέα του Corporate Entertainment - συμμετοχή σε εκδηλώσεις εταιριών, επιχειρηματικών ομίλων, τουριστικών γκρουπ.
Αποκορύφωμα αυτής της δραστηριότητας αποτελούν οι συναυλίες τους στο ετήσιο πάρτυ του ομίλου MIG τον Φεβρουάριο 2008, μπροστά σε περίπου 5.000 άτομα στο Ολυμπιακό Ποδηλατοδρόμιο στο Μαρούσι καθώς και η συναυλία τους στο ετήσιο πάρτυ της Marfin Laiki Bank τον ίδιο μήνα, στο Κλειστό Γυμναστήριο Λεμεσσού στην Κύπρο.
Το χειμώνα του 2008-09 οι 48 Ώρες συνεργάζονται με τον Χρήστο Δάντη και εμφανίζονται μαζί του στην "Αρχιτεκτονική" στο Γκάζι καθώς και σε αρκετές πόλεις της Ελλάδας.
Παράλληλα εμφανίζονται και σε αρκετές τηλεοπτικές εκπομπές όπως το "Χ-Factor", ο "Πρωινός Καφές" το "Καλομελέτα κι Έρχεται" και το "Αξίζει να το Δεις" στον ΑΝΤ1, ο "Όμορφος Κόσμος το Πρωί" στο MEGA, το "Μες την Καλή Χαρά" στον ALPHA.
Το Σεπτέμβριο του 2009 οι 48 Ώρες δήλωσαν συμμετοχή στο X Factor...
Το συγκρότημα αποτελείται από τους:
Βαγγελη Παναγόπουλο
Μαριάννα Ιωάννου
Πάνο Δημάκη
Μπίλη Καλιστρίδη
Τζέϊσον Ιωαννίδη
Φίλιπ Σκλαβενίτη

2011-04-17T19:42:00.003+03:00

ΠΑΕΙ ΚΙ ΑΥΤΟΣ.....ΜΑΣ ΑΦΗΣΕ.....

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ.....

......Tην τελευταία του πνοή άφησε την Κυριακή (17/04) σε ηλικία 63 ετών, ο αγαπημένος τραγουδοποιός, Νίκος Παπάζογλου, μετά από άνιση μάχη με τον καρκίνο.
Γεννήθηκε στις 20/3/1948 στη Θεσσαλονίκη και η πρώτη του συστηματική επαφή με τη μουσική ήταν μέσω συγκροτημάτων την περίοδο 1965-1970.

Την ίδια εποχή έγραψε τα πρώτα του τραγούδια, μερικά από τα οποία τραγούδησε ο Πασχάλης (Αρβανιτίδης), δημιουργώντας παράλληλα ένα μικρό στούντιο με χειροποίητα μηχανήματα στη Θεσσαλονίκη.

Το 1972 με ένα πολύ καλό συγκρότημα που αποτελούσαν Θεσσαλονικείς μουσικοί και ονομάστηκε Ζηλωτής (Zealot) επιχείρησε να κατακτήσει τη διεθνή αγορά κατά το πρωτότυπο των Aphrodite`s Child. Για το σκοπό αυτό μετακόμισε στο Αachen της Δυτικής Γερμανίας.

Φτιάχτηκαν τότε έξι τραγούδια που ηχογραφήθηκαν στο Mιλάνο αλλά υπάρχουν μόνο σε συλλογές φίλων.

Το 1976, τραγουδώντας στους "Αχαρνής" του Διονύση Σαββόπουλου, συναντιέται με τον Μανώλη Ρασούλη και το 1978 η "καλή παρέα" (Μανώλης Ρασούλης, Νίκος Ξυδάκης, Διονύσης Σαββόπουλος και Νίκος Παπάζογλου) δημιουργεί το δίσκο "Η Εκδίκηση της Γυφτιάς" στο νεόδμητο στούντιο Αγροτικόν Νο 3, στην Τούμπα της Θεσσαλονίκης.

Ακολουθούν "Τα Δήθεν" και το 1983 όλα όσα υπήρχαν σε σχέδια, σημειώσεις και χαμηλόφωνες ηχογραφήσεις μαζεύονται στο δίσκο "Χαράτσι" που προτείνει ένα "είδος μεικτό και μόνιμο".

Ακολουθεί το "Μέσω Νεφών" το 1986, τα "Σύνεργα" το 1991 και ένα χρόνο αργότερα η "Επιτόπιος Ηχογράφησις" στο θέατρο του Λυκαβηττού (30 Σεπτεμβρίου 1991).

Τον Απρίλιο του 1995 κυκλοφόρησε η δισκογραφική δουλειά με τίτλο "Όταν Κινδυνεύεις Παίξε την Πουρούδα" -στην κυπριακή διάλεκτο- σημαίνει το κλάξον ποδηλάτου.Το 2005 κυκλοφόρησε η τελευταια του δουλεια το "Μά'ϊσσα Σελήνη".

Την ημέρα της κυκλοφορίας της "Μά'ισσας σελήνης", ο Νίκος Παπάζογλου κέρδισε το Βραβείο Μουσικής στα Κρατικά Κινηματογραφικά Βραβεία Ποιότητας (Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης) για τη μουσική του στην ταινία η "Νοσταλγός".

Κάτω από την ετικέτα "Στρόγγυλοι Δίσκοι" ο Νίκος Παπάζογλου επιμελήθηκε τις παραγωγές και ανακάλυψε αξιόλογους τραγουδοποιούς όπως ο Σωκράτης Μάλαμας, ο Ορφέας Περίδης, το μουσικό σχήμα Μικρές Περιπλανήσεις, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου κ.ά.

Δισκογραφία

* 1984 Χαράτσι (Lyra)
* 1986 Μέσω Νεφών (Lyra)
* 1990 Σύνεργα (Lyra)
* 1991 Επιτόπιος ηχογράφησις στο θέατρο του Λυκαβηττού (Lyra)
* 1995 Όταν κινδυνεύεις παίξε την πουρούδα (Lyra)
* 2005 Μάγισσα Σελήνη

Λίγοι γνωρίζουν ότι ο αείμνηστος Νίκος Παπάζογλου έκανε τα πρώτα μουσικά του βήματά στην Θεσσαλονίκη σε ηλικία μόλις 19 ετών τραγουδώντας με τους Olympians στην θέση του Πασχάλη (Αρβανιτίδη)...
Το 1967, ο Πασχάλης χρειάστηκε να αφήσει για λίγο τους Olympians για να υπηρετήσει την θητεία του στην Αεροπορία. Την περίοδο λοιπόν αυτή ο Νίκος Παπάζογλου είχε πάρει την θέση του στο....
συγκρότημα για τις εμφανίσεις που έκανε τότε στο club Χαβάη της Θεσσαλονίκης.
Η συνεργασία αυτή κράτησε περίπου 12 μήνες.
Την ίδια περίοδο, ο Νίκος Παπάζογλου τραγουδούσε και για τους Blow Up, μια από τις πιο δημοφιλείς μπάντες της Θεσσαλονίκης που έπαιζε κυρίως soul και RnB αλλά δεν έχουν δυστυχώς ηχογραφήσει τίποτα.

2011-03-13T23:04:00.000+02:00

Πέθανε ο Μανώλης Ρασούλης

"Έφυγε" από τη ζωή σε ηλικία 66 ετών στη Θεσσαλονίκη ο μουσικοσυνθέτης Μανώλης Ρασούλης. Τον βρήκαν νεκρό μετά από 4 ημέρες. Άφησε πίσω του πολλά και σημαντικά τραγούδια, που μιλούν στις καρδιές των Ελλήνων

Η σορός του βρέθηκε στο σπίτι του στην Τούμπα Θεσσαλονίκης, από κοντινούς του ανθρώπους που τον αναζήτησαν.
Τα αίτια του θανάτου του παραμένουν προς το παρόν αδιευκρίνιστα καθώς βρέθηκε νεκρός μόλις το πρωί της Κυριακής.
Όταν το πτώμα του εντοπίστηκε ο άτυχος συνθέτης ήταν ήδη νεκρός εδώ και τουλάχιστον τέσσερις μέρες.
Η εγκληματική ενέργεια έχει αποκλεισθεί και ο θάνατός του επήλθε μάλλον από παθολογικά αίτια. Η νεκροψία-νεκροτομή θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα.

Ο Μανώλης Ρασούλης, μας χάρισε απίστευτες επιτυχίες, όπως το “Αχ Ελλάδα”, το “Νιώσε με”, και πολλά ακόμα υπέροχα τραγούδια που έχουν χαραχτεί για πάντα στις καρδιές μας.

Με τα τραγούδια του, χιλιάδες Έλληνες συγκινήθηκαν, χόρεψαν, διασκέδασαν αλλά και έκλαψαν.

Η ζωή του Μανώλη Ρασούλη

Γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης στις 28 Σεπτεμβρίου του 1945. Τελειώνοντας το γυμνάσιο ένοιωθε ότι τα πάντα τον έσπρωχναν να κολυμπήσει στα βαθιά. Στην Αθήνα σπουδάζει σκηνοθεσία κινηματογράφου, γράφει ποιήματα, σενάρια, τραγουδάει ερασιτεχνικά στις μπουάτ της Πλάκας, δουλεύει στην εφημερίδα της αριστεράς "Δημοκρατική Αλλαγή".

Στην διάρκεια της δικτατορίας φεύγει για το Λονδίνο, όπου και θα παραμείνει 6 χρόνια. Οργανώνεται στο Τροτσκιστικό κίνημα όπου και γνωρίζεται με την Βανέσα Ρεντγκρεϊβ με την οποία δυο φορές συνεργάστηκε σε πολιτικές παραστάσεις. Στο Λονδίνο έγινε και συνεκδότης της εφημερίδας Σοσιαλιστική Αλλαγή.
Τον Μαϊο του ‘68 πήρε μέρος στην εξέγερση των φοιτητών στο Παρίσι. Λίγο μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου έρχεται στην Ελλάδα και η μεταπολίτευση θα τον βρει εργαζόμενο στα ναυπηγεία του Ανδρεάδη.

Τότε είναι που τον καλεί και ο Μάνος Λοϊζος και τραγουδούν μαζί τα "Νέγρικα" με την Μαρία Φαραντούρη.

Η συνεργασία του με το Νίκο Ξυδάκη στα "Δήθεν" είναι που θα τον καθιερώσει ως έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες μουσικούς της γενιάς του, με επιτυχίες όπως "Αχ Ελλάδα", "Οι μάγκες δεν υπάρχουν πια", " Πότε Βούδας, πότε Κούδας", " Το κοτλέ παντελονάκι", " Τίποτα δεν πάει χαμένο".

Τα τραγούδια του έγιναν γνωστά σε Ισραήλ, Τουρκία, Σερβία μέχρι και την μακρινή Ιαπωνία.

"...τους ανθρώπους αγάπησα"

Στο αυτοβιογραφικό του βιβλίο με τίτλο «Εδώ είναι του Ρασούλη» που κυκλοφόρησε το 2007 από τις εκδόσεις «Ιανός» της Θεσσαλονίκης, ο ίδιος ο συνθέτης στο εισαγωγικό του κείμενο γράφει:

"Επουδενί το βιβλίο τούτο δεν συμπεριφέρεται ως επικήδειος για έναν στιχουργό. Έπεται η συνέχεια ως την τελική πτώση μου. Και δεν είμαι από πέτρα ούτε αθάνατος που 'λεγε κι ο αείμνηστος φίλος μου Άκης Πάνου…

...Με αγάπη πιστεύω και σύνεση, μέσα από την πολλαπλή εμπειρία μου θέλησα κατ' αρχάς να κάνω ένα βιβλίο όχι μόνο με τους στίχους μου (αυτό θα ήταν 0x0=0) αλλά να μνημειώσω τα κύρια χαρακτηριστικά και στοιχεία του εν λόγω φαινομένου, να μνημειώσω την αιχμή του νεοελληνικού πολιτισμού στο κλείσιμο του βασικού του κύκλου που τυχαίνει -κι όχι τυχαία- να κλείνει μαζί με τον βασικό κύκλο του νεοελληνικού έθνους.

Κάποιος Έλλην ποιητής γράφει: 'Πιότερο κι απ' τους ανθρώπους το τραγούδι τους αγάπησα'.

2011-03-10T17:13:00.003+02:00

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ - ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ

1947: Τομ Σολζ, αμερικανός κιθαρίστας, ιδρυτικό μέλος των Boston.

1950: Τεντ ΜακΚίνα, σκωτσέζος ντράμερ, που συνεργάστηκε, μεταξύ άλλων, με τον Ρόρι Γκάλαχερ και τους Sensational Alex Harvey Band.

1963: Τζεφ Άμεντ, αμερικανός μπασίστας των Pearl Jam.

1966: Έντι Μπρίκελ, αμερικανίδα τραγουδίστρια.

1966: Ντέιβ Κρούζεν, αμερικανός ντράμερ των Pearl Jam.

1973: Τζον ΛεΚόμπτ, αμερικανός κιθαρίστας των Evanescence.

1966: Το συγκρότημα των Beach Boys ηχογραφεί το τραγούδι God only knows.

1973: Το άλμπουμ των Pink Floyd Dark Side Of The Moon κυκλοφορεί στις ΗΠΑ. Θα παραμείνει στα charts επί 740 εβδομάδες.

1977: Στις 7 το πρωί, σ' ένα τραπεζάκι έξω από τα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ στο Λονδίνο, οι Sex Pistols υπογράφουν συμβόλαιο με τη δισκογραφική εταιρεία A&M Records. Το συμβόλαιο θα διαρκέσει έξι μέρες.

1984: Οι Van Halen ανεβαίνουν στο Νο1 του αμερικανικού πίνακα επιτυχιών με το τραγούδι «Jump».

2000: Η τραγουδίστρια των Pretenders, Κρίσι Χάιντ, συλλαμβάνεται έξω από κατάστημα της Gap στο Μανχάταν, ως καθοδηγήτρια διαδήλωσης υπέρμαχων των δικαιωμάτων των ζώων, οι οποίοι διαμαρτύρονται για τη χρήση δερμάτων αγελάδων που έχουν σφαγιασθεί «παράνομα και απάνθρωπα».

2002: Η Αλάνις Μορισέτ ανεβαίνει στο Νο1 του αμερικανικού πίνακα επιτυχιών με το άλμπουμ Under Rug Swept.

Σήμερα Πέμπτη 10 Μαρτίου έκανε πρεμιέρα το νέο video clip του Michael Jackson για το "Hollywood Tonight", το τρίτο single από το νέο, μετά θάνατον, album του "Michael".

To clip έχει σκηνοθετηθεί από τον Wayne Isham, ο οποίος είχε αναλάβει και το video για το "You Are Not Alone’ (1995). Τα γυρίσματα μάλιστα και για τα δύο videos έγιναν στο ίδιο μέρος, το Pantages Theater.

Στο video clip δεν χρησιμοποιήθηκε η album version του "Hollywood Tonight" αλλά ένα διαφορετικό mix.

Δείτε το πρώτοι εδώ! Like it?

http://www.youtube.com/watch?v=zjGtTUfPcI4&tracker=False

2011-02-11T14:35:00.002+02:00

Ο χαρισματικός κύριος Waters...

«And if I show you my dark side...Will you still hold me tonight?» Ο στίχος του μοναδικού «Final Cut» των Pink Floyd εκτός από την διαφορετικότητα, καταδεικνύει και τις... ξεχωριστές πινελιές που έβαζαν τα μέλη του θρυλικού συγκροτήματος, για να το κατατάσσουν στα πλέον επιτυχημένα στην ιστορία της μουσικής.

Στην προκειμένη περίπτωση το συγκεκριμένο τραγούδι, που ήταν και ο κύριος τίτλος του άλμπουμ που κυκλοφόρησε το 1983 (τελευταίο χρονολογικά για τους Floyd) ήταν σε μεγάλο βαθμό δημιούργημα του μπασίστα Roger Waters.

Ο George Roger Waters γεννήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου του 1944 στο Great Bookham της Αγγλίας είχε από μικρός κλίση στην μουσική, καθώς τα πρώτα μουσικά κομμάτια που έγραψε αφορούσαν τον πατέρα του, που έχασε την ζωή του κατά την διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου πολέμου. Αργότερα στο κολέγιο γνώρισε τον Syd Barret με τον οποίο ξεκίνησαν να κινούνται λίγο πιο ενεργά πλέον στον χώρο της μουσικής. Το 1965 o Waters, o Barret και ο Nick Mason δημιουργούν τους Pink Floyd. To 1967 με την φυγή του Mason προτείνουν στον David Gilmour να πάρει την θέση του.

Αυτό ήταν. Από εκείνη την στιγμή και μέχρι το 1985 οι Pink Floyd γίνονται κάτι παραπάνω από ένα μουσικό συγκρότημα. Άλμπουμ και τραγούδια όπως το «The Wall», «The Final Cut», «The Dark Side of the Moon» γίνονται παγκόσμιες επιτυχίες και αλλάζουν την μορφή του ροκ με την μορφή που ο κόσμος το γνώριζε. Ο Waters είναι ο ιθύνων νους του συγκροτήματος, μιας και εκτός από το μπάσο, κάνει φωνητικά αλλά και γράφει τους στίχους των περισσότερων τραγουδιών.

Ο δύσκολος, εκρηκτικός χαρακτήρας του θα τον φέρει σε αντιπαράθεση με τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας και αυτές οι εσωτερικές «συγκρούσεις» θα οδηγήσουν στην διάλυση των Floyd. O Τύπος, χρέωνε την άσχημη αυτή εξέλιξη στον Waters o οποίος κλείνοντας τα αυτιά του στις κακοπροαίρετες απόψεις ξεκίνησε (με όχι ιδιαίτερη επιτυχία) σόλο καριέρα με την γνωστή συνταγή... Ευφυέστατα μουσικά κομμάτια με έντονο το πολιτικό στοιχείο. Το "Leaving Beirut" καταφέρεται εμφανώς εναντίον του τότε προέδρου της Αμερικής George Bush, αλλά και του Πρωθυπουργού της Μεγάλης Βρετανίας Τony Blair. Γνωστές επιτυχίες έγινα επίσης τα τραγούδια "Money" και "Wish You Were Here"...

Τα τελευταία χρόνια ο Roger Waters ασχολείται κυρίως με συναυλίες που έχουν ανθρωπιστικό και φιλανθρωπικό χαρακτήρα και προσπαθεί με τον δικό του μοναδικό τρόπο να περάσει στο κοινό του το μήνυμα πως εκτός από την σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού υπάρχει και η φωτεινή... Αυτή που κερδίζεται με μάχες, αγώνες και αντιδράσεις. Άλλωστε στην μέχρι τώρα σταδιοδρομία του ο Waters ήταν κρυστάλλινος, και ξεκάθαρος στις απόψεις και στις θέσεις του, πολιτικοποιημένος αλλά και συναισθηματικός, δυναμικός και ευφυής. Σαν τα παιδιά που ονειρεύονται ακόμα. «Remember a day before today, α day when you were young...»

2011-02-07T01:29:00.000+02:00

Ο γνωστός και αγαπημένος σε όλους κιθαρίστας Gary Moore πέθανε όπως έγραψε το bbc.

Πέθανε τα ξημερώματα ο κιθαρίστας Gary Moore

Ο μάνατζερ των Thin Lizzy, Adam Parsons, είπε στο πρακτορείο ότι ο Gary Moore πέθανε στον ύπνο του
σήμερα τα ξημερώματα.

Ο Gary Moore ήταν μέλος των Thin Lizzy μαζί με τον επίσης αδικοχαμένο Phil Lynott όπως και με τους Skidrow.

Αργότερα έκανε επιτυχημένη σόλο καριέρα με δεκάδες δίσκους και συναυλίες ανά τον κόσμο με εκατοντάδες θαυμαστές.

Gary Moore (born Robert William Gary Moore, 4 April 1952 – 6 February 2011) was a musician best recognized as a blues rock guitarist and singer from Belfast, Northern Ireland.

2011-01-05T16:15:00.004+02:00

Αλκίνοος Ιωαννίδης

Γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 19 του Σεπτέμβρη το 1969, όπου και μεγάλωσε. Τα πρώτα του καλλιτεχνικά ερεθίσματα τα δέχτηκε από την οικογενειά του, που εξακολουθεί να είναι η κύρια πνευματική του πηγή. Παράλληλα με το σχολείο φοίτησε στο Ευρωπαϊκό Ωδείο της Κύπρου μελετώντας κλασσική κιθάρα, θεωρητικά και αρμονία. Το 1989 ήρθε στην Αθήνα για σπουδές στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου με δασκάλους όπως τη Λυδία Κονιόρδου και το Γιώργο Μιχαλακόπουλο.
Το καλοκαίρι του 1993 εμφανίστηκε με τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, όπου ερμήνευσε το ρόλο του Μοσχίονα στο έργο "Σαμία" του Μενάνδρου. Στον ίδιο χώρο, το καλοκαίρι του 1996 ερμήνευσε το ρόλο του Απόλλωνα στο έργο "Άλκηστη" του Ευριπίδη, με το Θέατρο Τέχνης-Κάρολος Κούν.

Εκτός από τις θεατρικές του δραστηριότητες στα 23 του χρόνια κάνει το ντεμπούτο του ως τραγουδιστής με τον δίσκο "Στην αγορά του Κόσμου" σε ενορχήστρωση του Τάκη Μπουρμά.Σε αυτό το album υπάρχει και το τραγούδι "Στην Αγορά Του Αλ Χαλίλι" ένα τραγούδι που μπορεί να έγινε μεγάλη επιτυχία αλλά ταυτόχρονα κώλλησε και μία λαθος ταμπέλα στον Αλκίνοο.

Δύο χρόνια αργότερα, κυκλοφορεί ο δίσκος "`Οπως μυστικά και ήσυχα..."σε ενορχήστρωση του Γιώργου Ανδρέου. Οι δύο δίσκοι, που είναι αποτέλεσμα της φιλίας του Αλκίνοου Ιωαννίδη με το συνθέτη Νίκο Ζούδιαρη, έγιναν χρυσοί.

Tους χειμώνες των ετών 1993-`94 και 1994-'95 εμφανίστηκε στο "ΧΑΡΑΜΑ" της Καισαριανής (χώρο που για δεκαετίες είχε φιλοξενήσει μεγάλους εκπροσώπους του Ελληνικού τραγουδιού,

όπως ο Τσιτσάνης, ο Παπαϊωάννου και η Μπέλλου) με την Δήμητρα Γαλάνη, την Ελένη Τσαλιγοπούλου και τον Γεράσιμο Ανδρεάτο.

Τα καλοκαίρια του 1994-`95 συμμετέχει στις συναυλίες της Ελευθερίας Αρβανιτάκη σε όλη την Ελλάδα. Τον Οκτώβριο του 1995 εμφανίζεται στο Μέγαρο Μουσικής, στο έργο του Γιάννη Μαρκόπουλου "Ανα-γέννηση, Κρήτη ανάμεσα σε Βενετία και Πόλη". Το χειμώνα 1995-`96 και το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς περιόδευσε στην Ελλάδα παρουσιάζοντας τραγούδια από τους δύο δίσκους καθώς και ανέκδοτα δικά του τραγούδια.Τα καλοκαίρια 1997 και 1999 συμμετέχει στις εκδηλώσειςπου έγιναν στην συνάντηση Νέων στον ποταμό Άρδα στο χωριό Καστανιές (Eβρος),την πρώτη φοράμάλιστα εμφανίστηκε στην σκηνή με τον Ορφέα Περίδη

Στις αρχές του 1997 κυκλοφορήσε ο πρώτος προσωπικός του δίσκος"Ο Δρόμος Ο Χρόνος Και Ο Πόνος", σε δικούς του στίχους και μουσική και ενορχήστρωση από τον ίδιο και το Γιάννη Σπάθα.

Ένα album που δύσκολα ξεχωρίζεις κάποιο τραγούδι απο αυτό, μιας και όλα τα τραγούδια αγαπήθηκαν και ακούστηκαν το ίδιο.

Στα μέσα του 1999 κυκλοφορεί τον δέυτερο προσωπικό του δίσκο με τίτλο "Ανεμοδείκτης" με δικούς του στίχους και μουσική.Μαζί με τον Αλκίνοο ωριμάσε και η μούσική του, κάτι που φαίνετε μέσα από

τα τραγούδια που περιέχονται σε αυτό το album.Η συνεργασία του με την Ελευθερία Αρβανιτάκη στο παρελθόν, επιβεβαιώνεται με το τραγούδι "Αδιέξοδο" στο οποίο συμμετέχει και ο Δ.Σαββόπουλος.

Το 2000 κυκλοφορεί ενας διπλός δίσκος με τίτλο "Εκτός Τόπου και Χρόνου" απο τις ζωντανές εμφανίσεις στο Θέατρο Λυκαβητού και Παπάγου.

Τέλος τον Ιούνιο του 2003 κυκλοφορεί ο τρίτος προσωπικός του δίσκος με τίτλο "Οι Περιπέτειες ενός Προσκυνητή" και το καλοκαίρι του ίδιου έτους αρχίζει μια περιοδία σε όλη την Ελλάδα με ζωντανές εμφανίσεις.
Δισκογραφία-Προσωπικοί Δίσκοι
Που Δύσην ως Ανατολήν - Τραγούδια της Κύπρου

Τα τραγούδια του δίσκου:

1. Ποιητάρης

2. Αγάπησά την 'που καρκιάς

3. Αχερόμπασμαν

4. Ζεϊμπέκκικος

5. Ψηντρή βασιλικιά μου

6. Τ' Αη Γιωρκού

7. Το τέρτιν της καρτούλλας μου

8. Κόκκινη τρανταφυλλιά μου

9. Ο βοσκός

10. Η βρύση των Πεγειώτισσων

11. Το γιασεμίν

12. Τρεις καλόηροι Κρητικοί

13. Νανούρισμα

Όλα τα τραγούδια είναι παραδοσιακά της Κύπρου

Συντελεστές του δίσκου «Που Δύσην ως Ανατολήν - Τραγούδια της Κύπρου»:

Αλκίνοος Ιωαννίδης: φωνή, λαούτο, θεόρβη, φλογέρες

Μιλτιάδης Παπαστάμου: βιολί, βιόλα, φωνή στο 7

Γιώργος Καλούδης: βιολοντσέλο

Γιάννης Παπατριανταφύλλου: κοντραμπάσο

Βαγγέλης Καρίπης: κρουστά

Διασκευή, ενορχήστρωση: Αλκίνοος Ιωαννίδης, Μιλτιάδης Παπαστάμου

Ενορχήστρωση εγχόρδων: Μιλτιάδης Παπαστάμου στο 3, Αλκίνοος Ιωαννίδης στο 7

Ηχοληψία και Μίξη: Βαγγέλης Λάππας

Βοηθός ηχολήπτη: Κώστας Κυριακίδης

Πίνακας εξωφύλλου, εικαστικά: Άντης Ιωαννίδης (ελεύθερη απόδωση παραστάσεων Αρχαϊκής Περιόδου, 750-450 π.Χ.)

Γραφιστική επιμέλεια: Άντης Ιωαννίδης, Δημήτρης Καράμπελας

Φωτογραφίες: Τάσος Βρεττός

Επιμέλεια κειμένων: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Δακτυλογράφηση κειμένων: Σπυριδούλα Βονίτση

Digital mastering D.P.H./Γιάννης Ιωαννίδης

Editing: Πέτρος Σιακαβέλας

Παραγωγή: (P) & © 2003 Mercury / Universal Music S.A. (Greece)

Διεύθηνση παραγωγής: Αλκίνοος Ιωαννίδης, Μιλτιάδης Παπαστάμου

Οι περιπέτειες ενός προσκυνητή

Τα τραγούδια του δίσκου:

1. Ο προσκυνητής

2. Απόγευμα στο δέντρο

3. Το άδειο παράθυρο

4. Ό,τι δεν είναι πια εδώ

5. Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ (Όταν σε θέλω)

6. Δεν είναι φως

7. Έλα να ζήσουμε ξανά

8. Μέσα στον ίδιο ουρανό

9. Ο κόσμος που αλλάζει

10. Μικρή πτητική θεολογία

11. Τα βράδια που ξεχνάς

12. Ο φλεγόμενος ποδηλάτης

13. Γυρισμός

Συντελεστές του δίσκου «Οι περιπέτειες ενός προσκυνητή»

Μουσική: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Ενορχήστρωση: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Στο τραγούδι «Ό,τι δεν είναι πια εδώ», ενορχήστρωση έκανε ο Ηλίας Αχλαδιώτης.

Μουσικοί:

Μιλτιάδης Παπαστάμου: 1ο και 2ο βιολί, βιόλα, ηλεκτρικό βιολί, μαντολίνο

Γιώργος Καλούδης: Βιολοντσέλο, κρουστά

Σταύρος Λάντσιας: Hammond, rhodes, πιάνο, πλήκτρα

Γιώτης Κιουρτσόγλου: Ακουστικό μπάσο, ηλεκτρικό μπάσο

Μιχάλης Καπηλίδης: Τύμπανα

Ματθαίος Τσαχουρίδης: Ποντιακή λύρα

Ηρακλής Βαβάτσικας: Μπαντονεόν

Δημήτρης Μπαρμπαγάλας: Ηλεκτρική κιθάρα

Βαγγέλης Κοντόπουλος: Κοντραμπάσο, ηλεκτρικό κοντραμπάσο

Βαγγέλης Καρίπης: Κρουστά

Κυριάκος Τσουκαλάς: Ηλεκτρική κιθάρα, πλήκτρα

Νίκος Μπάρδης: Ηλεκτρική κιθάρα

Παντελής Ροδοστόγλου: Ηλεκτρικό μπάσο

Τάσος Μαχάς: Τύμπανα

Δημήτρης Χουντής: Άλτο φλάουτο, φλάουτο, πίκολο φλάουτο

Γιάννης Παπαγιάννης: Όμποε, αγγλικό κόρνο

Νίκος Γκίνος: Κλαρινέτο

Σπύρος Καζιάνης: φαγκότο

Βαγγέλης Λάππας: Κλασική κιθάρα

Παντελής Στόικος: τρομπέτα

Κλέων Αντωνίου: Ηλεκτρική κιθάρα

Γιώργος Μιχαήλ: Κόρνο

Απόστολος Καλογιάννης: Τρομπέτα

Sergiu Nastasa: 1o βιολί

Βασίλης Παπάς: 2ο βιολί

Larisa Vylegianina: Βιόλα

Renato Ripo: Βιολοντσέλο

Fergus Currie: Κοντραμπάσο

Αλκίνοος Ιωαννίδης: Ακουστική, ηλεκτρική και κλασική κιθάρα, λαούτο, ηλεκτρικό μπάσο, τύμπανα, μαρίμπα, φωνητικά
Διεύθυνση ορχήστρας στο ορχηστρικό «Ο φλεγόμενος ποδηλάτης»: Μιχάλης Οικονόμου

Στα τραγούδια «Απόγευμα στο δέντρο» και «Τα βράδια που ξεχνάς», συμμετέχει το τμήμα δωματίου της χορωδίας Fons Musicalis.

Διεύθυνση χορωδίας Fons Musicalis: Κωστής Κωνσταντάρας

Προγραμματισμός ηλεκτρονικών ήχων στα τραγούδια «Ό,τι δεν είναι πια εδώ» και «Μέσα στον ίδιο ουρανό»: Ηλίας Αχλαδιώτης
Τους στίχους στο ποίημα «Ο φλεγόμενος ποδηλάτης», διαβάζει ο Λίνος Ιωαννίδης
Παραγωγή: Universal Music

Διεύθυνση παραγωγής: Βαγγέλης Λάππας, Αλκίνοος Ιωαννίδης

Ηχογράφηση και μίξη: Studio Sierra (Φεβρουάριος- Μάιος 2003)

Ηχοληψία και μίξη: Βαγγέλης Λάππας

Βοηθός ηχολήπτη: Άγγελος Λιαπίκος

Προγραμματισμός: Ηλίας Αχλαδιώτης, Γιώργος Λυμπερόπουλος

Τον Λίνο Ιωαννίδη ηχογράφησε ο Αλκίνοος Ιωαννίδης στο studio "Όχι δε θα τραγουδήσεις"

Digital Mastering: D.P.H. / Γιάννης Ιωαννίδης

Editing: Πέτρος Σιακαβέλλας

Manufactured by Fabelsound

Πίνακας εξωφύλλου, ζωγραφικά: Άντης Ιωαννίδης

Γραφιστική επιμέλεια: Άντης Ιωαννίδης, Δημήτρης Παναγιωτακόπουλος

Φωτογραφίες: Γιάννης Παπαδημητρίου (1,2), Βαρβάρα Καραθανασοπούλου (3)

«Ο φλεγόμενος ποδηλάτης» γράφτηκε με βάση τον ζωγραφικό πίνακα του εξωφύλλου.
Το τμήμα δωματίου της χορωδίας Fons Musicalis αποτελούν οι:

Soprani: Χριστίνα Πουλίτση, Φωτεινή Κωστοπούλου, Κάνδια Μπουζιώτη

Alti: Σοφία Μέντζου, Στέλλα Οικονόμου, Αμαλία Γιαννούλη

Tenori: Σταύρος Πιοτόπουλος, Χρήστος Χριστοδούλου, Γιούρι Σαμαρίν

Bassi: Αλέξανδρος Στουπάκης, Κώστας Φλωράκης, Παναγιώτης Τσουκνίδας

(P) & © 2003 Mercury / Universal Music S.A. (Greece)

Εκτός τόπου και χρόνου

Ζωντανή ηχογράφηση
Διπλό άλμπουμ

Τα τραγούδια του πρώτου δίσκου:
1. Μυστικά και ήσυχα

Μουσική: Νίκος Ζούδιαρης Στίχoι: Νίκος Ζούδιαρης

2. Πες μου *

Μουσική: Nίκος Ζούδιαρης Στίχοι: Nίκος Ζούδιαρης

3. Ζήνωνος *

Μουσική: Νίκος Ζούδιαρης Στίχοι: Νίκος Ζούδιαρης

4. Καθρέφτης

Μουσική: Αλκίνοος Ιωαννίδης Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης

5. Συνάντηση

Μουσική: Αλκίνοος Ιωαννίδης Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης

6. Αρετούσα

Μουσική: Γιάννης Σπάθας Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης

7. Requiem *

Μουσική: Αλκίνοος Ιωαννίδης Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης

8. Σταγόνες στο γιαλό

Μουσική: Αλκίνοος Ιωαννίδης Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης

9. Ήρθε ένας μάγος

Μαζί με τη Δήμητρα Γαλάνη

Μουσική: Νίκος Ζούδιαρης Στίχοι: Νίκος Ζούδιαρης

10. Υπόγειο

Μουσική: Xάρης-Πάνος Κατσιμίχας Στίχοι: Ρίτα Μπούμη Παππά

11. Θα ?μαι κοντά σου (όταν με θες)

Μουσική: Aλκίνοος Ιωαννίδης Στίχοι: Aλκίνοος Ιωαννίδης

12. Edgar Allan Poe

Μουσική: Αλκίνοος Ιωαννίδης Στίχοι: Aλκίνοος Ιωαννίδης

13. Του έρωτα σημάδι *

Μουσική: Αλκίνοος Ιωαννίδης Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης

14. Κόσμος πάει κι? έρχεται *

Μουσική: Aλκίνοος Ιωαννίδης Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης

15. Με τόσα ψέματα

Mουσική: Aλκίνοος Ιωαννίδης Στίχοι: Aλκίνοος Ιωαννίδης

Τα τραγούδια του δεύτερου δίσκου:

1. Υπεραστικό

Μουσική: Aλκίνοος Ιωαννίδης Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης

2. Κόκκιν? αχείλι

Μουσική: Νίκος Γράψας Στίχοι: Δημοτικά δίστιχα

3. Σεβάχ ο Θαλασσινός

Μουσική: Μάνος Λοϊζος Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος

4. Κεμάλ *

Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις Στίχοι: Νίκος Γκάτσος

5. Εκτός τόπου και χρόνου

Μουσική: Aλκίνοος Ιωαννίδης Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης

6. Σπασμένο *

Μουσική: Αλκίνοος Ιωαννίδης Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης

7. Come Together *

Μουσική: Lennon / McCartney Στίχοι: Lennon/McCartney.

Published by Northern Songs Ltd.

8. 7/8 *

Mουσική: Mode Plagal

9. Κάγκελα παντού *

Μουσική: Tζίμης Πανούσης Στίχοι: Τζίμης Πανούσης

10. Όσα η αγάπη ονειρεύεται

Μαζί με την Ελευθερία Αρβανιτάκη

Μουσική: Αλκίνοος Ιωαννίδης Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης

11. Για την Κύπρο

Μαζί με το Διονύση Σαββόπουλο

Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος

12. Έχω μια λέξη *

Μουσική: Aλκίνοος Ιωαννίδης Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης

13. Ζηλεύει η νύχτα *

Μουσική: Ορφέας Περίδης Στίχοι: Ορφέας Περίδης

14. Στην αγορά του Αλ Χαλίλι *

Μουσική: Νίκος Ζούδιαρης Στίχοι: Νίκος Ζούδιαρης

15. Δεν μπορώ

Μουσική: Νίκος Ζούδιαρης Στίχοι: Nίκος Ζούδιαρης

16. Ησυχία

Μουσική: Αλκίνοος Ιωαννίδης Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Ζωντανή ηχογράφηση από :

Θέατρο Λυκαβηττού, 4 Σεπτεμβρίου 2000

* Δημοτικό Θέατρο Παπάγου, 16 Σεπτεμβρίου 2000

Συντελεστές του δίσκου «Εκτός τόπου και χρόνου»

Παραγωγή: Universal Music

Διεύθυνση παραγωγής: Βαγγέλης Λάππας, Αλκίνοος Ιωαννίδης

Ενορχήστρωση: Σταύρος Λάντσιας

Digital mastering: Γιάννης Ιωαννίδης, Πέτρος Σιακαβέλλας / D.P.H.

Μουσικοί:

Σταύρος Λάντσιας: Πιάνο, πλήκτρα

Μιλτιάδης Παπαστάμου: Πεντάχορδο ηλεκτρικό βιολί, φυσαρμόνικα

Γιώτης Κιουρτσόγλου: Hλεκτρικό μπάσο, άταστο ηλεκτρικό μπάσο

Μιχάλης Καπηλίδης: Tύμπανα, φωνητικά

Αλκίνοος Ιωαννίδης: Aκουστική και ηλεκτρική κιθάρα, φλογέρα

Μαζί τους στο Λυκαβηττό:

David Lynch: Σοπράνο και τενόρο σαξόφωνο, φλάουτο, πίκολο φλάουτο, κρουστά

Βαγγέλης Καρίπης: Κρουστά (Μπεντίρ, κόγκας, νταούλι, στάμνα, talking drum, κουδουνάκια)

Διαχείριση περιοδείας: Γιώργος Μουχταρίδης

Συνεργείο περιοδείας:

Ηχολήπτης: Παντελής Γιαζιτζόγλου

Ηχολήπτης σκηνής: Λάμπρος Μπούνας

Τεχνικοί σκηνής: Iορδάνης Τσολακιάν, Ευτύχης Γιαννακούρας, Στρατής Καραδημητράκης

Φώτα: Γιώργος Βουδαντάς

Τεχνικοί φώτων: Γιάννης Μέμος, Θοδωρής Αθανασόπουλος, Κώστας Τσαγανός, Δημήτρης Νικήτας

Οδηγός νταλίκας: Κώστας Καμβύσης

Ηχητική κάλυψη: Bαγγέλης Νάτσης

Διοργάνωση περιοδείας: Οn Stage A.E.

Ηχογράφηση: Kινητή μονάδα του Studio Sierra

Τεχνικοί ηχογράφησης: Νίκος Καραπιπέρης, Ιάκωβος Πασχαλάκης

Ηχοληψία και μίξη: Bαγγέλης Λάππας, Studio Sierra

Pro tools: Ηλίας Αχλαδιώτης

Φωτογραφία εξωφύλλου: Βαρβάρα Καραθανασοπούλου

Φωτογραφίες ενθέτου: Στάθης Πιπερίδης, Κύρος Παπαβασιλείου, Veronique Magnes, Ιπποκράτης Ναβρίδης, Βαρβάρα Καραθανασοπούλου

Σχεδιασμός εντύπου: Άντης Ιωαννίδης

Computer graphics: Δημήτρης Παναγιωτακόπουλος

Ημερομηνία κυκλοφορίας: 18 Δεκεμβρίου 2000

(P)&© 2000 Mercury / Universal Music S.A.

Ανεμοδείκτης

Τα τραγούδια του δίσκου:

1. Παράκληση

2. Με τόσα ψέματα

3. Στην αγορά του κόσμου

4. Θα ?μαι κοντά σου (όταν με θες)

5. Κόσμος πάει κι έρχεται

6. Όνειρο ήτανε

7. Αδιέξοδο

Συμμετέχουν: Διονύσης Σαββόπουλος, Ελευθερία Αρβανιτάκη

8. Ταξίδι

9. Σπασμένο

10. Μεσάνυχτα Σαββάτου

11. Requiem

12. Μικρό μου τραγουδάκι

Συντελεστές του δίσκου «Ανεμοδείκτης»
Μουσική: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Το τραγούδι «Ταξίδι» είναι γαλλική παραδοσιακή μελωδία σε ελληνικούς στίχους, διασκευή και ενορχήστρωση του Αλκίνοου Ιωαννίδη.

Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Ενορχήστρωση: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Στο τραγούδι «Σπασμένο» ενορχήστρωση έκανε ο Γιώτης Κιουρτσόγλου.

Μουσικοί:

Χάρης Λαμπράκης: Φλογέρες μπαρόκ, (soprano, alto, tenor), νέι

Nίκος Σιδηροκαστρίτης: Tύμπανα

Βαγγέλης Κοντόπουλος: Ηλεκτρικό κοντραμπάσο

David Lynch: Σαξόφωνα (Soprano και tenor)

Βαγγέλης Καρίπης: Kρουστά

Μιχάλης Καπηλίδης: Τύμπανα

Γιώτης Κιουρτσόγλου: Mπάσο, άταστο μπάσο, τύμπανα με το στόμα

Σταύρος Λάντσιας: Πιάνο, πλήκτρα, μελόντικα, Ηammond, βήχας

Βαγγέλης Λάππας: Ηλεκτρική κιθάρα

Μιλτιάδης Παπαστάμου: Bιολί, βιόλα

Μανώλης Πάππος: Μπουζούκι

Βαγγέλης Κοντόπουλος: Ηλεκτρικό μπάσο, ηλεκτρικό κοντραμπάσο

Άγγελος Πολυχρόνου: Kρουστά

Κλέων Αντωνίου: Φυσαρμόνικα

Δημήτρης Γούζιος: Βιολοντσέλο

Μάνος Αχαλινωτόπουλος: Ζουρνάδες

Αλκίνοος Ιωαννίδης: Ακουστική, ηλεκτρική, κλασική και δωδεκάχορδη κιθάρα, λαούτο, μπάσο, τρίγωνο, μαρίμπα, δάχτυλα, φωνητικά

Ο Μιλτιάδης Παπαστάμου έπαιξε με δεκάχορδο βιολί επινόησης και κατασκευής Νικόλαου Μπρα.

Παραγωγή: Universal Music

Διεύθυνση παραγωγής: Βαγγέλης Λάππας, Αλκίνοος Ιωαννίδης

Ηχογράφηση και μίξη: Studio Sierra (Ιανουάριος-Μάιος 1999)

Ηχοληψία και μίξη: Βαγγέλης Λάππας

Βοηθός ηχολήπτη: Αργύρης Λιανός

Συμπληρωματικές ηχογραφήσεις: Tάσος Μπακασιέτας, Άκης Πασχαλάκης

Ηχογράφηση Ελευθερίας Αρβανιτάκη: Bαγγέλης Λάππας, Χρήστος Μέγας, studio Aγροτικόν, Θεσσαλονίκη

Ηχογράφηση Διονύση Σαββόπουλου: Γιώργος Πεντζίκης, Βαγγέλης Λάππας, studio Magnanimous,Θεσσαλονίκη

Μετρονόμοι, Pro tools (στη φωνή του : Δημήτρης Ανδρεάδης, Ηλίας Αχλαδιώτης

Digital mastering: Γιάννης Ιωαννίδης / D.P.H.

Ζωγραφικά και σχεδιασμός εντύπου: Άντης Ιωαννίδης

Φωτογραφίες: Κώστας Καλλιπέτης, Βαρβάρα Καραθανασοπούλου

(P) & (C) 1999 Mercury / Universal Music S.A. (Greece)

Ο δρόμος, ο χρόνος και ο πόνος

Τα τραγούδια του δίσκου:

1. Edgar Allan Poe

2. Στο τέλος του Μάη

3. Καθρέφτης

4. Μισό φεγγάρι

5. Έχω μια λέξη

6. Όσα η αγάπη ονειρεύεται

7. Ο δρόμος, ο χρόνος και ο πόνος

8. Βυθός

9. Σταγόνες (Αυτοσχεδιασμός)

10. Φως

11. Σταγόνες στο γιαλό

12. Μαύρη πεταλούδα

13.Ησυχία
Συντελεστές του δίσκου «Ο δρόμος, ο χρόνος και ο πόνος»

Μουσική: Aλκίνοος Ιωαννίδης

Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Ενορχήστρωση: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Γιάννης Σπάθας στα τραγούδια:

«Edgar Allan Poe» «Έχω μια λέξη»

«Όσα η αγάπη ονειρεύεται»

«Μαύρη πεταλούδα»

Μουσικοί:

Γιάννης Σπάθας: Ηλεκτρική και ακουστική κιθάρα

Σταύρος Λάντσιας: Πιάνο, πλήκτρα, τύμπανα, κρουστά, μεταλλόφωνο

Γιώτης Κιουρτσόγλου: Μπάσο

Νίκος Αντύπας: Τύμπανα

Βαγγέλης Καρίπης: Κρουστά

Πλούταρχος Ρεμπούτσικας: Βιολοντσέλο

Γιάννης Παπαγιάννης: Όμποε

Δημήτρης Γούζιος: Βιολοντσέλο

Ηρακλής Βαβάτσικας: Ακορντεόν

Σπύρος Γκούμας: Μπουζούκι

Νίκος Πολίτης: Κοντραμπάσο

Δημήτρης Χουντής: Σοπράνο σαξόφωνο, πίκολο, φλάουτο

Γιώργος Κοντογιάννης: Μαντολίνο

Άγγελος Πολυχρόνου: Κρουστά

Νίκος Σιδηροκαστρίτης: Τύμπανα

Αλκίνοος Ιωαννίδης: Ακουστική, ηλεκτρική, κλασική και δωδεκάχορδη κιθάρα, μπάσο, πλήκτρα, τζουράς, φωνητικά

Σαν παιδί στο τραγούδι «Καθρέφτης», τραγούδησε η Ελένη Καπηλίδου

Παραγωγή: PolyGram

Διεύθυνση παραγωγής: Αλκίνοος Ιωαννίδης, Γιώργος Τζοβανάκης

Ηχογράφηση: Έγινε στo Studio Polysound από τις 16 Σεπτεμβρίου 1996 μέχρι τις 3 Ιανουαρίου 1997.

Ηχολήπτης: Δημήτρης Μουρλάς

Πρόσθετες ηχογραφήσεις: Studio Sierra

Ηχολήπτης πρόσθετων ηχογραφήσεων: Τάσος Μπακασιέτας

Ηχογραφήσεις φωνής: Γιώργος Καρυώτης (1,7,10,13), Δημήτρης Μουρλάς (4,5,12), Κώστας Βάμβουκας (2,3,11), Τάσος Μπακασιέτας (, Γιάννης Χρονόπουλος (6)

Όλες οι ηχογραφήσεις και οι μίξεις έγιναν με την πολύτιμη συνεργασία του Κώστα Βάμβουκα

Μίξη: Έγινε στο Studio Sierra από τον Παναγιώτη Πετρονικολό και τον Κώστα Καλημέρη (1,3,4,7)

Digital mastering: Γιάννης Ιωαννίδης / D.P.H

Εξώφυλλο: Άντης Ιωαννίδης

Γραφιστική επιμέλεια: Πέτρος Παράσχης

Φωτογραφίες: Βαρβάρα Καραθανασοπούλου, Κώστας Καλλιπέτης

Ημερομηνία κυκλοφορίας: Ιανουάριος 1997

(P)+© 1997 PolyGram Records S.A. (Greece)

Όπως μυστικά και ήσυχα…

Τα τραγούδια του δίσκου:

1. Αόρατο δίχτυ

2. Ο ντόπιος

3. Πες μου

4. Δεν μπορώ

5. Ρίξε φλόγα

6. Ήρθε ένας μάγος

7. Βόσπορος

8. Της Κυριακής τα όνειρα

9. Ήλιος του Αλωνάρη

10. Πέρασα χθες

11. Φυσάει θεός

12. Μυστικά και ήσυχα

Συντελεστές του δίσκου «Όπως μυστικά και ήσυχα...»

Μουσική: Νίκος Ζούδιαρης

Στίχοι: Νίκος Ζούδιαρης

Ενορχήστρωση: Γιώργος Ανδρέου

Μουσικοί:

Αντώνης Γούναρης: Ακουστική, κλασική, δωδεκάχορδη κιθάρα, cumbus

Ηρακλής Βαβάτσικας: Ακορντεόν

Μάνος Αχαλινωτόπουλος: Kλαρίνο, ζουρνά, φλογέρες, νέι

Σπύρος Νίτης: Nτραμς στα: «Δεν μπορώ» και «Πέρασα χθες»

Νίκος Βαρδής: Ηλεκτρικό μπάσο στα: «Δεν μπορώ» και «Πέρασα χθες»

Νίκος Σιδηροκαστρίτης: Ντραμς στα: «Πες μου» και «Βόσπορος»

Βαγγέλης Ζωγράφος: Ακουστικό μπάσο

Μίμης Ντούτσουλης: Ακουστικό μπάσο στο «Ήρθε ένας μάγος»

Μανώλης Πάππος: Λαούτο

Νίκος Χατζόπουλος: Βιολί

Βαγγέλης Καρίπης: Κρουστά

Γιώργος Πανούσης: Φυσαρμόνικα στο «Δεν μπορώ»

Μανώλης Καραντίνης: Mπουζούκι, τζουρά, μπαγλαμά, μαντολίνο, σάζι

Γιώργος Μαγκλάρας: Βιολί στο «Πες μου»

Αντώνης Απέργης: Nέι, ούτι, κανονάκι, φλογέρες

Γιώργος Ανδρέου: Πιάνο, πλήκτρα, μελόντικα

Αλκίνοος Ιωαννίδης: Κιθάρες στα: «Ήρθε ένας μάγος» και «Μυστικά και ήσυχα», νταραμπούκα στo «Της Κυριακής τα όνειρα»

Μιχάλης Αρμάγος: Ηλεκτρικές κιθάρες στα: «Δεν μπορώ» και «Πέρασα χθες», δωδεκάχορδη κιθάρα στο «Φυσάει θεός»

Επιλογή συνθετικών ήχων και προγραμματισμός: Ορέστης Πλακίδης, Ηλίας Αχλαδιώτης

Φωνητικά: Eλένη Τσαλιγοπούλου στο τραγούδι «Της Κυριακής τα όνειρα»

Παραγωγή: PolyGram

Διεύθυνση παραγωγής: Μιχάλης Αρμάγος

Καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιώργος Ανδρέου, Μιχάλης Αρμάγος, Νίκος Ζούδιαρης, Αλκίνοος Ιωαννίδης

Ηχογράφηση και μίξη: Studio Sierra

Ηχολήπτες: Γιώργος Ανδρέου, Βαγγέλης Λάππας

Μίξη: Παναγιώτης Πετρονικολός, Γιώργος Ανδρέου

Digital mastering: Γιάννης Ιωαννίδης / D.P.H.

Χάραξη: Δημήτρης Νικολάου / D.P.H.

Ζωγραφικό εξωφύλλου: Άντης Ιωαννίδης

Φωτογραφία εσωφύλλου: Ντίνος Διαμαντόπουλος

Computer graphics: Selector Ltd.

(P)+(C) 1995 PolyGram Records S.A (Greece)

Στην αγορά του κόσμου

Τα τραγούδια του δίσκου:

1. Ζήνωνος

2. Στην αγορά του Αλ Χαλίλι

3. Το όνειρο

4. Πόθοι αδιέξοδοι

(Τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη)

5. Καθώς περνά η ώρα

6. Δύσκολοι καιροί

7. Τα φιλιά μου θα στα ?δινα

(Τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη)

8. Η μπαλάντα του μισθοφόρου

9. Όχι, μην κλαις

10. Το κουτί της Πανδώρας

11. Δεύτε τελευταίες εισπνοές

(Τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη, Αλκίνοος Ιωαννίδης)

Συντελεστές του δίσκου «Στην αγορά του κόσμου»

Μουσική: Νίκος Ζούδιαρης

Στίχοι: Νίκος Ζούδιαρης

Ενορχήστρωση: Τάκης Μπουρμάς
Μουσικοί:

Παντελής Μπενετάτος: Πιάνο, keyboards

Σταύρος Αραπίδης: Ακουστική, ηλεκτρική, κλασική κιθάρα

Γιώργος Κοντογιάννης: Μπουζούκι, ούτι, μαντολίνο, τζουρά, τσουμπούς, λαούτο

Αχιλλέας Περσίδης: Λαούτο, στάμνα

Ηρακλής Βαβάτσικας: Ακορντεόν

Γιώργος Μαγκλάρας: Βιολί

David Lynch: Σαξόφωνο στο «Όχι μην κλαις»

Γρηγόρης Μελάκης: Τύμπανα στο «Όχι μην κλαις»

Μιχάλης Αρμάγος: Σόλο ηλεκτρική κιθάρα στο «Δεύτε τελευταίες εισπνοές»

Προγραμματισμός computer: Παντελής Μπενετάτος

Special effects: Βασίλης Δερτιλής

Φωνητικά: Δήμητρα Γαλάνη, Τάκης Μπουρμάς

Παραγωγή: PolyGram

Διεύθυνση παραγωγής: Δήμητρα Γαλάνη

Επιμέλεια παραγωγής: Μιχάλης Αρμάγος

Ηχογράφηση: Studio Sierra

Ηχολήπτης: Κώστας Καλημέρης

Βοηθοί: Πόλυς Πιερόπουλος, Τάσος Μπακασιέτας

Προγραμματισμός computer (in house): Ηλίας Αχλαδιώτης

Χάραξη: Δημήτρης Νικολάου (G.P.I.)

Digital mastering: Γιάννης Ιωαννίδης (Digital)

Σύνθεση, σχεδίαση εξωφύλλου: Πέτρος Παράσχης

Φωτογραφίες εξωφύλλου: Δημήτρης Κοιλαλούς

Φωτογραφίες εσωφύλλου: Στράτος Καλαφάτης, Λίλα Σωτηρίου

Computer graphics: Selector Ltd.

(P)+(C) 1993 PolyGram Greece S.A.

Συμμετοχές

Γιώργος Χατζηπιέρης

Ο τεμπέλης δράκος και άλλες ιστορίες..

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης ερμηνεύει το τραγούδι "Το καρυδότσουφλο" και το τραγούδι "Της πόλης τα φωτάκια" στο οποίο παίζει και ακουστική κιθάρα

Παραγωγή:Γιώργος Χατζηπιέρης

Ενορχήστρωση: Μάριος Τακούσιης

(P) + © 2005 Mercury / Universal Music S.A. (Greece), A Universal Music Company

Μανώλης Φάμελλος

Ποτέ όπως πριν

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης ερηνέυει το τραγούδι "Γαλάζια μυστικά"

Παραγωγή: Μανώλης Φάμελλος

(P) + © 2005 Sοny Music Entertainment (Greece) A.E.

Περιοδικό "ΜΕΤΡΟ"

Φωνές κρουστών

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης συμμετέχει στο 5ο τραγούδι "Φωνή Κρουστών (Αλγερινη μελωδία)" κάνοντας φωνητικά καιrhythm vocal.

Παραγωγή: Περιοδικό ΜΕΤΡΟ

Απρίλιος 2005 - Τεύχος 11

Σοφία Παπάζογλου

Όσα σου μοιάζουν

O Αλκίνοος Ιωαννίδης είχε μαζί με τον Μιλτιάδη Παπαστάμου τη Διεύθυνση παραγωγής του δίσκου. Συμμετέχει επίσης ως ενορχηστρωτής, στιχουργός, αλλά και στα φωνητικά.

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης έγραψε τους στίχους στα τραγούδια:

«Όλα σου μοιάζουν»

«Σταβέντο»

«Στον καινούριο ουρανό»

Συμμετέχει στα φωνητικά του τραγουδιού «Σταβέντο».

Έκανε επίσης την ενορχήστρωση του συνόλου εγχόρδων στα τραγούδια «Ανάσα της βροχής» και «Στον καινούργιο ουρανό»

Ενορχήστρωση: Αλκίνοος Ιωαννίδης, Μιλτιάδης Παπαστάμου, Μανόλης Πάππος (7), Μάρκος Αλεξίου (10)

Παραγωγή: Universal Music

Διεύθυνση παραγωγής: Αλκίνοος Ιωαννίδης, Μιλτιάδης Παπαστάμου

(P) + © 2003 Mercury / Universal Music S.A. (Greece), A Universal Music Company

Μάνος Λοϊζος

20 Χρόνια μετά…

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης ερμηνεύει το τραγούδι «Πρώτη Μαϊου»

Μουσική: Μάνος Λοϊζος

Στίχοι: Μάνος Λοϊζος

Ενορχήστρωση: Γιώργος Ανδρέου

Από το δίσκο ΦΟΒΑΜΑΙ 1982

Παραγωγή: ΔΕΣΙΣ Α.Ε. Για τον ΜΕΛΩΔΙΑ FM 99,2

Επιμέλεια Παραγωγής: Οδυσσέας Ιωάννου

Συντονισμός Παραγωγής: Σια Αποκριού, Άννα Γιώτη

(P) + © 2002 ΔΕΣΙΣ Α.Ε. Για τον ΜΕΛΩΔΙΑ FM 99,2

Ηλίας Λιούγκος

«Το φιλί μου ταξιδεύει»

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης ερμηνεύει το τραγούδι «Εθελοντές»

Μουσική: Ηλίας Λιούγκος

Στίχοι: Ζωή Παναγιωτόπουλου

Ενορχήστρωση: Γιάννης Τσόλκας

Παραγωγή: EROS MUSIC

Επιμέλεια Παραγωγής: Νότης Μαυρουδής

(P) + © Απρίλιος 2002 EROS MUSIC Α.Ε.

Αερικά και φίλοι

«Διαφορετικοί»

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης ερμηνεύει το τραγούδι «Διαφορετικοί», μαζί με το Βασίλη Λέκκα και το μουσικό συγκρότημα Αερικά. Επίσης, στο ίδιο τραγούδι παίζει και κιθάρα.

Μουσική και στίχοι τραγουδιού: Κώστας Αντάρας

Παραγωγή: Γρηγόρης Φαληρέας

Μουσικές εκδόσεις Pop Eleven
Διονύσης Σαββόπουλος

«Σαββόραμα»

Ζωντανή ηχογράφηση από το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης ερμηνεύει τραγούδια από τη θεατρική παράσταση «Αχαρνής», μαζί με τους Διονύση Σαββόπουλο, Νίκο Παπάζογλου, Σάκη Μπουλά και Fons Musicalis.

«Πάροδος»

«Το πανεράκι»

«Θεούλη του Φαλλού»

«Ευριπιδάκι»

«Παράβαση»

«Ευτυχισμένος άνθρωπος»

«Πάντα μπρος ταξιδιώτες»

«Έξοδος»

Μουσική – Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος

Ενορχήστρωση: Διονύσης Σαββόπουλος, Γιάννης Ιωάννου

Παραγωγή: Universal Music

Διεύθυνση Παραγωγής: Διονύσης Σαββόπουλος, Κώστας Καλημέρης

(P) + © 2001 Mercury / Universal Music S.A. (Greece), a Universal Music Company

“Toy Story”

Sound track

O Aλκίνοος Ιωαννίδης ερμηνεύει το τραγούδι

«Εγώ κι εσύ μαζί», μαζί με τον Τζίμη Πανούση.

Μουσική τραγουδιού: Randy Newman

Στίχοι τραγουδιού: Tζίμης Πανούσης

Francois Villon - Θάνος Μικρούτσικος

«Στον τόπο μου είμαι τέλεια ξένος»

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης απαγγέλει τα ποιήματα:

«Μπαλάντα των κυράδων του παλιού καιρού»

«Επιτάφιο»

«Λαι ( Ροντό)»

Μετάφραση: Σπύρος Σκιαδαρέσης

Παραγωγός Εταιρία: MINOS - EMI

Παραγωγή: Θάνος Μικρούτσικος

(P) + © 2001 MINOS – EMI A.E.

Νίκος Κυπουργός

«Τα μυστικά του κήπου»

O Aλκίνοος Ιωαννίδης ερμηνεύει τα τραγούδια:

«Αίνιγμα»

Μουσική - Στίχοι τραγουδιού: Nίκος Κυπουργός

«Καράβι μου Καραβάκι» μαζί με τους Σαβίνα Γιαννάτου, Δήμητρα Γαλάνη, Μαρία Φαραντούρη, Βασίλη Παπακωνσταντίνου και Δώρο Δημοσθένους.

Μουσική τραγουδιού: Νίκος Κυπουργός

Στίχοι τραγουδιού: Θωμάς Μοσχόπουλος

Ενορχήστρωση, διεύθυνση, μουσική παραγωγή : Νίκος Κυπουργός

Καλλιτεχνική διεύθυνση: Νίκος Κυπουργός

Παραγωγή: Σείριος

Οργάνωση παραγωγής: Mαρία Ματέ

Boηθός παραγωγής: Χάρης Βαφειάδης

(P) + © 2001 ΣΕΙΡΙΟΣ / SIRIUS

Apurimac

«Χωρίς Σύνορα»

4 τραγούδια για τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα Ελλάδας

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης συμμετέχει ως ερμηνευτής στο τραγούδι

«Tσε Γκεβάρα (Hasta Siempre)», μαζί με τους Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, Χρήστο Θηβαίο, Μίλτο Πασχαλίδη, Διονύση Τσακνή και Apurimac (Daniel, Κωστή, Κώστα)

Μουσική: Carlos Puebla / Editora Musical De Cuba

Ελληνικοί στίχοι: Δέσποινα Φορτσερά

Ενορχήστρωση: Αpurimac

Παραγωγή: ΜINOS - EMI A.E.

Διεύθυνση Παραγωγής: Άγγελος Σφακιανάκης

(P) + © 2000 ΜINOS - EMI A.E.

Active Member

“Kramahopperrata ΙΙ”

O Aλκίνοος Ιωαννίδης ερμηνεύει το τραγούδι «Η τέλεια παρεξήγηση».

Moυσική, ενορχήστρωση, παρουσίαση τραγουδιού: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Στίχοι: B.D.FΟΧΜΟΟR - Αλκίνοος Ιωαννίδης

O Aλκίνοος Ιωαννίδης έπαιξε στο ίδιο τραγούδι λαούτο, κρουστά (μπεντίρ και καχον), βιολοντσέλο.

Παραγωγή: Warner Music Greece A.E.

(P) + © 2001 Warner Music Greece

«Χριστός Κύριος»

β΄ μέρος

Έργα Ελλήνων κλασσικών

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης ερμηνεύει το τραγούδι «Ένα το χελιδόνι».

Ποίηση: Οδυσσέας Ελύτης (από το ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ)

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Διασκευή-Ενορχήστρωση: Νίκος Κυπουργός

Παραγωγή: Iερά Μονή Κουτλουμουσίου - Άγιο Όρος

Απρίλιος 2000, Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου

«Στον Π»

Aφιέρωμα στον Παύλο Σιδηρόπουλο

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης ερμηνεύει το τραγούδι

«Το μπλουζ του Αποχαιρετισμού».

Α΄ κυκλοφορία 1992 στο LP «Τα μπλουζ του πρίγκιπα».

Μουσική: Παύλος Σιδηρόπουλος

Στίχοι: Παύλος Σιδηρόπουλος

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης έπαιξε στο ίδιο τραγούδι

μπάσο, κιθάρες, πλήκτρα, hit-hat.

Eπιμέλεια παραγωγής τραγουδιού: Bαγγέλης Λάππας, Αλκίνοος Ιωαννίδης

Παραγωγή: MINOS – EMI Α.Ε.

Διεύθυνση Παραγωγής – επιμέλεια έκδοσης: Μάκης Μηλάτος, Άγγελος Σφακιανάκης

(P) + © 2000 MINOS – EMI Α.Ε.

«Τέσσερις δρόμοι για τον Ερωτόκριτο»

Γιώργος Κουμεντάκης, Λουδοβίκος των Ανωγείων,

Νίκος Ξυδάκης, Ψαραντώνης

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης ερμηνεύει τα τραγούδια:

«Αφεντόπουλος της Μυτιλήνης»

«Αφέντης της Μοθώνης»

«Αφέντης της Μακεδονίας»

«Αφέντης της Κορώνης»

«Αφέντης της Σκλαβουνιάς-Ρηγόπουλο της Κύπρου»

«Ερωτόκριτος –Κρητικός»

Ποίηση: Βιτσέντζος Κορνάρος

Μουσική: Νίκος Ξυδάκης

Ενορχήστρωση: Kora Michaelian

Παραγωγή: Εταιρία Γενικών Εκδόσεων Α.Ε.

Υπεύθυνη Παραγωγής: Ντόρα Ρίζου

(P) + © 2000 Εταιρία Γενικών Εκδόσεων Α.Ε.

Χαϊνηδες

«O ξιπόλητος πρίγκιπας»

O Αλκίνοος Ιωαννίδης ερμηνεύει το τραγούδι «Η επιστροφή του ασώτου»

Mουσική: Δημήτρης Αποστολάκης

Στίχοι: Δημήτρης Αποστολάκης

Παραγωγή: 2000 Music Box International

Διεύθυνση Παραγωγής: Άκης Γκολφίδης

(P) + © 2000 Music Box International S.A.

Eλένη Τσαλιγοπούλου

«Αλλάζει κάθε που βραδυάζει»

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης ερμηνεύει μαζί με την Ελένη Τσαλιγοπούλου το τραγούδι

«Πάρε με στ’ όνειρο».

Mουσική και στίχοι τραγουδιού: Γιώργος Ανδρέου

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης έγραψε επίσης τη μουσική και τους στίχους στο τραγούδι

«Του Έρωτα σημάδι» που ερμηνεύει η Ελένη Τσαλιγοπούλου.

Ενορχήστρωση και εκτέλεση παραγωγής: Γιώργος Ανδρέου

Παραγωγή: Ακτή / Sony Music

Διεύθυνση Παραγωγής: Θύμιος Παπαδόπουλος

© 1999 Sοny Music Entertainment (Greece) A.E. /

« ΑΚΤΗ» & Ακτή. Sony Music Entertainment (Greece) A.E.

Μιχάλης Σιγανίδης

«Mικρές Αγγελίες»

Ο Αλκίνοος Iωαννίδης ερμηνεύει το τραγούδι «Ο διπλοπαρκαρισμένος»

Μουσική: Mιχάλης Σιγανίδης

Στίχοι: Μιχάλης Σιγανίδης

Παραγωγή: Εταιρία Γενικών Εκδόσεων Α.Ε.

(P) + © 1999 Εταιρία Γενικών Εκδόσεων Α.Ε.

Διάφανα Κρίνα

«Κάτι Σαράβαλες Καρδιές»

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης έπαιξε βιολοντσέλο και φλογέρα στα τραγούδια:

«Άγριο μέλι», «Θέμεθλο» και «Το βλέμμα σου σακάτεψε τη μοίρα μου».

Παραγωγή: Wipe out records

Mουσική παραγωγή: Διάφανα Κρίνα και Λάμπρος Σφυρής

1998 Wipe out records

Άνεμος

Κώστας Χατζόπουλος-Κατερίνα Νιτσοπούλου

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης ερμηνεύει το τραγούδι «Δρομέας», μαζί με την Κατερίνα Νιτσοπούλου.

Μουσική: Kώστας Χατζόπουλος

Στίχοι: Kώστας Χατζόπουλος

Ενορχήστρωση: Kώστας Χατζόπουλος

Αλκίνοος Ιωαννίδης-αναπτήρας Zippo

Παραγωγή: Warner Music 1998

Διεύθυνση Παραγωγής: Kώστας Χατζόπουλος, Πάνος Θεοφανέλλης

© 1998 Warner music greece s.a. a warner music group company

Μάνος Χατζιδάκις

«Χορός με τη σκιά μου»

Mε τη Δήμητρα Γαλάνη

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης ερμηνεύει μαζί με τη Δήμητρα Γαλάνη το τραγούδι «Mη τον ρωτάς τον ουρανό / All Alone Am I» από την κινηματογραφική ταινία «Tο νησί των γενναίων»

(1959) σε σκηνοθεσία Ντίμη Δαδήρα.

Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις

Στίχοι: Γιάννης Ιωαννίδης / Arthur Altman

Eνορχήστρωση: Nίκος Κυπουργός

Από ζωντανή ηχογράφηση στο Ηρώδειο το 1998, με το «Μουσικό Σύνολο Μάνος Χατζιδάκις».

Διεύθυνση ορχήστρας: Λουκάς Καρυτινός

Παραγωγή: PolyGram

Διεύθυνση Παραγωγής: Γιώργος Θεοφανόπουλος-Χατζιδάκις

(P) & © 1998 Μercury / PolyGram Records S.A. (Greece) a PolyGram company

Μανώλης Λιδάκης

«Ο ήλιος του Γενάρη»

O Αλκίνοος Ιωαννίδης συμμετέχει ως στιχουργός στο τραγούδι «Αρετούσα».

Τη μουσική του τραγουδιού έγραψε ο Γιάννης Σπάθας και το ερμηνεύει ο Μανώλης Λιδάκης.

Παραγωγή: Ακτή / Sony Music

Eπιμέλεια Παραγωγής: Θύμιος Παπαδόπουλος

Επιμέλεια ορχήστρας: Θύμιος Παπαδόπουλος

© 1998 Sony Music Entertainment (Greece) A.E.

AΚΤΗ & Ακτή ® Sony Music Entertainment (Greece) A.E.

Χάρις Αλεξίου

«Το παιχνίδι της αγάπης»

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης συμμετέχει στα τραγούδια:

«Η παλιά αγορά»

Β΄ φωνή: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Μουσική: Χάρις Αλεξίου, Χάρης Ανδρεάδης

Στίχοι: Χάρις Αλεξίου

«Χαμένα χρόνια»

Μουσική: Χάρις Αλεξίου

Ποίηση: Ιωάννης Πολέμης

Ενορχήστρωση: Χάρης Ανδρεάδης

Παραγωγή: Haris Productions - PolyGram

Διεύθυνση Παραγωγής: Κώστας Καλημέρης, Χάρις Αλεξίου

(P) + © 1998 Mercury / PolyGram Records S.A. (Greece), a PolyGram company
«Τραγούδια έγραψα για φίλους»

TRIBUTE στο Διονύση Σαββόπουλο

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης ερμηνεύει το τραγούδι «Οι παλιοί μας φίλοι»

Πρώτη έκδοση: Διονύσης Σαββόπουλος «Φορτηγό», Noέμβριος 1966

Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος

Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος

Ενορχήστρωση: Κλέων Αντωνίου, Γιάννης Γρηγορίου, Ισίδωρος Μουχλιανίτης, Μίλτος Παπαστάμου, Κώστας Περόγλου, Αλκίνοος Ιωαννίδης

Παραγωγή: PolyGram

Σχεδιασμός, επιμέλεια και διεύθυνση παραγωγής: Γιώργος Κυβέλος, Τάσος Φαληρέας

(P) + © 1998 Mercury / PolyGram Records S.A. (Greece), a PolyGram company
Χρίστος Τσιαμούλης

«Μονάχα για να ταξιδεύω»

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης ερμηνεύει τα τραγούδια:

«Σαν τα κορίτσια που γελάν» μαζί με το Χρίστο Τσιαμούλη.

Μουσική: Χρίστος Τσιαμούλης

Στίχοι: Βασίλης Νικολαϊδης

«Σαν τ’ άγγιγμα σου»

Μουσική: Χρίστος Τσιαμούλης

Στίχοι: Xρίστος Τσιαμούλης

Ενορχήστρωση – Επιμέλεια Παραγωγής: Xρίστος Τσιαμούλης

Παραγωγή: Εταιρία Γενικών Εκδόσεων Α.Ε.

(P) + © 1997 Εταιρία Γενικών Εκδόσεων Α.Ε.

Διονύσης Σαββόπουλος

«Το ξενοδοχείο»

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης συμμετέχει ως ερμηνευτής, στα τραγούδια:

« Της γιατρειάς το ρίσκο» που ερμηνεύει ο Διονύσης Σαββόπουλος. Στο τραγούδι συμμετέχουν επίσης, ο Αργύρης Μπακιρτζής, ο Ορφέας Περίδης και ο Νίκος Ζιώγαλας.

(The Healing Game: Van Morrison) Exile Publishing Ltd. / PolyGram Music Publishing Ltd.

«Μια φορά σ’ αυτή τη ζήση» που ερμηνεύει ο Διονύσης Σαββόπουλος. Στο τραγούδι συμμετέχει επίσης ο Ορφέας Περίδης.

(Once in a Lifetime: David Byrne, Brian Eno, Christopher Frantz, Gerry Harrison, Martina Weymouth) Published by Index Music / EG Music Ltd.

Μεταφράσεις και διασκευές: Διονύσης Σαββόπουλος

Ενορχήστρωση: Σταύρος Λάντσιας-Διονύσης Σαββόπουλος και με τη βοήθεια των μουσικών

Παραγωγή: PolyGram

Διεύθυνση Παραγωγής: Γιώργος Κυβέλος, Τάσος Φαληρέας

(P) + © 1997 Mercury / PolyGram Records S.A. (Greece), a PolyGram company

Γιώργος Ανδρέου – Παρασκευάς Καρασούλος

«Μικρή πατρίδα»

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης ερμηνεύει το τραγούδι «Η μόνη αλήθεια»

Μουσική: Γιώργος Ανδρέου

Στίχοι: Παρασκευάς Καρασούλος

Ενορχήστρωση και καλλιτεχνική επιμέλεια παραγωγής: Γιώργος Ανδρέου

Παραγωγή: Μικρή Άρκτος

Καλλιτεχνική διεύθυνση παραγωγής: Γιώργος Καραχάλιος

Μικρή Άρκτος copyright 1996

Διονύσης Σαββόπουλος

«Παράρτημα»

Σκηνές από την κωμωδία του Αριστοφάνη «Πλούτος»

Κορυφαίος: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης συμμετέχει ως ερμηνευτής, στα τραγούδια:

«Η είσοδος του χορού» μαζί με τους Διονύση Σαββόπουλο, Βασίλη Χατζηνικολάου, Νένη Ζάππα και χορωδία.

«Θρεττανελό» μαζί με τους Διονύση Σαββόπουλο και Βασίλη Παπακωνσταντίνου.

«Μιράκολο!» μαζί με το Διονύση Σαββόπουλο.

Μουσική, στίχοι, ενορχήστρωση και διεύθυνση: Διονύσης Σαββόπουλος

Στην ενορχήστρωση συνεργάστηκαν: Παναγιώτης Καλαντζόπουλος και οι μουσικοί

Παραγωγή: PolyGram

Διεύθυνση Παραγωγής: Γιώργος Κυβέλος, Τάσος Φαληρέας

(P) + © 1996 PolyGram Records S.A. (Greece)

«Θαμώνες»

δώδεκα τραγούδια από τη Λευκωσία

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης ερμηνεύει το τραγούδι «Συνάντηση»

Μουσική τραγουδιού: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Στίχοι τραγουδιού: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Ενορχήστρωση: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης έπαιξε ακουστική κιθάρα και λαούτο στο τραγούδι «Συνάντηση» και λαούτο στο τραγούδι «Πόλη» που έγραψε ο Στέλιος Στυλιανού.

Συμμετέχει επίσης στα φωνητικά του δίσκου.

Παραγωγή: Ήχος Ασπάλαθος, Λευκωσία, Κύπρος.

Διεύθυνση Παραγωγής: Γιώργος Χατζηπιερής

1995 Ήχος Ασπάλαθος

ΛΥΡΑ Εταιρεία Γενικών Εκδόσεων

Δημήτρη Παπαδημητρίου

«Mη φοβάσαι τη φωτιά»

Πρωτότυπη μουσική και τραγούδια της τηλεοπτικής σειράς

«Μη φοβάσαι τη φωτιά»

O Αλκίνοος Ιωαννίδης ερμηνεύει το τραγούδι «Kοίτα-Κοίτα»

Mουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου

Eνορχήστρωση: Δημήτρης Παπαδημητρίου

Παραγωγή: PolyGram

Διεύθυνση Παραγωγής: Δημήτρης Παπαδημητρίου

(P) + © 1994 PolyGram Records S.A. (Greece)

«Η Δήμητρα Γαλάνη στο Χάραμα»

Μέρος Πρώτο

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης παίζει κρουστά και συμμετέχει στα φωνητικά.

Παραγωγή: PolyGram

Διεύθυνση παραγωγής: Λίνα Νικολακοπούλου, Δήμητρα Γαλάνη

(P)+© 1994 PolyGram Greece S.A.

«Η Δήμητρα Γαλάνη στο Χάραμα»

Μέρος Δεύτερο

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης συμμετέχει στα ομαδικά τραγούδια.

Παραγωγή: PolyGram

Διεύθυνση παραγωγής: Λίνα Νικολακοπούλου, Δήμητρα Γαλάνη, Κώστας Καλημέρης

(P)+© 1996 PolyGram Records S.A. (Greece)

Αλκίνοος Ιωαννίδης:http://www.alkinoos.gr/

http://www.mousikorama.gr/

2011-01-05T16:07:00.001+02:00

Ρίτα Αντωνοπούλου

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Με μεγάλη αγάπη για τη μουσική και το τραγούδι ξεκινά τα πρώτα της μαθήματα μοντέρνου τραγουδιού στην ηλικία των 18 ενώ παράλληλα σπουδάζει Γραφιστική, στη Σχολή Γραφικών Τεχνών και Καλλιτεχνικών Σπουδών της Αθήνας. Σπουδάζει ξένες γλώσσες (Αγγλικά, Γαλλικά και Ισπανικά) και ξεκινά να δουλεύει σε μικρές μουσικές σκηνές στην Αθήνα με διάφορα σχήματα ερμηνεύοντας τραγούδια ελλήνων συνθετών.

Σε ηλικία 20 ετών ξεκινά τις σπουδές της στο κλασσικό τραγούδι, ενώ συνεχίζει να συνεργάζεται με διάφορα γκρουπς παρουσιάζοντας προγράμματα βασισμένα στο ξένο ρεπερτόριο αυτή τη φορά (Ροκ, τζαζ, φανκ κτλ) στην Αθήνα αλλά και σε πολλές πόλεις της Ελλάδας. Παράλληλα το 2000 ξεκινά η συνεργασία της με το Μίμη Πλέσσα, η οποία διαρκεί 2 χρόνια και συμμετέχει σε όλες τις συναυλίες και μουσικές εκδηλώσεις του συνθέτη.

Αμέσως μετά παρακολουθεί σεμινάρια υποκριτικής και τραγουδιού με το Σταμάτη Κραουνάκη από όπου ο συνθέτης την επιλέγει για να γίνει μέλος της μουσικοθεατρικής του ομάδας Σπείρα Σπείρα. Παραμένει στη Σπείρα για 2,5 χρόνια συμμετέχοντας στις παραστάσεις «Μπιμπερό», «On the road» και στα «Χορικά : Αιωνία θητεία στο κάλλος», παράσταση που παρουσιάζεται στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και στη Μικρή Επίδαυρο το καλοκαίρι του 2006. Συμμετέχει στο cd «Πεθαίνοντας στην Αθήνα», της ομότιτλης ταινίας του Νίκου Παναγιωτόπουλου, σε συνθέσεις του Σταμάτη Κραουνάκη.

Την ίδια χρονιά γνωρίζεται με το συνθέτη Θάνο Μικρούτσικο ο οποίος μετά από οντισιόν της προτείνει συνεργασία για τις εμφανίσεις του στο Σταυρό του Νότου, δίπλα στον ερμηνευτή Γιάννη Κούτρα. Η συνεργασία αυτή συνεχίζεται και όλο το καλοκαίρι του 2007 με συναυλίες σε όλη την Ελλάδα. Τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς ο Θάνος Μικρούτσικος συστήνει την Ρίτα Αντωνοπούλου στο κοινό με την πρώτη τους δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Για φωνή και ορχήστρα» η οποία περιλαμβάνει αγαπημένα τραγούδια του μεγάλου έλληνα συνθέτη διασκευασμένα από τον ίδιο μόνο για έγχορδα και πνευστά. Η δουλειά ηχογραφείται στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών με την Καμεράτα υπό τη διεύθυνση του διεθνούς φήμης μαέστρου Αλέξανδρου Μυράτ.

Συνεχίζοντας τις ζωντανές τους εμφανίσεις στο Μύλο της Θεσσαλονίκης με την προσθήκη στο σχήμα του Μανώλη Μητσιά και μετά από καλοκαιρινές περιοδείες καταλήγουν στη Σφεντόνα κλείνοντας έτσι τον κύκλο αυτό στις αρχές του 2008. Η Ρίτα Αντωνοπούλου συνεχίζει τη συνεργασία της με το Μανώλη Μητσιά μέχρι και το τέλος του καλοκαιριού του 2008.

Το Σεπτέμβριο την προσκαλούν για μια συναυλία στην Ολλανδία όπου παρουσιάζει αποκλειστικά τραγούδια του Έλληνα συνθέτη. Γυρνώντας ξεκινά την ηχογράφηση της δεύτερης δισκογραφικής δουλειάς με τίτλο «Πάμε ξανά απ’ την αρχή» σε συνθέσεις του Θάνου Μικρούτσικου και στίχους του Οδυσσέα Ιωάννου, η οποία κυκλοφορεί τον Οκτώβριο του ίδιου έτους παράλληλα με την έναρξη των εμφανίσεων στο Σταυρό του Νότου δίπλα στο συνθέτη και στο Μιλτιάδη Πασχαλίδη. Η συγκεκριμένη συνεργασία συνεχίζεται μέχρι σήμερα ενώ παράλληλα η ίδια εμφανίζεται σε διάφορες μουσικές σκηνές στην Ελλάδα παρουσιάζοντας τη νέα δισκογραφική δουλειά καθώς και αγαπημένα τραγούδια μεγάλων συνθετών.

http://www.mousikorama.gr/

Δισκογραφία

2006 Πεθαίνοντας στην Αθήνα Τραγούδια του Σταμάτη Κραουνάκη από την ομώνυμη ταινία του Νίκου Παναγιωτόπουλου. Τραγουδάει στη "Βόλτα" και στους "Εραστές"

2007 Μικhttp://www.mousikorama.gr/

ρούτσικος Θάνος & Ρίτα Αντωνοπούλου - Για φωνή και ορχήστρα

2008 Μικρούτσικος Θάνος - Πάμε ξανά απ' την αρχή

2011-01-05T16:01:00.003+02:00

Κατερίνα Σιάπαντα

Η Κατερίνα Σιάπαντα γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη. Από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με το τραγούδι.

Συμμετείχε δύο φορές σε Φεστιβάλ:

• 1987 : βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ Ελλην. Τραγουδιού της Θεσσαλονίκης

• 1994 : Α’ βραβείο στο Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού της Θεσσαλονίκης και (με το ίδιο τραγούδι) Β’ βραβείο στο φεστιβάλ χωρών Ευρωπαϊκής Ενωσης και Κύπρου.

Εχει συνεργαστεί δισκογραφικά και σε συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό με τους: Σταμάτη Σπανουδάκη, Σωκράτη Μάλαμα, Μανώλη Ρασούλη, Λουδοβίκο των Ανωγείων, Αγάθωνα Ιακωβίδη, Πέτρο Γαϊτάνο, Αντώνη Καλογιάννη, Γιώργο Καζαντζή, Μιχάλη Παπαζήση, Γιάννη Μήτση, Μαρία Φωτίου και άλλους.

Ως στιχουργός συνεργάστηκε με το Γιώργο Καζαντζή (με το τραγούδι «Ο Τελευταίος των Μοϊκανών» από το cd «ΜΠΑΡΚΟ ΨΥΧΗΣ» και με ερμηνευτή τον Ανδρέα Καρακότα) και με τον Γιώργο Νταλάρα (με το τραγούδι «Μόνος» από το cd «ΣΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΠΟΥ ΣΟΥ ΓΡΑΦΩ» με συνθέτη τον Στέργιο Γαργάλα).

Η παρουσία της στη δισκογραφία

• 1988 - «ΣΕ ΜΑΓΙΚΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ» - στίχοι και μουσική του Χρήστου Μιχαηλίδη

• 1988 - «Η ΦΑΝΕΛΑ ΜΕ ΤΟ 9» - στίχοι και μουσική του Σταμάτη Σπανουδάκη (το soundtrack της ομώνυμης ταινίας του Παντελή Βούλγαρη)

• 1988 - «ΑΔΙΟΡΘΩΤΗ ΑΓΑΠΗ» - μουσική του Βασίλη Ηλιάδη

• 1990 - «ΓΙΑΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ» - στίχοι και μουσική του Κώστα Μπραβάκη(συγκρότημα «Νώε»)

• 1993 - «ΚΥΚΛΟΣ» - του Σωκράτη Μάλαμα

• 1996 - «ΚΡΥΣΤΑΛΛΑ ΤΟΥ ΝΟΥ» - στίχοι και μουσική του ΕυγένιουΔερμιτάσογλου.

• 1997 - «ΣΕΛΟΤΕΪΠ» - των Πέτρου Βαγιόπουλου και Μανώλη Ρασούλη • 1997 - «ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ» που μετονομάστηκε σε «ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΜΑΛΑΜΑΣ»

• 1997 - «ΠΥΛΗ ΤΗΣ ΑΜΜΟΥ» - του Λουδοβίκου των Ανωγείων

• 1998 - «ΤΟ ΤΡΕΝΟ ΦΤΑΝΕΙ ΤΕΛΙΚΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΗ» - των ΧάρηΠαπαδόπουλου και Μανώλη Ρασούλη

• 1998-2000 - «ΑΠΟΧΡΩΣΕΣ» - cd που ηχογραφήθηκε στο εξωτερικό(Ελβετία) και περιέχει γνωστά ελληνικά τραγούδια σε τζαζ ενορχηστρώσειςαπό τον Θόδωρο Καπηλίδη

• 1999 - «ΒΑΡΥ ΦΟΡΤΙΟ» - του Ευγένιου Δερμιτάσογλου

• 2000 – «ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΝ ΘΕΡΜΑΪΚΟ» - cd του τραγουδιστή ΚώσταΔημητριάδη (στίχοι-μουσική: Γιώργος Καραμανλής)

• 2000 – CD BOX «Τα αυθεντικά»

• 2000 – «ΚΑΡΜΑ ΚΑΙ ΝΤΑΡΜΑ» - μουσική: Γιώργος Καζαντζής,στίχοι: Λίλη Βαρύνου.

• 2001 – «ΣΤΟ ΜΠΕΖΕΣΤΕΝΙ» - στίχοι και μουσική του ΣτέλιουΚαραβέντζα.

• 2006 – «ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΣΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ» (στίχοι: Γ. Τεμεκενίδης,μουσική: Βασίλης Κασούρας)

http://www.mousikorama.gr/

2010-11-26T15:50:00.001+02:00

Ασλανίδου Μελίνα

Γεννήθηκε στη Στουτγάρδη και πολύ σύντομα επέστρεψε με την οικογένειά της στην Ελλάδα όπου μεγάλωσε στην Παραλίμνη Γιαννιτσών. Σε μικρή ηλικία ήλθε σε επαφή με τη μουσική του Πόντου, με τη βυζαντινή μουσική, καθώς και με την παραδοσιακή μουσική της Θράκης, συμμετέχοντας στη χορωδία Παραλίμνης.

Στη διάρκεια των μαθητικών της χρόνων συμμετείχε ενεργά στην οργάνωση χορωδιών και θεατρικών παραστάσεων.

Σε ηλικία δεκαοχτώ ετών πηγαίνει στη Θεσσαλονίκη για σπουδές, ενώ λίγο μετά ξεκινά να τραγουδάει στα μουσικά φοιτητικά στέκια. Το 1996 γνωρίζει τον Χρήστο Μητρέντζη και ένα χρόνο μετά συνεργάζεται μαζί του στη μουσική σκηνή "Κεπέγκια".

Το 1998 συνεχίζουν την ίδια συνεργασία στο "Πέτρινο" του Μύλου, ενώ το 1999 στην παρέα μπαίνει ο Φώτης Θεοδωρίδης και ο Γιάννης Κίρμος. Την ίδια χρονιά συμμετέχουν στο WOMAD FESTIVAL του Βερολίνου ως εκπρόσωποι της Ελληνικής Μουσικής.

Το 2000 η Μελίνα, ο Φώτης και ο Γιάννης δημιουργούν το συγκρότημα "Εμπρός Εμείς" και συνεχίζουν τις εμφανίσεις τους στον ίδιο χώρο.

2001, η χρονιά σταθμός! Δημιουργούνται οι "Απέναντι" και κυκλοφορούν το cd single "Το παρελθόν θυμήθηκα" με το τραγούδι "Τι σου 'κανα και πίνεις" του Μίμη Πλέσσα και Λευτέρη Παπαδόπουλου, που γνωρίζει μοναδική επιτυχία. Αυτή είναι η πρώτη επαφή της Μελίνας με τη δισκογραφία. Παράλληλα πραγματοποιούν ζωντανές εμφανίσεις σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας και την Κύπρο.

Το 2002 η Μελίνα αποχωρεί από το γκρουπ και κατηφορίζει στην Αθήνα. Τον ίδιο χειμώνα ο Γιώργος Νταλάρας της προτείνει συνεργασία και εμφανίζονται μαζί στο "Ζυγό". Το καλοκαίρι πραγματοποιεί στο πλάϊ του συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Βερολίνο και Βουδαπέστη). Επίσης συμμετέχει στο αφιέρωμα για τον Λευτέρη Παπαδόπουλο που διοργανώνεται στις Πρέσπες.

Ο επόμενος χειμώνας τη βρίσκει για μια ακόμη χρονιά στο "Ζυγό" στο πλευρό του Γιώργου Νταλάρα. Μαζί τους ο Στέλιος Βαμβακάρης και το ισπανικό flamengo συγκρότημα Roda Αl Αlba.

Απρίλιος 2003. Κυκλοφορεί η πρώτη προσωπική δισκογραφική δουλειά της Μελίνας, με τίτλο "Το Πέρασμα". Τους στίχους έγραψαν η Σμαρώ Παπαδοπούλου, η Λίνα Δημοπούλου, ο Βασίλης Γιαννόπουλος, ο Σωτήρης Βώπης και η Φωτεινή Λαμπρίδη, ενώ τη μουσική υπογράφουν ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, ο Τάκης Μπουρμάς και ο Θοδωρής Παπαδόπουλος. Η ενορχήστρωση ανήκει στον Τάκη Μπουρμά. Την παραγωγή ανέλαβε ο Γιώργος Κυβέλος.

Στο album περιλαμβάνεται επίσης μία διασκευή του Σερβοβόσνιου τραγουδοποιού Sabah Bajramovic σε στίχους της Λίνας Δημοπούλου.

Νοέμβριος 2003 - Ιανουάριος 2004.

Η Μελίνα Ασλανίδου πραγματοποιεί τις πρώτες της προσωπικές εμφανίσεις σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας καθώς και στην Αθήνα (GAGARIN 205), δίνοντας έμφαση στα τραγούδια από το πρώτο της προσωπικό άλμπουμ με τίτλο "Το Πέρασμα". πλαισιωμένη από εκλεκτούς συνεργάτες. Μαζί της σε αυτές τις εμφανίσεις και ο Τάκης Μπουρμάς. Ο συνθέτης που έχει βάλει τη σφραγίδα του σε σημαντικά τραγούδια του ελληνικού ρεπερτορίου, όπως το "Μη γυρίσεις" και το "Θάρθω να σε βρω", καθώς και στο πρώτο προσωπικό δίσκο της.

To χειμώνα 2004 - 2005 συνεργάζεται με τον Γιάννη Κότσιρα, το Μ. Φάμελλο και τη Ραλλία Χρηστίδου, στο FIX της Θεσσαλονίκης και στον ΚΕΡΑΜΕΙΚΟ στην Αθήνα. Μαζί τους, το καλοκαίρι του 2005 δίνει συναυλίες σε όλη την Ελλάδα και την Κύπρο.

Το καλοκαίρι του 2005, δύο χρόνια μετά το ντεμπούτο album της, "Το Πέρασμα", η Μελίνα Ασλανίδου επιστρέφει με το cd single "3 ευχές", τρία τραγούδια του Αντώνη Βαρδή με στίχους της Βίκυς Γεροθόδωρου. ("Συνθήματα", "Αόρατη Πληγή" και "Το Λάθος").

Σεπτέμβριος 2005. Κυκλοφορεί το δεύτερο προσωπικό της album με τίτλο "Παιχνίδι είναι" και η Μελίνα Ασλανίδου δίνει τον ορισμό της σύγχρονης ερμηνεύτριας που έχει βαθιές ρίζες στο λαϊκό τραγούδι αλλά αφομοιώνει με τον πιο προσωπικό τρόπο τα σημεία των καιρών.

Και σε αυτό την στηρίζουν δημιουργικά ο Αντώνης Βαρδής και ο Στέφανος Κορκολής που έχουν γράψει τη μουσική για τα δώδεκα τραγούδια του δίσκου. Τους στίχους έχουν γράψει οι Βίκυ Γεροθόδωρου, Βασίλης Γιαννόπουλος, Νίκος Μωραϊτης, Ρεβέκκα Ρούσση, Βαγγέλης Κωνσταντινίδης, Πάνος Φαλάρας και Γιάννης Γούνας.

Τον χειμώνα 2006 - 2007, η Μελίνα Ασλανίδου, μαζί με τον Κώστα Μακεδόνα το Δημήτρη Μπάση και τη Μελίνα Κανά συναντά το Χρήστο Νικολόπουλο στην "Σφεντόνα". Το πρόγραμμα επιμελείται ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης.

Δισκογραφία

Προσωπικοί Δίσκοι

2001

cd single "Το παρελθον θυμήθηκα"

2002

συμμετοχή στο δίσκο "Οπωσδήποτε παράθυρο" των Λίνας Νικολακοπούλου, Νίκου Αντύπα, Γιάννη Σπάθα. Ερμηνεύει το "Ναι θα πω"

Συμμετοχή στο LIVE δίσκο του Γιώργου Νταλάρα "Από Καρδιάς"

2003

Η πρώτη της προσωπική δουλειά, με τίτλο "Το πέρασμα"

2004

Συμμετέχει στο δίσκο του Νίκου Πορτοκάλογλου "Δίψα", ερμηνεύοντας το "Χάδι"

2005

cd single " 3 ευχές". Τη μουσική υπογράφει ο Αντώνης Βαρδής και τους στίχους η Βίκυ Γεροθοδώρου

Συμμετοχή στο δίσκο του Μανώλη Φάμελλου "Ποτέ όπως πριν" με το τραγούδι "Η μπαλάντα του ήλιου και της σελίνης"

Δεύτερη προσωπική δουλειά για τη Μελίνα, με τίτλο "Παιχνίδι είναι"

Η Μελίνα τραγουδά το τραγούδι των τίτλων της τηλεοπτικής σειράς του Αλφα, "Η αδερφή της αδερφής της αδερφής μου"

Συμμετέχει στο δίσκο "Τα τραγούδια του Στράτου" - ζωντανή ηχογράφηση, από συναυλία αφιερωμένη στο Στράτο Διονυσίου. Ερμηνεύει τα κομμάτια "Ηταν ψεύτικα", "Δε με πόνεσε" και μαζί με όλους τους ερμηνευτές του δίσκου τα "Αποκοιμήθηκα", "Βρέχει φωτιά", "Ένας αητός γκρεμίστηκε

2006

Συμμετέχει στη ζωντανή ηχογράφηση της συναυλίας που έγινε τον Ιούλιο του 2005 αφιερωμένης στη Βίκυ Μοσχολιού. Οι 10 σημαντικότερες ερμηνεύτριες του ελληνικού πενταγράμμου μία φωνή, μία αγάπη... : Χαρούλα Αλεξίου, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Δήμητρα Γαλάνη, Γλυκερία, Μαρινέλλα, Ελένη Τσαλιγοπούλου, Μελίνα Κανά, Τάνια Τσανακλίδου, Μελίνα Ασλανίδου, Ανδριάνα Μπάμπαλη.

Η Μελίνα στα κομμάτια : "Ο Λευτέρης" (ντουέτο με την Α.Μπάμπαλη), "Ένα αστέρι πέφτει πέφτει" (ντουέτο με την Ά.Μπάμπαλη), "Και για χαρά" (μαζί με τις Μαρινέλλα, Τσανακλίδου, Τσαλιγοπούλου".........

http://www.mousikorama.gr/

2010-10-21T17:09:00.002+03:00

Δημήτρης Λάμπος

* Τίτλος: Μη σε φοβίσει η αγέλη

* Label: Lyra

Ο Δημήτρης Λάμπος γεννήθηκε στο Βερολίνο, μεγάλωσε σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα κι έζησε κάποια χρόνια στην Αγγλία σπουδάζοντας Διεθνή Οικονομικά, εκδίδοντας το λογοτεχνικό περιοδικό «O Καθρέφτης» και παίζοντας πολλή μουσική. Γυρνώντας στην Ελλάδα εκδίδει το πρώτο του βιβλίο «Η ιστορία ενός μισάνθρωπου» ενώ τώρα κυκλοφορεί από τη Lyra το πρώτο του cd «Μη σε φοβίσει η αγέλη» στο οποίο υπογράφει ο ίδιος τους στίχους και τη μουσική.

Στη δημιουργία αυτού του δίσκου, ο νέος τραγουδοποιός συνεργάστηκε με τον Στάθη Δρογώση που είχε την επιμέλεια παραγωγής και έκανε την ενορχήστρωση. Ερμηνεύει επίσης μαζί με τον Δημήτρη Λάμπο το τραγούδι «Ονειρολόγιο» (μουσική: Δ. Λάμπος, Νικόλας Γκόγκος).

Στο άλμπουμ συμμετέχουν ακόμη ο Μανώλης Φάμελλος, η Jessica Kilroy, ο Δημήτρης Παναγόπουλος (στο τραγούδι «Λήθη» που τους στίχους υπογράφει ο Γιώργος Μπόλλας), ο Βαγγέλης Μαρκαντώνης, η Stefanie Voisin και οι Love Choir καθώς και μία ομάδα καταπληκτικών μουσικών: Πάνος Τόλιος, Φώτης Σιώτας, Μύρωνας Στρατής, Γιώργος Χαρατζόγλου, Γιάννης Πλαγιαννάκος, Γιάννης Καραγιαννάκης και Ανδρέας Βαϊτούδης στην ηχοληψία και τη μίξη. Το άλμπουμ κλείνει με τη διασκευή στο τραγούδι του David Gray "Birds without wings" σε απόδοση στα ελληνικά του Δημήτρη Λάμπου.
Με μια πληθώρα μουσικών επιρροών που έχουν ως κέντρο τους τη folk rock και με πολλές μουσικές εκπλήξεις, τα τραγούδια του πρώτου δίσκου του Δημήτρη Λάμπου τονίζουν τον κοινωνικό ρόλο του τραγουδιού εκφέροντας λόγο και άποψη.

Με τα λόγια του ίδιου:

Τα τραγούδια δεν μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο.

Μπορούν όμως να μας θυμίζουν ότι ο κόσμος μπορεί να αλλάξει.

Δημήτρης Λάμπος

«Μη σε φοβίσει η αγέλη»

Συμμετέχουν: Στάθης Δρογώσης / Μανώλης Φάμελλος/

Jessica Kilroy / Δημήτρης Παναγόπουλος / Βαγγέλης Μαρκαντώνης

Για περισσότερες πληροφορίες: www.myspace.com/dimitrislampos

http://www.mousikorama.gr/

2010-10-21T17:07:00.002+03:00

Sunday, 21 October 1917

Γεννιέται ο Αμερικανός τρομπετίστας της τζαζ Dizzy Gillespie, από τους δημιουργούς του επαναστατικού μουσικού ρυθμού της δεκαετίας του 1950 «be-bop». Πέθανε το 1993.

Monday, 21 October 1940

Γεννιέται ο Άγγλος μουσικός Manfred Mann.

Wednesday, 21 October 1953

Γεννιέται η Αμερικανίδα μουσικός των Go-Go’s, Charlotte Caffey.

Monday, 21 October 1957

Το «Jailhouse Rock» του Elvis Presley ανεβαίνει στο Νο 1 των Η.Π.Α. Την ίδια μέρα, γεννιέται ο Αμερικανός μουσικός των Toto, Steve Lukather.

Wednesday, 21 October 1964

Γεννιέται ο Αμερικανός μουσικός των Pink Floyd και των Who, Jon Carin.

Saturday, 21 October 1967

Το «To Sir, With Love» της Lulu ανεβαίνει στο Νο 1 των Η.Π.Α.

Tuesday, 21 October 1969

Το «Sugar, Sugar» των Archies ανεβαίνει στο Νο 1 της Μεγάλης Βρετανίας.

Saturday, 21 October 1989

Το «That's What I Like» των Jive Bunny and the Mastermixers ανεβαίνει στο Νο 1 της Μεγάλης Βρετανίας.

Sunday, 21 October 1990

Το «A Little Time» των Beautiful South ανεβαίνει στο Νο 1 της Μεγάλης Βρετανίας.

2010-10-21T17:06:00.000+03:00

Ο νέος δίσκος των U2 πιο σύντομα από ότι τον περιμέναμε!
Στην εφημερίδα Irish Times μίλησε ο Paul McGuiness που είναι Manager των U2.
Ο Manager, δήλωσε πως το νέο album των U2 θα έρθει πολύ νωρίτερα από ότι ο κάθε ένας πιστεύει! Πιο συγκεκριμένα, είπε: «Περιμένουμε ένα νέο δίσκο από τους U2 πιο σύντομα από ότι νομίζουμε. Θα έλεγα νωρίς το 2011, πριν ξεκίνησε η επόμενη Αμερικάνικη περιοδεία τους που ξεκινάει τον Μάιο».

Αυτό θεωρείται πολύ σύντομη κίνηση συγκρινόμενη με την τελευταία τους δουλειά, το 2009 που κυκλοφόρησε 4 χρόνια μετά την προηγούμενη!

Το συγκρότημα πρόσθεσε νέα τραγούδια στην περιοδεία όπως: Boys Fall From Sky, Mercy, Every Breaking Wave, Glastonbury, North Star και Return Of The Stingray Guitar.

Φήμες λένε ότι ο δίσκος θα λέγεται "Songs Of Ascent".

Αυτή τη στιγμή το συγκρότημα παίζει στην Αυστραλία μαζί με τον Jay – Z και θα συνεχίσει μέχρι το τέλος του Νοέμβρη και του Δεκέμβρη.

2010-10-12T14:24:00.000+03:00

Ρένα Κουμιώτη

Γεννήθηκε στην Αθήνα, στη Νέα Ιωνία. Οι γονείς της ήταν πρόσφυγες. Ο πατέρας της Σμυρνιός, η μάνα της Κωνσταντινοπολίτισσα..

To 1968 δουλεύει στην «Απανεμιά» Τότε ήρθε και ο Μανώλης ο Μητσιάς που μόλις είχε κατέβει απ' τη Θεσσαλονίκη. Δεν είχε περάσει μήνας από τότε που άρχισε να δουλεύει στο μαγαζί και κάποιο βράδυ την ακούει ο Λευτέρης ο Παπαδόπουλος και της προτείνει να τραγουδήσει με τον Γιάννη Πουλόπουλο στο «Δρόμο».

Το πρώτο τραγούδι που είπε ήτανε το «Δώσε μου το στόμα σου» το γνωστό «χελιδονάκι». Και μετά το «Πρώτη φορά». Από την « Απανεμιά» βρίσκεται ξαφνικά να δουλεύει με τον Πουλόπουλο, τον Στράτο Διονυσίου και τον Μυτιληναίο. στο «Καν-Καν». Την ίδια χρονιά στο θέατρο «REX» στον θεατρικό « Δρόμο». Ακολουθούν στη δισκογραφία « Του ρολογιού οι δείχτες», η « Κόρη του γιαλού» και το « Θαλασσινό τριφύλλι».

Το επόμενο καλοκαίρι πάλι με τον Πουλόπουλο στην «Αθηναία». Και μετά στα « Δειλινά» για τρεις σαιζόν. Απ' τον Οκτώβριο του 1970 μέχρι το 1972.. Εκεί κι ο Μπιθικώτσης, ο Κόκοτας, ο Χρηστάκης κι ο Ζαμπέτας. Το 1972, συνεργάστηκε με το Γιώργο Νταλάρα στο θέατρο Μπουρνέλη. Μετά τα «Δειλινά» πήγε στη «Φαντασία». Πάλι με τον Πουλόπουλο στην Πλάκα, μετά ξανά στο « Καν-Καν» με Διονυσίου και Ζαμπέτα.

Κάποια στιγμή, πήγε για δουλειά στο εξωτερικό, στον Καναδά. Έμεινε οχτώ χρόνια. Το 1983 ξαναγύρισε στην Ελλάδα. Εμφανίστηκε πάλι με το Γιάννη Πουλόπουλο στο «Ζυγό». Μετά στα « Ηλιοβασιλέματα» με το Ζαμπέτα και τη Μαίρη Λίντα και στ' «Αστέρια» με τον Κόκοτα.. Δυό συνεχόμενες χρονιές στη μπουάτ «Μαρκίζα». Το 1995 συνεργάζεται με τον Μίμη Πλέσσα. Από τότε κάνει μόνο συναυλίες τα καλοκαίρια και επιλεκτικές εμφανίσεις σε μουσικές σκηνές. Η μακρά αποχή από τη δισκογραφία, όπως φαίνεται δεν την έβλαψε.

Η Ρένα Κουμιώτη συνεχίζει να κάνει αυτό που ξέρει καλά και αγαπά. Να τραγουδά για μας. Η ανεπανάληπτη χροιά, η δωρική στάση του σώματος και το καθαρό μέταλλο της φωνής της, δικαίως την κατατάσσουν στις κορυφαίες Ελληνίδες τραγουδίστριες της γενιάς της. Οι συγκλονιστικές ερμηνείες της παραμένουν αξεπέραστες.

Ολοκληρωμένη δισκογραφία

1969 - Ο δρόμος

1969 - Οι ώρες

1970 - Γύφτισσα μέρα

1970 - Μέρες του καλοκαιριού

1970 - Ρένα Κουμιώτη

1970 - Γειτονιές Αθήνα - Θεσσαλονίκη

1970 - Ρένα Κουμιώτη 1

1971 - Ρένα Κουμιώτη 2

1972 - Μήνες

1972 - Το θαλασσινό τρυφύλλι

1972 - Τα κίτρινα ρολόγια
1973 - Μονά ζυγά

1973 - Θάλασσα πικροθάλασσα

1974 - Μίλα μου για λευτεριά

1974 - Παράθυρο στη θάλασσα

1974 - Ρένα Κουμιώτη 3

1974 - Ρόδα που γυρίζει

1976 - Τα ωραιότερα τραγούδια της Ρένας Κουμιώτη

1976 - Στο δρόμο για το Τσιμελνί

1978 - Ρεμπέτικα και θαλασσινά

1978 - Ρένα Κουμιώτη - Πλέσσας Μίμης

1980 - Τα δικά μου τραγούδια

1985 - Τραγούδια από τον ελληνικό κινηματογράφο

1986 - Για το θέατρο 2 Πλέσσας

1992 - Δεν θα χωρίσουμε ποτέ Ζαμπέτας

1993 - Μεγάλες επιτυχίες Ρένα Κουμιώτη

1993 - Το άλλο νέο κύμα

1995 - Σταμάτησε του ρολογιού τους δείχτες

1996 - Οι μεγάλες ερμηνείες - Κουμιώτη Ρένα

1996 - Στο δρόμο του Μίμη Πλέσσα 2

2001 - 50 χρυσά χρόνια - Πλέσσας

2009 - Σταμάτησε του ρολογιού τους δείχτες
2009 - Κόρη του γιαλού

2010-10-12T14:13:00.000+03:00

Υπόγεια ρεύματα

Υπόγεια ρεύματαΈνα συγκρότημα της Ελληνικής Ροκ σκηνής με ένα δικό του αέρα και στυλ, με τραγούδια που όλοι έχουμε σιγοτραγουδήσει, με σπουδαίες συνεργασίες στο ενεργητικό του και με απίστευτες συναυλίες...

Υπόγεια ρεύματα1992: Ο Γρηγόρης, ο Κώστας, ο Γιάννης και ο Παναγιώτης ξεκινούν να παίζουν μαζί, δικά τους κομμάτια. Ακόμα δεν έχουν αποφασίσει τι όνομα θα έχουν.

Νοικιάζουν έναν χώρο στου Ψυρρή, για να κάνουν άνετα τις πρόβες τους. Ο Κώστας πιάνει δουλεία στον Μελωδία FM. Εκεί γνωρίζει τον μάνατζερ Δημήτρη Χατζόπουλο. Στο γκρουπ έρχεται και ο Μήτσος.

1993: Ο Δημήτρης Χατζόπουλος πηγαίνει ένα demo του συγκροτήματος στην δισκογραφική εταιρεία Εβδόμη Διάσταση. Ξεκινούν να ηχογραφούν τον πρώτο τους δίσκο.

1994: Λίγο πριν την κυκλοφορία του πρώτου τους L.P., αναγκάζονται να βρουν ένα όνομα για το συγκρότημα. Τα Υπόγεια Ρεύματα κάνουν την εμφάνιση τους στην ελληνική δισκογραφία με τον δίσκο «Ο μάγος κοιτάζει την πόλη». Ο δίσκος ανοίγει με ένα τραγούδι που λέγεται «Μ' αρέσει να μη λέω πολλά».

Υπόγεια ρεύματα1995: Μπαίνει στο σχήμα και ο Μάρκος. Τα Υπόγεια Ρεύματα ηχογραφούν το δεύτερο δίσκο τους, τις «Παραλογές». Το ρεμιξ και την ηχοληψία κάνει ο Κώστας, που αργότερα θα παρασυρθεί κι αυτός από τα Υπόγεια Ρεύματα.

1996: Έχουν ηχογραφήσει την καλοκαιρινή τους συναυλία στο θέατρο Βράχων, με τον καινούργιο τους ντράμερ, τον Βασίλη. Λίγο πριν μιξαριστει ο δίσκος, ο Βασίλης χάνει την ζωή του σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα.

1997: Μετά από το τραγικό γεγονός, έχουν φύγει από το σχήμα ο Κώστας και ο Γιάννης. Το γκρουπ ηχογραφεί το πιο σκοτεινό του δίσκο, τις «Τσαλακωμένες μέρες». Μπαίνει στο συγκρότημα, ο Ηρακλής και ο Κώστας, ηχολήπτης του γκρουπ από τις «Παραλογές». Κυκλοφορεί ο ζωντανός δίσκος του Γιώργου Νταλάρα από την Ιερά Οδό. Τα Υπόγεια Ρεύματα συμμετέχουν με το τραγούδι τους «Ασημένια σφήκα».

Υπόγεια ρεύματα1998: Ηχογραφούν τις «Εικόνες στα σύννεφα». Διασκευάζουν τη «Θαλασσογραφία», συμμετέχοντας σε ένα δίσκο με διασκευές κομματιών του Διονύση Σαββόπουλου. Το κομμάτι ερμηνεύει η Ελένη Τσαλιγοπούλου. Αποχωρούν ο Μήτσος και ο Ηρακλής. Το υπόλοιπο σχήμα κάνει διάφορες συμμετοχές σε άλλους δίσκους, δίνουν τραγούδια σε άλλους καλλιτέχνες και συνεχίζουν να κάνουν συναυλίες σε πολλές πόλεις.

1999: Στο γκρουπ έρχεται ο Νικηφόρος, αλλά φεύγει ο Κώστας. Ξεκινούν οι ηχογραφήσεις του «Μικρά που 'ναι τα όνειρα», του έκτου δίσκου του συγκροτήματος.

2000: Μετά από άπειρες ώρες ηχογραφήσεων και remix, ο δίσκος κυκλοφορεί. Υπογραφούν τη μουσική θεατρικών παραστάσεων. Μέχρι το 2002 συνεχίζουν να κάνουν συναυλίες και να συνεργάζονται με αλλά σχήματα και καλλιτέχνες.

2003: Φεύγουν ο Μάρκος, ο Παναγιώτης και ο Νικηφόρος. Έρχονται ο Τάσος, ο Μάριος, ο Αποστόλης και επανέρχεται ο Κώστας από τα ιδρυτικά μελή του γκρουπ. Πριν κλείσει ο χρόνος ο Κώστας αποχωρεί ξανά.

2006: Ο Γρήγορης -μόνος εκ των αρχικών μελών- παίζει κιθάρα και τραγουδάει. Ο Τάσος παίζει τύμπανα και τραγουδάκι. Ο Μάριος παίζει πλήκτρα και τραγουδάει. Ο Αποστόλης παίζει μπάσο και τραγουδάει. Τα Υπόγεια Ρεύματα κάνουν συναυλίες σε όλη την Ελλάδα.

Ανεμολόγιο

Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος

Αλμπουμ: Τους Εχω Βαρεθει (2009)

Έβγαλε βρώμα η ιστορία ότι ξοφλήσαμε είμαστε λέει το παρα...

2007: και μετά από δισκογραφική απουσία έξι χρόνων, τα Υπόγεια Ρεύματα επιστρέφουν με το δίσκο "Νέα Μέρα", έναν τίτλο που σηματοδοτεί και τη νέα εποχή του σχήματος καθώς εδώ και τρία περίπου χρόνια η σύνθεση του έχει παγιωθεί στα πρόσωπα των Γρηγόρη Κλιούμη (κιθάρα-τραγούδι), Κώστα Παρίση (κιθάρα -τραγούδι), Απόστολου Καλτσά (ηλεκτρικό μπάσο), Τάσου Πέππα (τύμπανα). Όλα αυτά τα χρόνια η έντονη συναυλιακή δράση του σχήματος, κυρίως στην επαρχία, βοήθησε στη ζύμωση των μελών του και είχε σαν αποτέλεσμα την αποκρυστάλλωση του ήχου τους σε ένα μείγμα ροκ διαθέσεων με λυρικές και εσωστρεφείς εκλάμψεις. Όχημα όπως πάντα η ποιητική στιχουργική τους, στην οποία ανέκαθεν τα Υπόγεια Ρεύματα έδιναν ιδιαίτερη βαρύτητα.

2008 - Τους έχω βαρεθεί - Υπόγεια ρεύματα, Μικρούτσικος Θάνος]

Δισκογραφία

1994 - Ο μάγος κοιτάζει την πόλη - Υπόγεια ρεύματα

1995 - Παράλογες - Υπόγεια ρεύματα

1996 - Live στο θέατρο βράχων - Υπόγεια ρεύματα

1998 - Τσαλακωμένες μέρες - Υπόγεια ρεύματα

1998 - Στο Βαγγέλη με αγάπη - Διάφοροι

1998 - Ζωντανή ηχογράφηση στην ιερά οδό ΙΙ- Νταλάρας, Συνήθεις ύποπτοι, Τσαλιγοπούλου, Υπόγεια ρεύματα, Φάμελλος, Φραγκούλης

1999 - Smail packet - Υπόγεια ρεύματα

1999 - Εικόνες στα σύννεφα - Υπόγεια ρεύματα

2000 - Αφιέρωμα στο Π (Παύλο Σιδηρόπουλο) - Διάφοροι

2002 - Τι νά 'ναι αυτό - Υπόγεια ρεύματα

2002 - Μικρά που είναι τα όνειρα - Αλευρά Ροβένα, Υπόγεια ρεύματα

2003 - Τα αυθεντικά - Υπόγεια ρεύματα

2004 - Φυσάει αλιώς εδώ ο αέρας - Εμμανουηλίδης, Υπόγεια ρεύματα

2007 - Νέα μέρα - Υπόγεια ρεύματα

2008 - Τους έχω βαρεθεί - Υπόγεια ρεύματα, Μικρούτσικος Θάνος

2010-10-11T02:05:00.001+03:00

"Εφυγε ο Σόλομον Μπερκ

Ο αμερικανός τραγουδιστής Σόλομον Μπερκ, γνωστός ως "βασιλιάς της σόουλ" πέθανε σήμερα, ανακοίνωσε εκπρόσωπος του αεροδρομίου του Αμστερνταμ.

Ο Μπερκ θα έδινε συναυλία το βράδυ της Τρίτης στο Αμστερνταμ...

μαζί με το συγκρότημα De Dijk.

Γεννημένος στις 21 Μαρτίου του 1940 στη Φιλαδέλφεια, ο διάσημος τραγουδιστής της R&B και της σόουλ έγινε ιδιαίτερα γνωστός με το τραγούδι "Everybody Needs Somebody to Love", από την ταινία "Blues Brothers" το 1980.

"Μπορώ να επιβεβαιώσω το θάνατο του Σόλομον Μπερκ", δήλωσε η Αντουανέτ Σπάανς εκπρόσωπος του Σίπχολ. Η ίδια πρόσθεσε πως δεν μπορεί να διευκρινίσει αν το τραγουδιστής πέθανε μέσα στο αεροπλάνο ή μετά την άφιξή του στο αεροδρόμιο.

2010-10-09T01:54:00.000+03:00

Δυτικές συνοικίες

Οι Δυτικές συνοικίες δημιουργήθηκαν στη Θεσσαλονίκη τον Απρίλιο του 1996.
Το όνομά τους προέρχεται και αναφέρεται στον δυτικό τομέα της πόλης
Οι Δυτικές συνοικίες δημιουργήθηκαν στη Θεσσαλονίκη τον Απρίλιο του 1996 όπου τα ιδρυτικά μέλη του συγκροτήματος μεγάλωσαν, ζουν και δημιουργούν.
Η μουσική που παίζουν χαρακτηρίζεται ως μελωδικό ελληνικό ροκ.
Σημαντικές στιγμές του συγκροτήματος είναι: Η πρόκριση και συμμετοχή στο συλλεκτικό cd με το τραγούδι “θα βάλω τα δυνατά μου” του περιοδικού «Ποπ και Ροκ» το Σεπτέμβριο του 1998 για τα 20 χρόνια του περιοδικού.

Η πρώτη θέση στον διαγωνισμό νέων ελληνικών ροκ συγκροτημάτων που έγινε τον Μάρτιο του 1999 στον «ΜΥΛΟ» της Θεσσαλονίκης ανάμεσα σε 58 συμμετέχοντες. Η υπογραφή συμβολαίων με την δισκογραφική εταιρία Alpha Records και η κυκλοφορία του πρώτου δίσκου τον Ιούλιο του 2001 με τίτλο «ΤΗΣ ΙΡΙΔΟΣ ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ». Από το c.d. ξεχώρισαν το «ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΑ ΡΑΝΤΕΒΟΥ» και το «ΠΕΣ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ» και έγινε ΧΡΥΣΟ σε πωλήσεις σε ΕΛΛΑΔΑ και ΚΥΠΡΟ 2 χρόνια μετά, το καλοκαίρι του 2003.

Τον Δεκέμβριο του 2003 κυκλοφορεί το δεύτερο c.d. με τίτλο «ΜΑΚΡΙΑ ΣΟΥ» με χαρακτηριστικό τραγούδι τον «ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗ» και τον Απρίλιο του 2005 το τρίτο c.d. με τίτλο «ROCK, ΓΥΝΗ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΑ» Στα πρώτα του βήματα το συγκρότημα συνυπήρξε επί σκηνής με καταξιωμένους καλλιτέχνες του έντεχνου και Ελληνικού ροκ τραγουδιού όπως Δημήτρη Ζερβουδάκη, Παντελή Θαλασσινό, Μιλτιάδη Πασχαλίδη, Ηρώ, Μιχάλη Ρακιτζή, Ξύλινα Σπαθιά και Μπλε σε διάφορες συναυλίες. Αργότερα ακολούθησαν πρωτότυπες συνεργασίες σε προγράμματα νυχτερινών μαγαζιών με δυο γνωστούς λαϊκούς καλλιτέχνες, τον Βαλαντη στην Αθήνα και τον Βασιλη Καρρα στην Θεσσαλονίκη, αλλά και με καλλιτέχνες της διεθνούς ROCK σκηνής όπως με τον ERIC BURDON σε συναυλία στην Θεσσαλονίκη και με τους DOKKEN στα Χανιά.

Καλύτερο συγκρότημα 2003 στα «ΒΡΑΒΕΙΑ ΑΡΙΩΝ» Καλύτερο συγκρότημα 2003 στην «ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΚΟΡΦΙΑΤΙΚΩΝ ΒΡΑΒΕΙΩΝ» Τον Ιούνιο του 2003 απονεμήθηκε στα μέλη του συγκροτήματος «ΧΡΥΣΟΣ ΔΙΣΚΟΣ» για τις πωλήσεις τους στην ΕΛΛΑΔΑ, και τον Σεπτέμβριο του 2003 «ΧΡΥΣΟΣ ΔΙΣΚΟΣ» για τις πωλήσεις τους στην ΚΥΠΡO.

Τις ΔΥΤΙΚΕΣ ΣΥΝΟΙΚΙΕΣ αποτελούν οι: ΚΩΣΤΑΣ ΜΥΛΩΣΗΣ :Φωνή,ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΝΤΖΟΥΡΑΝΗΣ:Πλήκτρα, ΜΑΝΟΣ ΜΠΟΥΖΑΚΗΣ:Ηλεκτρικές κιθάρες, TΑΣΣΟΣ ΓΕΡΟΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: Μπάσο, ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΙΑΤΑΣ: Τύμπανα

Δισκογραφία

Της Ίριδας τα χρώματα (2001)

Μακριά σου (2003)

Rock … Γυνή Και Θάλασσα (2005)

Δυτικές Συνοικίες: Όλοι Μαζί (2 C.D. + 2 STUDIO) (2007)

2010-10-08T12:16:00.000+03:00

Ενδελέχεια - Ιστορικό και δισκογραφία

Ενδελέχεια Η ιστορία της μπάντας ουσιαστικά ξεκινάει στις αρχές της δεκαετίας του '80, όταν δύο μαθητές γυμνασίου, ο Δημήτρης Μητσοτάκης και ο Δημήτρης Λεοντόπουλος,αποφασίζουν με περισσό θρασος να φτιάξουν ένα ροκ συγκροτημα.
"Η αλήθεια είναι πως πρώτα φτιάξαμε το συγκρότημα και μετά μάθαμε να παίζουμε! Οι πρόβες γίνονταν στην ταράτσα, στο πλυσταριό για την ακρίβεια, του σπιτιού του Λεοντόπουλου, στην Καλλιθέα. Τα όργανα που χρησιμοποιούσαμε τότε ήταν μία φτηνή κλασική κιθάρα και ντενεκέδες από λάδι. Αργότερα αγόρασα ένα σετ τύμπανα Premier του '58 στο οποίο και έμαθα να παίζω. Το σετ αυτό το διατηρώ ακόμα. To σχήμα εκείνο μετατράπηκε άρδην σε ηλεκτρικό όταν ο Λεοντόπουλος αγόρασε με αιματηρές οικονομίες μία ηλεκτρική eko του πεντοχίλιαρου και το φοβερό ενισχυτή "ekolena". Το δολοφονικό εκείνο σχήμα συμπλήρωσε σχεδόν με το ζόρι ένας άλλος συμμαθητής, ο Σωτήρης Λάντας - νυν ηχολήπτης- του οποίου το αποθημένο ήταν τα τύμπανα, όμως εμάς μας έλειπε μπασίστας και αναγκαστικά αγόρασε μπάσο! Λίγο αργότερα πέρασαν από αυτό το σχήμα διάφοροι φίλοι από την γειτονιά, κυρίως για πλήκτρα, κανείς όμως δεν άντεξε πάνω από ένα εξάμηνο. Τα ονόματα για την μπάντα εκείνη την περίοδο άλλαζαν σαν πουκάμισα (Αδέσμευτοι, Rainy Heroes, Candles, και άλλα τέτοια ευφάνταστα). Εκείνη την περίοδο ο στίχος ήταν σε απαράδεκτα αγγλικά επιπέδου δευτέρας κανονικής."
Εκείνη η μπάντα έληξε άδοξα στα μέσα της δεκαετίας του '80, όπου δημιουργείται ένα άλλο σχήμα (Άρτεμις) από τους - Μητσοτάκη (τύμπανα), Γιώργο Κουλούρη (μπάσο), ένα φίλο τους κιθαρίστα τον Φάνη Κινατίδη και τον Θανάση Σολούκο στα πλήκτρα. Τότε γίνεται η πρώτη προσπάθεια για τραγούδια με Ελληνικό στίχο. Από το '87 μέχρι το '90 υπάρχει σιωπή λόγω στρατού.

Κατά την περίοδο '90-'91 συναντιούνται εκ νέου οι: Μητσοτάκης, Κουλούρης, Κινατίδης, Λεοντόπουλος και Λάντας, όπου και υπάρχει η διάθεση για ηχογραφήσεις demo. Ο Λάντας αποχωρεί πολύ σύντομα αφού δεν υπήρχε δυνατότητα για δύο μπάσα. Παίρνεται η απόφαση για δεύτερο κιθαρίστα, θέση που παίρνει ο Αντώνης Δημητρίου, φίλος του Λεοντόπουλου. Τότε το γκρούπ ονομάζεται "ΕΝΔΕΛΕΧΕΙΑ" όνομα που προήλθε από μία κασσέτα με άσχετα μεταξύ τους τραγούδια. Η "βάφτιση" έγινε σε ένα καφενείο των Εξαρχείων.

Γίνονται οί πρώτες δοκιμαστικές ηχογραφήσεις με αυτό το σχήμα στο studio "Συν ένα". Ένα απ'τα τραγούδια εκείνης της περιόδου ('87 ΣΤ') ανοίγει τον πρώτο δίσκο του συγκροτήματος. Λίγο αργότερα αποχωρεί ο Κινατίδης και τη θέση του παίρνει ο Παναγιώτης Κατσιμάνης (κιθάρες, φωνητικά).

Η σύνθεση των Ενδελέχεια σταθεροποιείται και ακολουθούν νέες δοκιμαστικές ηχογραφήσεις στο ίδιο studio με ηχολήπτη το Χρήστο Χατζηστάμου και με στόχο την δημιουργία ενός υλικού που θα αποτελούσε τα τραγούδια ενός, καλώς ερχόντων των πραγμάτων, μεγάλου σε διάρκεια δίσκου. Την επόμενη χρονιά το γκρούπ γνωρίζεται με τον ηχολήπτη Λευτέρη Νεοκοσμίδη ο οποίος αναλαμβάνει την παραγωγή 12 τραγουδιών στο studio 111. Το demo στέλνεται σε όλες σχεδόν τις δισκογραφικές εταιρείες και οι αρνήσεις διαδέχονται η μία την άλλη. Το φως ήρθε από μία κασσέτα που είχε δώσει ο Νεοκοσμίδης στον Ηλία Ασλάνογλου, που τότε δούλευε στην Eros music. Ο Στέλιος Φωτιάδης, διευθυντής της Eros πρότεινε τριετές συμβόλαιο για δύο δίσκους. Το υλικό ηχογραφήθηκε ξανά στο studio "Polysound", με την προσθήκη 6 νέων τραγουδιών και με ηχολήπτη το Δημήτρη Παπαθεοδώρου. Η ηχογράφηση έγινε το φθινόπωρο του '94, και διήρκησε 100 ώρες (σχεδόν οι μισές από εκείνες του demo). Το άλμπουμ κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς. Ο δίσκος τιτλοφορήθηκε "ΕΝΔΕΛΕΧΕΙΑ" και αγοράστηκε κυρίως (αν όχι μόνο) από συγγενικά πρόσωπα και φίλους. Το κομμάτι ('87 ΣΤ') έγινε video clip, το γύρισμα του οποίου "διήρκησε 3 ώρες βαριά". "Οι συναυλίες εκείνης της περιόδου ήταν ελάχιστες".

Το Φλεβάρη-Μάρτη του '96 ηχογραφείται το δεύτερο άλμπουμ με τίτλο "ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ Ο,ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΕΡΑ" . Κυκλοφορεί τον Ιούλιο του '96 και περιέχει 12 κομμάτια απ' τα οποία ξεχωρίζουν τα "ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ", "ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΕΞΕΙΣ", "38.52". "Από αυτό το δίσκο δεν έγινε κανένα τραγούδι video clip". Αξίζει να σημειωθεί ότι και τα δύο άλμπουμ που εχουν, μέχρι τώρα, αναφερθεί, κυκλοφόρησαν και σε βινύλλιο. To συγκρότημα αρχίζει να αποκτά ταυτότητα και τα τραγούδια του ακούγονται σε διάφορες εναλλακτικές-ραδιοφωνικές εκπομπές. Είναι η εποχή που το συγκρότημα παρουσιάζει τη δουλειά του σε ζωντανές εμφανίσεις, κυρίως σε μικρά club της Αθήνας και ορισμένων μεγάλων επαρχιακών πόλεων. Παράλληλα δουλεύεται το υλικό για τον επόμενο δίσκο.
Το φθινόπωρο του '97 υπογράφουν συμβόλαιο με την Fm Records και ηχογραφείται ο δίσκος-ορόσημο "ΒΟΥΤΙΑ ΑΠΟ ΨΗΛΑ" με ηχολήπτη τον Αντρέα Βαϊτούδη στο studio Praxis. Τα τραγούδια "ΒΟΥΤΙΑ ΑΠΟ ΨΗΛΑ", "ΔΙΑΜΑΝΤΕΝΙΑ ΠΡΟΒΛΗΤΑ", "ΜΙΚΡΕΣ ΧΑΡΕΣ ", "ΠΕΖΟ" αποκτούν μεγάλο playlist σε σχετικές με το είδος αλλά και άλλες ραδιοφωνικές εκπομπές. Το ομώνυμο τραγούδι γυρίζεται video clip από τον Νίκο Χατζηαγγελή. Ηχολήπτης εκείνης της περιόδου στις ζωντανές εμφανίσεις των Ενδελέχεια ήταν ο Κώστας Σαββίδης. Η χρονιά του '98 ήταν η εποχή που το γκρούπ γνωρίζει μεγάλη συναυλιακή επιτυχία σε όλη την Ελλάδα και την Κύπρο. Αξίζει να σημειωθεί η συμμετοχή των Ενδελεχεια στο rock wave festival του '98.

Το Μάρτιο '99 κυκλοφορεί ο τέταρτος κατά σειρά δίσκος του συγκροτήματος με τίτλο "ΧΑΡΤΙΝΕΣ ΣΑΪΤΕΣ". Περιέχει 11 τραγούδια απ' τα οποία γίνονται video clip τα - "ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΘΕΣ" (σκην. Μάνος Καμπίτης), "ΠΟΥ ΝΑ ΣΕ ΒΡΩ", "ΝΑ'ΡΘΩ ΚΙ'ΑΠΟΨΕ", "ΚΑΤΑΔΙΚΟΣ" (σκην. Νίκος Χατζηαγγελής), τραγούδια τα οποία και ξεχώρισαν προσδίδοντας νέα δυναμική και ακροατήριο στο συγκρότημα.

Το Μάιο εκείνης της χρονιάς αποχωρεί από το γκρούπ ο Αντώνης Δημητρίου και τη θέση του παίρνει ο Θανάσης Ταμπάκης μέχρι πρώτινος μαθητής του Κατσιμάνη. Την ίδια εποχή αναλαμβάνει την ευθύνη του ήχου και στις ζωντανές εμφανίσεις ο Βαϊτούδης. "Αυτή είναι μία απ' τις δυσκολότερες περιόδους στην ιστορία του συγκροτήματος αφού μετά από ένα δύσκολο και γεμάτο συναυλίες καλοκαίρι, με τη νέα σύνθεση να προσπαθεί να συντονιστεί, έρχεται στην αρχή του Σεπτέμβρη (έπονταν 13 συναυλίες μέσα στο μήνα) μια νέα ατυχία αφού ο Κατσιμάνης σπάει το χέρι του και το γκρούπ μένει με ένα κιθαρίστα. Ο Βαϊτούδης κάνει ό,τι μπορει φτιάχνοντας λούπες και ανεβαίνοντας για πρώτη φορά στη ζωή του στη σκηνή, παρ' όλα αυτά όμως το πλήγμα ήταν μεγάλο". Μέσα στην ίδια χρονιά κυκλοφορεί και η επανέκδοση των πρώτων δύο δίσκων του γκρούπ, σε μία συσκευασία, με τίτλο "ΠΡΩΤΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ" από την eros music.

Toν Ιούλιο του 2000 παράλληλα με την προετοιμασία των τραγουδιών για ένα νέο δίσκο, κυκλοφορεί το cd single "ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ" . Είναι το πρώτο Ελληνικό ροκ multimedia cd, και περιέχει τις διασκευές "ΜΠΑΓΑΣΑΣ" (Άσιμος), "ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ" (Ξυδάκης-Γουδής), "ΘΑ Σ'ΑΝΤΑΝΑΚΛΩ" (Velvet underground-Ενδελέχεια) και επίσης οπτικό υλικό από συνεντεύξεις-video του γκρούπ. Ο "ΜΠΑΓΑΣΑΣ" και το "ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ" γίνονται video clip από τον σκηνοθέτη Θάνο Γκομόζια. Τα πλάνα για το video clip "ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ" προέρχονται από ερασιτεχνικές λήψεις, φίλων του γκρούπ, που γυρίστηκαν κατά την διάρκεια της καλοκαιρινής περιοδείας εκείνης της χρονιάς. Τα τραγούδια αυτού του single δεν περιέχονται σε καμμία άλλη δουλειά του γκρούπ.

Από τον Οκτώβριο του 2000 μέχρι το Φλεβάρη του 2001, ηχογραφείται το άλμπουμ "ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΗΣ ΜΕΡΑΣ". O δίσκος κυκλοφορεί το Μάρτιο του 2001 υπό μορφή διπλού δίσκου (audio cd & cd rom). Ο δίσκος περιέχει 14 τραγούδια και το cd rom ένα οπτικό υλικό διάρκειας 45 λεπτών (video clip-συνεντέυξεις-συναυλιες-studio ηχογραφήσεις-remix-στίχους-φωτογραφίες). Τα τραγούδια "ΟΛΑ ΕΔΩ ΓΥΡΝΑΝΕ" και "ΟΙ ΝΥΧΤΕΣ" γίνονται video clip . Στις αρχές του καλοκαιριού αποχωρεί από το γκρούπ ο Κατσιμάνης και επιστρέφει ο Δημητρίου. Το συγκρότημα πραγματοποιεί ζωντανές εμφανίσεις καθ' όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού.

Το 2002 οι συναυλίες συνεχίζονται. Από τον Ιούνιο μέχρι τον Ιανουάριο του 2003 ηχογραφείται το άλμπουμ "ΜΙΑ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ ΠΟΥ ΞΕΦΕΥΓΕΙ" το οποίο κυκλοφορεί από την FM Records τον Φεβρουάριο του 2003. "Πρώτο και τελευταίο για εκείνη τη δουλειά v.clip ήταν το τραγούδι ''ΚΡΙΣΗ ΠΑΝΙΚΟΥ '' το οποίο λογοκρίθηκε μερικώς και κυκλοφόρησε σε 2 εκδοχές, μία πρωινή και μία μεταμεσονύκτια!"

Από το 2004 την θέση του Θανάση Ταμπάκη παίρνει ο Ανδρέας Βαιτούδης, για χρόνια ηχολήπτης και φίλος του γκρουπ.

Τον Μάιο του 2005 κυκλοφορεί το album "ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΑΛΛΟΙ" από την FM Records. "Η πιο άτυχη δουλειά, τη χαντάκωσε η εταιρία, δεν την έβρισκες πουθενά! Το ότι υπήρξαν άτομα που τραγουδούσαν το "ΕΔΩ ΜΩΡΗ ΘΑ ΛΕΓΕΣΑΙ ΜΑΡΙΑ" στις συναυλίες μάς προξενούσε μεγάλη έκπληξη". Την παραγωγή του δίσκου επιμελήθηκε το ίδιο το συγκρότημα. Το εξώφυλλο όπως και το πρώτο v.clip "ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΘΥΜΑΜΑΙ" ανέλαβε ο εικαστικός Γιώργος Τσεριώνης.

H τριετία 2005-2007 ήταν από τις δυσκολότερες εποχές της μπάντας λόγω της προσπάθειας του γκρουπ για αποδέσμευση από την FM rec. Μέσα στο 2007 κυκλοφορούν 2(!!!) "Best of ΕΝΔΕΛΕΧΕΙΑ" τόσο από τη Sony BMG όσο και από την FM rec., ενώ το συγκρότημα έχει πλήρη άγνοια για τις κυκλοφορίες!

Τον Ιούνιο του 2008 κυκλοφορεί η ένατη δισκογραφική δουλειά με τίτλο "Σ' ένα μεγάλο αύριο" από τη Sony BMG με συμμετοχές των Λ.Μαχαιρίτσα, Μ.Φριντζήλα, Σ.Δρογώση, Ναμπίλ αλ Σάεγ, Φ. Σιώτα, Γ.Μακρή και πρώτο clip το τραγ. "Κάτι τους δένει" σκηνοθετημένο από την ομάδα της "White room". Το εξώφυλλο είναι από το έργο του Γιώργου Τσεριώνη με τίτλο "Εurasia-Utopia"...

Ο Δημήτρης Μητσοτάκης, στιχουργός, συνθέτης και μουσικός, γεννήθηκε στον Πειραιά το 1967, μεγάλωσε στην Καλλιθέα και ζει στην Αθήνα. Είναι ιδρυτικό μέλος και εν ενεργεία ντράμερ του συγκροτήματος «Ενδελέχεια». Υπήρξε μουσικός παραγωγός στο ραδιόφωνο. Από το 1994 εργάζεται ως μουσικός εκπαιδευτής σε ομάδες του ΚΕΘΕΑ, ενώ διευθύνει το μουσικό εργαστήρι του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθήνας. Πρώτο του βιβλίο η Καυτή σούπα (2007, Ελληνικά Γράμματα) μια πεζογραφία που είχε πολύ καλή υποδοχή από την κριτική και το κοινό. Η Μονοκατοικία είναι το δεύτερο βιβλίο του.

2010-10-06T02:30:00.000+03:00

Τερμίτες
Τερμίτες (συγκρότημα)Οι Τερμίτες δημιουργήθηκαν το 1980 από τους Λαυρέντη Μαχαιρίτσα (φωνή, κιθάρα), Παύλο Κικριλή (ακουστική κιθάρα), Δημήτρη Βασαλάκη (ηλεκτρικό μπάσσο)και Αντώνη Μιτζέλο (σόλο κιθάρα)καθώς και τον Τόλη Σκαματζούρα στα τύμπανα.

Τερμίτες (συγκρότημα)Η αρχική ονομασία τους ήταν P.L.J. Band (Paul=Παύλος Κικριλής, Larry=Λ.Μαχαιρίτσας, Jimmy=Δημήτρης Βασαλάκης). Ο πρώτος τους δίσκος κυκλοφόρησε το 1982 από τη Vertigo με τον τίτλο "Armageddon" και περιείχε 9 κομμάτια σε αγγλικό στίχο ή Instrumental. Ο δίσκος αρχικά πούλησε ελάχιστα κομμάτια (γύρω στα 400).

Το 1983, έπειτα από την αποτυχία αυτή του πρώτου τους δίσκου, το συγκρότημα αποφασίζει να στραφεί στον Ελληνικό στίχο. Μαζί με τη γλώσσα των στίχων αλλάζει και το όνομα του συγκροτήματος το οποίο καλείται πλέον Τερμίτες. Στο συγκρότημα προστίθεται ο Φίλιππος Σπυρόπουλος στα ντραμς. Τους στίχους σε αρκετά κομμάτια γράφει ο Μιχάλης Μαρματάκης. Κυκλοφορεί ο ομώνυμος δίσκος (Τερμίτες) με τη συμμετοχή του Γιώργου Νταλάρα.

Το 1984 κυκλοφορεί ο δίσκος "Αμαρτωλή Μαρία".

Τερμίτες (συγκρότημα)Το 1986 την παραγωγή των δίσκων αναλαμβάνει η Virgin. Κυκλοφορεί ο δίσκος "Τσιμεντένια τραίνα". Από το συγκρότημα έχει αποχωρήσει ο Δημήτρης Βασαλάκης και πλέον ο Παύλος Κικριλής γίνεται ο μπασίστας του συγκροτήματος. Παράλληλα γίνεται μια συναυλία στο Λυκαβηττό. Συμμετέχει ο Γιώργος Νταλάρας, ο Σάκης Μπουλάς και ο Αντώνης Βαρδής. Το κομμάτι "Πόσο σε θέλω" βγαίνει ουσιαστικά εκείνη τη στιγμή πάνω στη σκηνή... Την ίδια χρονιά κυκλοφορεί ηχογραφημένη με τον τίτλο "Τσιμεντένιο Κονσέρτο".

Το 1988 κυκλοφορεί ο τελευταίος δίσκος με την ονομασία "Περιμένοντας τη βροχή". Είναι επίσης το έτος διάλυσης του συγκροτήματος. Σύμφωνα με τις επίσημες δηλώσεις, το συγκρότημα διαλύεται επειδή είχε αρχίσει να αλλοιώνεται το στυλ του και επειδή η rock μουσική δεν ακουγόταν εκείνη την εποχή στον Ελληνικό χώρο. Δίνουν ωστόσο την υπόσχεση να ξανασυναντηθούν έπειτα από 10 χρόνια για μια μεγάλη συναυλία.

Η συναυλία αυτή πραγματικά έλαβε χώρα το 1998 στο στάδιο Ειρήνης και Φιλίας το οποίο ήταν κατάμεστο. Συμμετείχαν πολλοί διακεκριμένοι καλλιτέχνες,μεταξύ των οποίων ο Διονύσης Τσακνής, ο Γιάννης Σμοΐλης, ο Γιάννης Κότσιρας, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, ο Πάνος Κατσιμίχας και άλλοι. Η ηχογράφηση της συναυλίας κυκλοφορεί δυο χρόνια αργότερα σε ένα διπλό CD με τον τίτλο "Η συναυλία" και πουλάει αρκετά κομμάτια. Η συναυλία (ή αποσπάσματα αυτής) μεταδίδεται κατά καιρούς από διάφορα τηλεοπτικά κανάλια.

Δισκογραφία

1. Armageddon (1982) [Vertigo: 848 890-2]

2. Τερμίτες (1983)

Τερμίτες

3. Η αμαρτωλή Μαρία (1984) [Vertigo: 824 176-2]

4. Τσιμεντένια τραίνα (1986) [Virgin: 07243 849308 2 0]

5. Περιμένοντας τη βροχή (1988) [Virgin: 07243 849306 2 2]

(Σημείωση: To "Τερμίτες" δεν κυκλοφορεί σε CD. Τα κομμάτια αυτού βρίσκονται στο CD "Η αμαρτωλή Μαρία". Οι κωδικοί πιθανώς να προέρχονται απο remasters.)

Live ηχογραφήσεις

1. Τσιμεντένιο κονσέρτο (1986) [Virgin: 07243 849307 2 1]

2. Η συναυλία (2000) [MINOS - EMI: 7243 5 27758 2 8]

Συλλογές

1. Τα καλύτερα τραγούδια τους (1992) [Virgin: VG 50585]

2. Πόσο σε θέλω

3. From Vertigo to Virgin (1998) [Vertigo-Virgin: 534823 2

Συμμετοχές

1. Ηλεκτρικά όνειρα (Armageddon I, Armageddon II)

2. Ήχοι του Χειμώνα (Η εποχή των τυμπάνων) (1988)

Περισσότερα:

Επίσημη ιστοσελίδα του Αντώνη Μιτζέλου

Συνέντευξη του Αντώνη Μιτζέλου στο "Μουσικόραμα"
Συνέντευξη του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα στο "Μουσικόραμα"

2010-08-15T22:05:00.000+03:00

Νίκος Πορτοκάλογου, Νίκος Ζιώγαλας, Μανώλης Φάμελλος @ Σαϊνοπούλειο Αμφιθέατρο, Σπάρτη

20/08/2010

ΝΙΚΟΣ ΠΟΡΤΟΚΑΛΟΓΛΟΥ

ΝΙΚΟΣ ΖΙΩΓΑΛΑΣ

ΜΑΝΩΛΗΣ ΦΑΜΕΛΛΟΣ

O Νίκος Πορτοκάλογλου, ο Νίκος Ζιώγαλας και ο Μανώλης Φάμελλος, φίλοι καλοί από τα παλιά, κατάφεραν να αξιοποιήσουν τη μοναδική χημεία που τους συνδέει, δημιουργώντας τον χειμώνα που μας πέρασε ένα από τα πιο επιτυχημένα και παρεΐστικα μουσικά προγράμματα, γεμάτο αμεσότητα και μουσική γενναιοδωρία. Αποτέλεσμα αυτής της χειμερινής συνεργασίας εκτός από τις καλοκαιρινές συναυλίες, αποτέλεσε η κυκλοφορία του διπλού live άλμπουμ με τίτλο «Απόψε είναι ωραία». Πρόκειται για το ηχητικό αποτύπωμα της ατμόσφαιρας του ζωντανού προγράμματος της συνάντησης του Νίκου, του Νίκου και του Μανώλη.

Η συνύπαρξή τους επί σκηνής αυτό το καλοκαίρι, είναι γεμάτη από τραγούδια που αγαπήσαμε και ακόμα αγαπάμε. Ποιός δεν έχει σιγοτραγουδήσει το «Να Με Προσέχεις», το «Πάρε Με Απόψε Πάρε με», το «Η Ευτυχία Είναι Αυτό», ποιος δεν έχει περάσει τα καλοκαίρια του με το «Θάλασσα μου Σκοτεινή», το «Σαν Στάρ Του Σινεμά», το «Ένα Μεγάλο Φωτεινό Καλοκαίρι»;

Οι τρεις τραγουδοποιοί αναμειγνύονται μοναδικά σε ανατρεπτικές ερμηνείες όπου τα τραγούδια, οι φωνές, τα σολαρίσματα, η δύση, η ανατολή, η παράδοση, η ηλεκτρική κιθάρα, το νταούλι, το μαντολίνο, το παρελθόν και το παρόν μπλέκονται και δημιουργούν την αίσθηση της γιορτής.

Οργάνωση παραγωγής:

Ερωδιός Ε.Π.Ε

2010-08-05T02:16:00.000+03:00

BOB DYLAN

O Μπομπ Ντίλαν επηρέασε όσο λίγοι την σύγχρονη μουσική αλλά και τη σκέψη όσων μεγάλωσαν ή προβληματίστηκαν με τα τραγούδια του.

Ο Robert Allen Zimmerman γεννήθηκε στις 24 Μαΐου 1941 στο Ντουλούθ (Duluth) της Μιννεσότα. Ως μαθητής γυμνασίου άρχισε να παίζει φυσαρμόνικα, πιάνο και κιθάρα, ενώ συμμετείχε για πρώτη φορά σε συγκρότημα, τους Golden Chords ερμηνεύοντας τραγούδια των Τσακ Μπέρρυ (Chuck Berry) και Λιτλ Ρίτσαρντ (Little Richard), με έμφαση στη ροκ εν ρολλ, κάντρι, φολκ και μπλουζ μουσική. Το 1959 φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Μινεάπολης. Εκεί άκουσε για πρώτη φορά τη μουσική του φολκ θρύλου Γούντι Γκάθρι (Woody Guthrie), έγινε λάτρης του και αποφάσισε να τον συναντήσει. Για το σκοπό αυτό παράτησε τις σπουδές του και έφτασε στη Νέα Υόρκη, την μητρόπολη της μουσικής αλλά και το μέρος που μπορούσε να συναντήσει το ίνδαλμα του.

Ο Γκάθρι, που νοσηλευόταν σε νοσοκομείο, έχρισε τον νεαρό θαυμαστή του από τη Μινεσότα διάδοχό του. Εν τω μεταξύ, ο Ρόμπερτ Ζίμερμαν μετονομάστηκε σε Μπομπ Ντίλαν. Κατά μια εκδοχή, αυτό οφείλεται στην επιρροή από τον Ουαλλό ποιητή Ντίλαν Τόμας (Dylan Thomas), ο οποίος πέθανε στην Νέα Υόρκη το 1953 στα 39 του χρόνια από υπερβολική χρήση οινοπνευματωδών. Θεωρείται πιθανό ότι προς τιμήν του o Ζίμερμαν άλλαξε το όνομα του επιλέγοντας το Bob Dylan. Έμελλε με αυτό το όνομα, πέρα από μουσικός να γίνει και ποιητής-στιχουργός. Το 1960 άρχισε να παίζει σε διάφορους μουσικούς χώρους, με το νέο του όνομα και έχοντας ως μουσικό πρότυπο τον Γκάθρι. Τραγουδούσε σε πλατείες και folk bars στην περιοχή του Γκρίνουϊτς Βίλατζ (Greenwich Village). Ο γνωστός μουσικός δημοσιογράφος Ρόμπερτ Σέλτον έγραψε γι' αυτόν: "Αυτό το αγόρι, μια διασταύρωση παιδιού του κατηχητικού και μπήτνικς έχει μεγάλο ταλέντο". Σύντομα, ο Ντίλαν υπέγραψε συμβόλαιο με την πολυεθνική δισκογραφική εταιρεία Κολούμπια. Μέχρι σήμερα ηχογραφεί στην ίδια εταιρεία.

Το πρώτο album

Bob Dylan και Joan Baez, 1963.

Στις αρχές του 1962 κυκλοφόρησε ο πρώτος ομώνυμος δίσκος του, με δύο δικά του τραγούδια (Talking New York, Song for Woody) και τα υπόλοιπα διασκευές μεταξύ των οποίων και το The House of the Rising Sun.

Ο δεύτερος δίσκος του κυκλοφόρησε το 1963 με τίτλο The Freewheelin' Bob Dylan, ο οποίος περιείχε και το πολύ δημοφιλές τραγούδι Blowin' in the wind. Με αυτόν το δίσκο ο Dylan ξέφυγε από τα στενά όρια της folk κοινότητας της Νέας Υόρκης και έγινε ευρύτερα γνωστός. Η φυσιογνωμία του, ο τρόπος ερμηνείας, οι στίχοι, η μουσική του αλλά και οι ριζοσπαστικές απόψεις του έστρεψαν τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του. Απέκτησε ένα ένθερμο κοινό από, δίνοντας πολλές συναυλίες ενώ στίχοι του γίνονταν συνθήματα για τους νέους.

Ο τραγουδιστής διαμαρτυρίας

Ο Dylan είναι η νέα φωνή της Αμερικής, είναι η διαμαρτυρία, η άρνηση, η αμφισβήτηση, η επανάσταση. Αυτός όμως αρνείται τον ρόλο της φωνής του κινήματος. Εγκαταλείπει τα τραγούδια διαμαρτυρίας και επηρεασμένος από τους μεγάλους συμβολιστές ποιητές (Baudelaire, Rimbaud και κυρίως τον T. S. Elliot) δημιουργεί πολύπλοκα rock ποιήματα. Κυκλοφορεί τρεις οριακούς, μεγάλους δίσκους, που καθορίζουν την ιστορία της rock: Highway 61 Revisited: Like A Rolling Stone, Desolation Row, Queen Jane Approximately, Ballad of a Thin Man, δίσκος που σηματοδότησε τη στροφή του στο ηλεκτρικό blues. Bringing it all back home: Subterranean homesick blues, Maggie's Farm, Love minus zero/No limit, Mr. Tambourine Μan, Blonde on Blonde: Rainy Day Women, Just Like A Woman, I want you, Leonard Skin Pillbox Hat, Obviously 5 believers. Οι πιστοί folk οπαδοί που τον αποδοκιμάζουν στο Newport Festival (1965) όταν ανεβαίνει στη σκηνή με δερμάτινη ζακέτα και ψηλοτάκουνες μπότες και τολμά να παίξει ηλεκτρική κιθάρα Fender Stratocaster θα δώσουν τη θέση τους σε χιλιάδες νέους θαυμαστές. O 25χρόνος Dylan έχει πάνω από 10.000.000 πωλήσεις δίσκων. Γίνεται σημαία, rock λάβαρο.

Το 1965 αποτελεί έτος ορόσημο. Η rock μουσική αμφισβητεί διαρκώς το κατεστημένο, κοινωνικό και πολιτικό. Μια μουσική μόνιμης και διαρκούς αμφισβήτησης. Το καλοκαίρι του 1965 ένα δικό του τραγούδι, το Mr. Tambourine Man γίνεται μεγάλη επιτυχία παιγμένο από τους Byrds. Στις 22 Νοεμβρίου του ίδιου έτους σε διακοπές στην Ισπανία παντρεύεται την Sara Lawndes. Κάνουν μαζί 2 παιδιά.

Το 1966 κάνει παγκόσμια περιοδεία με το συγκρότημα του, τους The Hawks (που αργότερα έγιναν γνωστοί ως The Band). Tον Mάιο δίνει μια ιστορική συναυλία στην Αγγλία που ηχογραφείται, αλλά κυκλοφορεί μετά από 22 χρόνια το 1998. Μετά το τέλος της περιοδείας του, αγοράζει ένα παλιό σπίτι στην εξοχή, κοντά στην Νέα Υόρκη στην περιοχή του Woodstock. Ξεκουράζεται και ηρεμεί. Το πρωί της 29 Ιουλίου εκείνης της χρονιάς τραυματίζεται σοβαρά με την μηχανή του, μια μαύρη Triumph 500. Σπάει λαιμό, κόκαλα, έχει πολλά τραύματα στο πρόσωπο. Πολλοί λένε ότι ήταν δολοφονική ενέργεια από την CIA. άλλοι ότι μετά το ατύχημα ο Dylan δεν ήταν πια ο ίδιος. Για ενάμιση χρόνο αναρρώνει απομονωμένος στο σπίτι του στο Woodstock, απολαμβάνοντας την οικογενειακή ζωή. Δέχεται ελάχιστους φίλους: τα μέλη των Hawks και τον Allen Ginsberg. Όλο αυτό το διάστημα έγραφε τραγούδια, πότε στο σπίτι του, πότε στο κοντινό υπόγειο των Band, το φημισμένο Big Pink. Οι ηχογραφήσεις αυτές κυκλοφόρησαν το 1975 σε album, το περίφημο The Basement Tapes, αφού σχεδόν όλα είχαν βγει στην αγορά ανεπίσημα, ως bootlegs. Ο Dylan επιστρέφει στο στούντιο και τον Ιανουάριο του 1968 κυκλοφορεί τον δίσκο John Wesley Harding που περιλάμβανε και το All along the Watchtower, πιο γνωστό από την διασκευή του Jimi Hendrix. Το 1969 κυκλοφορεί τον country δίσκο Nashville Skyline με συμμετοχή των Charlie Daniels και Johnny Cash με single το Lay Lady Lay, όπου ακούμε τον Dylan με μια νέα, μελωδική φωνή.

Είμαστε στο τέλος της δεκαετίας του 1960, μια εποχή επικίνδυνη και άγρια. Η γενιά του καίγεται σωματικά και εγκεφαλικά, υπό την επήρεια ψυχεδελικών ουσιών, που σε λίγα χρόνια θα αντικατασταθούν απ' την ηρωίνη. Η μουσική ακολουθεί τους ίδιους δρόμους (ψυχεδέλεια, flower power). Ο Dylan, αντίθετα, αποφασίζει να κάνει το αγροτικό του, γυρίζει στις υπαίθριες ρίζες για να κρατηθεί. Ταυτόχρονα απέχει από συναυλίες και κυκλοφορεί δίσκους με διασκευές και επανεκτελέσεις δικών του τραγουδιών. Μοναδικές έντονες στιγμές, η συμμετοχή του στην συναυλία που διοργάνωσε ο φίλος του George Harrison των Beatles για φιλανθρωπικούς σκοπούς, η συμμετοχή του με ένα μικρό ρόλο στην ταινία του Sam Peckinpah Pat Garret and Billy the Kid, για την οποία έγραψε και τη μουσική και η κυκλοφορία του Planet Waves το 1973, που έδειξε ότι κάτι κινείται.

Η επιστροφή

Το 1974 είναι η χρονιά της μεγάλης επιστροφής. Πραγματοποιεί σειρά θριαμβευτικών συναυλιών με τους Band, από τις οποίες θα κυκλοφορήσει ένας διπλός live δίσκος, Before the flood. Το 1975 είναι μια μεγάλη και παραγωγική χρονιά για τον Bob Dylan και μια δύσκολη περίοδος για τον γάμο του με τη Sara. Στις αρχές τις χρονιάς κυκλοφορεί το αριστουργηματικό Blood on the Tracks, εμπνευσμένο από την έγγαμη συμβίωση και τις δυσκολίες της. Η χρονιά κλείνει με το Desire, το οποίο περιέχει το Sara, ένα τραγούδι ύμνο στη γυναίκα του. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι με αυτό το τραγούδι έφερε ξανά έστω και προσωρινά κοντά του τη Sara. Τον Nοέμβριο του 1976 ο Dylan χόρεψε μαζί με τους Neil Young, Van Morrison, Eric Clapton, Joni Mitchell, Dr. John και Ronnie Hawkins στο "τελευταίο βαλς" των Band. Η μεγαλειώδης συναυλία ηχογραφήθηκε, κυκλοφόρησε σε δίσκο (The Last Waltz) και κινηματογραφήθηκε από τον Martin Scorsese. Το 1977 εκδίδεται το διαζύγιο με τη Sara. Ο Dylan αναζητά διέξοδο, στην αρχή σε εφήμερες σχέσεις και κατόπιν στον χριστιανισμό.

Το 1979 το Slow Train Coming ανοίγει μια τριλογία δίσκων, με τους οποίους ο Dylan ψάχνει να βρει εκείνον που βάπτισε όλα τα ζωντανά πλάσματα, ψάχνει την αρχή, το αργοκίνητο τρένο της δημιουργίας. Γίνεται ένας αναγεννημένος χριστιανός (New-born Christian) και απογοητεύει τους παλιούς προοδευτικούς οπαδούς του. Τη δεκαετία του '80, αυτή την δύσκολη δεκαετία για όλους τους μύθους της πρώτης rock γενιάς, ο Dylan χάνεται και χάνει. Τον απορροφά η μαύρη τρύπα των πολλαπλών θρησκευτικών και πολιτικών αναζητήσεων. Η σημαία ξεθωριάζει. Τα προσωπικά του αδιέξοδα τον απομονώνουν από τους χιλιάδες φίλους του. Όμως συνεχίζει να βγάζει δίσκους (έστω και μέτριους), να κάνει περιοδείες, να υπάρχει, να ψάχνεται, και το 1989 κυκλοφορεί έναν εμπνευσμένο δίσκο, σε παραγωγή Daniel Lanoix, το Oh Mercy.

Έφηβος για πάντα

Το 1992 γιορτάζει τα 30 χρόνια επί σκηνής με καλεσμένους όλους τους παλιούς του φίλους. Κάνει παγκόσμια περιοδεία, έρχεται μάλιστα και στην Ελλάδα στις 14 Ιουνίου του 1993. Όλα αυτά τα χρόνια δεκάδες καλλιτέχνες διαφόρων μουσικών ειδών διασκευάζουν τα τραγούδια του. Όμως, η πηγή της έμπνευσης του Ντίλαν δεν στέρεψε. Συνεχίζει να βγάζει μεγάλους δίσκους και να θυμίζει ότι υπάρχει ως ενεργός δημιουργός.

Σχεδόν 60χρονος, κυκλοφορεί το 1997 το Time Out of Mind, γραμμένο πριν και μετά από μια μεγάλη περιπέτεια υγείας με την καρδιά του και ένα ταξίδι στον παράδεισο μετ' επιστροφής. Ένας δίσκος κλάσης, ένας δίσκος που φέρει την υπογραφή του ίδιου του Ντίλαν (Love Sick, Dirt Road Blues, Tryin' to get to heaven, Cold Irons Bound, Can't Wait) αλλά παράλληλα ένας σύγχρονος δίσκος που πετυχαίνει και εμπορικά. Το Time Out of mind σαρώνει τα βραβεία Grammy, ανοίγοντας μια περίοδο απόδοσης τιμών. Τα επόμενα χρόνια βραβεύεται από τον βασιλιά της Σουηδίας, προτείνεται για το Νόμπελ Λογοτεχνίας και παίρνει το Βραβείο Όσκαρ για το τραγούδι Things have changed. Ο τελευταίος του δίσκος του, Love and Theft, κυκλοφόρησε στις 11 Σεπτεμβρίου του 2001, την ίδια ημέρα των τρομοκρατικών επιθέσεων της Αλ Κάιντα στους Δίδυμους Πύργους της Νέας Υόρκης και στο αμερικανικό Πεντάγωνο.

Ο Ντίλαν επιβεβαιώνει ότι διανύει μια ακόμη εφηβεία, συμμετέχοντας σε ταινίες, διαφημιστικά, και φυσικά περιοδεύοντας ανά τον κόσμο σε μια "Never Ending Tour". Τελευταίο του δημιούργημα, ο πρώτος τόμος της αυτοβιογραφίας του με τίτλο Chronicles.

O Μπομπ Ντίλαν, πολύ μεγάλος μουσικός, στιχουργός και ποιητής επηρέασε όσο λίγοι την σύγχρονη μουσική αλλά και τη σκέψη όσων μεγάλωσαν ή προβληματίστηκαν με τα τραγούδια του. Δεκάδες επίσημοι και ανεπίσημοι δίσκοι, βιογραφίες, διασκευές, ακυκλοφόρητες μαγνητοταινίες και τραγούδια μαρτυρούν το μέγεθος της επιρροής αυτής. Ωστόσο για τον καθένα που τον έχει γνωρίσει μέσα από τις δημιουργίες του, ο Μπομπ Ντίλαν είναι μια προσωπική διαδρομή, ένα ταξίδι. Ένα από εκείνα που ξεκινούν ένα χειμωνιάτικο πρωινό στη Νέα Υόρκη ή σε κάποιο δισκάδικο στο Μοναστηράκι...

2010-08-04T18:25:00.000+03:00

Ένα (άγνωστο) τραγούδι για τον Νικόλα..!
Αυτό είναι το τελευταίο τραγούδι πού έγραψε ο Πάνος Τζαβέλλας.
Το έγραψε για τον Νικόλα Άσιμο.

Δεν το ξέρει κανείς γιατί δεν το κυκλοφόρησε ποτέ. Θα το έπαιρνε για πάντα μαζί του στην αιώνια σιωπή του τάφου, αν δεν προλάβαινα να το ηχογραφήσω, εκείνη τη νύχτα που είχα πάει να τον δω, λίγο πριν πεθάνει, στο σπίτι του στην Καστέλα.

Σε χάσαν τα Εξάρχεια

Τα στέκια τα γνωστά

Οι στράτες του Διαβόλου

Οι Ανάρχες τα φρικιά

Σαλπάρισες στον Άδη

Τι να’κανες στη γη

Αφού σ είχαν σκοτώσει

Πριν να τους φτύσεις τη ζωή

Αχ βρε Νικόλα, η επανάσταση

Δεν είναι άρπα κόλλα

Ούτε αγανάκτηση, τυφλή οργή

Μόνος οδοιπορούσες

Στις στράτες του ντουνιά

Και ποιος τον πόνο σου να νιώσει

Κι αγάπης λόγια να σου πει

Κρατούσες την ουσία

Οι αστοί την μοναξιά

Εσύ ονειρευόσουν

Αυτοί κάνουν λεφτά

Αχ βρε Νικόλα, με την ανάσταση

Που παίζουν οι θεοί μας

Μένουν αθάνατοι και κυβερνούν

Τον έγραψες τον κόσμο

Πέρασες τη θηλιά

Κι άστραψε η αλήθεια

Πεφτάστρι στη νυχτιά

Δεν είναι πια οι μπόμπες

Μα η σκέψη το σπαθί

Που σφάζει εξουσίες

Μας πάει για την κορφή

Αχ βρε Νικόλα, η επανάσταση

Δεν είναι μια αγχόνη

Μα αιώνια Ανάσταση

Είναι το Παν.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ, ΤΟΝ ΒΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ ΤΖΑΒΕΛΛA

Ο Πάνος Τζαβέλλας γίνεται διάσημος στα πρώτα χρόνια που ακολουθούν την πτώση της χούντας, περίοδος που ορίζεται σαν τα χρόνια της επέλασης του πολιτικού τραγουδιού, ή περίοδος του ανταρτορόκ.

Το ανταρτορόκ

Τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, είναι περίοδος εκφραστικής παρακμής. Οι καλλιτεχνικές ευαισθησίες όταν δεν είναι στρατευμένες θεωρούνται αντιδραστικές και οι περισσότεροι ρίχνονται με ζήλο στην «υπεύθυνη κομματική» δουλειά. Δημιουργείται ένα θορυβώδες ψευδοεπαναστατικό περιβάλλον.

Η λαμπερή ανιδιοτελής αντιδικτατορική συσπείρωση που υπήρχε στη διάρκεια της δικτατορίας, σπάει σε θαμπά και υστερόβουλα ανταγωνιστικά κομμάτια. Οι νέοι, δεν είναι πια επαναστάτες, είναι σαν επαναστάτες.

Η μεγάλη ευθύνη για αυτή την μεταμόρφωση ανήκει στις ηγεσίες όσων κομμάτων λειτούργησαν με τη λογική του τσομπάνη και είδαν την αντιδικτατορική νεολαία σαν πρόβατα για μάντρωμα. Αναμφίβολα όμως, φταίνε και οι ίδιοι οι φοιτητές που δεν αντιστάθηκαν. Μετά την πτώση της χούντας, θα μπορούσε η Ελλάδα να πάρει μια άλλη όψη, αλλά η αδυσώπητη μάχη για τα ποσοστά της εξουσίας, αλλοίωσε τις εκπληκτικές δυνάμεις που εμφανίστηκαν στην εποχή της δικτατορίας.

Στην περίοδο αυτή, τα τραγούδια που εκφράζουν τη νεολαία είναι οπωσδήποτε τα τραγούδια της φωτιάς (η ομώνυμη ταινία του Κούνδουρου αναφέρεται ακριβώς σε αυτά), αλλά εμφανίζεται και μια σειρά κλώνων που ονομάζονται δημοκρατικά. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό είναι η αναβίωση του αντάρτικου τραγουδιού. Τα αντιστασιακά τραγούδια του ΕΑΜ που ακούστηκαν στα βουνά το 1943, είναι στις πρώτες προτιμήσεις της νεολαίας. Τα αντάρτικα βεβαίως και κάποιες φορές συνόδεψαν τον αντιδικτατορικό αγώνα, όμως το φαινόμενο υστερίας που παρατηρείται τώρα, δεν μπορεί να εξηγηθεί παρά μόνο σαν κατευθυνόμενο από τις ηγεσίες των κομμάτων και των οργανώσεων της αριστεράς που ήθελαν να συνδέσουν το Πολυτεχνείο με τη γενιά του ΕΑΜ ώστε να πετύχουν στρατολογήσεις. Στην Πλάκα, λειτουργούν μέχρι και τα χρόνια της ροκ αναζωπύρωσης, μια σειρά μπουάτ με «επαναστατικά» ονόματα (ΜΕΤΕΡΙΖΙ, ΛΗΜΕΡΙ, ΠΡΑΣΙΝΟΣ ΗΛΙΟΣ, ΧΑΡΑΥΓΗ) όπου εμφανίζονται οι ανταρτοροκάδες. Ο σημαντικότερος εκπρόσωπος όλων αυτών που τραγουδούν «αντάρτικα και δημοκρατικά τραγούδια» είναι ο Πάνος Τζαβέλλας, που υπήρξε δραστήριος νεολαίος της γενιάς της Εθνικής Αντίστασης και αγωνιστής του Δημοκρατικού Στρατού, βαριά τραυματισμένος τον Ιούλιο του 1949. Είναι ο άνθρωπος που επινόησε τον παράξενο όρο «ανταρτορόκ», θέλοντας έτσι να δηλώσει ότι στην μεταπολιτευτική περίοδο η ψυχεδέλεια πέθανε και έμενε ένας «επαναστατικός» δρόμος που μετέτρεπε το ροκ με έναν κομμουνιστικό τρόπο. Δεν είχε δίκιο, αλλά δεν είχε και άδικο. Δεν είχε δίκιο, γιατί προφανώς η κουλτούρα της νεολαίας δεν κατευθύνεται ιδεολογικά και όταν κατευθύνεται ισοδυναμεί με το κιτς του σοσιαλιστικού προγραμματισμού. Αλλά δεν είχε και άδικο, γιατί πραγματικά εκείνη την εποχή η νεολαία στρεφόταν εθελοντικά υπό την κηδεμονία της κομμουνιστικής ιδεολογίας.

Το βιβλίο του Πάνου Τζαβέλα «ΑΝΤΑΡΤΟΡΟΚ» στο οποίο και εκθέτει τις βασικές αρχές και τα χαρακτηριστικά του φαινομένου

Το ανταρτορόκ δεν περιλαμβάνει μόνον αντάρτικο τραγούδι. Ο όρος αναφέρεται σε μία παράξενη κουλτούρα που έρχεται να αντικαταστήσει τόσο την προηγούμενη ψυχεδέλεια, όσο και την τέχνη της αντιδικτατορικής νεολαίας. Αυτή η κουλτούρα αποτελείται από ένα σύνολο πολλών και διαφορετικών αντιλήψεων που όλες δήλωναν «αγωνιστικές» και όλες –με ελάχιστες εξαιρέσεις- ήταν κοινότοπες κατηχήσεις περί της «σωστής επανάστασης».

Η νέα αυτή κουλτούρα, έχει μέτρο την κομμουνιστική σκέψη ή τουλάχιστον την «δημοκρατική ταυτότητα», αλλά και αυτό το μέτρο δεν είναι ίδιο για όλους. Τα τραγούδια του Μαρκόπουλου και του Θεοδωράκη θα έπρεπε να είναι υπεράνω κριτικής, αφού συμπορεύτηκαν με την αντιδικτατορική νεολαία, όμως τα κομματικά χαρακώματα καταστρέφουν το ενιαίο. Έτσι, τα τραγούδια του Θεοδωράκη για παράδειγμα, μετά την ενωτική αστραπιαία περίοδο των πρώτων εκλογών του 1974, εντάσσονται στο ανταρτορόκ του ΚΚΕ εσωτερικού. Το κομματικό κριτήριο εφαρμόζεται ακόμη και στα ίδια τα αντάρτικα που χωρίζονται σε κατηγορίες και κάποτε δεν λείπουν και μικρές διαδηλώσεις σκληροπυρηνικών μέσα στις μπουάτ, όταν κατά την γνώμη τους δεν αποδίδονται σωστά τα τραγούδια. Το γενικό χαρακτηριστικό είναι η πολιτικοποίηση των πάντων και αυτή την περίοδο ακόμη και ο Σαββόπουλος βγάζει πολιτικό δίσκο (Happy Day). Τα κλαμπ που στέγασαν την ψυχεδελική νεολαία μετατρέπονται σε χώρους «δημοκρατικού» τραγουδιού και το κυριότερο όλων, το ΚΥΤΤΑΡΟ, το άντρο της ψυχεδελικής νεολαίας, παραχωρείται στον Γιάννη Μαρκόπουλο. Μία νέα μορφή, το «Πολιτικό Καφενείο», εμφανίζεται,

ένας χώρος όπου παρουσιάζεται τραγούδι με πολιτικό σόου, συνήθως χονδροειδείς θεατρικές παραστάσεις που αναπαριστούν τα γεγονότα στο Πολυτεχνείο ή τις επιθέσεις της αστυνομίας στο φοιτητικό κίνημα. Μερικές παραστάσεις, παρουσιάζουν- εκτός από «αγωνιστικό»- και καλλιτεχνικό ενδιαφέρον, όπως αυτές που γίνονται στο ΣΟΥΣΟΥΡΟ, με τον Γιάννη Ζουγανέλη, τον Θάνο Αδριανό, τον Περικλή Χαρβά και τον Νικόλα Άσιμο. Η κουλτούρα του ανταρτορόκ εξαπλώνεται σαν ένα ορμητικό κύμα Δωριέων και σαρώνει τα πάντα. Όλα σχεδόν τα συγκροτήματα της ψυχεδελικής νεολαίας διαλύονται, άλλοι πιάνουν δουλειά στα μπουζούκια και άλλοι προσαρμόζονται στα νέα δεδομένα. Ο θάνατος της ψυχεδελικής σκηνής είναι τόσο γρήγορος, ώστε περιγράφεται από τον Παύλο Σιδηρόπουλο «σαν ένα ποτήρι που το αφήνεις και σπάει».

Ο ίδιος ο Πάνος Τζαβέλλας, στο βιβλίο του ΑΝΤΑΡΤΟΡΟΚ, περιγράφει ως εξής το κλίμα που επικρατεί, μετά την πτώση της χούντας:

«Με την πτώση της χούντας έγινε το σώσε. Ξαφνικά βρεθήκαμε στην κορυφή του κύματος. Ζήσαμε στιγμές ανεπανάληπτες. Ο λαός μας αντάμειψε με την παρουσία του. Μπαρουτοκαπνισμένοι αντάρτες και καπεταναίοι, αγωνιστές που άσπρισαν στην πάλη για κοινωνική πρόοδο και δικαιοσύνη, με τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους, γέμιζαν τις μπουάτ κι όχι πια με σκυμμένο κεφάλι μα περήφανοι για τα κατορθώματά τους και τους αγώνες τους κι από γύρω οι νεολαίοι κι όλοι μαζί να τραγουδάμε, να χορεύουμε, να κλαίμε και να γελάμε, να χαιρόμαστε…»

(Από το βιβλίο ΑΝΤΑΡΤΟΡΟΚ του Πάνου Τζαβέλα, εκδ.1992)

Το ανταρτορόκ με την ιδεολογία της στρατευμένης τέχνης, αντικατέστησε την ψυχεδελική διάθεση της νεολαίας. Στα τραγούδια του Τζαβέλα, οι ψυχεδελικοί περιγράφονται σαν χαμένα στις ψευδαισθήσεις φρικιά. Στο τραγούδι «Καβαλάρηδες της Ουτοπίας», ο Τζαβέλας γράφει…

«Τη λούφαρες για τα καλά/ σε στέκια ψυχεδελικά/ στο χείλος ταλαντεύεσαι/ και τώρα πια δεν ονειρεύεσαι/ κι όλα θολά/ χρωματιστά/ ω θλίψη απέραντη/ άγχος κι απόγνωση/ όπως σας είδα μεσ’ τις ντίσκο και τα μπαρ/ καθώς εσπάραζε/ τραυλό κοράκι/ η ροκ βραχνά/ στην ερημιά/ την ώρα που έκρωζε/ τραυλό κοράκι/ η ροκ βραχνά/ σπαρακτικά»

Ο Τζαβέλας είναι ο πρώτος μιας ομάδας καλλιτεχνών που ψαλλιδίζουν το όνειρο της Ουτοπίας. Επηρεάζει βαθύτατα τον Νικόλα Άσιμο στην μορφή και στην σκέψη, ο οποίος λίγο αργότερα μετασχηματίζει το ανταρτορόκ στα δικά του μέτρα.

Ο Πάνος Τζαβέλας με τον Ηλία Λογοθέτη τραγουδούν στο ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΛΗΜΕΡΙ. Πίσω τεχνικός της Σουηδικής Τηλεόρασης

Αν για τους ψυχεδελικούς η τέχνη είναι δήλωση ψυχής, για τον Τζαβέλα και για τον Άσιμο, η τέχνη είναι ενταγμένη σε κάποιο αγώνα. Μόνο που ο αγώνας έχει διαφορετική έννοια για τον καθένα από τους δύο.

Για τον Τζαβέλα, η ροκ ζωή είναι ψεύτικη «σε σελοφάν», και το φρικιό πρέπει να δει αυτή την ψευτιά και να μπει στο ΚΚΕ-εσωτερικού…

«σκέψου που πας

έλα σε μας»

Για τον Άσιμο, το φρικιό είναι επίσης χαμένο στα μπαρ, στην μόδα και στα μπλου τζιν και θα πρέπει να προσπαθήσει την σωτηρία του εντασσόμενο στον αναρχισμό και αργότερα στο ΚΡΟΚ. Συνεπώς και ο Άσιμος δεν εκφράζει παρά μία ιδιαίτερη μορφή στρατευμένης τέχνης. Το ΚΡΟΚ δεν έχει αισθητική έξω από την αισθητική των τραγουδιών του Άσιμου. Ο ίδιος δεν παίζει ποτέ άλλα τραγούδια και οι οπαδοί του δεν ακούνε τίποτε άλλο έξω από τα τραγούδια του αρχηγού τους.

Τα Αντάρτικα του Πάνου Τζαβέλλα, βγαίνουν επίσημα από την εταιρεία MINOS και σφραγίζουν την κουλτούρα της νεολαίας μεταξύ 1974 και 1976.

Ο Τζαβέλας όμως, αν και αποτελεί το πρωτότυπο δεν μπορεί να ταυτιστεί με την γκουρουδίστικη εκδοχή του μεταγενέστερου ΚΡΟΚ. Υπήρξε ένας αυθεντικός επαναστάτης και συνεπής στην κομμουνιστική του ιδεολογία που δεν θέλησε όμως ποτέ να γίνει ο ίδιος θεός. Ο Άσιμος αντίθετα εξαπολύει κριτική και αμφισβήτηση για να δημιουργήσει τον ΣΑΛΟΚΙΝ ΣΟΜΙΣΑ, τον «άγγελο του κόσμου», μία σκοτεινή μορφή που υπόσχεται σωτήρια δραπέτευση σε κάποια άλλη διάσταση. Πολλοί έχουν κατά καιρούς κατηγορήσει την περίοδο των πρώτων χρόνων της μεταπολίτευσης σαν περίοδο άγονη και βάρβαρης αισθητικής. Δεν έχουν άδικο, αλλά θα πρέπει να δούμε ότι αυτή η «βαρβαρότητα» που δημιουργήθηκε πάνω σε μία κρίσιμη κοινωνική καμπή, έφερε τα σπέρματα νέων μορφών που φάνηκαν στην ροκ αναζωπύρωση και αποτέλεσαν δημιουργικά στοιχεία. Στον Πάνο Τζαβέλlα χρωστάμε να του σφίξουμε το χέρι γιατί μας έριξε ένα χρειαζούμενο σκαμπίλι και άσκησε καλοπροαίρετη κριτική. Του χρωστάμε ακόμα την μεγάλη γνωριμία που μας έκανε με τον Φώτη Αγγουλέ, τον παραπεταμένο αυτόν επαναστάτη που πέθανε μόνος με ένα εικοσάρικο στην τσέπη. Ο Αγγουλές δεν θα μπορούσε ποτέ να δικαιωθεί από τον Πουλικάκο. Χρειαζόταν οπωσδήποτε ένας Τζαβέλlας. Το ανταρτορόκ έγινε φαινόμενο αξιοπερίεργο και δημοσιογράφοι ήρθαν στην Ελλάδα για να το καταγράψουν. Στην φωτογραφία, βλέπουμε τον τεχνικό του συνεργείου σουηδικής τηλεόρασης που ενδιαφέρθηκε να παρουσιάσει τα απίστευτα τεκταινόμενα στο ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΛΗΜΕΡΙ του Τζαβέλλα. Βλέπουμε ακόμα τον Ηλία Λογοθέτη, εκ των πλέον δραστήριων ανταρτοροκάδων που δενόταν με κόκκινα μαντήλια και τραγουδούσε με πάθος.

2010-08-03T13:13:00.003+03:00

Νέο δίσκο πριν το τέλος του 2010 υπόσχονται οι Black Eyed Peas
Τα singles του The E.N.D. κατακλύζουν ακόμα τα ραδιόφωνα και τα clubs όλου του πλανήτη, ωστόσο οι Black Eyed Peas δηλώνουν έτοιμοι για το νέο τους βήμα.

Το αμερικάνικο συγκρότημα εμφανίστηκε στο Central Park της Νέας Υόρκης στο πλαίσιο της δημοφιλούς πρωινής εκπομπής, Good Morning America και συνέχεια o ηγέτης τους, will.i.am δήλωσε πως ο νέος δίσκος τους είναι σχεδόν έτοιμος και πως λογικά θα κυκλοφορήσει πριν το τέλος του έτους.

Μάλιστα αποκάλυψε και τον τίτλο. Αυτός θα είναι το The Beginning και σύμφωνα με τον ίδιο συμβολίζει την ανάπτυξη, την καινούργια αρχή και τις νέες προοπτικές.

Το πιο πρόσφατο album τους το The E.N.D. (The Energy Never Dies) έχει ξεπουλήσει σε όλο το πλανήτη. Τέσσερις φορές πλατινένιο στην Μεγάλη Βρετανία και δύο στις Ηνωμένες Πολιτείες.

2010-08-03T03:50:00.002+03:00

Τα 20 καλύτερα συγκροτήματα κλασικού

Τα 20 καλύτερα συγκροτήματα κλασικού ροκ στον κόσμο, σύμφωνα με τον "γκουρού" Dave White, ανάλογα με τον συνδιασμό Πωλήσεις δίσκων/ Airplay / Ιστορικό Συναυλιών / και κατά το πόσο παραμένουν Δημοφιλή μέσα στα χρόνια, είναι τα κάτωθι...

1) The Beatles.

Σημαντικό άλμπουμ, "Revolver"...Με πωλήσεις δισεκατομμυρίων αντιτύπων παγκοσμίως, κατάφεραν να επιρρεάσουν την ροκ μουσική πορεία, όσο κανένα άλλο συγκτρότημα μέσα στα χρόνια!

2) Pink Floyd.

"Wish you were here"...Έχουν-είχαν, το λαμπερότερο show στις εμφανίσεις τους, ενώ και οι συνθέσεις τους, συμπεριελήφθησαν σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες.

3) The Who.

"Who s next"... Ένα από τα πρώτα, πολύ επιτυχημένα, και με μεγάλη διάρκεια "power trios", που έδειξε τον δρόμο στον συνδιασμό μουσικότητα/τεχνική.

4) Rolling Stones.

"Sticky Fingers"...Τα original "κακά παιδιά" της ροκ, ανάμεσα σε αυτούς με τη μεγαλύτερη διάρκεια συνδιασμού ηχογραφήσεων/περιοδιών, με μερικά διαλείματα από το 1961.

5) Led Zeppelin.

"Led Zeppelin IV"...Το εξαιρετικό "Stairway to Heaven", πιστεύεται ότι έχει τον περισσότερο ραδιοφωνικό χρόνο παγκοσμίως από οποιοδήποτε άλλο τραγούδι, έστω κι αν ποτέ δεν εκδόθηκε σαν singlε.

6) Eagles.

"The Greatest Hits"...Ακόμη ένα παράδειγμα συγκροτήματος με διάρκεια. Το άλμπουμ τους "The Greatest Hits", έχει τις περισσότερες πωλήσεις όλων των εποχών.

7) Grateful Dead.

"Anthem of the sun"...Ένα από τα πρώτα "Παιδιά των Λουλουδιών"- Συγκροτήματα του San Francisco, που οι οπαδοί του το ακολουθούν μέχρι και σήμερα, έστω και μετά την διάλυσή του το 1995.

8) Jefferson Airplane / Jefferson Starship.

"While Bathing At Baxter's"...Πρωτοπόροι του Psychedelic Rock, και της κουλτούρας των 60s-70s.

9) The Doors.

"The Doors"...Ανεξάρτητα από την μικρή "ζωή" τους και την ελάχιστη δισκογραφία τους, υπήρξαν ένα από τα πλέον δημοφιλή συγκροτήματα με την μεγαλύτερη επιρροή στις μάζες.

10) Moody Blues.

"Days Of Future Passed"...Με την εξαίρεση μερικών ετών στα μέσα της δεκαετίας του '70, το progressive/psychedelic συγκρότημα, ηχογραφεί και εμφανίζεται από το 1964.

11) Fleetwood Mac

" Rumours"... Ακόμα και μετά από πολλές προσωπικές δισκογραφικές προσπάθειες των μελών του, το άλμπουμ τους του 1977 "Rumours", βρίσκεται και σήμερα μέσα στο top 10 των καλύτερων, παγκοσμίως.

12) AC/DC.

"Back In Black"...Οι πρωτοπόροι του hard rock/heavy metal, έχουν πουλήσει περί τα 100.000.000 άλμπουμ μέχρι σήμερα.

13) Boston.

"Boston"...Όταν το άλμπουμ βγήκε στην αγορά το 1976, ήταν αυτό με το μεγαλύτερο "σκαρφάλωμα" πρωτοεμφανιζόμενου συγκροτήματος στα charts.

14) Cream.

"Wheels Of Fire"... Το συγκρότημα διήρκησε κάτι λιγότερο από 3 χρόνια, αλλά κατώρθωσε να πάρει την θέση του σαν ένα ακόμη από τα πιο δημοφιλή rock's "power trios."

15) Def Leppard.

"Hysteria"...Τα φουτουριστικά παιξίματα και οι φωνητικές αρμονίες, τους κράτησαν ψηλά στις πωλήσεις για πάνω από το τέταρτο του αιώνα.

16) The Byrds.

"The Byrds' Greatest Hits"... Πρωτοπόροι του Folk Rock, με ανάλογη των Beatles δημοσιότητα στα μέσα των 60s.

17) Aerosmith.

"Toys In The Attic"...Με τον "τίτλο" αρχικά σαν μιμητές των Stones, το συγκρότημα κατάφερε στα 30 επόμενα χρόνια, να πραγματοποιήσει πωλήσεις εκατομμυρίων.

18) Santana.

"Abraxas"...Το Latin Rock group, συνδίασε την κυκλοφορία του πρώτου του άλμπουμ, με μία εξαιρετικά επιτυχημένη εμφάνιση στο Φεστιβάλ του Woodstock το 1969.

19) Blood Sweat & Tears.

"Blood Sweat & Tears"... Σαν μια "εικονική" μικρή ορχήστρα, το συγκρότημα έγινε ο "αρχαίγονος λίθος" αυτού του είδους - του "symphony rock" - μουσικής, με πολλά στοιχεία πνευστών και "παιξιμάτων" με ρίζες στα jazz-blues.

20) Van Halen.

"1984"... Δημιούργησαν "σχολή" και επιρρέασαν όσο λίγοι την heavy metal μουσική σκηνή στο τέλος της δεκαετίας των 70s. Το συγκρότημα εξακολουθεί τις εμφανίσεις του ακόμη και μετά από 30+ χρόνια.

2010-07-22T02:22:00.003+03:00

Μπέλλου Σωτηρία - Βιογραφικό & δισκογραφία Η Σωτηρία Μπέλλου γεννήθηκε στα Χάλια στις 22 Αυγούστου 1921. Η Σωτηρία (μεγαλύτερη από το άλλα τέσσερα αδέλφια της) πήρε το όνομα του αγαπημένου της παππού, Σωτήρη Παπασωτηρίου, που ήταν παπάς στο Σχηματάρι και της είχε πολύ μεγάλη αδυναμία... Από μικρό κοριτσάκι την έπαιρνε κοντά του στην εκκλησία. Εκείνη άρχισε να επηρεάζεται από τα τροπάρια και έψελνε μόλις «κατάλαβε» τον εαυτό της. Έτσι άρχισε να «ζυμώνεται» με τους εκκλησιαστικούς ήχους και τη βυζαντινή μουσική. Με τα εκκλησιαστικά η μικρή Σωτηρία είχε αποκτήσει ένα μεγάλο πάθος πριν ακόμη τελειώσει το δημοτικό σχολείο. Μπαινόβγαινε στο Ιερό, έψελνε στο αριστερό ψαλτήρι και χτυπούσε την καμπάνα για τον εσπερινό. Όταν έγινε δέκα χρόνων, έφυγε από τον παππού της και πήγε μέσα στη Χαλκίδα όπου έμεναν οι γονείς της και τα μικρότερα αδέλφια της. Ο πατέρας της ήταν από τους πλέον εύπορους κατοίκους της πόλης γιατί διατηρούσε το μεγαλύτερο και το καλύτερο κατάστημα τροφίμων στην πολυσύχναστη οδό Αβάντων. Τις εφημερίδες που έπαιρνε ο Κυριάκος Μπέλλος, η μικρή Σωτηρία τις «ξεκοκάλιζε» μετά τα μαθήματά της. Μια μέρα είπε στον πατέρα της: «Μπαμπά, θέλω να με πας στον κινηματογράφο να δω την "Προσφυγοπούλα" γιατί πρωταγωνιστεί η Βέμπο που μου αρέσει πολύ». Έγινε το χατίρι της, είδε τη Βέμπο στο σινεμά και ύστερα άρχισε να τη μιμείται. Πήγαινε κάθε μέρα μπροστά στον καθρέφτη του σπιτιού της κι έκανε σκέρτσα και κινήσεις όπως η Βέμπο στην οθόνη. Παρά τις συστάσεις της μάνας της, η Σωτηρία συνέχιζε το βιολί της, ώσπου έφαγε το ξύλο της χρονιάς της. Η Ελένη Μπέλλου, γνήσια Αρβανίτισσα, δεν ήθελε ποτέ να δει τη μεγαλοκόρη της τραγουδίστρια. Η Σωτηρία (αρβανίτικο κεφάλι κι αυτή) εγκατέλειψε το σπίτι της. Έφυγε από τη Χαλκίδα, για την Αθήνα, όπου αρχίζουν οι πρώτες μεγάλες δυσκολίες για ένα κορίτσι που ζει πλέον μόνο του στην πρωτεύουσα της χώρας. Ήταν αρχές της ναζιστικής κατοχής. Το αρβανίτικο πείσμα να εγκαταλείψει το σπίτι της, τους γονείς στη Χαλκίδα, την οδήγησε σε μεγάλες περιπέτειες. Στην απειρία της, γνωρίσθηκε στη Χαλκίδα, στα 17 της χρόνια, το 1938 με έναν άνδρα που την κορτάριζε συνεχώς όταν την έβλεπε στο μαγαζί του πατέρα της. Το επάγγελμά του ήταν ελεγκτής στα λεωφορεία. Ο Βαγγέλης Τριμούρας (πέθανε σε ηλικία 85 ετών στην Αθήνα κι άφησε έναν γιο από τη δεύτερη γυναίκα του). Οι γονείς της την είχαν προειδοποιήσει να προσέξει αυτή τη γνωριμία της. Εκείνη δεν τους άκουσε και παντρεύτηκε. Έζησε μαζί του έξι μήνες. Εκείνος, όμως, έκανε άστατη ζωή. Γύριζε με άλλες κι όταν γυρνούσε σπίτι, την έδερνε. Αρχισαν οι καβγάδες. Η Σωτηρία δεν σήκωνε από τότε φοβέρες και ζοριλίκια. Κάποια στιγμή πάνω σ' έναν από τους πολλούς καβγάδες τού 'ριξε βιτριόλι στο πρόσωπο. Συνελήφθη και καταδικάσθηκε σε φυλάκιση τριών χρόνων και έξι μηνών. Έμεινε υπόδικη 3 μήνες στη Χαλκίδα, ενώ ένα μήνα κάθησε στις φυλακές «Αβέρωφ» στην Αθήνα. Στο Εφετείο μειώθηκε η ποινή της στους έξι μήνες. Πλήρωσε και βγήκε από τη φυλακή. Ξαναγύρισε στη Χαλκίδα και με το που έφτασε στο σπίτι της, άρχισε η γκρίνια και το ξύλο. Την έδερναν όλοι. Γονείς κι αδέρφια. Θεωρούσαν ότι τους ντρόπιασε όλους στην οικογένεια. Τη φώναζαν χωρισμένη, βιτριολίστρια, φυλακισμένη. Η ζωή της πραγματικό μαρτύριο. Δεν άντεχε άλλο. Ήταν πρωί της 28ης Οκτωβρίου 1940, όταν αποχαιρετούσε τη Χαλκίδα κι έμπαινε στην «πόστα», το τρένο που θα τη μετέφερε στην Αθήνα. Οι σειρήνες ηχούσαν. Ανατριχίλα, γενική αναστάτωση. Πόλεμος. Η Σωτηρία στα ίδια βαγόνια με τους φαντάρους. Όταν κατέβηκε στο σταθμό Λαρίσης, κάποιος της έδωσε μια κουραμάνα. Νέος Γολγοθάς, στην Αθήνα, αρχίζει μες στου πολέμου τη φωτιά για το πλουσιοκόριτσο του Μπέλλου από τη Χαλκίδα. Η οικογένεια της Σωτηρίας χάνει τα ίχνη της. Κανείς δεν ήξερε για την τύχη της. Μετά επτά ολόκληρα χρόνια, την εντοπίζουν να τραγουδά πλάι στον Βασίλη Τσιτσάνη στο κέντρο «Τζίμης ο Χοντρός» στην Αχαρνών. Στην Κατοχή, όμως, η Μπέλλου δεν πάλεψε μονάχα για να ζήσει, να βρει το δρόμο της στην Αθήνα. Πάλεψε και κατά των Γερμανών κατακτητών και των ντόπιων συνεργατών τους. Οργανώθηκε στις γραμμές του ΕΑΜ. Κινδύνευσε πολλές φορές. Οι Γερμανοί την έπιασαν, τη βασάνισαν, την έκλεισαν φυλακή. Στον εμφύλιο συνελήφθη και πάλι από τους «ισχυρούς» κρατούντες και ξανακλείσθηκε φυλακή. Κρατήθηκε μαζί με άλλους ομοϊδεάτες της σε ένα υπόγειο καμπαρέ της οδού Βουκουρεστίου, το «Κιτ-Κατ». Όταν αφέθηκε ελεύθερη, πήγε κι έπιασε δουλειά στου «Τζίμη του Χοντρού» με τον Τσιτσάνη. Είχε όμως μια άσχημη περιπέτεια. Ένα βράδυ που τραγουδούσε, μπήκε στο μαγαζί μια παρέα από Χίτες. Της κρατούσαν γινάτι από τα Δεκεμβριανά το 1944, όπου η Μπέλλου είχε λάβει μέρος στις μάχες σαν αγωνίστρια του ΕΛΑΣ. Ένας από τους Χίτες ανέβηκε στο πάλκο και της ζήτησε να τραγουδήσει «Του αητού ο γιος». Εκείνη αρνήθηκε και τότε μαζεύτηκαν όλοι της παρέας και την τσάκισαν στο ξύλο. Κι όμως η Μπέλλου γι' αυτό το περιστατικό είχε ένα παράπονο, μια πικρία που ανέφερε σ' όλη της τη ζωή. Δεν περίμενε την ώρα που την χτυπούσαν έξι Χίτες μαζί να μη σηκωθούν από τις καρέκλες τους δύο άνδρες να αντισταθούν σ' αυτή την πρόκληση. Οι τρομοκράτες που έκαναν άνω κάτω το μαγαζί φώναζαν στην Σωτηρία: «Πες του αητού το γιο, γιατί θα σε καθαρίσω Βουλγάρα». Ήταν Δεκέμβρης του 1948. Η τραγουδίστρια έφυγε από τον «Τζίμη τον Χοντρό» και πήγε σε ένα μαγαζί και εργάσθηκε μαζί με τον Μάρκο Βαμβακάρη. Ήταν το κέντρο «Παναγάκη» στην οδό Παρασίου. Η ζωή της Μπέλλου από το 1940 έως το 1946, τότε δηλαδή που μπαίνει πλέον επίσημα στον χώρο και τον κόσμο του ρεμπέτικου, είναι μια περιπέτεια, ένα θρίλερ. Οι δραματικές στιγμές που πέρασε στην Αθήνα και έχει περιγράψει η ίδια, θυμίζουν κινηματογραφική ταινία. Έκανε πολλές δουλειές για να επιβιώσει. Δούλεψε σε εστιατόριο λαντζέρα. Νύχτες ολόκληρες έπλενε πιάτα. Πουλούσε τσιγάρα με τον ταβλά και παστέλια. Έκανε τον αχθοφόρο σε σταθμούς τρένων και λεωφορείων. Με ένα καρότσι έπαιρνε τα ταγάρια, τα καλάθια και τις βαλίτσες των επαρχιωτών και τα ξεφόρτωνε στην Ομόνοια. Τις νύχτες κοιμόταν μέσα στα βαγόνια. Με τα χαρτζιλίκια που μάζευε από όλες αυτές τις δουλειές, αγόρασε παπούτσια και κουβέρτες, νοίκιασε μια κάμαρα - σπίτι στο Περιστέρι, κι αγόρασε μια κιθάρα, που ήταν το μεγάλο της όνειρο. Στερήθηκε πολλά αγαθά τόσα χρόνια, αλλά με το αρβανίτικο πείσμα που τη διέκρινε και τη σιδερένια θέληση που είχε πέτυχε τον στόχο της. Να γίνει τραγουδίστρια. Ένα βράδυ του Μάη του 1945 κατέβαινε την Ιπποκράτους. Είχε πάει να συναντήσει κάποιες κοπέλες, που ήταν συγγενείς της, στην οδό Διγενή Ακρίτα. Κοντά στην πλατεία Εξαρχείων, είδε μια ταβέρνα και μπήκε μέσα. Κάθησε σ' ένα τραπέζι στην αυλή και παρήγγειλε κάτι να φάει. Ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού, Κρητικός την καταγωγή, και μερικοί θαμώνες κοίταζαν επίμονα τη Σωτηρία. Τόσο όμορφη κοπέλα, ίδια κούκλα, μόνη της τέτοια ώρα; Εκείνη απτόητη. Καθώς περίμενε την παραγγελία, το μάτι της έπεσε πάνω σε μια κιθάρα. Ρώτησε ευγενικά τον ταβερνιάρη αν μπορεί να παίξει, πήρε θετική απάντηση και άρχισε να παίζει και να τραγουδά ένα παλιό τραγούδι της Σοφίας Βέμπο «Τι έχεις κι όλο κλαις και δεν μου το λες». Δεν σταμάτησε όμως στο ένα τραγούδι. Είπε και δεύτερο: «Αντιλαλούνε οι φυλακές τ' Ανάπλι κι ο Γεντί Κουλές». Στην απέναντι γωνιά, άκουγε με πολλή προσοχή την κοπέλα με την κιθάρα, ένας 45άρης καλοντυμένος, με ψαρά μαλλιά, χωρίς να πει κουβέντα. Το επόμενο βράδυ η Μπέλλου ξαναπήγε στο μαγαζί, έπαιξε και τραγούδησε. Στην ταβέρνα, παρ' ότι ήταν λαϊκή, πήγαιναν πολλοί κοσμικοί. Ανάμεσά τους και ο θεατρικός συγγραφέας Κίμων Καπετανάκης, ο οποίος δύο βράδια αργότερα, πήγε με τον Βασίλη Τσισάνη εκεί. Στο φουλ της επιτυχίας του ο βάρδος του ρεμπέτικου, ο οποίος ενθουσιάστηκε από τη φωνή της Μπέλλου, αλλά και από τη δεξιοτεχνία της στην κιθάρα. Τα είπαν οι δυο τους και συμφώνησαν να μπουν στο στούντιο. Η Σωτηρία δεν μπορούσε να πιστέψει ότι της δινόταν μια τέτοια μεγάλη ευκαιρία. Η ευκαιρία της ζωής της που την οδήγησε στη μεγάλη λεωφόρο του ρεμπέτικου και στη συνέχειά του, που ήταν το αυθεντικό λαϊκό τραγούδι με κοινωνικό χαρακτήρα. Στα χρόνια της πολυτάραχης ιστορίας στο ελληνικό τραγούδι, η Μπέλλου έκανε πολύ μεγάλες επιτυχίες σε τραγούδια των πιο γνωστών λαϊκών συνθετών: «Συνεφιασμένη Κυριακή», «Καβουράκια», «Όταν πίνεις στην ταβέρνα», «Κάνε λιγάκι υπομονή» του Τσιτσάνη, «Γύρνα στη ζωή την πρώτη» «Κάνε κουράγιο καρδιά μου» (Παπαϊωάννου), «Ο ναύτης» «Το σβηστό φανάρι» (Μητσάκη), «Είπα να σβήσω τα παλιά» (Καλδάρα), «ανοιξε, άνοιξε» (Παπαϊωάννου). Από το '41 ως το '76 τραγούδησε αδιάκοπα όλους σχεδόν τους λαϊκούς συνθέτες, ενώ τάραξε πάλι τα νερά, με πρωτοποριακές συνεργασίας που έκανε με έντεχνους και γενικά σύγχρονους συνθέτες: Μούτσης (Το φράγμα), Σαββόπουλος (Το βαρύ ζεϊμπέκικο), Ανδριόπουλος (Λαϊκά προάστια), Κουνάδης (Δεν περισσεύει υπομονή), Ανδριόπουλος, Λάγιος (Λαός) κ.ά. Παράλληλα, προχώρησε και σε επανεκτελέσεις παλιών λαϊκών και ρεμπέτικων τραγουδιών, από τα οποία την αγάπησε η νέα γενιά και τη στήριξε στις αδιάκοπες εμφανίσεις της στα λαϊκά κέντρα, στις μπουάτ της Πλάκας καθώς και σε μεγάλες συναυλιακές και άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις. Στο λαϊκό πάλκο, σε όλη της την πορεία στο τραγούδι, είχε πολύ έντονη παρουσία στα πιο διάσημα μαγαζιά της περιοχής Αθηνών: «Νήσος Ύδρα» του Αλάογλου στο Περιστέρι, «Ροσινιόλ» στα Σεπόλια, «Τζίμης ο Χοντρός» (Αχαρνών), «Τριάνα» και «Λουζιτάνια» (λεωφόρος Συγγρού), «Φαληρικόν» (Τζιτζιφιές), «Καλαματιανός» (Τζιτζιφιές), «Μάριος» (Ίωνος). Ξεχωριστή ιστορία έγραψε μαζί με Τσιτσάνη - Παπαϊωάννου, στην Καισαριανή, στο «Σκοπευτήριο» και στο «Χάραμα», για 10 χρόνια, ενώ με τους δύο τελευταίους εμφανίστηκε για μεγάλα διαστήματα στο «Όνειρο» και στο «Πρόσωπο» της Εθνικής οδού. Σημαντική παρουσία είχε στη δεκαετία του 1980, στον «Δία» της πλατείας Αττικής. Έδωσε δεκάδες συναυλίες σε πολιτιστικές εκδηλώσεις. Η Μπέλλου υπήρξε ειλικρινής και γνήσια σαν καλλιτέχνις και σαν άνθρωπος. Βοήθησε όσο μπορούσε πολλούς νέους συναδέλφους της να σταθούν στο τραγούδι. Αγαπήθηκε από τον κόσμο του λαϊκού τραγουδιού και όχι μόνο. Προσωπικότητες του διεθνούς τζετ σετ, αλλά και Έλληνες πνευματικοί άνθρωποι θαύμασαν, λάτρεψαν και αποθέωσαν την Μπέλλου στα λαϊκά κέντρα όπου εμφανίσθηκε τα τελευταία χρόνια κυρίως. Ο Γιάννης Τσαρούχης την αγαπούσε ιδιαίτερα κι όταν την άκουγε να τραγουδά, δάκρυζε από συγκίνηση. Μερικές αδυναμίες (και πάθη) που ποτέ της δεν έκρυψε, την έφεραν σε δύσκολη θέση. Δεν έκρυψε ποτέ της ότι πέθαινε για τον τζόγο. Είχε χάσει περιουσίες ολόκληρες, όπως ομολογούσε. Λίγοι άνθρωποι όμως στην τελευταία περιπέτεια της ζωής της με τον καρκίνο της συμπαραστάθηκαν. Ο Θανάσης και η Αθηνά Σταυράκη, που είχαν συνεργασθεί μαζί της στο κέντρο «Δίας», ο Μάνος Τρανταλίδης, ο Δημήτρης Ζούμπος, από τα 9/8, κάποιοι δημοσιογράφοι (μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού) και μερικοί ανώνυμοι θαυμαστές της. Όλοι πάντως αναγνώριζαν, πέρα από την αναμφισβήτητη καλλιτεχνική της αξία, τον ντόμπρο χαρακτήρα της. Δισκογραφία Προσωπικοί Δίσκοι 1966 «Tα Pεμπέτικα της Σωτηρίας Mπέλλου» (LYRA) 1967 «Aρχόντισσα» (ΟDEΟN), τραγούδια του Bασίλη Tσιτσάνη με τους Mαρίκα Nίνου, Tάκη Mπίνη, Bαγγέλη Περπινιάδη, Σωτηρία Mπέλλου και το συνθέτη 1968 «Tα Pεμπέτικα της Σωτηρίας Mπέλλου 2» (LYRA) 1968 «Aναστενάζει ο Mπαγλαμάς» (ΟDEΟN), τραγούδια με στίχους του Kώστα Bίρβου, που ερμηνεύουν οι Πάνος Γαβαλάς, Δημήτρης Eυσταθίου, Σπύρος Zαγοραίος, Παναγιώτης Mιχαλόπουλος, Σωτηρία Mπέλλου, Mάνος Παπαδάκης, Bαγγέλης Περπινιάδης, Πρόδρομος Tσαουσάκης 1969 «Tα Pεμπέτικα της Σωτηρίας Mπέλλου 3» (LYRA) 1971 «Tα Pεμπέτικα της Σωτηρίας Mπέλλου 4» (LYRA) 1971 «Πρόδρομος Tσαουσάκης - Σωτηρία Mπέλλου» (REGAL) 1973 «Δεν Περισσεύει Yπομονή» (LYRA), μουσική Aργύρη Kουνάδη και στίχοι Bαγγέλη Γκούφα. Tραγουδά η Σωτηρία Mπέλλου, η Eλένη Bιτάλη και ο Γιώργος Tόμπαρης 1973 «Tα Mεγάλα Pεμπέτικα της Σωτηρίας Mπέλλου» (LYRA) 1974 «Tο Pεμπέτικο Περιβόλι» (LYRA), μουσική Θόδωρου Δερβενιώτη και στίχοι Kώστα Bίρβου. Tραγουδούν οι Σωτηρία Mπέλλου, Γιώργος Mουφλουζέλης, Mιχάλης Bιολάρης και Kαίτη Aμπάβη 1974 «H Σωτηρία Mπέλλου Tραγουδά Tσιτσάνη» (LYRA) 1974 «Tα Παλιά του Kαπλάνη» (LYRA), τραγούδια του Kώστα Kαπλάνη με τη Σωτηρία Mπέλλου και τους Γιάννη Mπογδάνο, Eλενα Kωστή και Σταύρο Πασπαράκη 1975 «Δέκα Xρόνια Kομμάτια» (LYRA), ο δίσκος του Διονύση Σαββόπουλου που περιέχει το «Zεϊμπέκικο» με την Mπέλλου 1976 «H Aρχόντισσα του Pεμπέτικου» (LYRA) 1976 «Σεργιάνι στον Παράδεισο» (LYRA), μουσική του Bασίλη Δημητρίου και στίχοι του Mάνου Eλευθερίου, με τη Σωτηρία Mπέλλου, τον Γιάννη Mπογδάνο και την Eλενα Kωστή 1976 «Οι Mεγάλοι του Pεμπέτικου 5» (MARGΟ). Συμμετέχουν οι Bασίλης Tσιτσάνης, Tάκης Mπίνης, Στελλάκης Περπινιάδης, Nίκος Kαλλέργης και Γιάννης Tατασόπουλος 1977 «Xαλάλι Σου» (LYRA) 1977 «Aφιέρωμα στην Σωτηρία Mπέλλου» (REGAL), με 12 τραγούδια της. Συμμετέχουν οι Bασίλης Tιτσάνης, Tάκης Mπίνης, Nίκος Kαλλέργης και Στέλιος Kηρομύτης 1979 «Σωτηρία Mπέλλου 9» (LYRA) 1980 «Σωτηρία Mπέλλου 10» (LYRA) 1980 «Λαϊκά Προάστια» (LYRA), μουσική του Hλία Aνδριόπουλου και στίχους του Mιχάλη Mπουρμπούλη 1981 «Φράγμα» (LYRA), μουσική του Δήμου Mούτση και στίχους του Kώστα Tριπολίτη. Tραγουδά ο συνθέτης και συμμετέχουν η Mπέλλου, ο Λουκιανός Kηλαηδόνης και η Aλκηστις Πρωτοψάλτη 1983 «Ο Aη Λαός» (LYRA), μουσική του Δημήτρη Λάγιου (1952-1990), στίχους του Mιχάλη Mπουρμπούλη και ερμηνεία της Mπέλλου 1984 «Πριν το Xάραμα» (LYRA) 1984 «Περάστε Kόσμε» (VIRGIN), με τη Σωτηρία Mπέλλου, τη Mελίνα Mερκούρη, τον Bασίλη Σκουλά και τη Bασιλική Λαβίνα. H μουσική του Γιάννη Mαρκόπουλου 1984 «Aφιέρωμα στη Σωτηρία Mπέλλου» (MARGΟ) 1985 «Aνοιξα Πόρτα στη Zωή» (LYRA), μουσική του Στέλιου Bαμβακάρη και στίχους των Kώστα Kινδύνη, Eυτυχίας Παπαγιαννοπούλου κ.ά. Συμμετέχει η Xαρά Πομώνη 1985 «Ξένες Πόρτες» (LYRA), μουσική του Hλία Aνδριόπουλου και στίχους του Mάνου Eλευθερίου 1985 «H Xρυσή Eποχή Nο 10» (MARGΟ) 1986 «Tο Ποτάμι» (LYRA), μουσική Λίνου Kόκοτου και στίχοι Φώντα Λάδη με τους Σωτηρία Mπέλλου, Eλένη Tσαγκαράκη και Kώστα Λεοντίδη 1987 «40 Xρόνια Mπέλλου» (LYRA) 1987 «Pέστοι και Mπατίρηδες» (HMV) 1990 «H Pεμπέτισσά Mας» (LYRA), μουσική του Mαρίνου Γαβριήλ (Mαρινάκης). Σ' ένα τραγούδι συμμετέχει ο Nίκος Δημητράτος 1991 «Οταν Mου Mιλάς» (LYRA), η Mπέλλου συμμετέχει στο δίσκο του Γιάννη Πετρόπουλου. Tα μισά τραγούδια σε στίχους και μουσική του Γιάννη Πάριου 1991 «Γεια σας, Πού Πέφτουν τα Σύνορα» (AKTH), μουσική του Kώστα Kαλδάρα, στίχους του Γιώργου Kρητικού και του συνθέτη, που ερμηνεύουν οι Σωτηρία Mπέλλου, Bίκυ Mοσχολιού, Eλένη Bιτάλη, Bασίλης Λέκκας, Eλένη Tσαλιγοπούλου, Aφροδίτη Mάνου 1991 «Tα Λαϊκά της Σωτηρίας Mπέλλου» (MINΟS) 1994 «Mεγάλες Eπιτυχίες» (LYRA) 1995 «Tα Πορτρέτα της MINΟS-EMI No 6» (EMI) 1995 «H Σωτηρία Mπέλλου Mετά το Pεμπέτικο» (LYRA/ΔIΦΩNΟ)

2010-07-22T02:06:00.000+03:00

Παπαδόπουλος Λάκης - Βιογραφικό & δισκογραφίαΤον θεωρώ έναν από τους σημαντικότερους δημιουργούς των τελευταίων είκοσι ετών και ταυτόχρονα έναν από τους πιο παρεξηγημένους...Παπαδόπουλος Λάκης Ίσως επειδή ο Λάκης δεν μπήκε ποτέ σε καλούπια, δεν φόρεσε την ταμπέλα του "έντεχνου", δεν είχε τη σοβαροφάνεια των "ποιοτικών" και τη στιγμή, που έγραφε αριστουργήματα, όπως τα "Ήσυχα Βράδια", από την άλλη μας έκλεινε το μάτι με το "Έλα γοριλάκι"....Πατώντας στα βήματα των μεγάλων δημιουργών του παλιού ελαφρού μας τραγουδιού( για τους οποίους, άλλωστε έχει εκφράσει επανειλλημένως το θαυμασμό του), μας έδωσε μια σειρά από καταπληκτικές δουλείες...Παρότι, συνέχισε να μας δίνει καλά τραγούδια και τα τελευταία χρόνια ( Χατζηγιάννης-Παράξενη Γιορτή, Και θα Χαθώ, Δάντης-Το Παλιό μου Παλτό κτλ), θα μου επιτρέψετε να θεωρήσω σαν καλύτερη περίοδο του Λάκη τα χρόνια της δεκαετίας του 1980 ( ειδικά η συνεργασία του με τη σπουδαία Μαριανίνα Κριεζή) ....Ο Λάκης Παπαδόπουλος, ή αλλιώς, Λάκης με τα ψηλά ρεβέρ, γεννήθηκε & μεγάλωσε στην Αθήνα, & εμφανίστηκε στη δισκογραφία το ’81. Με τη μουσική όμως είχε μπλέξει πολύ νωρίτερα, από τη δεκαετία του ’60, όταν έπαιζε τραγούδια–κυρίως των Beatles-- με τους φίλους του στο συγκρότημα "Dragons". Μεταξύ των φίλων εκείνης της παρέας ήταν ο Γιάννης Σάρδης, ο Στράτος Αγγελάκης, ο Γιώργος Καρατζαφέρης κ.α.Στο ευρύτερο κοινό έγινε γνωστός το ’82 με τον "Κουρσάρο" που έγινε μεγάλη επιτυχία από τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι, υπήρξαν αρκετοί προσωπικοί δίσκοι αλλά & αρκετές συμμετοχές σε δουλειές συναδέλφων του. Γεγονός είναι πως ο Λάκης Παπαδόπουλος, αν & ανήκει στον ευρύτερο χώρο της ροκ, έχει δώσει τραγούδια & σε μουσικούς της αντίπερα όχθης, όπως στην Άντζελα Δημητρίου & στον Μαργαρίτη απ’τον χώρο του εμπορικού / ποπ τραγουδιού ή στον Δημήτρη Μητροπάνο απ’τον χώρο της λαϊκής μουσικής. Με τις κινήσεις του αυτές έδειξε ότι δεν "κολλάει" σε ταμπέλες & περιχαρακωμένα στρατόπεδα, αλλά ψάχνει κάθε φορά τον κατάλληλο ερμηνευτή για κάθε του τραγούδι.Ένα άλλο στοιχείο που χαρακτηρίζει τον Παπαδόπουλο ως τραγουδοποιό είναι το καυστικό & συχνά αυτοσαρκαστικό χιούμορ του, αλλά & η ευαισθησία του, που διατηρεί κάτι το εφηβικό. Έχει ειπωθεί ότι με μεγαλύτερη συνέπεια & προσοχή όσον αφορά τις συνθέσεις του & το "πού τις δίνει", θα μπορούσε να είχε γίνει πιο αποδεκτός στον χώρο της ροκ. Όμως ακριβώς αυτή η παιχνιδιάρικη διάθεση του Παπαδόπουλου, αυτή η τάση του για απρόσμενες συνεργασίες, είναι που τον χαρακτηρίζει & τον κάνει αυτόν που είναι.Γεγονός είναι πως ο Λάκης Παπαδόπουλος συγκαταλέγεται στους ταλαντούχους τραγουδοποιούς της γενιάς του, έχει γράψει πολύ καλές μελωδίες, αν & είναι κάπως παρεξηγημένος, εξαιτίας κυρίως των εύπεπτων σουξέ που κατά καιρούς έχει υπογράψει. Αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι πως ως "Λάκης Παπαδόπουλος" έχει σε γενικές γραμμές παρουσιαστεί ως τραγουδοποιός, ενώ ως "Λάκης με τα ψηλά ρεβέρ" ως μουσικός που όχι μόνο γράφει μουσική & στίχους αλλά & τραγουδάει τα δικά του κομμάτια.Καλές στιγμές της πορείας του ήταν οι δίσκοι "Περίπου" & "Τσάι Γιασεμιού" με την Αρλέτα, αλλά & το "Χαίρω πολύ!" με την Μαργαρίτα Ζορμπαλά, που δεν ακούστηκε τόσο όταν κυκλοφόρησε. Πολύ καλός, κυρίως στιχουργικά, ήταν & ο δίσκος που κυκλοφόρησε το 2000, το "11", ενώ & ο δίσκος "Το μόνο φίλο μου τον λένε Ιούδα", που βγήκε το ’96, ήταν καλός. Δισκογραφία 1986 - Ακυρο - Παπαδόπουλος Λάκης, Αργυροπούλου Χαρά 1983 - Καληνύχτα - Παπαδόπουλος Λάκης1983 - Περίπου - Αρλέτα, Λάκης Παπαδόπουλος 1985 - Πρόβα - Παπαδόπουλος Λάκης 1985 - Τσάι γασεμιού - Αρλέτα, Παπαδόπουλος Λάκης, Κριεζή Η νύχτα το απαιτεί - Χριστιάνα, Παπαδόπουλος Λάκης, Γράψας, Λέκκας, Βενιζέλος 1986 - Κατά βάθος αλεπού - Δήμου Ελένη, Παπαδόπουλος Λάκης 1987 - Αγώνες ταχύτητας - Παπαδόπουλος Λάκης 1988 - Έλα γοριλάκη - Παπαδόπουλος Λάκης, Μητροπάνος, Λεφάκη 1989 - Αχ Μαρία - Τουρνάς, Ζουγανέλης, Παπαδόπουλος Λάκης, Ισιδώρα 1990 - Χαίρω πολύ - Μαργαρίτα Ζορμπαλά, Παπαδόπουλος Λάκης, Κριεζή 1990 - Ερωτικά μυνήματα - Πασχάλης, Ευριδίκη, Παπαδόπουλος Λάκης 1991 - Έγινα για σένα τούρκος - Παπαδόπουλος Λάκης, Άντζελα Δημητρίου, Γιάννης Ζουγανέλης, Τερέζα1991 - Τα πρώτα μου τραγούδια - Παπαδόπουλος Λάκης 1991 - Άσε τα κρυφά κρυμένα - Αρλέτα, Παπαδόπουλος Λάκης, ΚατσιμίχαςΜουσικόραμα - 1992 - Έσεις οι απ'εξω - Μητσιάς, Παπαδόπουλος Λάκης, Μπαλτζή, Ντούμος 1992 - Μικρές ανήθικες προτάσεις - Βουγιατζής Τάσος, Κανελλίδου, Παπαδόπουλος Λάκης. Σφακιανάκης, Πέτα1992 - Μπορείς να πηγαίνεις - Μαργαρίτης, Ρεπάνης, Παπαδόπουλος Λάκης, Ιωάννου 1992 - Ωποσδήποτε - Τερέζα, Παπαδόπουλος Λάκης 1992 - Ζαμανφου - Μπουλάς Σάκης, Παπαδόπουλος Λάκης 1992 - Να προσέχεις - Αφροδίτη Φρυδά, Παπαδόπουλος Λάκης 1993 - Νύχτα πίστα - Λίτσα Διαμάντη, Παπαδόπουλος Λάκης 1993 - Σκουπίδι του σαββατοκύριακου - Παπαδόπουλος Λάκης, Πυξ Λαξ, Εκείνος& εκείνος 1993 - Τι έρωτας και αυτός - Πασχάλης, Παπαδόπουλος Λάκης, Τουρνάς, Θεοφάνους 1994 - της αγάπης μαχαιριά - Κατσιμιχαίοι, Αρλέτα, Παπαδόπουλος Λάκης 1995 - Δικαίωμα στο όνειρο - Παπαδόπουλος Λάκης, Ξυδούς Μάνος, Παπακωνσταντίνου Βασίλης 1995 - Η σούστα - Παπαδόπουλος Λάκης, Δασκαλάκη, Μπαγιώκης, Τρύφωνας Θοδωρής 1995 - Η αγέλαστη πολιτεία - Κατσιμιχαίοι, Παπαδόπουλος Λάκης, Μανωλίδου 1996 - Πασπαρτού - Ανέκδοτα Τραγούδια του Παπαδόπουλου Λάκη (διάφοροι) 1996 - Το μόνο φίλο μου τον λένε Ιούδα - Παπαδόπουλος Λάκης 1998 - Various - Γιάννης Σπυρόπουλος Μπαχ (διάφοροι) 1999 - Νέτρινο - Πυξ Λαξ, Παπαδόπουλος Λάκης 1999 - Άρωμα αγάπης - Μαρία Ρουσέα, Λέκκας, Παπαδόπουλος Λάκης, Ελευθερίου Μάνος 1999 - Το παλιό μου παλτό - Δάντης, Παπαδόπουλος Λάκης 2000 - 11 - Παπαδόπουλος Λάκης, κατσιμίχας, Ξυδούς, Πλιάτσικας, Πουλικάτος 2001 - Συμβόλαιο τιμής - Goin' through, Παπαδόπουλος Λάκης, Πρωτοψάλτη 2002 - Κάτι γλυκό - Παπαδόπουλος Λάκης, Μπαλτζή, Οναρ, Πλιάτσικας 2003 - Ακουαρέλα - Μακρίδης Ηλίας, Παπαδόπουλος Λάκης, Παπακωνσταντίνου, Πυξ Λαξ, Τερζής 2004 - Συλλογή 1983-2003 - Παπαδόπουλος Λάκης 2005 - Σ' έχω ερωτευτεί - Σάκης Ρουβάς, Παπαδόπουλος Λάκης, Πήγασος, Ρούσση, Ψιμόπουλος 2005 - Ναυαγοί στπ διαδίκτυο - Λάκης Παπαδόπουλος, Σύννος Γιώργος 2005 - Ρε γυαλάκια πονηρέ - Γιάννης Λογοθέτης (διάφοροι) 2006 - Δεν έχω στιγμές - Λάκης Παπαδόπουλος 2005 - Υπάρχει αγάπη εδώ - Σάκης Ρουβάς, Λάκης Παπαδόπουλος, Αντύπας, Βραχάλη

2010-07-22T02:02:00.001+03:00

Πέτα Ελένη - Βιογραφικό & δισκογραφίαΓεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη.Τέλειωσε με άριστα τις σπουδές της στο βιολοντσέλο , στο Κρατικό Ωδείο της Θεσσαλονίκης. Τότε κάνει τα πρώτα της βήματα ως μουσικός και συνεργάζεται με τον Νίκο Παπάζογλου στη καλοκαιρινή του περιοδεία.Ξεκινάει επαγγελματικά το τραγούδι κάνοντας συγχρόνως μαθήματα φωνητικής με την Τζούλι Μασσίνο στη Θεσσαλονίκη και τη Μαίρη Κωνσταντάρα στο Ωδείο Αττικής.Συνεργάζεται με πολλούς και σημαντικούς καλλιτέχνες , και το 1994 παρουσιάζει την πρώτη της δισκογραφική δουλειά της με τίτλο «Μπλε Ταξίδια» . Ένα χρόνο μετά έρχεται το δεύτερο προσωπικό άλμπουμ με τίτλο «Αμάν και Γιαλέλι» .Ήδη πατάει γερά στο δισκογραφικό στερέωμα και τέσσερα χρόνια μετά , με το άλμπουμ «Ίδια μάτια άλλο βλέμμα» είναι πια μια από τις επιτυχημένες και αξιόλογες τραγουδίστριες .Με τις ερμηνευτικές της δυνατότητες αλλά και την σκηνική της παρουσία έχει κερδίσει τις πιο θετικές κριτικές.Τους τελευταίους μήνες του 2000 συνεργάστηκε με τον Μιχάλη Χατζηγιάννη σε μια κοινή πολύ επιτυχημένη περιοδεία ..Οι δύο πρώτοι μήνες του 2001 τη βρίσκουν στο «ΖΟΟΜ» να συνεργάζεται με την Ηρώ σε ένα πρόγραμμα που σφραγίστηκε με τεράστια επιτυχία .Το επόμενο σκαλί την πάει ακόμη πιο ψηλά !…Συνεργάζεται με την Ελευθερία Αρβανιτάκη στη σκηνή του ΔΙΟΓΕΝΗΣ studio και όλα δείχνουν πως εξελίσσεται με τον καλύτερο τρόπο !Η Ελένη Πέτα , το καλοκαίρι του 2001 ξανασυνεργάζεται με τον Μιχάλη Χατζηγιάννη και σημειώνουν τεράστια επιτυχία στη μεγάλη περιοδεία που κάνουν σε όλη την Ελλάδα .Το χειμώνα του 2001 η Ελένη Πέτα εμφανίζεται (από τις 2Νοεμβρίου ) στο «ΦΩΣ» παρέα με με μια πετιχημένη και δοκιμασμένη ομάδα .Ο Μιχάλης Χατζηγιάννης και η Ηρώ βρίσκονται για μια ακόμη φορά στο πλευρό της δημιουργώντας ένα σχήμα… μοναδικό.Το 2002 συμμετέχει στο Soundtrack της νέας ταινίας της Λουκίας Ρικάκη «Λόγια της Σιωπής» όπου ερμηνεύει το τραγούδι των τίτλων. Πρόκειται για μια ταινία που έχει σαν θέμα της την νοηματική γλώσσα , την γλώσσα των κωφών .Η Ελένη συμμετείχε αφιλοκερδώς σε αυτό το ντοκυμαντέρ , τα έσοδα του οποίου θα διατεθούν για το Πανελλήνιο Σύλλογο Κωφών.Το καλοκαίρι του 2002 την βρίσκει σε περιοδεία σ’ολόκληρη την Ελλάδα με την Ηρώ , ενώ ταυτόχρονα ετοιμάζει τα νέα της τραγούδια .Η νέα δισκογραφική της δουλειά με το τίτλο «Η καλύτερη μέρα είναι αυτή που στα όνειρα αντέχει» κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2002 της οποίας συνθέτης και ενορχηστρωτής είναι ο Αντώνης Μιτζέλος και στιχουργός η Ελένη Ζιώγα. Παράλληλα , η Ελένη μαζί με τον Νίκο Ζιώγαλα και τους Μπλε παρουσίασαν ένα πολύ πετυχημένο πρόγραμμα στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο για δύο μήνες.ΔισκογραφίαΠροσωπικοί Δίσκοι1995 ΑΜΑΝ ΚΑΙ ΓΙΑΛΕΛΙ 1999 ΑΣΧΗΜΑ ΛΟΓΙΑ - ΤΙ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΛΕΙΨΕΙ cd single 2000 ΙΔΙΑ ΜΑΤΙΑ ΑΛΛΟ ΒΛΕΜΜΑ 2001 ΟΛΑ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΕΔΩ2002 WORDS OF SILENCE2002 Α ΠΡΩΤΑ ΜΟΥ ΤΑΞΙΔΙΑ2002 Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΑΝΤΕΧΕΙ2004 ΔΥΝΑΤΑ 2006 ΠΑΙΔΙ ΑΚΟΜΑ

2010-07-18T23:16:00.001+03:00

NEO SINGLE από το group του drummer των Guns "N" RosesTo συγκρότημα των Adler's Appetite, το οποίο δημιουργήθηκε από τον drummer των Guns 'Ν' Roses Steve Adler, έχει ολοκληρώσει την ηχογράφηση και την μίξη του νέου single Alive, με την παραγωγή να γίνεται από τον μακροχρόνιο φίλο του συγκροτήματος Anthony Fockx.To συγκρότημα παίζει ήδη ζωντανά το τραγούδι του single σε κάθε του εμφάνιση, στα πλαίσια της καλοκαιρινής περιοδείας που...πραγματοποιεί από τις 9 Ιουλίου."Είμαστε πραγματικά ενθουσιασμένοι που προχωρούμε μπροστά με το νέο υλικό..." δήλωσε ο κιθαρίστας της μπάντας Alex Grossi και συμπλήρωσε: "Πιστεύω ότι θα αρέσει στον κόσμο η μουσική κατεύθυνση που έχουμε πάρει...".

2010-07-18T23:15:00.002+03:00

1ο JAZZ FESTIVAL KALAMATA (23,24,25 & 26/7/2010)Ένα σύγχρονο, διεθνές φεστιβάλ τζαζ μουσικής για τρεις μέρες στην πόλη της Καλαμάτας.Στις μέρες μας, τόσο στην Ευρώπη όσο και την Αμερική, η τζαζ, είναι ευρέως αναγνωρισμένη ως μια ιδιαίτερη μορφή μουσικής έκφρασης και δημιουργίας η οποία στηρίζεται στον αυτοσχεδιασμό, την επικοινωνία και τη συγχώνευση πολλών και διαφορετικών ειδών.Είναι η μουσική του ρυθμού, του αυθορμητισμού, της έντασης και των συναισθημάτων, ή αλλιώς μια ηχητική γλώσσα με πλούτο χρωμάτων και επιρροών.Γι’ αυτό και η τζαζ αγαπιέται ανεξάρτητα από γένος, ηλικία ή εθνικότητα: είναι πια ένας παγκόσμια αναγνωρισμένος ήχος, με πλήθος θαυμαστών.Ο νέος αυτός θεσμός που ξεκινάει μόλις μια μέρα μετά τη λήξη του 16ου Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, θα πραγματοποιηθεί σε τρεις διαφορετικούς χώρους μέσα στην πόλη.Στο Cafe Exis στον Πεζόδρομο Βαλαωρίτου την Παρασκευή 23,στο Πάρκο Σιδηροδρόμων - Aναψυκτήριο Ο.Σ.Ε. το Σάββατο 24και στο Αμφιθέατρο Κάστρου Καλαμάτας την Κυριακή 25 Ιουλίου.Παρασκευή 23. είσοδος ελεύθερηCafe Exis Πεζόδρομος Βαλαωρίτου 1120:30 } Miyagi’s Dream21.30 } Freak Brothers Band & FriendsΣάββατο 24. είσοδος ελεύθερηΠάρκο Σιδηροδρόμων Αναψυκτήριο Ο.Σ.Ε20:30 } Τζουμ21.30 } Χάρης Λαμπράκης Quartet22.30 } Δημήτρης Παντελιάς Group / Ελένη Βαλεντή guest vocalistΚυριακή 25. είσοδος 12€Αμφιθέατρο Κάστρου Καλαμάτας21.30 } Blazin’ Quartet (Amsterdam)22.30 } Now vs Now (New York)Δευτέρα 26. συμμετοχή 30€Δημοτικό Ωδείο Καλαμάτας 18:00 }Jason LindnerΠαναγιώτης Ανδρέου

2010-07-16T16:18:00.002+03:00

Συνέντευξη με την εξαιρετική Γεωργία Νταγάκη! Γνωρίζουμε ότι όταν ξεκίνησες ήσουν μικρή σε ηλικία. Πώς ήταν λοιπόν το ξεκίνημα για μια νέα κοπέλα;Ναι, η πρώτη μου εμφάνιση με επαγγελματικό ύφος ήταν στα 16 μου χρόνια.Ήταν σε ένα κρητικό πάλκο στην Αθήνα. Τώρα, από συναισθήματα δεν θυμάμαι πολλά, σίγουρα όμως είχα πολύ άγχος.Και πώς συνέχισες από κει και ύστερα;Όπως σου είπα ξεκίνησα στα 16 παίζοντας σε εκείνο το μαγαζί, μιας και παράλληλα ήμουν ακόμα στο Λύκειο. Στη συνέχεια έφτιαξα ένα δικό μου σχήμα, συνεργάστηκα με κάποιους κρητικούς καλλιτέχνες και σιγά σιγά το ένα έφερε το άλλο και έκανα και κάποιες άλλες συνεργασίες σε μεγάλο χώρο,όπως με τον Ορφέα Περίδη, τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου και με άλλους πολλούς στη συνέχεια. Ουσιαστικές συνεργασίες, η οποίες σιγά σιγά με έφεραν εδώ.Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ να κάνω επάγγελμα την μουσική και αν το ήξερα απ’ την αρχή πόσο δύσκολο είναι, πίστεψέ με θα το είχα αποφύγει (γέλια).Κι όμως, όπως λέγεται είναι το ιδανικό να καταφέρει κάποιος να κάνει την «αγάπη» του επάγγελμα…Είναι ιδανικό, αλλά μέχρι να το καταφέρεις και φυσικά αν το καταφέρεις και να βιοπορίζεσαι χωρίς πολλά πράγματα και υλικά αγαθά, αλλά να μπορείς να βιοπορίζεσαι και να έχεις μια ισορροπία στη ζωή σου, είναι πάρα πολύ δύσκολο να το καταφέρεις.Για πες μας όμως, τί όνειρα είχες όταν ξεκίνησες την πορεία σου στο χώρο του ελληνικού πένταγράμμου;Ποια απ’ αυτά πραγματοποιήθηκαν και ποια όχι;Καταρχάς ήθελα να γνωρίσω κόσμο απ’ το «χώρο» και ούτε καν έβαζα στο μυαλό μου τη συνεργασία.Ήθελα απλά να γνωρίσω ανθρώπους που θαύμαζα, που μ’ άρεσαν τα τραγούδια τους, που τους άκουγα από πάρα πολύ μικρή ηλικία και αυτό πιστεύω το κατάφερα, το κατάφερα και μάλιστα συνεργάστηκα και με αυτούς τους ανθρώπους! Για μένα αυτό ήταν «δώρο Θεού».Όνειρα να κατακτήσω πράγματα, να κυνηγήσω δεν είχα. Ήθελα απλά να τραγουδήσω , να βρίσκομαι με κόσμο, να απολαμβάνει αυτό που κάνω και εγώ να παίρνω πράγματα απ’ αυτό. Τελείως απλά…!Και απ’ αυτά που δεν πραγματοποιήθηκαν;(Γέλια) Ευελπιστώ να γίνουν στο μέλλον (γέλια).Όπως μας είπες, έχεις συνεργαστεί με πολλούς καλλιτέχνες. Όπως γνωρίζουμε όμως έχεις συνεργαστεί και με 2 ξένους, με τον Eric Burdon και με τον Goran Bregovic! Πώς προέκυψαν οι 2 αυτές συνεργασίας και ποια η εμπειρία που αποκόμισες;Με τοn Eric Burdon γνωριστήκαμε πριν 5 χρόνια περίπου, ο οποίος με άκουσε να παίζω λύρα και μου ζήτησε να πάω στη Γερμανία και να ηχογραφήσουμε τη λύρα για ένα δίσκο του. Από εκεί ξεκίνησε η σχέση μας και στη συνέχεια πέρυσι το καλοκαίρι μου έκανε την πρόταση να συμμετέχω στο Ευρωπαϊκό tour που θα έκανε. Ήταν μια εξαιρετική εμπειρία και παντού λέω πως είναι ένας εξαιρετικός άνθρωπος και πραγματικά πρότυπο.Με τον Bregovic τώρα, νομίζω πριν 2 καλοκαίρια ήταν και με την μπάντα μου ανοίξαμε τις συναυλίες του στην Ελλάδα σας συγκρότημα support. Απ αυτό δεν θα ξεχάσω την συναυλία που δώσαμε στα Καλάβρυτα και είχε 3.500 κόσμο! Είναι ένας πολύ καλός performer και είναι εξαιρετικός σε αυτό που κάνει.Για πες μας τώρα λίγο και για την πορεία σου στο χώρο της δισκογραφίας..Ήταν πριν 6 περίπου χρόνια όταν έβγαλα ένα κρητικό δίσκο από μια κρητική εταιρεία ο οποίος είναι παραδοσιακός με κάποια μοντέρνα στοιχεία ήχου και πέρυσι το Μάιο κυκλοφόρησε μια δουλεία για το εξωτερικό και έγινε διανομή σε 28 χώρες από μια γερμανική εταιρεία σε παραγωγή του Νίκου Ζούδιαρη και μαζί με 4 δικά του κομμάτια και κομμάτια άλλων συνθετώνΚαι ο δίσκος λέγεται…;Ο δίσκος έχει δυο τίτλους (γέλια). Ναι είναι απίστευτο αλλά ο δίσκος έχει δυο τίτλους, έναν που του έδωσε η εταιρεία και έναν και έναν που του δώσαμε ο Νίκος ο Ζούδιαρης και εγώ! Ο δικός μας τίτλος ήταν ασκαρδαμυκτί (που σημαίνει κοιτάω ευθεία στα μάτια) και ο τίτλος που έδωσε η εταιρεία είναι Secret Love.Είσαι γέννημα – θρέμμα Αθηναία, σωστά; Αλλά η καταγωγή σου είναι από την Κρήτη. Πως τόσο μεγάλη αγάπη για την Κρήτη η οποία διαφαίνεται και μέσω των κομματιών σου;Είναι αυτό που λένε, αν δεν είσαι κοντά σε αυτό που αγαπάς σου λείπει περισσότερο και το ποθείς περισσότερο, έχεις μια έλξη! Εγώ ζήτησα από πολύ μικρή ηλικία να μάθω λύρα, αγαπούσα πάρα πολύ την Κρητική παράδοση μιας και είχα μεγαλώσει με αυτά τα τραγούδια. Όλα τα ακούσματά μου ήταν παραδοσιακή μουσική.Κι όμως στα τραγούδια σου έδωσες μια δικιά σου ξεχωριστή «νότα», μια νότα αλλαγής, κάτι το σύγχρονο κάτι το πρωτότυπο..Αυτός ήταν ο στόχος μου, ακριβώς αυτό. Να βάλω τη δική μου ταυτότητα μέσα σε αυτό που κάνω για να μπορώ κι εγώ να εκφραστώ μέσα από αυτό. Γιατί αν είμαι ένας απλός εκτελεστής μουσικών έργων δεν μου δίνει κάτι, δεν παίρνω κάτι παραπάνω από αυτό. Κι ακόμα δεν το έχω καταφέρει 100%, δημιουρ΄γω μέρα με τη μέρα τον ήχο μου. Με τις εμπειρίες που έχω, με της συνεργασίες που κάνω, με τα τραγούδια που επιλέγω προσπαθώ να δημιουργήσω τη δική μου ταυτότητα. Ούτως η άλλως αν δεν το έχεις αυτό δεν μπορείς να κάνεις το «κάτι παραπάνω».Το οποίο όπως φαίνεται και μέχρι τώρα πορεία σου το έχεις πετύχει και μάλιστα με τον καλύτερο τρόπο!Σε ευχαριστώ. Προσπαθώ να καταφέρω πράγματα μέρα με τη μέρα όσο αφορά το μουσικό κομμάτι. Αν αυτό γίνεται πραγματικότητα και σε live αλλά και «χειροπιαστό» σε κάποια δισκογραφία, για μένα είναι «Δώρο Θεού»!Ποια είναι η γνώμη σου για την σημερινή ελληνική μουσική σκηνή και για το κοινό της;Εντάξει, εγώ είμαι πάρα πολύ αισιόδοξη γιατί υπάρχουν πολλά νέα σχήματα και groups.Πολλοί καλοί και νέα παιδιά τα οποία δυστυχώς μένουν στην αφάνεια, γιατί όπως κι εσυ ξέρεις προβάλλεται αυτό που πουλάει, οπότε κανείς δεν υποστηρίζει κάτι νέο το οποίο δημιουργείται, ίσα ίσα το «τρώνε» κιόλας. Οπότε, εγώ προτείνω να το ψάξουμε όλοι λίγο περισσότερο, να βοηθήσουμε τα νέα παιδιά, τους νέους καλλιτέχνες με τον τρόπο που μπορούμε, προσωπικά απ’ τη μεριά μου είμαι διατεθειμένη να το κάνω και νομίζω ότι το κάνω όσο μπορώ. Τώρα από ‘κει και πέρα ας ψάξουμε όλοι γιατί υπάρχει πολύ χρυσό πράγμα από πίσω…!Και η γνώμη σου για τον κατά ονομασία «έντεχνο» χώρο και τον κόσμο που τον ακολουθεί;Βλέπω ότι ο κόσμο στηρίζει αρκετά αυτό το χώρο, το βλέπουμε άλλωστε και απ’ την προσέλευσή του στις μουσικές σκηνές. Γενικότερα υπάρχει καινούργιο πράγμα και πρέπει να φανεί λίγο περισσότερο, να δοθεί μια ευκαιρία στους νέους ανθρώπους, αυτό ακριβώς που είπα και πριν.Πιστεύεις ότι με τη σημερινή κοινωνική κατάσταση, με όλα αυτά που ακούμε, βλέπουμε και διαβάζουμε καθημερινά θα υπάρξει μια παραπάνω ώθηση προς αυτούς τους καλλιτέχνες του «χώρου» που δείχνουν κάτι το καινούργιο, κάτι φρέσκο όπως εσύ ;Θέλω να πιστεύω πως ναι. Δηλαδή θα γίνει ένα πολύ καλό ξεκαθάρισμα με όλο αυτό και θα μείνει αυτό που πραγματικά αξίζει. Ο κόσμος είναι αυτός που θα το υποστηρίξει και δεν θα υπάρχει κανένα πρόβλημα πια. Δισκογραφικά βέβαια είναι ένα άλλο πρόβλημα…Για πες μας τώρα. Ετοιμάζεις κάτι καινούργιο για τη συνέχεια…;Ετοιμάζουμε εδώ και πάρα πολύ καιρό το πρώτο ουσιαστικά προσωπικό μου δίσκο. Δηλαδή τι εννοώ με αυτό, εννοώ δηλαδή δικό μου ανέκδοτο υλικό το οποίο έχει γραφτεί για μένα. Είναι πολύ σημαντικό να δώσεις μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα στο κόσμο και να δεις και εσύ μέσα απ’ αυτό τι γίνεται.Θα είναι ένας δίσκος ο οποίος θα κυκλοφορήσει από τη Sony, απ’ το label της «Ακτής» και θα είναι ένας δίσκο σε παραγωγή, σύνθεση και στίχους τους Γιώργου Ανδρέου.Τον περιμένω με πολύ αγωνία και έχω πασχίσει πολύ γι’ αυτόν!Πότε θα κυκλοφορήσει;Το φθινόπωρο, Σεπτέμβρη ή Οκτώβρη αν είμαστε τυχεροί. Ίσως απλά να υπάρξει ένα τραγούδι στα ραδιόφωνα λίγο νωρίτερα μέχρι τότε…Μέχρι τότε όμως έχουμε ένα καλοκαίρι μπροστά μας… Αν θέλουμε να έρθουμε να σε δούμε, πού θα σε δούμε..;Μέχρι τότε έχουμε ένα δύσκολο καλοκαίρι μπροστά μας. Εκτός απ’ τη συνεργασία που έχω με τον Αντώνη τον Μιτζέλο με τον οποίο και θα κάνουμε κάποια πράγματα μαζί, θα κάνω και κάποια πράγματα μόνη μου, ώστε να μπορώ να έρθω σε επαφή με τον κόσμο (ιδίως της επαρχίας)!Κάτι τελευταίο που θα ήθελες γενικότερα να πεις..;Να ευχηθώ σε όλους να είμαστε καλά, να βρούμε το κουράγιο και να ορθοποδήσουμε με αυτά που συμβαίνουν. Και όπως λένε.. «Αν θέλεις να αλλάξεις τον κόσμο, άλλαξε πρώτα εσύ ο ίδιος»!Καλό καλοκαίρι σε όλους και όλα καλά να έρθουν!Σύνδεσμοι επικοινωνίας:http://www.facebook.com/dagakihttp://www.myspace.com/dagakigeorgia

2010-07-16T15:12:00.000+03:00

Οι 10 μεγαλύτερες συναυλίες της ιστορίαςΒρήκαμε και σας παρουσιάζουμε τις 10 πιο λαοπληθείς συναυλίες της παγκόσμιας ιστορίας.Νούμερο 10 | Blockbuster RockFest (1997) με 385,000 άτομα για κοινόBlockbuster RockFest: Πρόκειται για ένα φεστιβάλ, που πραγματοποιήθηκε στο Texas Motor Speedway, με στόχο την απαγόρευση της θανατικής ποινής. Βασικά συγκροτήματα ήταν οι No Doubt, Counting Crows και Matchbox Twenty.Νούμερο 9 | Woodstock (1969) με περισσότερους από 400,000 θεατέςWoodstock: Τι να πούμε τώρα για το Woodstock, από πού να αρχίσουμε και από πού να τελειώσουμε. Για τους μη γνωρίζοντες, πρόκειται για το πρώτο μεγάλο φεστιβάλ ροκ μουσικής, σε δύσκολες για όλο τον πλανήτη και κυρίως για την Αμερική, εποχές, αφού ο πόλεμος στο Βιετνάμ, δημιουργούσε τεράστιες κοινωνικές αντιδράσεις. Ονόματα όπως Jimi Hendrix, Janis Joplin, Santana και οι Who έδωσαν το παρόν, σε μία συναυλία, που επηρέασε την γενικότερη πορεία της μουσικής..Νούμερο 8 | Toronto SARS Benefit (2003) με περισσότερους από 450,000 θεατέςΤoronto SARS Benefit: Γενικά, πρόκειται για μία από τις πιο άκυρες συναυλίες της ιστορίας, αφού είναι φιλανθρωπική, για τις οικογένειες των ανθρώπων που χάθηκαν από SARS (η νόσος των χοίρων της εποχής) . Ονόματα που συμμετείχαν στην συναυλία (κρατηθείτε) Rolling Stones, AC/DC και Justin Timberlake.Νούμερο 7 | Simon & Garfunkel με περισσότερους από 500,000 θεατέςSimon & Garfunkel: Στην δεύτερη συναυλία επανένωσης στο Central Park το 1981. Η είσοδος ήταν ελεύθερη και βιντεοσκοπήθηκε από το HBO.Νούμερο 6 | Isle of Wight Festival (1970) με περισσότερους από 600,000 θεατέςIsle of Wight Festival: Πρόκειται για φεστιβάλ στην Αγγλία, με βασικά ονόματα The Who, The Doors, Leonard Cohen και την τελευταία εμφάνιση του Jimi Hendrix.Νούμερο 5 | Summer Jam at Watkins Glen (1973) με περισσότερους από 600,000 θεατές.Summer Jam at Watkins Glen: Πρόκειται για ένα τεράστιο hippy concert με πρώτα ονόματα The Grateful Dead και Allman BrothersΝούμερο 4 | Steve Wozniak’s (1983) US Festival με περισσότερους από 670,000 θεατέςSteve Wozniak’s (1983) US Festival: Πρόκειται για φεστιβάλ του συνιδρυτή της Apple Computers, Steve Wozniak, στην Καλιφόρνια, με ονόματα όπως Motley Crue, U2 και David Bowie.Νούμερο 3 | Garth Brooks in Central Park με περισσότερους από 750,000 θεατέςGarth Brooks in Central Park: Ο Garth Brooks το 1997, για το κοινό του, στο Central Park. η country με τον πατριαρχη τησ σ ολο τησ το μεγαλειο....για σασ που δεν ξερετε κι αναρωτιεστε ποιοσ ειναι αυτοσ ο τυποσ.....Νούμερο 2 | New York Philharmonic in Central Park 1986 με περισσότερους από 800,000.New York Philharmonic in Central Park: Η μεγαλύτερη συναυλία κλασικής μουσικής στην ιστορία, για τα επανεγκαίνια του αγάλματος της Ελευθερίας!Νούμερο 1 | Rod Stewart at Copacabana Beach 1994 με περισσότερους από 3,500,000!Rod Stewart at Copacabana Beach: Ο Rob Stewart στην γιορτή για την αλλαγή του χρόνου το 1994, και το αποτέλεσμα έκλεισε στα 3.500.000 θεατές και βάλε!

2010-07-07T17:26:00.002+03:00

Περί παλιών και νέων Λίγο πιο πριν σταμάτησε ένας facebook-ικός καυγάς σχετικά με την αξία του Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Αφορμή για αυτό στάθηκε μια πρόσκληση για σελίδα προς τα μέλη της facebook σελίδας του Rockap. Αμέσως, κάποιοι, όπως αποδείχτηκε, άσχετοι και φανατικοί, ξεκίνησαν ανελέητο κράξιμο προς τη σελίδα και τους συντάκτες. Αφού αντιπαρατεθήκαμε με βάσει τις γνώσεις και τα επιχειρήματά μας, οι εν λόγω κύριοι μας διέγραψαν από τη λίστα φίλων τους. Απόλυτα ώριμη αντιμετώπιση, τύπου «δε σ’ έχω φίλο», όπως κάναμε και στο νηπιαγωγείο.Όλο αυτό βέβαια με έβαλε σε κάποιες σκέψεις που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας.Καταρχάς, είναι αδιαμφισβήτητη η πορεία και το έργο του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, αλλά ας σκεφτούμε λίγο πόσο καιρό έχει να βγάλει κάποιο αξιομνημόνευτο τραγούδι; Εδώ και πόσο καιρό έχει χάσει κάθε επαφή με τον ροκ κόσμο; Κάποιος από τους κατήγορούς μας, έθεσε το θέμα του πόσο σπουδαίος τραγουδοποιός είναι. Τραγουδοποιός αγαπητέ άσχετε σημαίνει να δημιουργείς τραγούδια. Όταν η καριέρα σου στηρίζεται σε συνθέσεις του Μικρούτσικου, του Μεσημέρη, του Άσιμου, του Ζουγανέλη, όταν κάθεται και σου γράφει λόγια η γυναίκα σου, δεν είσαι τραγουδοποιός, απλώς (ή απλός) ερμηνευτής είσαι. Το ίδιο άτομο είπε ότι δεν ασχολούμαστε με μεγάλους αλλά με μπαντούλες που δεν αξίζουν, για να πει λίγο μετά πως έχει και ο ίδιος μια μπάντα. Γιατί την έκανες τότε ρε μεγάλε; Αφού δεν αξίζεις! Εκτός κι αν πιστεύεις πως έτσι θα σε προσέξει ο Βασίλης και θα σε βάλει στη μπάντα του…Αναγνωρίζω την πορεία του καλλιτέχνη, αλλά σε καμία περίπτωση δεν περιμένω να κάνει κάτι ανατρεπτικό και σπουδαίο τώρα πια. Η φήμη του έχει εδραιωθεί, στις συναυλίες του παίζει και θα παίζει για πάντα τις παλιές μεγάλες του επιτυχίες, όπως λίγο-πολύ κάνουν όλα τα μεγαθήρια του ροκ. Γιατί λοιπόν τέτοιος φανατισμός; Δεν είναι λογικό να βαριέσαι κάτι ή κάποιον που «τρως στη μάπα» εδώ και αιώνες; Μήπως να δώσεις καμιά ευκαιρία ακόμα στους «ανάξιους, ατάλαντους νέους»; Πού μπορεί να ήταν τώρα ο Τσίγκος για παράδειγμα (τυχαία η επιλογή), αν είχε καθαρίσει λίγο ο χώρος που καταλαμβάνει η παλιά φρουρά;Μιλάω ως τώρα για τον ελληνόφωνο χώρο, γιατί αυτό το θέμα θίχτηκε και γιατί υπάρχουν ακόμα ενεργά μέλη στη σκηνή που αριθμούν δεκαετίες δράσης. Με τη δεδομένη επιτυχία τους, στενεύουν τα όρια για τους νεότερους να κάνουν κάτι και μένουν σε καθαρά underground επίπεδο.Με τον αγγλόφωνο χώρο τί γίνεται όμως; Οι παλιότερες μπάντες έχουν αποσυρθεί εδώ και χρόνια ή έχουν καιρό να κυκλοφορήσουν κάτι ( π.χ. Socrates), κάποιες σχετικά παλιές μπάντες έχουν εδραιώσει τη φήμη τους και εκτός συνόρων και συνεχίζουν να βγάζουν καλές δουλειές ως τώρα (π.χ. Rotting Christ), ενώ από νέες μπάντες και καλλιτέχνες βλέπουμε μια αναγνωσιμότητα στην Ελλάδα και κάποιες κινήσεις προς εξωτερικό, αλλά με μικρή ακόμα απήχηση (βλέπε Monika,Lucky Funeral). Ωστόσο τα μαγαζιά είναι σχεδόν άδεια! Γιατί μιλάμε, αλλά δεν παρακολουθούμε; Μήπως επειδή «εδώ πιο κάτω μένει μωρέ, άμα τον χάσω τώρα θα τον δω τον άλλο μήνα»; Γιατί να προτιμάμε το αλλόκοσμο, το μακρινό, το ξένο, αντί για το οικείο; Γιατί στο live των Lamb Of God έπεφτε κράξιμο στους Descending; (Καλά, καλά, άστοχη η σύγκριση, και το θεό τον ίδιο να έβαζες πάλι κράξιμο θα έπεφτε, αλλά λέμε τώρα). Μήπως πρέπει να αρχίσουμε να δείχνουμε μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στο φίλο, το συνάδελφο, το συμφοιτητή, τον περιπτερά που κάτω απ’ το ταμείο βαράει διπέταλο;Μήπως τελικά τη θέλει ο κώλος μας την παρελθοντολαγνεία και την ξενομανία;

2010-07-07T17:26:00.000+03:00

Κατερίνα Γώγου – ΒιογραφικόΗ Κατερίνα Γώγου γεννήθηκε στην Αθήνα στις 1 Ιουνίου 1940 και αυτοκτόνησε με χάπια στις 3 Οκτωβρίου 1993. Ήταν ηθοποιός και συγγραφέας. Είχε μια κόρη, την Μυρτώ.Η Κατερίνα αποτελεί ένα ξεχωριστό κεφάλαιο στην ελληνική ποίηση. Η αιώνια έφηβος, η οργισμένη, η πιο σπαρακτικά ραγισμένη φωνή της γενιάς της.Μια ποιήτρια που έγραφε για να μην εκραγεί, που είχε κάνει τον πόνο και το παράπονο στίχους, κι αυτοί οι στίχοι ήταν παραπονεμένοι και οργισμένοι, αλλά πάνω απ’ όλα αληθινοί.Όπως έχει ειπωθεί “Η Κατερίνα Γώγου έκανε ποίηση σε μια εποχή που οι άλλοι ‘ποιητές’ έκαναν δημόσιες σχέσεις. Πάνω απ’ όλα ήταν η ίδια ποίηση. Ανάμεσα σε χάπια, ποτά, σβησμένα τσιγάρα, φτωχογειτονιές, προδοσίες…”. Όσα χρόνια κι αν περάσουν η Γώγου θα παραμένει η ποιήτρια των νεοτέρων γενιών, αφού με τους νέους, κατά κύριο λόγο “συνομίλησε”. Όπως αναφέρει ο Λεωνίδας Χρηστάκης, η Κατερίνα ήταν έξω από κάθε λογής εκδοτικά και καλλιτεχνικά κυκλώματα και κλίκες και γι’ αυτό σπάνια γίνονταν γι’ αυτήν αναφορές στα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης. Ο Τηλέμαχος Χυτήρης, ποιητής και πρώην υπουργός δε δίστασε να χαρακτηρίσει την Κατερίνα σαν τον: “Μαγιακόφσκι της Πλατείας Εξαρχείων”.Μα πιο πολύ μιλούν γι’ αυτήν τα ποιήματά της γεμάτα από πόνο, οργή, πάθος και απέραντη ευαισθησία… Γιατί πάνω από όλα, η Κατερίνα Γώγου είναι ποιήτρια, μια ξεχωριστή φωνή μέσα στην ποίηση, η “αιώνια έφηβος, η οργισμένη, η πιο σπαρακτικά ραγισμένη φωνή της γενιάς της”. Μια φωνή που αγαπήθηκε και διαβάστηκε πολύ από τους ανυπότακτους νέους κάθε εποχής.Το σίγουρο είναι ότι η Κατερίνα ήταν ένας ασυμβίβαστος άνθρωπος, κάποια που δεν άντεχε όλο αυτό τον πόνο και την αθλιότητά γύρω της, και έβγαζε ποιητικές κραυγές μπας και ξυπνήσουν οι χαρτοφυλακένιοι άνθρωποι. Οι κραυγές της δεν πήγαν χαμένες, αφού όλο και περισσότεροι νέοι άνθρωποι διαβάζουν την ποίησή της, όλο και περισσότεροι αληθινοί άνθρωποι την ανακαλύπτουν.Σπουδές: Δραματική Σχολή Τάκη Μουζενίδη και Σχολές Χορού Πράτσικα, Ζουρούδη και Βαρούτη.Πρώτη εμφάνιση: 1961, με το θίασο Ντίνου Ηλιόπουλου, στο έργοτων Δ. Ευαγγελίδη – Γιάν. Μαρή «Ο Κύριος πέντε τοις εκατό» (Κορίτσι μετα βιβλία).Εργάστηκε από μικρή ηλικία σε παιδικούς θεατρικούς θιάσους και στον κινηματογράφο, κυρίως σε ταινίες της Φίνος Φιλμ.Θίασοι: θίασος Ντ. Ηλιόπουλου – Α. Φόνσου: Ν. Τσιφόρου – Πολ. Βασι¬λειάδη «Τα κοκόρια των δώδεκα» (Λέλα), Χρ. Γιαννακόπουλου – Α. Σα¬κελλάριου «Η Μις Βαγόνι» (Λιλίκα) Κ.ά. – Θέατρο «Παρκ»: Μ. Θεοδωρά¬κη – Μποστ (Μέντη Μποσταντζόγ λου) «Όμορψη πόλη» – θίασος ΒίλμαςΚύρου (1962-65): Ρ. Τομά «Οκτώ γυναίκες κατηγορούνται» (Κατερίνα), Α. Πάρνη «Το νησί της Αφροδίτης» (Βίκυ), Αγκ. Κρίστι «Έγκλημα στο Νεί¬λο»’ (Χριστίνα Γκραντ), Δ. Γιαννουκάκη «Η Κυρία έχει νεύρα» (Παναγιώ¬τα), Τσιφόρου – Βασιλειάδη «Οι γυναίκες προτιμούν τους σκληρούς» (Σίσσυ), Τζ;. Πρίσλ’ίΙ..«Τα”tΡ9.σινα δάχτυλα» (Σάλλυ Φίλιπς) Κ.ά. – θίασος.Κατερίνας (Ανδρεάδη) (1965): Τσιφόρου – Βασιλειάδη «Tb μήλο κάτω από τη μηλιά» (Φανή) – θίασος Ρ. Βλαχοπούλου – Γ. Κωνσταντίνου – Γ. Βογια¬τζή (1966): Κ. ΝικολαΙδη – Ηλ. Λυμπερόπουλου «Ο γάιδαρος του Χότζα», «Σκούπα και φαράσι» – θίασος Τζένης Καρέζη (1968): Α. Γιαλαμά – Κ. Πρετεντέρη «Το παιχνίδι του γάμου» (Έψη), Τσιφόρου – Βασιλειάδη «ο Διευθυντής της ιδιαιτέρας» – θίασος Αλεξανδράκη – Φιλιππίδη – Μηλιάδη (1970): Άλκη Παπά «Γη! S.o.S.», (Τσα Τσα Τσα) – θίασος Βουγιουκλάκη ¬Παπαμιχαήλ: Πολ. Βασιλειάδη – Λάκη Μιχαηλίδη «Επτά χρόνια γάμου» ¬θίασος Πέτρου Φυσσούν (1972-73): Λ. Χέλμαν «Φρουρά στο Ρήνο» (Μπό¬ντο) – θίασος Κώστα Μεσσάρη – Γ. Σκούρτη (1975): Γ. Σκούρτη «Η απερ¬γία» (Μπερνάντα) – θίασος Δέσποινας Στυλιανοπούλου: Γιάν. Τσάμη «ΜιαΜαρία σε τιμή ευκαιρίας» – «Θέατρο Τέχνης» Κάρολου Κουν (1977-78): Θαν. Κωσταβάρα «Το φαγκότο» (Κυρία Τεσματζόγλου), Ευριπίδη «Βάκ¬χες» (Φεστιβάλ Βρυξελλών), Αισχύλου «Επτά επί Θήβας» (Φεστιβάλ Λον¬δίνου), Έρντμανν «Ο αυτόχειρ» (Κλεοπάτρα Μαξίμοβνα) – θίασος ΈλληςΛαμπέτη (1978): Ε. Ντε Φιλίππο «Φιλουμένα Μαρτουράνο» (Λουκία).Κινηματογράφος: «Νόμος 4000», «Το ξύλο βγήκε απ’ τον Παράδεισο», «Η γυνή να φοβείται τον άνδρα», «Αγάπη για πάντα», «Τι έκανες στον πόλεμο, Θανάση», «Το βαρύ πεπόνι», «Παραγγελιά», «Όστρια» Κ.ά. (50περίπου ταινίες). Υπήρξε σύζυγος του σκηνοθέτη του κινηματογράφου Παύλου Τάσιου.Άλλες δραστηριότητες: Από το 1979 αφοσιώθηκε με επιτυχία στην ποίηση, εγκαταλείποντας το θέατρο. Ποιητικές συλλογές: «Τρία κλικ αριστε¬ρά», «Ιδιώνυμο», «Απόντες», «ο μήνας των παγωμένων σταφυλιών», «Με λένε Οδύσσεια» και άλλες. Κυκλοφόρησε και ένα δίσκο με απαγγελίες ποιημάτων της από την ίδια, με τίτλο «Στο δρόμο».Αποτραβήχτηκε κι έζησε με την κόρη της -κι αργότερα μόνη- σε διάφορες γειτονιές της Αθήνας, στο Γκάζι, στην Κυψέλη αλλά και στη Θεσσαλονίκη

2010-07-06T03:37:00.000+03:00

JETHRO TULLΔΕΥΤΕΡΑ 19 ΙΟΥΛΙΟΥ 2010 – ΘΕΑΤΡΟ TERRAVIBE PARK, ΑΘΗΝΑΤΡΙΤΗ 20 ΙΟΥΛΙΟΥ 2010 – ΜΟΝΗ ΛΑΖΑΡΙΣΤΩΝ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΜία από τις σημαντικότερες rock μουσικές μπάντες των τελευταίων 40 χρόνων, επιστρέφει στην Ελλάδα, στα πλαίσια της φετινής παγκόσμιας περιοδείας τους: Οι Jethro Tull!Θα δώσουν δύο συναυλίες στη χώρα μας, τη Δευτέρα 19 Ιουλίου στο νέο θέατρο του TerraVibe Park και την Τρίτη 20 Ιουλίου στη Μονή Λαζαριστών, στη Θεσσαλονίκη.Στο καταπράσινο θέατρο του TerraVibe Park θα ξυπνήσουν τους θρύλους του δάσους με τις rock-folk progressive μελωδίες τους, συνοδευόμενες πάντα από το πιο “heavy metal” φλάουτο του πλανήτη, που παίζει ο Ian Anderson. Μέγιστος τραγουδοποιός και γητευτής, ήταν ο πρώτος μουσικός που πρόσθεσε το φλάουτο σε rock μπάντα.Ο ήχος των Jethro Tull είναι πολυμορφικός και καινοτόμος, ένας συνδυασμός progressive rock με blues. Με albums όπως το “Stand up” και “Aqualung” και τραγούδια όπως το “Too Old to Rock n’ Roll: too young to die”, το “One brown mousse” και το “Heavy horses” οι Jethro Tull είναι μέρος της rock μουσικής ιστορίας και θα το αποδείξουν για μία ακόμη φορά, στις δύο συναυλίες τους σε ελληνικό έδαφος.Συναυλία Jethro TullΘέση Ορθίων: 28 €Ζώνη 3η, θέση καθήμενων: 35 €Ζώνη 2η, θέση καθήμενων: 40 €Ζώνη 1η, θέση καθήμενων: 48 €Θέση VIP: 95 €Οι τιμές των εισιτηρίων για τη συναυλία της Θεσσαλονίκης, στη Μονή Λαζαριστών διαμορφώνονται ως εξής: Τα πρώτα 1000 εισιτήρια θα κοστίζουν 28 €. Για τα επόμενα η τιμή διαμορφώνεται στα 35 €.

2010-07-06T03:33:00.001+03:00

Επανεκδίδονται όλοι οι solo δίσκοι του John Lennon Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 70 ετών από τη γέννηση του αείμνηστου John Lennon στις 9 Οκτωβρίου, η Yoko Ono ανακοίνωσε πως το φθινόπωρο πρόκειται να επανακυκλοφορήσουν όλοι του οι σόλο δίσκοι, με νέο mastering.Το νέο mastering πραγματοποιήθηκε στα Abbey Road Studios του Λονδίνου, καθώς και στα Avatar Studios της Νέας Υόρκης.

2010-07-06T03:32:00.001+03:00

Νέος δίσκος από Van Halen με David Lee Roth; Σύμφωνα με τα τελευταία νέα, οι Van Halen ετοιμάζουν νέο δίσκο, ο οποίος πρόκειται να κυκλοφορήσει μέσα στο 2011, με τον David Lee Roth στα φωνητικά, για πρώτη φορά μετά το 1984.Οι σχέσεις του Eddie Van Halen με τον Roth περιγράφονται ακόμα ως «μπερδεμένες», αλλά παρ' όλα αυτά λέγεται πως είναι κοινή θέληση και τον δύο να βγάλουν ένα νέο δίσκο.Στο δίσκο μπάσο θα παίζει ο Wolfgang Van Halen, γιος του Eddie, ο οποίος και αντικατέστησε τον Michael Anthony κατά το πιο πρόσφατο reunion του συγκροτήματος.

2010-07-06T03:30:00.001+03:00

Τα 30 δημοφιλέστερα «καλοκαιρινά» τραγούδια όλων των εποχών Για να γιορτάσει τον ερχομό του καλοκαιριού, το Billboard έψαξε στα αρχεία του και βασιζόμενο στα αμερικάνικα charts, από τις 4 Αυγούστου του 1958, έως και την 1η Ιουλίου του 2010, δημιούργησε τη λίστα με τα τριάντα πιο δημοφιλή κομμάτια με θέμα το καλοκαίρι.Η λίστα αυτή λοιπόν έχει ως εξής:30. The Beach Boys – "Surfin’ Safari"29. Billy Stewart – "Summertime"28. Fat Boys And The Beach Boys – "Wipeout"27. Bananarama – "Cruel Summer"26. Eddie Cochran – "Summertime Blues"25. Chad & Jeremy – "A Summer Song"24. The Motels – "Suddenly Last Summer"23. The Beach Boys – "Surfer Girl"22. Seals & Crofts – "Summer Breeze"21. Alice Cooper – "School’s Out"20. Nat King Cole – "Those Lazy –Hazy-Crazy Days Of Summer"19. Justin Timberlake – "Summer Love"18. Katy Perry feat. Snoop Dogg – "California Girls"17. Chicago – "Saturday In The Park"16. LFO – "Summer Girls"15. The Beach Boys – "California Girls"14. War – "Summer"13. The Drifters – "Under The Boardwalk"12. Bryan Adams – "Summer Of '69"11. Mungo Jerry – "In The Summertime"10. Don Henley – "The Boys Of Summer"9. John Travolta / Olivia Newton-John – "Summer Nights"8. The Beach Boys – "Surfin’ U.S.A."7. Sly & The Family Stone – "Hot Fun In The Summertime"6. DJ Jazzy Jeff & The Fresh Prince – "Summertime"5. Richard Marx – "Endless Summer Nights"4. Jan & Dean – "Surf City"3. Bryan Hyland –"Itsy Bitsy Teenie Weenie Yellow Polkadot Bikini"2. The Surfaris – "Wipe Out"1. The Lovin’ Spoonful – "Summer In The City"

2010-07-06T03:29:00.001+03:00

Scott Ian: «Ο Belladonna έσωσε τους Anthrax από τη διάλυση» Πολύ αποκαλυπτικός υπήρξε ο Scott Ian σε πρόσφατη συνέντευξή του, αναφορικά με την επάνοδο στους Anthrax του Joey Belladonna.«Όταν έφυγε από το συγκρότημα ο Dan Nelson, πιστεύω πως πιάσαμε πάτο. Ήμασταν πολύ κοντά στο να διαλυθούμε. Μετά επανήλθε ο John Bush και μας έδωσε κάποια δύναμη να συνεχίσουμε, αλλά πραγματικά αυτό που μας έσωσε ήταν το Sonisphere και η επάνοδος του Belladonna, καθώς με το που κλείσαμε, σκεφτήκαμε ότι μόνο μαζί του θα είχε νόημα να κάνουμε κάτι τέτοιο. Πραγματικά ήταν κάτι που λειτούργησε θετικά για τους Anthrax, μετά από πολύ καιρό», δήλωσε χαρακτηριστικά.Αναφορικά με το νέο δίσκο του συγκροτήματος "Worship Music", ο οποίος έχει ηχογραφηθεί με τον Dan Nelson πίσω από το μικρόφωνο, ο Ian δήλωσε: «Ευτυχώς πλέον έχουμε την άνεση χρόνου να ξαναδούμε το υλικό και να το ξαναδουλέψουμε, μαζί με τον Joey. Δεν ξέρω πόσα τραγούδια θα κρατήσουμε ίδια και σε πόσα θα αντικατασταθούν τα φωνητικά από τον Joey. Όπως και να έχει, δουλεύουμε και πάλι πάνω στο νέο μας υλικό, χωρίς πίεση και πραγματικά το καταδιασκεδάζουμε».

2010-07-06T03:28:00.002+03:00

Rockwave Festival 2010: Το τελικό πρόγραμμα Λίγα εικοσιτετράωρα απομένουν για την έναρξη του μεγαλύτερου μουσικού φεστιβάλ της χρονιάς, του Rockwave Festival 2010.Let's get it started!Έφτασε η στιγμή να ξαναβρεθούμε με τους φίλους μας, σε μία μουσική συνάντηση κορυφής με πολύ χορό, τρελό κέφι και απογειωμένη διάθεση στο καταπράσινο TerraVibe Park!Καλλιτέχνες και συγκροτήματα θα προσγειωθούν στο TerraVibe Park με αποσκευές «φορτωμένες» τόλμη και φαντασία, αποφασισμένοι να μας παρασύρουν στο "groove" του χορού, σε ένα ατελείωτο πάρτυ!Έλα και εσύ να ζήσεις την πιο Boom Boom Pow εμπειρία!We gotta a feeling this Rockwave is gonna be a good three nights!Οι πόρτες του TerraVibe Park ανοίγουν και τις τρεις ημέρες του Rockwave Festival στις 15:30.Oι ώρες εμφάνισης των Rockwave Artists είναι οι εξής:Τετάρτη 7 ΙουλίουTerra Stage:The Black Eyed Peas 22:00-23:30Faithless 20:30-21:30Aviv Geffen 19:00-20:00Κ.ΒΗΤΑ 18:00-18:45Transistor 17:00-17:45Σάββατο 10 ΙουλίουTerra Stage:Fatboy Slim 21:45-23:30The Ting Tings 20:20-21:20White Lies 18:00-19:00Local Act TBA 16:45-17:30Vibe Stage:DJ Shadow 20:30-21:30Garcia Plays Kyuss 19:00-20:00Local Act TBA 16:00-16:45Κυριακή 11 ΙουλίουTerra Stage:SKA-P 23:15-00:30Massive Attack 19:30-21:00Peyoti For President 17:00-18:00Vibe Stage:Gogol Bordello 20:30-21:45Γιάννης Αγγελάκας 3 18:00-19:15Local Act TBA 16:00-16:45Doors Open: 15:30Venue InfoCheck: www.rockwavefestival.grΠρόσβαση στο TerraVibe ParkΟδικώς:Το TerraVibe Park βρίσκεται στο 37ο χμ Αθηνών-Λαμίας με κεντρική είσοδο στον παράδρομο της Εθνικής Οδού στο ρεύμα προς Λαμία. Ερχόμενοι από την Αθήνα προσεγγίστε την περιοχή από τον κόμβο Μαρκόπουλου. Αν έρχεστε από Λαμία, η έξοδος της Μαλακάσας είναι η σωστή επιλογή.Λεωφορεία:Εξασφάλισε έγκαιρα θέση στα πούλμαν της Apollon Association για το TerraVibe Park. Το εισιτήριο προς και από το TerraVibe Park κοστίζει 8€. Το εισιτήριο μιας διαδρομής κοστίζει 5€. Ολα τα δρομολόγια αναχωρούν από τοΣταθμό Λαρίσης. Για κρατήσεις θέσεων απευθυνθείτε στα τηλέφωνα: 698 41 81 844 – 697 58 89 254 –2105749497 – 2114055679www.apollonassociation.grΑγοράστε το εισιτήριο σας και από το Ticket House, Πανεπιστημίου 42 (εντός στοάς), Τηλ: 210 3608366ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑ ΑΝΑΧΩΡΗΣΕΩΝ ΛΕΩΦΟΡΕΙΩΝ09.00 , 11.00 , 13.00 , 14.00 , 15.0016.00, 17.00, 18.00 , 19.00 , 20.00ΟΣΕO Ο.Σ.Ε. εξυπηρετεί με δρομολόγια που σταθμεύουν στο Σταθμό Σφενδάλη. Οι αναχωρήσεις των τρένων γίνονται καθημερινά από το σταθμό Λαρίσης, τον Πειραιά και από τη Θεσσαλονίκη για ορισμένα δρομολόγια. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθυνθείτε στο 1110.Πληροφορίες εισιτηρίωνΗ προπώληση των εισιτηρίων του Rockwave Festival συνεχίζεται.Τιμές εισιτηρίωνΤετάρτη 7 Ιουλίου 2010:To εισιτήριο γενικής εισόδου της πρώτης ημέρας του Rockwave Festival, 7/7/2010, κοστίζει 60€.Το εισιτήριο της διακεκριμένης θέσης κοστίζει 95€.Η τιμή εισιτηρίου στο Box Office την ημέρα της συναυλίας θα είναι 65€.Σάββατο 10 Ιουλίου 2010:Τα πρώτα εισιτήρια της δεύτερης μέρας του Rockwave Festival, 10/7/2010, κοστίζουν 39€.Μετά την εξάντλησή τους το εισιτήριο γενικής εισόδου θα κοστίζει 45€.Το εισιτήριο της διακεκριμένης θέσης κοστίζει 75€.Η τιμή εισιτηρίου στο Box Office την ημέρα της συναυλίας θα είναι 60€.Κυριακή 11 Ιουλίου 2010:Τα πρώτα εισιτήρια της τρίτης μέρας του Rockwave Festival, 11/7/2010, κοστίζουν 39€.Μετά την εξάντλησή τους το εισιτήριο γενικής εισόδου θα κοστίζει 45€.Το εισιτήριο της διακεκριμένης θέσης κοστίζει 75€.Η τιμή εισιτηρίου στο Box Office την ημέρα της συναυλίας θα είναι 60€.Το τριήμερο εισιτήριο του Rockwave Festival κοστίζει 120€.Σημεία προπώλησηςTicket HouseΑθήνα:Ticket House, Πανεπιστημίου 42 (εντός της στοάς) - Τηλ.: 210 3608 366Θεσσαλονίκη:Ticket House, Μητροπόλεως 102 - Τηλ.: 2310 264880Online Salesή αγορές με πιστωτική κάρτα, 24 ώρες/ωρο:www.ticketpro.gr | www.tickethouse.gr.

2010-07-06T03:26:00.002+03:00

Blues TrackersΗμερομηνία: 9 Ιουλίου, ΠαρασκευήΠόλη: ΘεσσαλονίκηΧώρος: Block 33Διεύθυνση: 26ης Οκτωβρίου 33, ΣφαγείαTην Παρασκευή 9 Ιουλίου το Block 33 υποδέχεται στη σκηνή του τους Blues Trackers, στα πλαίσια του Goal33 festival. Μετά από δύο μοναδίκες εμφανίσεις πλάι στον γίγαντα των blues, Louisiana Red, και μια ακόμη στο πανευρωπαικό Super Rally της Harley Davidson μπροστά σε δυο χιλιάδες Ευρωπαίους, οι λαρισαίοι Blues Trackers ταξιδεύουν στη Θεσσαλονίκη έχωντας στις αποσκευές τους, όπως πάντα, άφθονη ενέργεια και καινούριο υλικό. Μοναδικές διασκευές από μια μοναδική μπάντα με τον δικο της ήχο, παιγμένες με πολύ "ρεύμα" και groovy διάθεση. Η κιθάρα του Muddy Waters και του B.B.King πλάι στoν ήχο του James Brown και του Stevie Wonder.Στο τιμόνι της μπάντας όπως πάντα οι Τάσος Λυτρίδης και Πάνος Μπαντικούδης (κιθάρες,φωνητικα) μαζι με τους Σάκη Σμαρνάκη (μπάσο), Θοδωρή Τριανταφύλλου (τύμπανα) και Φάνη Παναγιωτόπουλο (σαξόφωνο). Πληροφορίες www.bluestrackers.gr

2010-07-06T03:23:00.000+03:00

Pink Martini«Splendor In The Grass».ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 9 ΙΟΥΛΙΟΥ 2010ΜΟΝΗ ΛΑΖΑΡΙΣΤΩΝTo δωδεκαμελές συγκρότημα με τη γνωστή φαντασία και φρεσκάδα της μουσικής τους, που συνδυάζει ρετρό και τζαζ μοτίβα με ροκ και ποπ ρυθμούς, οι Pink Martini έρχονται για άλλη μια φορά στη χώρα μας, την Παρασκευή 9 Ιουλίου στη Μονή Λαζαριστών και όχι στο Θέατρο Γης όπως αρχικά είχε ανακοινωθεί.Έρχονται για να μας μεταφέρουν από τη Γαλλία του Μεσοπολέμου στη μυστηριώδη Αραβία, από τη σημερινή Νέα Υόρκη στην Αβάνα του ’30, από το εξωτικό Σεν Τροπέ ως την μυστικιστική Κίνα. Μια μουσική καλοκαιρινή περιπέτεια, που μας καλεί να βροντοφωνάξουμε «Je ne veux pas travailler», να ερωτευθούμε ξανά ψιθυρίζοντας το «Amado mio», να αναπολήσουμε τραγουδώντας «Τα παιδιά του Πειραιά» και να ονειρευτούμε ακούγοντας το «Una notte a Napoli».Αυτή τη φορά οι Pink Martini έχουν στις αποσκευές τους και το νέο τους cd με τίτλο «Splendor In The Grass». Πρόκειται για το τέταρτο cd τους, το οποίο περιέχει δικά τους τραγούδια αλλά και τέσσερις διασκεύες, ενώ τραγουδούν σε διάφορες γλώσσες και διαλέκτους (Αγγλικά, Γαλλικά, Ναπολιτάνικα, Ιταλικά και Ισπανικά). Στο άλμπουμ συμμετέχει και ο 90χρονος θρύλος της Μεξικάνικης μουσικής, η Chavela Vargas, ένας από τους έρωτες της διάσημης ζωγράφου του Μεξικού Φρίντας Κάλο. Τραγουδάει το διάσημο και αγαπημένο “Piensa En Mi”.Το δωδεκαμελές συγκρότημα, με μουσικούς που προέρχονται από διαφορετικές χώρες και μουσικές επιρροές, από κλασική μουσική μέχρι τζαζ και ροκ, δημιουργήθηκε το 1994 από τον πιανίστα, απόφοιτο του Χάρβαρντ, Τόμας Λόντερντέιλ, ως μια μικρή ορχήστρα τεσσάρων ατόμων με βάση το Πόρτλαντ του Όρεγκον. Το 1997 μπαίνει στο σχήμα η τραγουδίστρια Τσάινα Φόρμπς, η οποία είχε συνεργαστεί πολλές φορές στο παρελθόν με τον Λότερντειλ όντας συμφοιτητές στο Χάρβαρντ.Κυκλοφορούν το πρώτο τους άλμπουμ «Sympatique» σε δική τους παραγωγή, πουλώντας πάνω από 1,3 εκατομμύρια αντίγραφα παγκοσμίως. Την επόμενη χρονιά έκαναν το ντεμπούτο τους στην Ευρώπη, στο Φεστιβάλ των Καννών, συνοδευόμενοι από την Συμφωνική Ορχήστρα του Όρεγκον, όπου απέσπασαν διθυραμβικές κριτικές. Έκτοτε άρχισαν να περιοδεύουν με τεράστια επιτυχία σε διάφορες χώρες, όπως Γαλλία, Ισπανία, Βέλγιο, Ελλάδα, Τουρκία, Ταϊβάν, Λίβανο, όπου εμφανίζονταν είτε μόνοι τους, είτε συνοδευόμενοι από διάφορες ορχήστρες.Η Ελλάδα αποτελεί αγαπημένο τους συναυλιακό προορισμό καθώς μας επισκέπτονται από το 2001 με sold out εμφανίσεις αποδεικνύοντας έτσι πως είναι και ένα από τα αγαπημένα γκρουπ των Ελλήνων.Λάτρεις του κινηματογράφου έχουν δώσει τραγούδια τους σε πολλές ταινίες, ενώ οι κινηματογραφικές επιρροές είναι εμφανείς στα τραγούδια τους που πολλές φορές θυμίζουν εικόνες από φιλμ νουάρ ή μιούζικαλ.«Είμαστε σαν μουσικοί αρχαιολόγοι που ανασύρουμε μελωδίες και ρυθμούς από διάφορα μέρη του κόσμου και δημιουργούμε ένα είδος μοντέρνας μουσικής» όπως περιγράφει ο ιδρυτής τους Τ. Λόντερντέιλ.ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ09/07/10 στις 21.3040 ΕΥΡΩ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ,45 ΕΥΡΩ ΣΤΟ ΤΑΜΕΙΟΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ : ΔΙΣΚΟΠΩΛΕΙΟ METROPOLIS, STEREODISC, MUSICLANDΑΘΗΝΑ08/07/10 στις 21.30ΘΕΑΤΡΟ ΛΥΚΑΒΗΤΤΟΥΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:40 ΕΥΡΩ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ, 45 ΕΥΡΩ ΣΤΟ ΤΑΜΕΙΟΕΝΑΡΞΗ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ: ΔΕΥΤΕΡΑ 3 ΜΑΪΟΥΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ:• ΜΕ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ: WWW.TICKETSERVICES.GR, Τηλ. 2107234567• i-ticket

2010-07-06T03:21:00.000+03:00

Pink MartiniΧώρος: Θέατρο ΛυκαβηττούΔιεύθυνση: ΛυκαβηττόςΤηλέφωνο: 210-7227209Τιμή εισιτηρίου: 40/45 eΏρα έναρξης: 21:30Σημεία προπώλησης: Public, ticketservices.grPINK MARTINIΑΘΗΝΑΠΕΜΠΤΗ 8 ΙΟΥΛΙΟΥ 2010ΘΕΑΤΡΟ ΛΥΚΑΒΗΤΤΟΥΟι Pink Martini θεωρούνται ένα από τα πιο επιτυχημένα συγκροτήματα της lounge – jazz σκηνής με φανατικό κοινό, που ανέδειξε το άλμπουμ «Sympatique» σε πλατινένιο και το «Hang on Little Tomato», σε χρυσό, στη χώρα μας και συνέχισαν με άλλα δύο άλμπουμ και μάλιστα αυτό το καλοκαίρι έρχονται με το ολοκαίνουργιο cd τους.Η επιτυχία τους αυτή στηρίζεται στην φαντασία και την φρεσκάδα της μουσικής τους που συνδυάζει ρετρό και τζαζ μοτίβα με ροκ και ποπ ρυθμούς.Οι Pink Martini έρχονται για άλλη μια φορά στη χώρα μας για να μας μεταφέρουν από τη Γαλλία του Μεσοπολέμου στη μυστηριώδη Αραβία, από τη σημερινή Νέα Υόρκη στην Αβάνα του ’30, από το εξωτικό Σεν Τροπέ ως την μυστικιστική Κίνα. Και είναι μια μοναδική ευκαιρία να βροντοφωνάξετε μεσούντος του καλοκαιριού τους στίχους «Je ne veux pas travailler», να ερωτευθείτε ξανά ψιθυρίζοντας το «Amado mio», να αναπολήσετε τραγουδώντας «Τα παιδιά του Πειραιά», και να ονειρευτείτε ακούγοντας το «Una notte a Napoli».Αυτή τη φορά έχουν στις αποσκευές τους και το νέο τους cd με τίτλο «Splendor In The Grass». Πρόκειται για το τέταρτο cd τους, το οποίο περιέχει δικά τους τραγούδια αλλά και τέσσερις διασκεύες, ενώ τραγουδούν σε διάφορες γλώσσες και διαλέκτους (Αγγλικά, Γαλλικά, Ναπολιτάνικα, Ιταλικά και Ισπανικά). Στο άλμπουμ συμμετέχει και ο 90χρονος θρύλος της Μεξικάνικης μουσικής Chavela Vargas, ένας από τους έρωτες της διάσημης ζωγράφου του Μεξικού Φρίντας Κάλο. Τραγουδάει το διάσημο και αγαπημένο “Piensa En Mi”.Το δωδεκαμελές συγκρότημα, με μουσικούς που προέρχονται από διαφορετικές χώρες και μουσικές επιρροές, από κλασική μουσική μέχρι τζαζ και ροκ, δημιουργήθηκε το 1994 από τον πιανίστα, απόφοιτο του Χάρβαρντ, Τόμας Λόντερντέιλ, ως μια μικρή ορχήστρα τεσσάρων ατόμων με βάση το Πόρτλαντ του Όρεγκον. Το 1997 μπαίνει στο σχήμα η τραγουδίστρια Τσάινα Φόρμπς, η οποία είχε συνεργαστεί πολλές φορές στο παρελθόν με τον Λότερντειλ όντας συμφοιτητές στο Χάρβαρντ.Κυκλοφορούν το πρώτο τους άλμπουμ «Sympatique» σε δική τους παραγωγή, πουλώντας πάνω από 1,3 εκατομμύρια αντίγραφα παγκοσμίως. Την επόμενη χρονιά έκαναν το ντεμπούτο τους στην Ευρώπη, στο Φεστιβάλ των Καννών, συνοδευόμενοι από την Συμφωνική Ορχήστρα του Όρεγκον, όπου απέσπασαν διθυραμβικές κριτικές. Έκτοτε άρχισαν να περιοδεύουν με τεράστια επιτυχία σε διάφορες χώρες, όπως Γαλλία, Ισπανία, Βέλγιο, Ελλάδα, Τουρκία, Ταϊβάν, Λίβανο, όπου εμφανίζονταν είτε μόνοι τους, είτε συνοδευόμενοι από διάφορες ορχήστρες.Η Ελλάδα αποτελεί αγαπημένο τους συναυλιακό προορισμό καθώς μας επισκέπτονται από το 2001 με sold out εμφανίσεις αποδεικνύοντας έτσι πως είναι και ένα από τα αγαπημένα γκρουπ των Ελλήνων.Λάτρεις του κινηματογράφου έχουν δώσει τραγούδια τους σε πολλές ταινίες, ενώ οι κινηματογραφικές επιρροές είναι εμφανείς στα τραγούδια τους που πολλές φορές θυμίζουν εικόνες από φιλμ νουάρ ή μιούζικαλ.«Είμαστε σαν μουσικοί αρχαιολόγοι που ανασύρουμε μελωδίες και ρυθμούς από διάφορα μέρη του κόσμου και δημιουργούμε ένα είδος μοντέρνας μουσικής» όπως περιγράφει ο ιδρυτής τους Τ. Λόντερντέιλ.ΑΘΗΝΑ08/07/10 στις 21.30ΘΕΑΤΡΟ ΛΥΚΑΒΗΤΤΟΥΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:40 ΕΥΡΩ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ,45 ΕΥΡΩ ΣΤΟ ΤΑΜΕΙΟ ΤΟΥ ΛΥΚΑΒΗΤΤΟΥ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΤΗΣ ΣΥΝΑΥΛΙΑΣΕΝΑΡΞΗ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ: ΔΕΥΤΕΡΑ 3 ΜΑΪΟΥΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ:• ΜΕ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ: WWW.TICKETSERVICES.GR ΚΑΙ 2107234567• ΦΥΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ:PUBLIC ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ 39 – ΣΤΟΑ ΠΕΣΜΑΤΖΟΓΛΟΥ

2010-07-02T16:54:00.002+03:00

Τα 20 καλύτερα συγκροτήματα κλασικούΤα 20 καλύτερα συγκροτήματα κλασικού ροκ στον κόσμο, σύμφωνα με τον "γκουρού" Dave White, ανάλογα με τον συνδιασμό Πωλήσεις δίσκων/ Airplay / Ιστορικό Συναυλιών / και κατά το πόσο παραμένουν Δημοφιλή μέσα στα χρόνια, είναι τα κάτωθι...1) The Beatles. Σημαντικό άλμπουμ, "Revolver"...Με πωλήσεις δισεκατομμυρίων αντιτύπων παγκοσμίως, κατάφεραν να επιρρεάσουν την ροκ μουσική πορεία, όσο κανένα άλλο συγκτρότημα μέσα στα χρόνια!2) Pink Floyd."Wish you were here"...Έχουν-είχαν, το λαμπερότερο show στις εμφανίσεις τους, ενώ και οι συνθέσεις τους, συμπεριελήφθησαν σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες.3) The Who."Who s next"... Ένα από τα πρώτα, πολύ επιτυχημένα, και με μεγάλη διάρκεια "power trios", που έδειξε τον δρόμο στον συνδιασμό μουσικότητα/τεχνική.4) Rolling Stones."Sticky Fingers"...Τα original "κακά παιδιά" της ροκ, ανάμεσα σε αυτούς με τη μεγαλύτερη διάρκεια συνδιασμού ηχογραφήσεων/περιοδιών, με μερικά διαλείματα από το 1961.5) Led Zeppelin."Led Zeppelin IV"...Το εξαιρετικό "Stairway to Heaven", πιστεύεται ότι έχει τον περισσότερο ραδιοφωνικό χρόνο παγκοσμίως από οποιοδήποτε άλλο τραγούδι, έστω κι αν ποτέ δεν εκδόθηκε σαν singlε.6) Eagles."The Greatest Hits"...Ακόμη ένα παράδειγμα συγκροτήματος με διάρκεια. Το άλμπουμ τους "The Greatest Hits", έχει τις περισσότερες πωλήσεις όλων των εποχών.7) Grateful Dead."Anthem of the sun"...Ένα από τα πρώτα "Παιδιά των Λουλουδιών"- Συγκροτήματα του San Francisco, που οι οπαδοί του το ακολουθούν μέχρι και σήμερα, έστω και μετά την διάλυσή του το 1995.8) Jefferson Airplane / Jefferson Starship."While Bathing At Baxter's"...Πρωτοπόροι του Psychedelic Rock, και της κουλτούρας των 60s-70s.9) The Doors."The Doors"...Ανεξάρτητα από την μικρή "ζωή" τους και την ελάχιστη δισκογραφία τους, υπήρξαν ένα από τα πλέον δημοφιλή συγκροτήματα με την μεγαλύτερη επιρροή στις μάζες.10) Moody Blues."Days Of Future Passed"...Με την εξαίρεση μερικών ετών στα μέσα της δεκαετίας του '70, το progressive/psychedelic συγκρότημα, ηχογραφεί και εμφανίζεται από το 1964.11) Fleetwood Mac" Rumours"... Ακόμα και μετά από πολλές προσωπικές δισκογραφικές προσπάθειες των μελών του, το άλμπουμ τους του 1977 "Rumours", βρίσκεται και σήμερα μέσα στο top 10 των καλύτερων, παγκοσμίως.12) AC/DC."Back In Black"...Οι πρωτοπόροι του hard rock/heavy metal, έχουν πουλήσει περί τα 100.000.000 άλμπουμ μέχρι σήμερα.13) Boston."Boston"...Όταν το άλμπουμ βγήκε στην αγορά το 1976, ήταν αυτό με το μεγαλύτερο "σκαρφάλωμα" πρωτοεμφανιζόμενου συγκροτήματος στα charts.14) Cream."Wheels Of Fire"... Το συγκρότημα διήρκησε κάτι λιγότερο από 3 χρόνια, αλλά κατώρθωσε να πάρει την θέση του σαν ένα ακόμη από τα πιο δημοφιλή rock's "power trios."15) Def Leppard."Hysteria"...Τα φουτουριστικά παιξίματα και οι φωνητικές αρμονίες, τους κράτησαν ψηλά στις πωλήσεις για πάνω από το τέταρτο του αιώνα.16) The Byrds."The Byrds' Greatest Hits"... Πρωτοπόροι του Folk Rock, με ανάλογη των Beatles δημοσιότητα στα μέσα των 60s.17) Aerosmith."Toys In The Attic"...Με τον "τίτλο" αρχικά σαν μιμητές των Stones, το συγκρότημα κατάφερε στα 30 επόμενα χρόνια, να πραγματοποιήσει πωλήσεις εκατομμυρίων.18) Santana."Abraxas"...Το Latin Rock group, συνδίασε την κυκλοφορία του πρώτου του άλμπουμ, με μία εξαιρετικά επιτυχημένη εμφάνιση στο Φεστιβάλ του Woodstock το 1969.19) Blood Sweat & Tears."Blood Sweat & Tears"... Σαν μια "εικονική" μικρή ορχήστρα, το συγκρότημα έγινε ο "αρχαίγονος λίθος" αυτού του είδους - του "symphony rock" - μουσικής, με πολλά στοιχεία πνευστών και "παιξιμάτων" με ρίζες στα jazz-blues.20) Van Halen."1984"... Δημιούργησαν "σχολή" και επιρρέασαν όσο λίγοι την heavy metal μουσική σκηνή στο τέλος της δεκαετίας των 70s. Το συγκρότημα εξακολουθεί τις εμφανίσεις του ακόμη και μετά από 30+ χρόνια.

2010-07-01T03:24:00.002+03:00

ΆρπαΗ άρπα είναι αρχαίο μουσικό έγχορδο όργανο, το οποίο έχει ιστορία περίπου 5.000 ετών και η χρήση του οποίου συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Η σύγχρονη τεχνική απαιτεί να παίζεται με τα δάκτυλα (και όχι με τις άκρες των δακτύλων) και των δύο χεριών.Ο σκελετός του οργάνου αυτού αποτελεί τρίγωνο του οποίου η κατακόρυφη πλευρά χρησιμεύει για να στηρίζει τις δύο άλλες, επί των οποίων βρίσκονται τεντωμένες 46 χορδές τονισμένες σε «ντο ύφεση». Η άρπα είναι από τα αρχαιότερα μουσικά όργανα, και εμφανίζεται με χορδές που στηρίζονταν σε ελλειψοειδή σκελετό, ελεύθερο από τη μια πλευρά. Ο τύπος αυτός διατηρείται ακόμη και σήμερα σε περιοχές της Ασίας και της Αφρικής.Εντούτοις, σε ανασκαφές που έγιναν στην Χαλδαία κατά τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα ήλθε στο φως από τάφο της Ουρ (3η χιλιετηρίδα π.Χ.) άρπα ξύλινη με σκελετό γωνιώδη. Αλλά και στην Αίγυπτο, στον τάφο του Ραμσή του Γ΄ (1160 π.Χ.) η άρπα φαίνεται να διατηρεί το παλαιό ελλειψοειδές σχήμα της, αν και έχει το ύψος του ανθρώπου, στηριζόμενη στο έδαφος.Η άρπα στο εθνόσημο της ΙρλανδίαςΓια την αρχαία Ελλάδα, η άρπα παραμένει πιθανώς άγνωστο όργανο, εμφανιζόμενο στην Ευρώπη περί τον 8ο αιώνα μ.Χ., κυρίως από τους Ιρλανδούς, αν και φαίνεται πως το γνώριζαν και οι Αγγλοσάξωνες. Το όργανο εκείνο ήταν φορητό με 10-12 χορδές και στηριζόταν στα γόνατα του οργανοπαίκτη, που έκρουε τις χορδές του και με τα δύο χέρια. Έπαιξε δε σημαντικό πολιτιστικό ρόλο στον Κελτικό πολιτισμό, καθώς κάθε κλαν Κελτών είχε το βάρδο του, που αναλάμβανε να διασκεδάζει τους υπολοιπους με την άρπα του. Η άρπα εικονίζεται σήμερα στο εθνόσημο της Ιρλανδίας, καθώς και στο ιρλανδικό νόμισμα του Ευρώ. Από τον 13ο αιώνα άρχισε το όργανο αυτό να δέχεται μεταβολές σε ενιαία εξέλιξη. Έτσι, το 1618 η άρπα αποτελούσε ενιαίο τύπο οργάνου σε όλη την Ευρώπη. Είχε 43 χορδές μεταλλικές, αν και στην ηπειρωτική Ευρώπη χρησιμοποιούσαν ζωικές χορδές.Κατά τον Μεσαίωνα η άρπα ήταν το κατεξοχήν αγαπημένο όργανο Βασιλέων και ευγενών. Ήταν όμως ακόμη μικροτέρων διαστάσεων από τις σύγχρονες, και κρεμόταν με δερμάτινη ταινία από το λαιμό του οργανοπαίκτη. Ιδιαίτερη μεγάλη βοήθεια στην εξέλιξη της άρπας πρόσφερε ο Ιταλός Οράτιος Μίκης, στις αρχές του 17ου αιώνα, που γιαυτό το λόγο έλαβε το προσωνύμιο «Νταλ Άρπα». Από τότε, εκτός της προσθήκης μερικών ακόμη χορδών και αύξησης του μεγέθους της, καμία άλλη μεταβολή δεν υπέστη το όργανο αυτό μέχρι το τέλος του ίδιου αιώνα, οπότε επινοήθηκε σύστημα ανύψωσης του τόνου όλων των χορδών, που εφαρμόσθηκε από τον Βαυαρό Χανσμπρούγκερ και που τροποποιήθηκε περί το 1800 από τον Σεβαστιανό Εράρ, το οποίο και διατηρείται μέχρι σήμερα. Τις κινήσεις ρυθμίζουν 7 πετάλια (πεντάλ), εκ των οποίων τα τρία χειρίζονται από το αριστερό πόδι και τα άλλα τέσσερα από το δεξιό. Τέλος, κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα, κατασκευάστηκε και η ηλεκτρική άρπα.Παλιότερα η άρπα δεν θεωρούνταν μουσικό όργανο ορχήστρας. Τόσο ο Μπαχ και ο Μότσαρτ, όσο και ο Μπετόβεν την είχαν αγνοήσει. Εκείνος που την εισήγαγε όμως είναι ο Βάγκνερ και την διατήρησαν οι τελευταίοι ρομαντικοί συνθέτες (Μπερλιόζ, Στράους), από τους οποίους την παρέλαβαν και οι λεγόμενοι εξπρεσιονιστές (Ραβέλ, Ντεμπουσσύ, κ.λπ) καθώς επίσης και οι Ρώσοι (Κορσακώφ, Στραβίνσκυ κ.ά.)Τα λεγόμενα, στη μουσική τέχνη, «γκλισάντι» της άρπας, θεωρούνται αναντικατάστατα.

2010-06-29T02:43:00.004+03:00

Ιστορικά γεγονότα Γεννιέται ο Αμερικανός συνθέτης Bernard Herrmann. Έγινε γνωστός από τη μουσική που έγραψε για τις ταινίες του Alfred Hitchcock. Πέθανε το 1975.29/6/1943 Γεννιέται η Αμερικανίδα τραγουδίστρια Little Eva. Πέθανε το 2003.29/6/1948 Γεννιέται ο Άγγλος drummer των Deep Purple, Ian Paice.29/6/1953 Γεννιέται ο κιθαρίστας και τραγουδιστής των Men At Work, Colin Hay.29/6/1961 Το «Runaway» του Del Shannon ανεβαίνει στο Νο 1 της Μεγάλης Βρετανίας.29/6/1968 Οι Pink Floyd κυκλοφορούν το άλμπουμ τους «A Saucerful Of Secrets».29/6/1974 Το «She» του Charles Aznavour ανεβαίνει στο Νο 1 της Μεγάλης Βρετανίας.

2010-06-28T01:02:00.000+03:00

Σπανουδάκης Σταμάτης - Βιογραφικό & δισκογραφία Σταμάτης Σπανουδάκης γεννήθηκε στην Αθήνα. Από πολύ μικρή ηλικία, η μουσική έγινε το σημαντικότερο κομμάτι της ζωής του.Αρχικά, στα παιδικά του χρόνια, μελέτησε κλασική μουσική (κιθάρα και θεωρία), με τον Χαράλαμπο Εκμεκτσόγλου. Κατόπιν, ως έφηβος, τη δεκαετία του ‘60 και του ’70, έπαιζε μπάσο και πλήκτρα σε διάφορα συγκροτήματα στην Αθήνα, το Παρίσι και τέλος το Λονδίνο, όπου έζησε για αρκετά χρόνια και ηχογράφησε τους πρώτους του δίσκους. Στη συνέχεια, η κλασική μουσική τον κέρδισε και πάλι, οπότε αποφάσισε να επιστρέψει στις σπουδές του και να μελετήσει σύνθεση, αρχικά στο Wurzburg της Γερμανίας με καθηγητή τον Bertold Hummel, και στη συνέχεια πίσω στην Αθήνα με καθηγητή τον Κωνσταντίνο Κυδωνιάτη.Ήταν τότε που γοητεύτηκε από την τρίτη του αγάπη, τη βυζαντινή μουσική, η οποία τον οδήγησε στο ελληνικό τραγούδι και την ορχηστρική μουσική.Από τότε προσπαθεί ενσυνείδητα να συνταιριάξει στη μουσική του τις τρεις του επιρροές (το ροκ, την κλασική και τη βυζαντινή μουσική).Έχει γράψει μεγάλο αριθμό τραγουδιών (μουσική-στίχοι) για τους περισσότερους σύγχρονους μεγάλους Έλληνες τραγουδιστές.Έχει επίσης συνθέσει μουσική για πολλές επιτυχημένες κινηματογραφικές ταινίες στην Ελλάδα, τη Γερμανία και την Ιταλία, καθώς επίσης και μουσική για το θέατρο και την τηλεόραση. Μέχρι σήμερα έχει ηχογραφήσει περισσότερα από πενήντα άλμπουμ.Από το 1995, έχει επικεντρωθεί σχεδόν αποκλειστικά στην οργανική μουσική, αντλώντας τα θέματά του από την ιστορία της Ελλάδας και τον Χριστιανισμό. Η μουσική του αυτή έχει σημειώσει πρωτόγνωρη εμπορική επιτυχία και όλοι του οι δίσκοι έχουν γίνει χρυσοί και πλατινένιοι, με ελάχιστη διαφήμιση και πολύ σπάνιες δημόσιες εμφανίσεις.Ο Σταμάτης ζει σε ένα ήσυχο προάστιο της Αθήνας, μαζί με τη γυναίκα του Ντόρη και τα τέσσερα σκυλιά τους. Διαθέτει δικό του στούντιο, όπου ηχογραφεί τη μουσική του, όντας ο ίδιος συνθέτης, ενορχηστρωτής, παραγωγός, εκτελεστής, αλλά και ηχολήπτης τού έργου του.ΔισκογραφίαΠροσωπικοί Δίσκοι1982 Κύριε των δυνάμεων (Lyra)1982 Άγγελος (Lyra)1983 Μέρα οργής (Lyra)1984 Εδώ κάτι συμβαίνει (ΜΙΝΟS)1984 Ξαφνικός έρωτας (ΜΙΝΟS)1985 7 Παρακλήσεις (ΜΙΝΟS)1985 Πέτρινα χρόνια (Lyra)1986 Κοντραμπάντο (Lyra)1987 Απουσίες (Lyra)1988 Και μπήκαμε στα χρόνια (CBS)1989 Δύο βήματα απ' την άμμο (Polydor)1989 Τανιράμα (Polydor)1990 Ημέρα τρίτη (CBS)1990 Το δίλημμα (Polydor)1991 Είμαι καλά ευχαριστώ (Ακτή)1992 Επαφή (ΜΙΝΟS)1994 Τα χρώματα της ίριδος/Προμηθέας σε δεύτερο πρόσωπο/Marah Atha (Wea)1994 Η στιγμή που περνάει και χάνεται-Χωρίς λόγια (Wea)1995 Είμαι ζωντανός επειδή σε αγάπησα-Χωρίς λόγια 2 (Wea)1996 Το δάκρυ του Ιωάννη (Wea)1998 Μπροστά στον κόσμο (Wea)1998 Όλα είναι δρόμος (Wea)1998 Μαρμαρωμένος βασιληάς (Wea)Συμμετοχές1994 Με λόγια (WEA)

2010-06-28T01:00:00.002+03:00

Τουρνάς Κώστας - Βιογραφικό & δισκογραφίαΚώστας Τουρνάς ανήκει σ' εκείνο το σπάνιο είδος καλλιτεχνών, που ποτέ δεν μένουν ικανοποιημένοι απ' την δουλειά τους. Η σοβαρότητα, είναι πάντα το κύριο χαρακτηριστικό της δουλειάς του. Εφευρετικός, ουσιαστικός, ευθύς και πάντα ...νέος.Πολυσύνθετος και αεικίνητος, σεμνός και ορθολογιστής προχωρά εδώ και χρονιά με σιγουριά σ' έναν δρόμο που άνοιξε ο ίδιος. Συνθέτης στιχουργός και ερμηνευτής, πέτυχε, εκτιμήθηκε και αγαπήθηκε όσο λίγοι. Γεννήθηκε στην Τρίπολη της Αρκαδίας τον Σεπτέμβρη του 1949 της Αρκαδίας και έζησε εκεί μέχρι 10 χρονών, ενώ το 1959 έρχεται στην Αθήνα και αρχίζει μαθήματα κιθάρας. Στα 13 του κάνει το πρώτο του group που παίζει Λατινοαμερικάνικα τραγούδια. Στο γυμνάσιο άλλαξε πολλά σχολεία. Όπως λέει ο ίδιος, δεν άνοιξε βιβλίο από την δευτέρα γυμνασίου και μετά. Για να μην χάσει όμως χρονιές εφάρμοσε την τακτική που έλεγε "Όταν γίνεται παράδοση στο μάθημα θα αφιερώνομαι πλήρως στην παράδοση και αυτή θα είναι η μελέτη μου." Από το 1961 ξεκίνησε κιθάρα μέχρι το 1965 με δάσκαλο.Από εκείνο το σημείο και μετά, χάνεται ο έλεγχος της παιδικής και εφηβικής ηλικίας. "Το καλοκαίρι το '67 και μη συνειδητοποιημένος τι σημαίνει επταετία, τι σημαίνει χούντα, στον κόσμο μου εγώ, ασχολούμαι με την μουσική". Λίγο αργότερα σαν επαγγελματίας πια, παίζει και τραγουδά σε διάφορα clubs της Αθήνας. Το καλοκαίρι του '67 δουλεύει πρώτη φορά επαγγελματικά στα Καμμένα Βούρλα με διάφορους φίλους και συνεργάτες. Είναι η πρώτη τους χορευτική ορχήστρα. Κάποια στιγμή ο Κώστας ένιωσε οτι κουράζεται και προσφέρει πολλά γι' αυτά τα χρήματα που έπαιρνε εκείνη την εποχή. Έτσι πριν το στρατό, πούλησε όλα του τα μηχανήματα, ενισχυτή, κιθάρες ηλεκτρικές, μικρόφωνα, εφέ και έμεινε με μια ξύλινη κιθάρα και ορκίστηκε ότι το ημερομίσθιο του μουσικού για εκείνον τελείωσε.Έγραφε τραγούδια σ' ένα χαρτί, δανειζόταν και από ένα φίλο του ένα μονοφωνικό κασετόφωνο και με την κιθάρα του έπαιζε μελωδίες. Εκείνη την εποχή έγραφε και τραγούδια σε συνεργασία με φίλους του. Το "Ήλιε μου" είναι ένα τραγούδι που η μουσική του γράφτηκε σε συνεργασία με τον Ρόμπερτ Ουίλιαμς. Για το "Άνθρωπε αγάπα" αιτία ήταν η αντιπολεμική ταινία ματωμένες φράουλες . Την άνοιξη του 1971, πριν ακόμα ολοκληρώσει την στρατιωτική του θητεία, ξεκινάει πρόβες με τους POLL. O Robert Williams, ο Σταύρος Λογαρίδης και ο Κώστας Παπαιωάννου κάνουν την μεγαλύτερη επιτυχία που γνώρισε ποτέ μουσικό group στην Ελλάδα. Οι POLL μετά τα "Άνθρωπε αγάπα", "Έλα Ήλιε μου", "Στην Πηγή μια Κοπέλα", "Αετοί", "Η Γενιά μας" και άλλα, διαλύονται δίνοντας την σκυτάλη στην δισκογραφία του Κ. Τουρνά. Μετά τη διάλυση του συγκροτήματος ξεκινά προσωπική καριέρα με το δίσκο "Απέραντα Χωράφια". Ακολουθούν τα άλμπουμ: "Αστρόνειρα", "Κυρίες & Κύριοι", "Λευκά Φτερά", "Επί Γης Ειρήνη", "Στο Σινεμά", "Τρωικός Πόλεμος", "Αγαπημένη", "Η Πρόβα", "Τώρα", "Λίγη Αμαρτία", "Υπερβολές", "Tora Tora Tora", "Κλισέ", "Παιχνίδι", "Αλητείες", "Κάτω απ' την Ακρόπολη", "Ντουέτα" με τη συμμετοχή 12 κλασικών τραγουδιστών, και "Κλέβει ο Καιρός".Ακολούθησαν Ελληνικά και Διεθνή Φεστιβάλ με βραβεία και διακρίσεις, με ''χρυσό'' κατάλογο σε πωλήσεις δίσκων, τηλεοπτικές και παραγωγικές δραστηριότητες, αλλά αυτό που μοιάζει να τον συγκινεί περισσότερο απ' όλα είναι το ''καλό'' τραγούδι. Δεκάδες τραγουδιστές έχουν πει τραγούδια του. Ένας μουσικός φιλόσοφος, που χάρισε πάνω από 600 τραγούδια σε 2-3 γενιές, γαλουχώντας και προσφέροντας πλούτο και ανανέωση στο ελληνικό τραγούδι, σαν να ξεκίνησε μόλις χτες.ΔισκογραφίαΠροσωπικοί Δίσκοι1971 - "ΑΝΘΡΩΠΕ" (POLL)1972- POLL "ΛΕΥΚΟ"1973 - "ΑΠΕΡΑΝΤΑ ΧΩΡΑΦΙΑ"1973 - "ΑΣΤΡΟΝΕΙΡΑ"1974 - "ΚΥΡΙΕΣ & ΚΥΡΙΟΙ"1974 - "ΕΠΙ ΓΗΣ ΕΙΡΗΝΗ"1975 - "ΛΕΥΚΑ ΦΤΕΡΑ"1976 - "ΣΤΟ ΣΙΝΕΜΑ"1979 - "ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ"1980 - "ΤΩΡΑ"1981 - "ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ"1982 - "ΛΙΓΗ ΑΜΑΡΤΙΑ"1983 - "ΥΠΕΡΒΟΛΕΣ"1986 - "ΚΛΙΣΕ"1988 - "ΠΑΙΧΝΙΔΙ"1990 - "ΑΛΗΤΕΙΕΣ"1993 - "ΚΑΤΩ ΑΠ' ΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ"1994 - "ΝΤΟΥΕΤΑ"1996 - "ΔΕΝ ΛΕΕΙ"1982 - "POLL LIVE ΣΤΟΝ ΛΥΚΑΒΗΤΟ"1991 - POLL LIVE ΣΤΟΝ ΛΥΚΑΒΗΤΟ1998- ΚΩΣΤΑΣ ΤΟΥΡΝΑΣ LIVE ΣΤΟ "ΚΕΝΤΡΙ"2000 - "ΚΛΕΒΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ"2000 Που θα κοιμηθείς απόψε remixes (BMG)Συμμετοχές1989 Αχ Μαρία (live) (RCA)1993 Τι έρωτας κι αυτός (ΜΙΝΟS)