English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Τρίτη 23 Μαρτίου 2010

                PLATTERS




Ένα από τα μεγαλύτερα συγκροτήματα της δεκαετίας του '50 ήταν σίγουρα οι Platters.



Ένα φωνητικό συγκρότημα που άφησε μερικά από τα πιο όμορφα και ρομαντικά τραγούδια, τα οποία έμειναν διαχρονικά και τα ακούμε ακόμα και σήμερα με μεγάλη νοσταλγία.



Ποιος δεν έχει ακούσει το ONLY YOU και δεν έχει νοιώσει εκείνο το ρομαντικό σκίρτημα της εφηβείας να τον κυριεύει...όπως τότε.







Η αρχική σύνθεση του γκρουπ ήταν:

Cornell Gunter, Herb Reed, Alex Hodge, Joe Jefferson και David Lynch



Αργότερα προστέθηκε η τραγουδίστρια Zola Taylor και ο Tony Williams

Με αυτή τη σύνθεση το γκρουπ έκανε τις μεγαλύτερες επιτυχίες του στα 1955-57



Ο ήχος και τα φωνητικά των Platters είναι πολύ χαρακτηριστικά.

Οι φωνές είναι ιδιαίτερα αισθαντικές και ταιριάζουν απόλυτα με το ρομαντικό χαρακτήρα των τραγουδιών.
Οι "γερόλυκοι του Rock" .... Rolling Stones



Τη δεκαετία του '60 οι Beatles ήταν οι αδιαμφισβήτητοι "αρχηγοί".



Οι R.S. ήταν σίγουρα οι "υπαρχηγοί" που όμως συνεχίζουν ακόμα και δίκαια αποκαλούνται "οι γερόλυκοι του Rock"!!!

Ήταν το Νο 2 συγκρότημα με πολλές και μεγάλες διαχρονικές επιτυχίες.



Οι Rolling Stones είναι ένα από τα σημαντικότερα βρετανικά ροκ συγκροτήματα που έγινε δημοφιλές κατά τη διάρκεια της "βρετανικής εισβολής" στις αρχές της δεκαετίας του '60. Το είδος τους βασίζεται στο ροκ & ρολ και στο RnB.







To συγκρότημα δημιουργήθηκε στο Λονδίνο το 1962 από τον αρχικό ηγέτη Brian Jones, αλλά τελικά επικράτησε η συνεργασία του τραγουδιστή Mick Jagger και του κιθαρίστα Keith Richards οι οποίοι συνέθεταν στίχους και τραγούδια.



Ο πιανίστας Ian Stewart, ο τυμπανιστής Τσάρλυ Watts και ο μπασίστας Bill Wyman συμπλήρωσαν τα μεταγενέστερα μέλη του συγκροτήματος. Ο Ian Stewart απομακρύθηκε ως επίσημο μέλος του συγκρότηματος το 1963 αλλά συνέχισε να συνεργάζεται με τη μπαντα ως οδικός διευθυντής και πιανίστας μέχρι το θάνατό του το 1985.



Οι πρώτες μουσικές συλλογές της μπάντας ήταν κυρίως covers αμερικανικών μπλουζ και των R&B τραγουδιών.



Το κομμάτι, "(I Can't Get No) Satisfaction", καθιέρωσε τους Stones ως την πρώτη εκτέλεση rock & roll. Αρχίζοντας με την μουσική συλλογή "Aftermath" το 1966 , τα τραγούδια του Jagger και του Richards, που βοηθήθησαν τον μουσικό πειραματισμό του Jones, επέκτειναν την πάντα παρούσα υφολογική ευελιξία τους.







Ο Jones απεβίωσε το 1969 αμέσως μετά από την πυρκαγιά από τη ζώνη και αντικαταστάθηκε από Mick Taylor.



Taylor κατέγραψε πέντε λευκώματα με τις πέτρες πρίν εγκαταλείπει ξύλο Ron κιθαριστών 1974, στο προηγούμενο προσώπων που περπατήθηκε μέσα και ήταν με τη ζώνη από τότε. Το Wyman αποσύρθηκε το 1993 και αντικαταστάθηκε από Darryl Jones, το οποίο δεν είναι επίσημο μέλος.





Το συγκρότημα έχει στο ενεργητικό του 55 μουσικές συλλογές και είχε φτάσει στην κορυφή των βρετανικών και αμερικάνικων 10 κορυφαίων κομματιών 32 φορές.



Έχουν πωλήσει περισσότερα από 200 εκατομμύρια μουσικές συλλογές παγκοσμίως. To Sticky Fingers του 1971 διαδέχθηκαν 8 διαδοχικές μουσικές συλλογές που εύτασαν στο Νο.1 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1989 οι Rolling Stones εντάχθηκαν στο αμερικανικο Rock and Roll Hall of Fame, και το 2004 πήραν την 4η θέση στους 100 μεγαλύτερους καλλιτέχνες όλων των εποχών του περιοδικού Rolling Stone.



Έχουν την 2η θέση στους καλλιτέχνες όλων των εποχών στο Acclaimedmusic.net. Η πιο πρόσφατη μουσική συλλογή τους, A Bigger Bang, κυκλοφόρησε το 2005 και συνοδεύθηκε από τις υψηλότερης συνολικής είσπραξης συναυλίες στην ιστορία, οι οποίες διήρκεσαν μέχρι τα τέλη του καλοκαιριού του 2007. Κατά τη διάρκεια των συναυλιών στην Αμερική το 1969, ο διευθύνων των συναυλιών τους Sam Cutler τους σύστησε ως την "μέγαλύτερη μπάντα rock & roll στον κόσμο", ένας τίτλος που έχει παραμείνει.



Μέλη



* Mick Jagger - φωνή, κιθάρα

* Keith Richards - κιθάρα και φωνητικά

* Charlie Watts - κρουστά

* Ron Wood - κιθάρα

* Darryl Jones - μπάσο



Πρώην μέλη



* Brian Jones - κιθάρα (1962–1969)

* Mick Taylor - κιθάρα (1969–1974)

* Bill Wyman - μπάσο (1962–1993)
                 Animals....



Επανερχόμαστε πάλι στη "χρυσή" δεκαετία του '60 με ένα από τα δημοφιλέστερα συγκροτήματα εκείνης της εποχής.



Συγκεκριμένα το 3ο συγκρότημα μετά τους Beatles και τους Roling Stones.



Μιλάμε βέβαια για τους Animals που με τον τραγουδιστή Eric Burdon δημιούργησαν μερικά από τα αριστουργήματα εκείνης της εποχής.



Τους θυμόμαστε και τους αναφέρουμε όποτε συζητάμε για την περίφημη “Βρετανική Εισβολή”. Όλοι όμως ξέρουμε ότι ηχογράφησαν το 'House Of The Risin' Sun', αλλά δεν ξέρω αν ξέρουμε όλοι ότι πυροδότησαν την ηλεκτρική βόμβα που άφησε την Ευρώπη άναυδη, μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 60.



Δημιουργήθηκαν στο Newcastle της Βρετανίας το 1963. Εάν το Liverpool υπερηφανεύεται για τους Beatles και το Λονδίνο για τα “κακά παιδιά” από το Dartford, η πόλη των ανθρακωρύχων στη Βόρεια Αγγλία, μπορεί άνετα να καμαρώνει για τους Animals. Όλα τα ιδρυτικά τους μέλη γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στο Newcastle από οικογένειες της εργατικής τάξης. Στα πρώτα τους βήματα, ονομάστηκαν Alan Price Combo. Ας τους δούμε έναν- έναν:



* Alan Price: (19 Απριλίου 1942, County Durham - πλήκτρα)

Ο Alan ήταν εφοριακός υπάλληλος. Ταλαντούχος και σπουδαίος αυτοδίδακτος μουσικός. Ήταν το ένα από τα δύο βασικά συστατικά του περίφημου "Animal Sound". Αποχώρησε από τη μπάντα την άνοιξη του 1965 και ίδρυσε τους Alan Price Set. Όταν στα 1966 ο Bob Dylan επισκέφθηκε το Λονδίνο, ζήτησε –εκτός από τους Beatles και τον Donovan - να συναντήσει και τον Alan. Η αιτία για αυτή την επιθυμία του Dylan, ονομάζεται "House Of The Rising Sun" και θα τη συναντήσουμε πιο κάτω. Ο Alan αντικαταστάθηκε στα πλήκτρα από τον Dave Rowberry (27 Δεκεμβρίου 1943, Newcastle).







* Eric Burdon: (5 Απριλίου 1941, Newcastle - φωνή)

Ο Eric είχε εγκαταλείψει τις σπουδές του στη φωτογραφία και δούλευε κατά περιόδους, ως ταχυδρόμος και διακοσμητής. Η βροντερή του φωνή, αποτελούσε το έτερον ήμισυ του ανεπανάληπτου "Animal Sound". Στα 1966 όταν οι Animals διαλύθηκαν, διατήρησε το όνομα, πρόσθεσε μπροστά το όνομά του και έφτιαξε τους Eric Burdon & the Animals. Μ’ αυτούς, πήγε μέχρι το 1968 και στη δεκαετία του 70 συνεργάστηκε για ένα διάστημα με τους War.

Αργότερα ακολούθησε και ακολουθεί ακόμα σόλο καριέρα με την Eric Burdon Band, προσλαμβάνοντας κάθε φορά και για κάθε δίσκο που ηχογραφούσε/ηχογραφεί, διαφορετικούς μουσικούς. Ήταν επιρρεπής στο αλκοόλ και στις γυναίκες. Αν τώρα σ’ αυτά προσθέσουμε και τις διαφωνίες του με τον Alan για την ηγεμονία της μπάντας, θα καταλάβουμε εύκολα την αποχώρηση του τελευταίου.



* Bryan “Chas” Chandler: (18 Δεκεμβρίου 1948, Newcastle - μπάσο)



Δεν έδειξε και κανένα σπουδαίο ταλέντο στο μπάσο, αλλά τουλάχιστον “μυριζότανε” τα ταλέντα από μακριά. Αποχώρησε το 1966, έγινε γνωστός σαν μάνατζερ του Jimi Hendrix και αντικαταστάθηκε από τον Danny McCulloch. (18 Ιουλίου 1945, Λονδίνο)



* Hilton Valentine: (21 Μαΐου 1943, North Shields - κιθάρα)

Ο πατέρας του Hilton εγκατέλειψε την οικογένειά του όταν ο Hilton ήταν 15 ετών και στα 16 του, πέθανε η μητέρα του. Στα 17 του, υιοθετήθηκε από τους γονείς ενός φίλου του και ο ίδιος δήλωσε: “Διάλεξα τους γονείς μου”. Στα τέλη του 1966 από συνεχή χρήση LSD, κατελήφθη από την ιδέα ότι ήταν ο Ιησούς Χριστός. Τελικά, αποχώρησε και αυτός από τη μπάντα το 1966, έγινε βοηθός του “Chas” στο …..μανατζεριλίκι και αντικαταστάθηκε από τον Vic Briggs (14 Φεβρουαρίου 1945, Twickenham)







* John Steel: (4 Φεβρουαρίου 1941, Gateshead - τύμπανα)



Ο Steel δούλευε σαν σκιτσογράφος και πλασιέ. Αποχώρησε από τη μπάντα τον Φεβρουάριο του 1966 και αντικαταστάθηκε από τον Barry Jenkins. (22 Δεκεμβρίου 1944, Leicester)



Οι Alan Price Combo, ήταν φανατικοί θαυμαστές του Rythm ‘n’ Blues και οι διασκευές που έκαναν στα τραγούδια των Ray Charles, Bo Diddley, Chuck Berry, Bill Haley & Bill Doggett, τους έκαναν γρήγορα αγαπητούς στο κοινό του Newcastle. Όταν έπαιζαν στο Club a Go-Go πολύ δύσκολα έβρισκε κάποιος θέση για να καθίσει …...όρθιος!!! Άλλαξαν το όνομά τους σε Animals εξ αιτίας μιας συνομιλίας δύο θαυμαστών τους που έλεγαν ότι όταν η μπάντα παίζει, θυμίζει αγέλη αγρίων ζώων.

Εκείνη την εποχή το βασικό τους μειονέκτημα, ήταν ότι δεν είχαν καλλιτεχνικό πράκτορα και έκαναν πρόταση στον ιδιοκτήτη του Club a Go-Go να αναλάβει αυτό το ρόλο λέγοντάς του: “Είμαστε ικανοί να βγάλουμε πολλά λεφτά” για να εισπράξουν την απάντηση: “Έχετε χάσει τελείως το μυαλό σας”. Όταν ήρθε όμως από το Λονδίνο, ο Graham Bond για να τους ακούσει και ενθουσιάστηκε μαζί τους, ο ιδιοκτήτης έσπευσε να υπογράψει μαζί τους συμβόλαιο.

 Με δικές του ενέργειες, οι Animals ηχογράφησαν μερικά δοκιμαστικά τραγούδια και τους έκλεισε συναυλίες για όλο το 1963 μέχρι που άνοιξαν οι πόρτες του Λονδίνου και αποφάσισαν να εγκατασταθούν εκεί. Στις αρχές του 1964, ήταν από τις δημοφιλέστερες μπάντες στα Λονδρέζικα clubs αλλά το 1965 άρχισαν να εμφανίζονται τα προβλήματα στις μεταξύ τους σχέσεις. Το βασικό πρόβλημα ήταν η προβολή του Eric Burdon, και η επισκίαση του Alan Price.



Αυτό λοιπόν που είναι στην ουσία αδίκως ξεχασμένο, όπως έγραψα και στην εισαγωγή μου, είναι ότι ο περίφημος "Animal Sound" δεν οφείλεται τόσο στον Eric Burdon, αλλά στο φανταστικό παίξιμο των πλήκτρων από τον οργανίστα της μπάντας Alan Price που μαζί με τον Rod Argent των Zombies οδήγησαν το Rock μακριά από τα κιθαριστικά κλισέ.

Όχι δηλαδή ότι ο Chas ήταν κακός μπασίστας ή ότι ο Hilton ήταν κακός κιθαρίστας, αλλά θέλω να πω ότι θα μπορούσε να παίζει και κάποιος άλλος μπάσο, ή και κάποιος άλλος κιθάρα. Ο Alan όμως, ήταν μοναδικός και αναντικατάστατος. Σαφώς, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε τη βροντερή φωνή του Eric που –τουλάχιστον- στη Βρετανία του 1964 δεν μπορεί να την ανταγωνιστεί κανείς. Η αλήθεια δυστυχώς, είναι ότι ΚΑΙ η μπάντα, αλλά ΚΑΙ ο ίδιος ο Eric έκαναν σχεδόν τα πάντα για να δυσφημήσουν τους εαυτούς τους. Οι original Animals διήρκεσαν ελάχιστα.

Ο Price με την αποχώρησή του, τους στέρησε το βασικό συστατικό του ήχου τους, που ήταν τα πλήκτρα του. Ηχογραφούσαν –ως επί το πλείστον- διασκευές, επειδή δεν διέθεταν ικανή τραγουδοποιία. Ο Burdon δεν προσπάθησε ποτέ να ανταγωνιστεί –στα σοβαρά- το συνθετικό ντουέτο του Liverpool ή τα “κακά παιδιά” από το Dartford και τα ελάχιστα τραγούδια που έκανε, ήταν παραλλαγές άλλων ηχογραφημένων τους τραγουδιών. Κλασικό παράδειγμα το 'I'm Going To Change The World', που ήταν η Β’ πλευρά ενός single και που κλέβει το κιθαριστικό riff από το 'It's My Life' της Α’ πλευράς.







Στα τέλη του 1966 ο Eric με τη νέα μπάντα Eric Burdon & The Animals, δείχνει κάποιες δυνατότητες στην τραγουδοποιία ('Sky Pilot' & 'Year Of The Guru'), αλλά κινείται στα όρια της ψυχεδέλειας και σκιάζει –αδίκως- την ιστορία και την προσφορά της original μπάντας. Η σόλο καριέρα του Burdon υπήρξε - και είναι- ταραχώδης. Συνεργάζεται με τους War, κάνει προσωρινά reunions με τους original Animals, κάνει solo albums σχηματίζοντας διαφορετικές μπάντες κάθε φορά, πειραματίζεται με στυλ και τεχνολογίες και πολλά από αυτά που κάνει, είναι παροιμιωδώς αποτυχημένα. Άσχετα όμως με τα Ζενίθ και τα Ναδίρ του, η ηχογραφήσεις της περιόδου 1964-65, είναι ιστορικές. Τραγούδια όπως τα "House Of The Rising Sun", "Don't Let Me Be Misunderstood", "We 've Gotta Get Out Of This Place", "Let The Good Times Roll", "It's My Life", αλλά και λιγότερο γνωστά όπως τα "Worried Life Blues" & "I Believe To My Soul", είναι θησαυροί.



Η καριέρα των Animals, ήταν πολύ μικρή σε χρόνο και δεν πρόλαβαν να κάνουν πολλά πράγματα. Έκαναν όμως κάτι πάρα πολύ μεγάλο. Πυροδότησαν την ηλεκτρική βόμβα που άφησε την Ευρώπη άναυδη, μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 60. Η ηχογράφηση του "House Of The Rising Sun", δεν είναι κάτι που μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Έχω αναφερθεί σ’ αυτό στο άρθρο μου “Οι Ποιητές της Rock/Bob Dylan”, αναφέρθηκα πριν και θα αναφερθώ ξανά πιο κάτω γιατί ….δεν γίνεται διαφορετικά! Mε τις θηριώδεις καλλιτεχνικές φυσιογνωμίες των Alan Price & Eric Burdon στη σύνθεσή τους, οι Animals έφτιαξαν τον συγκλονιστικότερο λευκό R & B ήχο που είχαν ποτέ την τύχη να ακούσουν οι κάτοικοι του πλανήτη και αυτό είναι ΤΟ σημαντικό.



Παρ’ όλο που δεν κατάφεραν να ξεπεράσουν τα προβλήματά τους και να επιβιώσουν σαν μπάντα, πρέπει να τους αναγνωρίζουμε αυτό που έκαναν και όχι να τους κρίνουμε για όσα δεν έκαναν.

Δευτέρα 22 Μαρτίου 2010

                Η RIHANNA την 1η Ιουνίου στο Στάδιο Καραϊσκάκη...!!!






Την Τρίτη 1η Ιουνίου η Rihanna θα βρεθεί στην Ελλάδα για πρώτη φορά, στο Στάδιο Καραϊσκάκη για μία μοναδική συναυλία.

A star is born...

Τον Φεβρουαρίο του 1988 στις νήσους Barbados, γεννήθηκε η Robyn Rihanna Fenty. Ήταν κόρη αποθηκάριου και η λαμπερή της διαδρομή δεν ήταν καθόλου προβλέψιμη, όταν...

...μικρό κοριτσάκι στο Saint Michael τραγουδούσε πρώτη φωνή στη χορωδία του σχολείου της. Όταν ωστόσο στα δεκαπέντε της έφτιαξε την πρώτη girl band της με δύο συμμαθήτριές της, ο δρόμος φάνηκε να ανοίγει μπροστά της...

Φίλοι των κοριτσιών συνέστησαν τη μπάντα στον δισκογραφικό παραγωγό Evan Rogers. O ίδιος έχει δηλώσει: "Μόλις μπήκε η Rihanna στο δωμάτιο για ακρόαση, ήταν σαν τα δύο άλλα κορίτσια να μην υπήρχαν!". Ο Rogers αμέσως της πρότεινε να μετακομίσει στο Los Angeles, όπου τον πρώτο καιρό φιλοξενούταν στο σπίτι της οικογένειάς του.

Πολύ γρήγορα όμως η ανερχόμενη τότε Rihanna, υπέγραψε με τη Def Jam Records, αφού πρώτα πέρασε από audition από τον τότε διευθυντή της εταιρίας, που δεν ήταν άλλος από τον μελλοντικό μέντορα και παραγωγό της, τον Jay Z!

Το 2005, κυκλοφόρησε το πρώτο studio album της με τίτλο "Music Of The Sun", το οποίο μπήκε αμέσως στο Top 10 του Billboard Hot 100, με το hit single "Pon de Relay" να ξεχωρίζει. Λιγότερο από έναν χρόνο αργότερα, κυκλοφορεί το δεύτερό της με τίτλο "A Girl Like Me". To album αμέσως κατατάσσεται στο Top 5 του Billboard 100, στην κατηγορία Albums Chart. Την ίδια χρονιά κάνει και το πρώτο της US number one hit single της με τίτλο "S.O.S.", καθώς επίσης και καθιερώνεται στα Top 10 με τα "Unfaithful" και "Break It Off".

Το τρίτο της album "Good Girl Gone Bad", ανεβαίνει αμέσως στο Νο2 του Billboard 200, χαρίζοντάς της πέντε to ten hits, συμπεριλαμβανομένων τριών Νο1, τα "Umbrella", "Take Α Bow" και "Disturbia", καθώς επίσης και το διεθνές Νο1 "Don't Stop The Music". To συγκεκριμένο album προτάθηκε για εννέα Grammy Awards, κερδίζοντας αυτό στην κατηγορία Best Rap/Sung Collaboration για το "Umbrella", στο οποίο συμμετέχει ο Jay Z.

Στα τέσσερα χρόνια της καριέρας της, η Rihanna έχει πουλήσει πάνω από 12 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως και έχει λάβει πολλές διακρίσεις, μεταξύ των οποίων αυτής στα World Music Awards 2007 και στην κατηγορία World's Best-Selling Pop Female Artist and Female Entertainer of the Year, καθώς επίσης και το 2008 American Music Awards, στις κατηγορίες Favourite Soul/R&B Female Artist και Favorite Pop/Rock Female Artist.

H Rihanna έχει καταφέρει να κατακτήσει πέντε Hot 100 number one singles και βρίσκεται στην κορυφή μαζί με τη Beyonce. Οι δυο τους, έχουν τα περισσότερα number one από το 2000 μέχρι και σήμερα. Τον Ιανουάριο του 2010, η Rihanna κέρδισε δύο Grammy Awards για το single του Jay Z "Run Τhis Τown".
 

Κυριακή 21 Μαρτίου 2010

                                          Νίκος Παπάζογλου.




Γεννήθηκε στις 20/3/1948 στη Θεσσαλονίκη και η πρώτη του συστηματική επαφή με τη μουσική ήταν μέσω συγκροτημάτων την περίοδο 1965-1970. Την ίδια εποχή έγραψε τα πρώτα του τραγούδια, μερικά από τα οποία τραγούδησε ο Πασχάλης (Αρβανιτίδης), δημιουργώντας παράλληλα ένα μικρό στούντιο με χειροποίητα μηχανήματα στη Θεσσαλονίκη.



Το 1972 με ένα πολύ καλό συγκρότημα που αποτελούσαν Θεσσαλονικείς μουσικοί και ονομάστηκε Ζηλωτής (Zealot) επιχείρησε να κατακτήσει τη διεθνή αγορά κατά το πρωτότυπο των Aphrodite's Child. Για το σκοπό αυτό μετακόμισε στο Αachen της Δυτικής Γερμανίας. Φτιάχτηκαν τότε έξι τραγούδια που ηχογραφήθηκαν στο Mιλάνο αλλά υπάρχουν μόνο σε συλλογές φίλων.

Το 1976, τραγουδώντας στους "Αχαρνής" του Διονύση Σαββόπουλου, συναντιέται με τον Μανώλη Ρασούλη και το 1978 η "καλή παρέα" (Μανώλης Ρασούλης, Νίκος Ξυδάκης, Διονύσης Σαββόπουλος και Νίκος Παπάζογλου) δημιουργεί το δίσκο "Η Εκδίκηση της Γυφτιάς" στο νεόδμητο στούντιο Αγροτικόν Νο 3, στην Τούμπα της Θεσσαλονίκης.



Ακολουθούν "Τα Δήθεν" και το 1983 όλα όσα υπήρχαν σε σχέδια, σημειώσεις και χαμηλόφωνες ηχογραφήσεις μαζεύονται στο δίσκο "Χαράτσι" που προτείνει ένα "είδος μεικτό και μόνιμο". Ακολουθεί το "Μέσω Νεφών" το 1986, τα "Σύνεργα" το 1991 και ένα χρόνο αργότερα η "Επιτόπιος Ηχογράφησις" στο θέατρο του Λυκαβηττού (30 Σεπτεμβρίου 1991). Τον Απρίλιο του 1995 κυκλοφόρησε η δισκογραφική δουλειά με τίτλο "Όταν Κινδυνεύεις Παίξε την Πουρούδα" -στην κυπριακή διάλεκτο- σημαίνει το κλάξον ποδηλάτου.Το 2005 κυκλοφόρησε η τελευταια του δουλεια το "Μά'ϊσσα Σελήνη".



Την ημέρα της κυκλοφορίας της "Μά'ισσας σελήνης", ο Νίκος Παπάζογλου κέρδισε το Βραβείο Μουσικής στα Κρατικά Κινηματογραφικά Βραβεία Ποιότητας (Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης) για τη μουσική του στην ταινία η "Νοσταλγός".



Κάτω από την ετικέτα "Στρόγγυλοι Δίσκοι" ο Νίκος Παπάζογλου επιμελείται τις παραγωγές και ανακαλύπτει αξιόλογους τραγουδοποιούς όπως ο Σωκράτης Μάλαμας, ο Ορφέας Περίδης, το μουσικό σχήμα Μικρές Περιπλανήσεις, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου κ.ά. Ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη.
 
 
 

Σάββατο 20 Μαρτίου 2010

Ελληνίδα ομογενής, πρώτη στα αμερικανικά τσαρτ



Στις πρώτες θέσεις των δημοφιλέστερων τραγουδιών, των Ηνωμένων Πολιτειών, όσον αφορά τις πωλήσεις, βρέθηκε η ροκ μπαλάντα της Ελληνοαυστραλής Οριάνθης Παναγάρη, «According to You»...


...Η καταγόμενη από την Αδελαίδα Οριάνθη, βρέθηκε στο πλευρό του Μάικλ Τζάκσον και ετοιμαζόταν να τον συνοδεύσει με την κιθάρα της στην τελευταία του περιοδεία!

Εξάλλου εμφανίστηκε και στο βίντεο-κλιπ του τραγουδιού «This Is It», με την κιθάρα της δίπλα στον βασιλιά της ποπ.

Η Οριάνθη τελευταία ανοίγει τα φτερά της και στις ΗΠΑ, κλέβοντας μάλιστα τις εντυπώσεις.

Δεν πρόκειται βέβαια για ένα τυχαίο ταλέντο, αφού μόλις στα 18 της χρόνια έπαιξε κιθάρα σε συναυλία του Κάρλος Σαντάνα στην Αδελαΐδα.

Εμφανίστηκε στα βραβεία Γκράμις το 2009 να παίζει στην μπάντα της Κάρι Άντεργουντ, ενώ μετά από αυτήν της την εμφάνιση, την είδε ο Μάικλ Τζάκσον και την κάλεσε να συμμετάσχει στην περιοδεία του, που δεν έγινε ποτέ λόγω του τραγικού θανάτου του σούπερ-σταρ.
 
 
Τη μέγιστη τιμή να δει ένα δρόμο με το όνομα της στη Σμύρνη,η Χάρις Αλεξίου.


Τη μέγιστη τιμή να δει ένα δρόμο με το όνομα της στη γειτονική Σμύρνη, θα έχει από τις 25 Απριλίου η Χάρις Αλεξίου.

Από τα πρώτα χρόνια της καριέρας της η ερμηνεύτρια υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλής και αγαπητή στην Τουρκία αφού η φωνή της απέδωσε άριστα τα Σμυρναϊκά παραδοσιακά τραγούδια, που πολλά από αυτά ακόμα και σήμερα δεν έχει διαλευκανθεί ποιος από τους δύο λαούς τα έγραψε και τα τραγούδησε πρώτος.



Όλα τα χρόνια της καριέρας της οι μεγάλες της επιτυχίες έκαναν σημαντικές πωλήσεις στην Τουρκία, τα τραγούδια του Μάνου Λοΐζου και του Μανώλη Ρασούλη«Όλα Σε θυμίζουν» και «Τέλι τέλι τέλι» διασκευάστηκαν από τους Yeni Turku, η «Πίστα από Φώσφορο» του Θάνου Μικρούτσικου και της Λίνας Νικολακοπούλου τραγουδήθηκε στα τουρκικά από τη Sezan Aksu, εν έτει 2010 ο Emri Aydin διασκεύασε στη γλώσσα του το Φεύγω του Αντώνη Βαρδή. Και δεν είναι μόνο αυτά...

 Από το 1999 που Αθήνα και Κωνσταντινούπολη πλήττονται από σεισμούς, η αλληλοβοήθεια των δύο λαών προκαλεί συγκίνηση και με αυτή την αφορμή μαζί με την Sezan Aksu δίνουν δύο συναυλίες σε Κωνσταντινούπολη και Αθήνα, με φιλανθρωπικό σκοπό την ανέγερση του Χατζηκυριάκειου Ιδρύματος.Έκτοτε ξεκίνησε μια νέα εποχή της Αλεξίου όσον αφορά τη σχέση της με το τουρκικό κοινό αφού η Κωνσταντινούπολη και η Σμύρνη υπήρξαν πάντοτε σταθμοί των ευρωπαϊκών περιοδειών που ακολούθησαν.

 Βέβαια πολλές φορές όλα αυτά τα 40 χρόνια της σπουδαίας της πορείας την είχαν καλέσει να τραγουδήσει εκεί, αλλά όπως είχε δηλώσει η ίδια στη συνέντευξη τύπου των κοινών της εμφανίσεων με τη Sezan Aksu ήταν επιφυλακτική λόγω του θέματος με την Κύπρο. Σύντομα, θα έχετε περισσότερες πληροφορίες για τη βράβευση και την εκδήλωση της 25ης Απριλίου.