Τα 20 καλύτερα συγκροτήματα κλασικού


Τα 20 καλύτερα συγκροτήματα κλασικού ροκ στον κόσμο, σύμφωνα με τον "γκουρού" Dave White, ανάλογα με τον συνδιασμό Πωλήσεις δίσκων/ Airplay / Ιστορικό Συναυλιών / και κατά το πόσο παραμένουν Δημοφιλή μέσα στα χρόνια, είναι τα κάτωθι...



1) The Beatles.



Σημαντικό άλμπουμ, "Revolver"...Με πωλήσεις δισεκατομμυρίων αντιτύπων παγκοσμίως, κατάφεραν να επιρρεάσουν την ροκ μουσική πορεία, όσο κανένα άλλο συγκτρότημα μέσα στα χρόνια!



2) Pink Floyd.



"Wish you were here"...Έχουν-είχαν, το λαμπερότερο show στις εμφανίσεις τους, ενώ και οι συνθέσεις τους, συμπεριελήφθησαν σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες.



3) The Who.



"Who s next"... Ένα από τα πρώτα, πολύ επιτυχημένα, και με μεγάλη διάρκεια "power trios", που έδειξε τον δρόμο στον συνδιασμό μουσικότητα/τεχνική.



4) Rolling Stones.



"Sticky Fingers"...Τα original "κακά παιδιά" της ροκ, ανάμεσα σε αυτούς με τη μεγαλύτερη διάρκεια συνδιασμού ηχογραφήσεων/περιοδιών, με μερικά διαλείματα από το 1961.



5) Led Zeppelin.



"Led Zeppelin IV"...Το εξαιρετικό "Stairway to Heaven", πιστεύεται ότι έχει τον περισσότερο ραδιοφωνικό χρόνο παγκοσμίως από οποιοδήποτε άλλο τραγούδι, έστω κι αν ποτέ δεν εκδόθηκε σαν singlε.



6) Eagles.



"The Greatest Hits"...Ακόμη ένα παράδειγμα συγκροτήματος με διάρκεια. Το άλμπουμ τους "The Greatest Hits", έχει τις περισσότερες πωλήσεις όλων των εποχών.



7) Grateful Dead.



"Anthem of the sun"...Ένα από τα πρώτα "Παιδιά των Λουλουδιών"- Συγκροτήματα του San Francisco, που οι οπαδοί του το ακολουθούν μέχρι και σήμερα, έστω και μετά την διάλυσή του το 1995.



8) Jefferson Airplane / Jefferson Starship.



"While Bathing At Baxter's"...Πρωτοπόροι του Psychedelic Rock, και της κουλτούρας των 60s-70s.



9) The Doors.



"The Doors"...Ανεξάρτητα από την μικρή "ζωή" τους και την ελάχιστη δισκογραφία τους, υπήρξαν ένα από τα πλέον δημοφιλή συγκροτήματα με την μεγαλύτερη επιρροή στις μάζες.



10) Moody Blues.



"Days Of Future Passed"...Με την εξαίρεση μερικών ετών στα μέσα της δεκαετίας του '70, το progressive/psychedelic συγκρότημα, ηχογραφεί και εμφανίζεται από το 1964.



11) Fleetwood Mac



" Rumours"... Ακόμα και μετά από πολλές προσωπικές δισκογραφικές προσπάθειες των μελών του, το άλμπουμ τους του 1977 "Rumours", βρίσκεται και σήμερα μέσα στο top 10 των καλύτερων, παγκοσμίως.



12) AC/DC.



"Back In Black"...Οι πρωτοπόροι του hard rock/heavy metal, έχουν πουλήσει περί τα 100.000.000 άλμπουμ μέχρι σήμερα.



13) Boston.



"Boston"...Όταν το άλμπουμ βγήκε στην αγορά το 1976, ήταν αυτό με το μεγαλύτερο "σκαρφάλωμα" πρωτοεμφανιζόμενου συγκροτήματος στα charts.



14) Cream.



"Wheels Of Fire"... Το συγκρότημα διήρκησε κάτι λιγότερο από 3 χρόνια, αλλά κατώρθωσε να πάρει την θέση του σαν ένα ακόμη από τα πιο δημοφιλή rock's "power trios."



15) Def Leppard.



"Hysteria"...Τα φουτουριστικά παιξίματα και οι φωνητικές αρμονίες, τους κράτησαν ψηλά στις πωλήσεις για πάνω από το τέταρτο του αιώνα.



16) The Byrds.



"The Byrds' Greatest Hits"... Πρωτοπόροι του Folk Rock, με ανάλογη των Beatles δημοσιότητα στα μέσα των 60s.



17) Aerosmith.



"Toys In The Attic"...Με τον "τίτλο" αρχικά σαν μιμητές των Stones, το συγκρότημα κατάφερε στα 30 επόμενα χρόνια, να πραγματοποιήσει πωλήσεις εκατομμυρίων.



18) Santana.



"Abraxas"...Το Latin Rock group, συνδίασε την κυκλοφορία του πρώτου του άλμπουμ, με μία εξαιρετικά επιτυχημένη εμφάνιση στο Φεστιβάλ του Woodstock το 1969.

19) Blood Sweat & Tears.


"Blood Sweat & Tears"... Σαν μια "εικονική" μικρή ορχήστρα, το συγκρότημα έγινε ο "αρχαίγονος λίθος" αυτού του είδους - του "symphony rock" - μουσικής, με πολλά στοιχεία πνευστών και "παιξιμάτων" με ρίζες στα jazz-blues.

20) Van Halen.


"1984"... Δημιούργησαν "σχολή" και επιρρέασαν όσο λίγοι την heavy metal μουσική σκηνή στο τέλος της δεκαετίας των 70s. Το συγκρότημα εξακολουθεί τις εμφανίσεις του ακόμη και μετά από 30+ χρόνια.

1. Μπέλλου Σωτηρία - Βιογραφικό & δισκογραφία Η Σωτηρία Μπέλλου γεννήθηκε στα Χάλια στις 22 Αυγούστου 1921. Η Σωτηρία (μεγαλύτερη από το άλλα τέσσερα αδέλφια της) πήρε το όνομα του αγαπημένου της παππού, Σωτήρη Παπασωτηρίου, που ήταν παπάς στο Σχηματάρι και της είχε πολύ μεγάλη αδυναμία... Από μικρό κοριτσάκι την έπαιρνε κοντά του στην εκκλησία. Εκείνη άρχισε να επηρεάζεται από τα τροπάρια και έψελνε μόλις «κατάλαβε» τον εαυτό της. Έτσι άρχισε να «ζυμώνεται» με τους εκκλησιαστικούς ήχους και τη βυζαντινή μουσική. Με τα εκκλησιαστικά η μικρή Σωτηρία είχε αποκτήσει ένα μεγάλο πάθος πριν ακόμη τελειώσει το δημοτικό σχολείο. Μπαινόβγαινε στο Ιερό, έψελνε στο αριστερό ψαλτήρι και χτυπούσε την καμπάνα για τον εσπερινό. Όταν έγινε δέκα χρόνων, έφυγε από τον παππού της και πήγε μέσα στη Χαλκίδα όπου έμεναν οι γονείς της και τα μικρότερα αδέλφια της. Ο πατέρας της ήταν από τους πλέον εύπορους κατοίκους της πόλης γιατί διατηρούσε το μεγαλύτερο και το καλύτερο κατάστημα τροφίμων στην πολυσύχναστη οδό Αβάντων. Τις εφημερίδες που έπαιρνε ο Κυριάκος Μπέλλος, η μικρή Σωτηρία τις «ξεκοκάλιζε» μετά τα μαθήματά της. Μια μέρα είπε στον πατέρα της: «Μπαμπά, θέλω να με πας στον κινηματογράφο να δω την "Προσφυγοπούλα" γιατί πρωταγωνιστεί η Βέμπο που μου αρέσει πολύ». Έγινε το χατίρι της, είδε τη Βέμπο στο σινεμά και ύστερα άρχισε να τη μιμείται. Πήγαινε κάθε μέρα μπροστά στον καθρέφτη του σπιτιού της κι έκανε σκέρτσα και κινήσεις όπως η Βέμπο στην οθόνη. Παρά τις συστάσεις της μάνας της, η Σωτηρία συνέχιζε το βιολί της, ώσπου έφαγε το ξύλο της χρονιάς της. Η Ελένη Μπέλλου, γνήσια Αρβανίτισσα, δεν ήθελε ποτέ να δει τη μεγαλοκόρη της τραγουδίστρια. Η Σωτηρία (αρβανίτικο κεφάλι κι αυτή) εγκατέλειψε το σπίτι της. Έφυγε από τη Χαλκίδα, για την Αθήνα, όπου αρχίζουν οι πρώτες μεγάλες δυσκολίες για ένα κορίτσι που ζει πλέον μόνο του στην πρωτεύουσα της χώρας. Ήταν αρχές της ναζιστικής κατοχής. Το αρβανίτικο πείσμα να εγκαταλείψει το σπίτι της, τους γονείς στη Χαλκίδα, την οδήγησε σε μεγάλες περιπέτειες. Στην απειρία της, γνωρίσθηκε στη Χαλκίδα, στα 17 της χρόνια, το 1938 με έναν άνδρα που την κορτάριζε συνεχώς όταν την έβλεπε στο μαγαζί του πατέρα της. Το επάγγελμά του ήταν ελεγκτής στα λεωφορεία. Ο Βαγγέλης Τριμούρας (πέθανε σε ηλικία 85 ετών στην Αθήνα κι άφησε έναν γιο από τη δεύτερη γυναίκα του). Οι γονείς της την είχαν προειδοποιήσει να προσέξει αυτή τη γνωριμία της. Εκείνη δεν τους άκουσε και παντρεύτηκε. Έζησε μαζί του έξι μήνες. Εκείνος, όμως, έκανε άστατη ζωή. Γύριζε με άλλες κι όταν γυρνούσε σπίτι, την έδερνε. Αρχισαν οι καβγάδες. Η Σωτηρία δεν σήκωνε από τότε φοβέρες και ζοριλίκια. Κάποια στιγμή πάνω σ' έναν από τους πολλούς καβγάδες τού 'ριξε βιτριόλι στο πρόσωπο. Συνελήφθη και καταδικάσθηκε σε φυλάκιση τριών χρόνων και έξι μηνών. Έμεινε υπόδικη 3 μήνες στη Χαλκίδα, ενώ ένα μήνα κάθησε στις φυλακές «Αβέρωφ» στην Αθήνα. Στο Εφετείο μειώθηκε η ποινή της στους έξι μήνες. Πλήρωσε και βγήκε από τη φυλακή. Ξαναγύρισε στη Χαλκίδα και με το που έφτασε στο σπίτι της, άρχισε η γκρίνια και το ξύλο. Την έδερναν όλοι. Γονείς κι αδέρφια. Θεωρούσαν ότι τους ντρόπιασε όλους στην οικογένεια. Τη φώναζαν χωρισμένη, βιτριολίστρια, φυλακισμένη. Η ζωή της πραγματικό μαρτύριο. Δεν άντεχε άλλο. Ήταν πρωί της 28ης Οκτωβρίου 1940, όταν αποχαιρετούσε τη Χαλκίδα κι έμπαινε στην «πόστα», το τρένο που θα τη μετέφερε στην Αθήνα. Οι σειρήνες ηχούσαν. Ανατριχίλα, γενική αναστάτωση. Πόλεμος. Η Σωτηρία στα ίδια βαγόνια με τους φαντάρους. Όταν κατέβηκε στο σταθμό Λαρίσης, κάποιος της έδωσε μια κουραμάνα. Νέος Γολγοθάς, στην Αθήνα, αρχίζει μες στου πολέμου τη φωτιά για το πλουσιοκόριτσο του Μπέλλου από τη Χαλκίδα. Η οικογένεια της Σωτηρίας χάνει τα ίχνη της. Κανείς δεν ήξερε για την τύχη της. Μετά επτά ολόκληρα χρόνια, την εντοπίζουν να τραγουδά πλάι στον Βασίλη Τσιτσάνη στο κέντρο «Τζίμης ο Χοντρός» στην Αχαρνών. Στην Κατοχή, όμως, η Μπέλλου δεν πάλεψε μονάχα για να ζήσει, να βρει το δρόμο της στην Αθήνα. Πάλεψε και κατά των Γερμανών κατακτητών και των ντόπιων συνεργατών τους. Οργανώθηκε στις γραμμές του ΕΑΜ. Κινδύνευσε πολλές φορές. Οι Γερμανοί την έπιασαν, τη βασάνισαν, την έκλεισαν φυλακή. Στον εμφύλιο συνελήφθη και πάλι από τους «ισχυρούς» κρατούντες και ξανακλείσθηκε φυλακή. Κρατήθηκε μαζί με άλλους ομοϊδεάτες της σε ένα υπόγειο καμπαρέ της οδού Βουκουρεστίου, το «Κιτ-Κατ». Όταν αφέθηκε ελεύθερη, πήγε κι έπιασε δουλειά στου «Τζίμη του Χοντρού» με τον Τσιτσάνη. Είχε όμως μια άσχημη περιπέτεια. Ένα βράδυ που τραγουδούσε, μπήκε στο μαγαζί μια παρέα από Χίτες. Της κρατούσαν γινάτι από τα Δεκεμβριανά το 1944, όπου η Μπέλλου είχε λάβει μέρος στις μάχες σαν αγωνίστρια του ΕΛΑΣ. Ένας από τους Χίτες ανέβηκε στο πάλκο και της ζήτησε να τραγουδήσει «Του αητού ο γιος». Εκείνη αρνήθηκε και τότε μαζεύτηκαν όλοι της παρέας και την τσάκισαν στο ξύλο. Κι όμως η Μπέλλου γι' αυτό το περιστατικό είχε ένα παράπονο, μια πικρία που ανέφερε σ' όλη της τη ζωή. Δεν περίμενε την ώρα που την χτυπούσαν έξι Χίτες μαζί να μη σηκωθούν από τις καρέκλες τους δύο άνδρες να αντισταθούν σ' αυτή την πρόκληση. Οι τρομοκράτες που έκαναν άνω κάτω το μαγαζί φώναζαν στην Σωτηρία: «Πες του αητού το γιο, γιατί θα σε καθαρίσω Βουλγάρα». Ήταν Δεκέμβρης του 1948. Η τραγουδίστρια έφυγε από τον «Τζίμη τον Χοντρό» και πήγε σε ένα μαγαζί και εργάσθηκε μαζί με τον Μάρκο Βαμβακάρη. Ήταν το κέντρο «Παναγάκη» στην οδό Παρασίου. Η ζωή της Μπέλλου από το 1940 έως το 1946, τότε δηλαδή που μπαίνει πλέον επίσημα στον χώρο και τον κόσμο του ρεμπέτικου, είναι μια περιπέτεια, ένα θρίλερ. Οι δραματικές στιγμές που πέρασε στην Αθήνα και έχει περιγράψει η ίδια, θυμίζουν κινηματογραφική ταινία. Έκανε πολλές δουλειές για να επιβιώσει. Δούλεψε σε εστιατόριο λαντζέρα. Νύχτες ολόκληρες έπλενε πιάτα. Πουλούσε τσιγάρα με τον ταβλά και παστέλια. Έκανε τον αχθοφόρο σε σταθμούς τρένων και λεωφορείων. Με ένα καρότσι έπαιρνε τα ταγάρια, τα καλάθια και τις βαλίτσες των επαρχιωτών και τα ξεφόρτωνε στην Ομόνοια. Τις νύχτες κοιμόταν μέσα στα βαγόνια. Με τα χαρτζιλίκια που μάζευε από όλες αυτές τις δουλειές, αγόρασε παπούτσια και κουβέρτες, νοίκιασε μια κάμαρα - σπίτι στο Περιστέρι, κι αγόρασε μια κιθάρα, που ήταν το μεγάλο της όνειρο. Στερήθηκε πολλά αγαθά τόσα χρόνια, αλλά με το αρβανίτικο πείσμα που τη διέκρινε και τη σιδερένια θέληση που είχε πέτυχε τον στόχο της. Να γίνει τραγουδίστρια. Ένα βράδυ του Μάη του 1945 κατέβαινε την Ιπποκράτους. Είχε πάει να συναντήσει κάποιες κοπέλες, που ήταν συγγενείς της, στην οδό Διγενή Ακρίτα. Κοντά στην πλατεία Εξαρχείων, είδε μια ταβέρνα και μπήκε μέσα. Κάθησε σ' ένα τραπέζι στην αυλή και παρήγγειλε κάτι να φάει. Ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού, Κρητικός την καταγωγή, και μερικοί θαμώνες κοίταζαν επίμονα τη Σωτηρία. Τόσο όμορφη κοπέλα, ίδια κούκλα, μόνη της τέτοια ώρα; Εκείνη απτόητη. Καθώς περίμενε την παραγγελία, το μάτι της έπεσε πάνω σε μια κιθάρα. Ρώτησε ευγενικά τον ταβερνιάρη αν μπορεί να παίξει, πήρε θετική απάντηση και άρχισε να παίζει και να τραγουδά ένα παλιό τραγούδι της Σοφίας Βέμπο «Τι έχεις κι όλο κλαις και δεν μου το λες». Δεν σταμάτησε όμως στο ένα τραγούδι. Είπε και δεύτερο: «Αντιλαλούνε οι φυλακές τ' Ανάπλι κι ο Γεντί Κουλές». Στην απέναντι γωνιά, άκουγε με πολλή προσοχή την κοπέλα με την κιθάρα, ένας 45άρης καλοντυμένος, με ψαρά μαλλιά, χωρίς να πει κουβέντα. Το επόμενο βράδυ η Μπέλλου ξαναπήγε στο μαγαζί, έπαιξε και τραγούδησε. Στην ταβέρνα, παρ' ότι ήταν λαϊκή, πήγαιναν πολλοί κοσμικοί. Ανάμεσά τους και ο θεατρικός συγγραφέας Κίμων Καπετανάκης, ο οποίος δύο βράδια αργότερα, πήγε με τον Βασίλη Τσισάνη εκεί. Στο φουλ της επιτυχίας του ο βάρδος του ρεμπέτικου, ο οποίος ενθουσιάστηκε από τη φωνή της Μπέλλου, αλλά και από τη δεξιοτεχνία της στην κιθάρα. Τα είπαν οι δυο τους και συμφώνησαν να μπουν στο στούντιο. Η Σωτηρία δεν μπορούσε να πιστέψει ότι της δινόταν μια τέτοια μεγάλη ευκαιρία. Η ευκαιρία της ζωής της που την οδήγησε στη μεγάλη λεωφόρο του ρεμπέτικου και στη συνέχειά του, που ήταν το αυθεντικό λαϊκό τραγούδι με κοινωνικό χαρακτήρα. Στα χρόνια της πολυτάραχης ιστορίας στο ελληνικό τραγούδι, η Μπέλλου έκανε πολύ μεγάλες επιτυχίες σε τραγούδια των πιο γνωστών λαϊκών συνθετών: «Συνεφιασμένη Κυριακή», «Καβουράκια», «Όταν πίνεις στην ταβέρνα», «Κάνε λιγάκι υπομονή» του Τσιτσάνη, «Γύρνα στη ζωή την πρώτη» ­ «Κάνε κουράγιο καρδιά μου» (Παπαϊωάννου), «Ο ναύτης» ­ «Το σβηστό φανάρι» (Μητσάκη), «Είπα να σβήσω τα παλιά» (Καλδάρα), «ανοιξε, άνοιξε» (Παπαϊωάννου). Από το '41 ως το '76 τραγούδησε αδιάκοπα όλους σχεδόν τους λαϊκούς συνθέτες, ενώ τάραξε πάλι τα νερά, με πρωτοποριακές συνεργασίας που έκανε με έντεχνους και γενικά σύγχρονους συνθέτες: Μούτσης (Το φράγμα), Σαββόπουλος (Το βαρύ ζεϊμπέκικο), Ανδριόπουλος (Λαϊκά προάστια), Κουνάδης (Δεν περισσεύει υπομονή), Ανδριόπουλος, Λάγιος (Λαός) κ.ά. Παράλληλα, προχώρησε και σε επανεκτελέσεις παλιών λαϊκών και ρεμπέτικων τραγουδιών, από τα οποία την αγάπησε η νέα γενιά και τη στήριξε στις αδιάκοπες εμφανίσεις της στα λαϊκά κέντρα, στις μπουάτ της Πλάκας καθώς και σε μεγάλες συναυλιακές και άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις. Στο λαϊκό πάλκο, σε όλη της την πορεία στο τραγούδι, είχε πολύ έντονη παρουσία στα πιο διάσημα μαγαζιά της περιοχής Αθηνών: «Νήσος Ύδρα» του Αλάογλου στο Περιστέρι, «Ροσινιόλ» στα Σεπόλια, «Τζίμης ο Χοντρός» (Αχαρνών), «Τριάνα» και «Λουζιτάνια» (λεωφόρος Συγγρού), «Φαληρικόν» (Τζιτζιφιές), «Καλαματιανός» (Τζιτζιφιές), «Μάριος» (Ίωνος). Ξεχωριστή ιστορία έγραψε μαζί με Τσιτσάνη - Παπαϊωάννου, στην Καισαριανή, στο «Σκοπευτήριο» και στο «Χάραμα», για 10 χρόνια, ενώ με τους δύο τελευταίους εμφανίστηκε για μεγάλα διαστήματα στο «Όνειρο» και στο «Πρόσωπο» της Εθνικής οδού. Σημαντική παρουσία είχε στη δεκαετία του 1980, στον «Δία» της πλατείας Αττικής. Έδωσε δεκάδες συναυλίες σε πολιτιστικές εκδηλώσεις. Η Μπέλλου υπήρξε ειλικρινής και γνήσια σαν καλλιτέχνις και σαν άνθρωπος. Βοήθησε όσο μπορούσε πολλούς νέους συναδέλφους της να σταθούν στο τραγούδι. Αγαπήθηκε από τον κόσμο του λαϊκού τραγουδιού και όχι μόνο. Προσωπικότητες του διεθνούς τζετ σετ, αλλά και Έλληνες πνευματικοί άνθρωποι θαύμασαν, λάτρεψαν και αποθέωσαν την Μπέλλου στα λαϊκά κέντρα όπου εμφανίσθηκε τα τελευταία χρόνια κυρίως. Ο Γιάννης Τσαρούχης την αγαπούσε ιδιαίτερα κι όταν την άκουγε να τραγουδά, δάκρυζε από συγκίνηση. Μερικές αδυναμίες (και πάθη) που ποτέ της δεν έκρυψε, την έφεραν σε δύσκολη θέση. Δεν έκρυψε ποτέ της ότι πέθαινε για τον τζόγο. Είχε χάσει περιουσίες ολόκληρες, όπως ομολογούσε. Λίγοι άνθρωποι όμως στην τελευταία περιπέτεια της ζωής της με τον καρκίνο της συμπαραστάθηκαν. Ο Θανάσης και η Αθηνά Σταυράκη, που είχαν συνεργασθεί μαζί της στο κέντρο «Δίας», ο Μάνος Τρανταλίδης, ο Δημήτρης Ζούμπος, από τα 9/8, κάποιοι δημοσιογράφοι (μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού) και μερικοί ανώνυμοι θαυμαστές της. Όλοι πάντως αναγνώριζαν, πέρα από την αναμφισβήτητη καλλιτεχνική της αξία, τον ντόμπρο χαρακτήρα της. Δισκογραφία Προσωπικοί Δίσκοι 1966 «Tα Pεμπέτικα της Σωτηρίας Mπέλλου» (LYRA) 1967 «Aρχόντισσα» (ΟDEΟN), τραγούδια του Bασίλη Tσιτσάνη με τους Mαρίκα Nίνου, Tάκη Mπίνη, Bαγγέλη Περπινιάδη, Σωτηρία Mπέλλου και το συνθέτη 1968 «Tα Pεμπέτικα της Σωτηρίας Mπέλλου 2» (LYRA) 1968 «Aναστενάζει ο Mπαγλαμάς» (ΟDEΟN), τραγούδια με στίχους του Kώστα Bίρβου, που ερμηνεύουν οι Πάνος Γαβαλάς, Δημήτρης Eυσταθίου, Σπύρος Zαγοραίος, Παναγιώτης Mιχαλόπουλος, Σωτηρία Mπέλλου, Mάνος Παπαδάκης, Bαγγέλης Περπινιάδης, Πρόδρομος Tσαουσάκης 1969 «Tα Pεμπέτικα της Σωτηρίας Mπέλλου 3» (LYRA) 1971 «Tα Pεμπέτικα της Σωτηρίας Mπέλλου 4» (LYRA) 1971 «Πρόδρομος Tσαουσάκης - Σωτηρία Mπέλλου» (REGAL) 1973 «Δεν Περισσεύει Yπομονή» (LYRA), μουσική Aργύρη Kουνάδη και στίχοι Bαγγέλη Γκούφα. Tραγουδά η Σωτηρία Mπέλλου, η Eλένη Bιτάλη και ο Γιώργος Tόμπαρης 1973 «Tα Mεγάλα Pεμπέτικα της Σωτηρίας Mπέλλου» (LYRA) 1974 «Tο Pεμπέτικο Περιβόλι» (LYRA), μουσική Θόδωρου Δερβενιώτη και στίχοι Kώστα Bίρβου. Tραγουδούν οι Σωτηρία Mπέλλου, Γιώργος Mουφλουζέλης, Mιχάλης Bιολάρης και Kαίτη Aμπάβη 1974 «H Σωτηρία Mπέλλου Tραγουδά Tσιτσάνη» (LYRA) 1974 «Tα Παλιά του Kαπλάνη» (LYRA), τραγούδια του Kώστα Kαπλάνη με τη Σωτηρία Mπέλλου και τους Γιάννη Mπογδάνο, Eλενα Kωστή και Σταύρο Πασπαράκη 1975 «Δέκα Xρόνια Kομμάτια» (LYRA), ο δίσκος του Διονύση Σαββόπουλου που περιέχει το «Zεϊμπέκικο» με την Mπέλλου 1976 «H Aρχόντισσα του Pεμπέτικου» (LYRA) 1976 «Σεργιάνι στον Παράδεισο» (LYRA), μουσική του Bασίλη Δημητρίου και στίχοι του Mάνου Eλευθερίου, με τη Σωτηρία Mπέλλου, τον Γιάννη Mπογδάνο και την Eλενα Kωστή 1976 «Οι Mεγάλοι του Pεμπέτικου 5» (MARGΟ). Συμμετέχουν οι Bασίλης Tσιτσάνης, Tάκης Mπίνης, Στελλάκης Περπινιάδης, Nίκος Kαλλέργης και Γιάννης Tατασόπουλος 1977 «Xαλάλι Σου» (LYRA) 1977 «Aφιέρωμα στην Σωτηρία Mπέλλου» (REGAL), με 12 τραγούδια της. Συμμετέχουν οι Bασίλης Tιτσάνης, Tάκης Mπίνης, Nίκος Kαλλέργης και Στέλιος Kηρομύτης 1979 «Σωτηρία Mπέλλου 9» (LYRA) 1980 «Σωτηρία Mπέλλου 10» (LYRA) 1980 «Λαϊκά Προάστια» (LYRA), μουσική του Hλία Aνδριόπουλου και στίχους του Mιχάλη Mπουρμπούλη 1981 «Φράγμα» (LYRA), μουσική του Δήμου Mούτση και στίχους του Kώστα Tριπολίτη. Tραγουδά ο συνθέτης και συμμετέχουν η Mπέλλου, ο Λουκιανός Kηλαηδόνης και η Aλκηστις Πρωτοψάλτη 1983 «Ο Aη Λαός» (LYRA), μουσική του Δημήτρη Λάγιου (1952-1990), στίχους του Mιχάλη Mπουρμπούλη και ερμηνεία της Mπέλλου 1984 «Πριν το Xάραμα» (LYRA) 1984 «Περάστε Kόσμε» (VIRGIN), με τη Σωτηρία Mπέλλου, τη Mελίνα Mερκούρη, τον Bασίλη Σκουλά και τη Bασιλική Λαβίνα. H μουσική του Γιάννη Mαρκόπουλου 1984 «Aφιέρωμα στη Σωτηρία Mπέλλου» (MARGΟ) 1985 «Aνοιξα Πόρτα στη Zωή» (LYRA), μουσική του Στέλιου Bαμβακάρη και στίχους των Kώστα Kινδύνη, Eυτυχίας Παπαγιαννοπούλου κ.ά. Συμμετέχει η Xαρά Πομώνη 1985 «Ξένες Πόρτες» (LYRA), μουσική του Hλία Aνδριόπουλου και στίχους του Mάνου Eλευθερίου 1985 «H Xρυσή Eποχή Nο 10» (MARGΟ) 1986 «Tο Ποτάμι» (LYRA), μουσική Λίνου Kόκοτου και στίχοι Φώντα Λάδη με τους Σωτηρία Mπέλλου, Eλένη Tσαγκαράκη και Kώστα Λεοντίδη 1987 «40 Xρόνια Mπέλλου» (LYRA) 1987 «Pέστοι και Mπατίρηδες» (HMV) 1990 «H Pεμπέτισσά Mας» (LYRA), μουσική του Mαρίνου Γαβριήλ (Mαρινάκης). Σ' ένα τραγούδι συμμετέχει ο Nίκος Δημητράτος 1991 «Οταν Mου Mιλάς» (LYRA), η Mπέλλου συμμετέχει στο δίσκο του Γιάννη Πετρόπουλου. Tα μισά τραγούδια σε στίχους και μουσική του Γιάννη Πάριου 1991 «Γεια σας, Πού Πέφτουν τα Σύνορα» (AKTH), μουσική του Kώστα Kαλδάρα, στίχους του Γιώργου Kρητικού και του συνθέτη, που ερμηνεύουν οι Σωτηρία Mπέλλου, Bίκυ Mοσχολιού, Eλένη Bιτάλη, Bασίλης Λέκκας, Eλένη Tσαλιγοπούλου, Aφροδίτη Mάνου 1991 «Tα Λαϊκά της Σωτηρίας Mπέλλου» (MINΟS) 1994 «Mεγάλες Eπιτυχίες» (LYRA) 1995 «Tα Πορτρέτα της MINΟS-EMI No 6» (EMI) 1995 «H Σωτηρία Mπέλλου Mετά το Pεμπέτικο» (LYRA/ΔIΦΩNΟ)

Παπαδόπουλος Λάκης - Βιογραφικό & δισκογραφία Τον θεωρώ έναν από τους σημαντικότερους δημιουργούς των τελευταίων είκοσι ετών και ταυτόχρονα έναν από τους πιο παρεξηγημένους... Παπαδόπουλος Λάκης Ίσως επειδή ο Λάκης δεν μπήκε ποτέ σε καλούπια, δεν φόρεσε την ταμπέλα του "έντεχνου", δεν είχε τη σοβαροφάνεια των "ποιοτικών" και τη στιγμή, που έγραφε αριστουργήματα, όπως τα "Ήσυχα Βράδια", από την άλλη μας έκλεινε το μάτι με το "Έλα γοριλάκι"....Πατώντας στα βήματα των μεγάλων δημιουργών του παλιού ελαφρού μας τραγουδιού( για τους οποίους, άλλωστε έχει εκφράσει επανειλλημένως το θαυμασμό του), μας έδωσε μια σειρά από καταπληκτικές δουλείες...Παρότι, συνέχισε να μας δίνει καλά τραγούδια και τα τελευταία χρόνια ( Χατζηγιάννης-Παράξενη Γιορτή, Και θα Χαθώ, Δάντης-Το Παλιό μου Παλτό κτλ), θα μου επιτρέψετε να θεωρήσω σαν καλύτερη περίοδο του Λάκη τα χρόνια της δεκαετίας του 1980 ( ειδικά η συνεργασία του με τη σπουδαία Μαριανίνα Κριεζή) .... Ο Λάκης Παπαδόπουλος, ή αλλιώς, Λάκης με τα ψηλά ρεβέρ, γεννήθηκε & μεγάλωσε στην Αθήνα, & εμφανίστηκε στη δισκογραφία το ’81. Με τη μουσική όμως είχε μπλέξει πολύ νωρίτερα, από τη δεκαετία του ’60, όταν έπαιζε τραγούδια–κυρίως των Beatles-- με τους φίλους του στο συγκρότημα "Dragons". Μεταξύ των φίλων εκείνης της παρέας ήταν ο Γιάννης Σάρδης, ο Στράτος Αγγελάκης, ο Γιώργος Καρατζαφέρης κ.α.Στο ευρύτερο κοινό έγινε γνωστός το ’82 με τον "Κουρσάρο" που έγινε μεγάλη επιτυχία από τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι, υπήρξαν αρκετοί προσωπικοί δίσκοι αλλά & αρκετές συμμετοχές σε δουλειές συναδέλφων του. Γεγονός είναι πως ο Λάκης Παπαδόπουλος, αν & ανήκει στον ευρύτερο χώρο της ροκ, έχει δώσει τραγούδια & σε μουσικούς της αντίπερα όχθης, όπως στην Άντζελα Δημητρίου & στον Μαργαρίτη απ’τον χώρο του εμπορικού / ποπ τραγουδιού ή στον Δημήτρη Μητροπάνο απ’τον χώρο της λαϊκής μουσικής. Με τις κινήσεις του αυτές έδειξε ότι δεν "κολλάει" σε ταμπέλες & περιχαρακωμένα στρατόπεδα, αλλά ψάχνει κάθε φορά τον κατάλληλο ερμηνευτή για κάθε του τραγούδι. Ένα άλλο στοιχείο που χαρακτηρίζει τον Παπαδόπουλο ως τραγουδοποιό είναι το καυστικό & συχνά αυτοσαρκαστικό χιούμορ του, αλλά & η ευαισθησία του, που διατηρεί κάτι το εφηβικό. Έχει ειπωθεί ότι με μεγαλύτερη συνέπεια & προσοχή όσον αφορά τις συνθέσεις του & το "πού τις δίνει", θα μπορούσε να είχε γίνει πιο αποδεκτός στον χώρο της ροκ. Όμως ακριβώς αυτή η παιχνιδιάρικη διάθεση του Παπαδόπουλου, αυτή η τάση του για απρόσμενες συνεργασίες, είναι που τον χαρακτηρίζει & τον κάνει αυτόν που είναι. Γεγονός είναι πως ο Λάκης Παπαδόπουλος συγκαταλέγεται στους ταλαντούχους τραγουδοποιούς της γενιάς του, έχει γράψει πολύ καλές μελωδίες, αν & είναι κάπως παρεξηγημένος, εξαιτίας κυρίως των εύπεπτων σουξέ που κατά καιρούς έχει υπογράψει. Αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι πως ως "Λάκης Παπαδόπουλος" έχει σε γενικές γραμμές παρουσιαστεί ως τραγουδοποιός, ενώ ως "Λάκης με τα ψηλά ρεβέρ" ως μουσικός που όχι μόνο γράφει μουσική & στίχους αλλά & τραγουδάει τα δικά του κομμάτια. Καλές στιγμές της πορείας του ήταν οι δίσκοι "Περίπου" & "Τσάι Γιασεμιού" με την Αρλέτα, αλλά & το "Χαίρω πολύ!" με την Μαργαρίτα Ζορμπαλά, που δεν ακούστηκε τόσο όταν κυκλοφόρησε. Πολύ καλός, κυρίως στιχουργικά, ήταν & ο δίσκος που κυκλοφόρησε το 2000, το "11", ενώ & ο δίσκος "Το μόνο φίλο μου τον λένε Ιούδα", που βγήκε το ’96, ήταν καλός. Δισκογραφία 1986 - Ακυρο - Παπαδόπουλος Λάκης, Αργυροπούλου Χαρά 1983 - Καληνύχτα - Παπαδόπουλος Λάκης 1983 - Περίπου - Αρλέτα, Λάκης Παπαδόπουλος 1985 - Πρόβα - Παπαδόπουλος Λάκης 1985 - Τσάι γασεμιού - Αρλέτα, Παπαδόπουλος Λάκης, Κριεζή Η νύχτα το απαιτεί - Χριστιάνα, Παπαδόπουλος Λάκης, Γράψας, Λέκκας, Βενιζέλος 1986 - Κατά βάθος αλεπού - Δήμου Ελένη, Παπαδόπουλος Λάκης 1987 - Αγώνες ταχύτητας - Παπαδόπουλος Λάκης 1988 - Έλα γοριλάκη - Παπαδόπουλος Λάκης, Μητροπάνος, Λεφάκη 1989 - Αχ Μαρία - Τουρνάς, Ζουγανέλης, Παπαδόπουλος Λάκης, Ισιδώρα 1990 - Χαίρω πολύ - Μαργαρίτα Ζορμπαλά, Παπαδόπουλος Λάκης, Κριεζή 1990 - Ερωτικά μυνήματα - Πασχάλης, Ευριδίκη, Παπαδόπουλος Λάκης 1991 - Έγινα για σένα τούρκος - Παπαδόπουλος Λάκης, Άντζελα Δημητρίου, Γιάννης Ζουγανέλης, Τερέζα 1991 - Τα πρώτα μου τραγούδια - Παπαδόπουλος Λάκης 1991 - Άσε τα κρυφά κρυμένα - Αρλέτα, Παπαδόπουλος Λάκης, Κατσιμίχας Μουσικόραμα - 1992 - Έσεις οι απ'εξω - Μητσιάς, Παπαδόπουλος Λάκης, Μπαλτζή, Ντούμος 1992 - Μικρές ανήθικες προτάσεις - Βουγιατζής Τάσος, Κανελλίδου, Παπαδόπουλος Λάκης. Σφακιανάκης, Πέτα 1992 - Μπορείς να πηγαίνεις - Μαργαρίτης, Ρεπάνης, Παπαδόπουλος Λάκης, Ιωάννου 1992 - Ωποσδήποτε - Τερέζα, Παπαδόπουλος Λάκης 1992 - Ζαμανφου - Μπουλάς Σάκης, Παπαδόπουλος Λάκης 1992 - Να προσέχεις - Αφροδίτη Φρυδά, Παπαδόπουλος Λάκης 1993 - Νύχτα πίστα - Λίτσα Διαμάντη, Παπαδόπουλος Λάκης 1993 - Σκουπίδι του σαββατοκύριακου - Παπαδόπουλος Λάκης, Πυξ Λαξ, Εκείνος& εκείνος 1993 - Τι έρωτας και αυτός - Πασχάλης, Παπαδόπουλος Λάκης, Τουρνάς, Θεοφάνους 1994 - της αγάπης μαχαιριά - Κατσιμιχαίοι, Αρλέτα, Παπαδόπουλος Λάκης 1995 - Δικαίωμα στο όνειρο - Παπαδόπουλος Λάκης, Ξυδούς Μάνος, Παπακωνσταντίνου Βασίλης 1995 - Η σούστα - Παπαδόπουλος Λάκης, Δασκαλάκη, Μπαγιώκης, Τρύφωνας Θοδωρής 1995 - Η αγέλαστη πολιτεία - Κατσιμιχαίοι, Παπαδόπουλος Λάκης, Μανωλίδου 1996 - Πασπαρτού - Ανέκδοτα Τραγούδια του Παπαδόπουλου Λάκη (διάφοροι) 1996 - Το μόνο φίλο μου τον λένε Ιούδα - Παπαδόπουλος Λάκης 1998 - Various - Γιάννης Σπυρόπουλος Μπαχ (διάφοροι) 1999 - Νέτρινο - Πυξ Λαξ, Παπαδόπουλος Λάκης 1999 - Άρωμα αγάπης - Μαρία Ρουσέα, Λέκκας, Παπαδόπουλος Λάκης, Ελευθερίου Μάνος 1999 - Το παλιό μου παλτό - Δάντης, Παπαδόπουλος Λάκης 2000 - 11 - Παπαδόπουλος Λάκης, κατσιμίχας, Ξυδούς, Πλιάτσικας, Πουλικάτος 2001 - Συμβόλαιο τιμής - Goin' through, Παπαδόπουλος Λάκης, Πρωτοψάλτη 2002 - Κάτι γλυκό - Παπαδόπουλος Λάκης, Μπαλτζή, Οναρ, Πλιάτσικας 2003 - Ακουαρέλα - Μακρίδης Ηλίας, Παπαδόπουλος Λάκης, Παπακωνσταντίνου, Πυξ Λαξ, Τερζής 2004 - Συλλογή 1983-2003 - Παπαδόπουλος Λάκης 2005 - Σ' έχω ερωτευτεί - Σάκης Ρουβάς, Παπαδόπουλος Λάκης, Πήγασος, Ρούσση, Ψιμόπουλος 2005 - Ναυαγοί στπ διαδίκτυο - Λάκης Παπαδόπουλος, Σύννος Γιώργος 2005 - Ρε γυαλάκια πονηρέ - Γιάννης Λογοθέτης (διάφοροι) 2006 - Δεν έχω στιγμές - Λάκης Παπαδόπουλος 2005 - Υπάρχει αγάπη εδώ - Σάκης Ρουβάς, Λάκης Παπαδόπουλος, Αντύπας, Βραχάλη

Πέτα Ελένη - Βιογραφικό & δισκογραφία Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Τέλειωσε με άριστα τις σπουδές της στο βιολοντσέλο , στο Κρατικό Ωδείο της Θεσσαλονίκης. Τότε κάνει τα πρώτα της βήματα ως μουσικός και συνεργάζεται με τον Νίκο Παπάζογλου στη καλοκαιρινή του περιοδεία. Ξεκινάει επαγγελματικά το τραγούδι κάνοντας συγχρόνως μαθήματα φωνητικής με την Τζούλι Μασσίνο στη Θεσσαλονίκη και τη Μαίρη Κωνσταντάρα στο Ωδείο Αττικής. Συνεργάζεται με πολλούς και σημαντικούς καλλιτέχνες , και το 1994 παρουσιάζει την πρώτη της δισκογραφική δουλειά της με τίτλο «Μπλε Ταξίδια» . Ένα χρόνο μετά έρχεται το δεύτερο προσωπικό άλμπουμ με τίτλο «Αμάν και Γιαλέλι» .Ήδη πατάει γερά στο δισκογραφικό στερέωμα και τέσσερα χρόνια μετά , με το άλμπουμ «Ίδια μάτια άλλο βλέμμα» είναι πια μια από τις επιτυχημένες και αξιόλογες τραγουδίστριες .Με τις ερμηνευτικές της δυνατότητες αλλά και την σκηνική της παρουσία έχει κερδίσει τις πιο θετικές κριτικές. Τους τελευταίους μήνες του 2000 συνεργάστηκε με τον Μιχάλη Χατζηγιάννη σε μια κοινή πολύ επιτυχημένη περιοδεία .. Οι δύο πρώτοι μήνες του 2001 τη βρίσκουν στο «ΖΟΟΜ» να συνεργάζεται με την Ηρώ σε ένα πρόγραμμα που σφραγίστηκε με τεράστια επιτυχία . Το επόμενο σκαλί την πάει ακόμη πιο ψηλά !… Συνεργάζεται με την Ελευθερία Αρβανιτάκη στη σκηνή του ΔΙΟΓΕΝΗΣ studio και όλα δείχνουν πως εξελίσσεται με τον καλύτερο τρόπο ! Η Ελένη Πέτα , το καλοκαίρι του 2001 ξανασυνεργάζεται με τον Μιχάλη Χατζηγιάννη και σημειώνουν τεράστια επιτυχία στη μεγάλη περιοδεία που κάνουν σε όλη την Ελλάδα . Το χειμώνα του 2001 η Ελένη Πέτα εμφανίζεται (από τις 2Νοεμβρίου ) στο «ΦΩΣ» παρέα με με μια πετιχημένη και δοκιμασμένη ομάδα .Ο Μιχάλης Χατζηγιάννης και η Ηρώ βρίσκονται για μια ακόμη φορά στο πλευρό της δημιουργώντας ένα σχήμα… μοναδικό. Το 2002 συμμετέχει στο Soundtrack της νέας ταινίας της Λουκίας Ρικάκη «Λόγια της Σιωπής» όπου ερμηνεύει το τραγούδι των τίτλων. Πρόκειται για μια ταινία που έχει σαν θέμα της την νοηματική γλώσσα , την γλώσσα των κωφών .Η Ελένη συμμετείχε αφιλοκερδώς σε αυτό το ντοκυμαντέρ , τα έσοδα του οποίου θα διατεθούν για το Πανελλήνιο Σύλλογο Κωφών. Το καλοκαίρι του 2002 την βρίσκει σε περιοδεία σ’ολόκληρη την Ελλάδα με την Ηρώ , ενώ ταυτόχρονα ετοιμάζει τα νέα της τραγούδια . Η νέα δισκογραφική της δουλειά με το τίτλο «Η καλύτερη μέρα είναι αυτή που στα όνειρα αντέχει» κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2002 της οποίας συνθέτης και ενορχηστρωτής είναι ο Αντώνης Μιτζέλος και στιχουργός η Ελένη Ζιώγα. Παράλληλα , η Ελένη μαζί με τον Νίκο Ζιώγαλα και τους Μπλε παρουσίασαν ένα πολύ πετυχημένο πρόγραμμα στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο για δύο μήνες. Δισκογραφία Προσωπικοί Δίσκοι 1995 ΑΜΑΝ ΚΑΙ ΓΙΑΛΕΛΙ 1999 ΑΣΧΗΜΑ ΛΟΓΙΑ - ΤΙ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΛΕΙΨΕΙ cd single 2000 ΙΔΙΑ ΜΑΤΙΑ ΑΛΛΟ ΒΛΕΜΜΑ 2001 ΟΛΑ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΕΔΩ 2002 WORDS OF SILENCE 2002 Α ΠΡΩΤΑ ΜΟΥ ΤΑΞΙΔΙΑ 2002 Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΑΝΤΕΧΕΙ 2004 ΔΥΝΑΤΑ 2006 ΠΑΙΔΙ ΑΚΟΜΑ

NEO SINGLE από το group του drummer των Guns "N" Roses To συγκρότημα των Adler's Appetite, το οποίο δημιουργήθηκε από τον drummer των Guns 'Ν' Roses Steve Adler, έχει ολοκληρώσει την ηχογράφηση και την μίξη του νέου single Alive, με την παραγωγή να γίνεται από τον μακροχρόνιο φίλο του συγκροτήματος Anthony Fockx. To συγκρότημα παίζει ήδη ζωντανά το τραγούδι του single σε κάθε του εμφάνιση, στα πλαίσια της καλοκαιρινής περιοδείας που... πραγματοποιεί από τις 9 Ιουλίου. "Είμαστε πραγματικά ενθουσιασμένοι που προχωρούμε μπροστά με το νέο υλικό..." δήλωσε ο κιθαρίστας της μπάντας Alex Grossi και συμπλήρωσε: "Πιστεύω ότι θα αρέσει στον κόσμο η μουσική κατεύθυνση που έχουμε πάρει...".

1ο JAZZ FESTIVAL KALAMATA (23,24,25 & 26/7/2010) Ένα σύγχρονο, διεθνές φεστιβάλ τζαζ μουσικής για τρεις μέρες στην πόλη της Καλαμάτας. Στις μέρες μας, τόσο στην Ευρώπη όσο και την Αμερική, η τζαζ, είναι ευρέως αναγνωρισμένη ως μια ιδιαίτερη μορφή μουσικής έκφρασης και δημιουργίας η οποία στηρίζεται στον αυτοσχεδιασμό, την επικοινωνία και τη συγχώνευση πολλών και διαφορετικών ειδών. Είναι η μουσική του ρυθμού, του αυθορμητισμού, της έντασης και των συναισθημάτων, ή αλλιώς μια ηχητική γλώσσα με πλούτο χρωμάτων και επιρροών. Γι’ αυτό και η τζαζ αγαπιέται ανεξάρτητα από γένος, ηλικία ή εθνικότητα: είναι πια ένας παγκόσμια αναγνωρισμένος ήχος, με πλήθος θαυμαστών. Ο νέος αυτός θεσμός που ξεκινάει μόλις μια μέρα μετά τη λήξη του 16ου Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, θα πραγματοποιηθεί σε τρεις διαφορετικούς χώρους μέσα στην πόλη. Στο Cafe Exis στον Πεζόδρομο Βαλαωρίτου την Παρασκευή 23, στο Πάρκο Σιδηροδρόμων - Aναψυκτήριο Ο.Σ.Ε. το Σάββατο 24 και στο Αμφιθέατρο Κάστρου Καλαμάτας την Κυριακή 25 Ιουλίου. Παρασκευή 23. είσοδος ελεύθερη Cafe Exis Πεζόδρομος Βαλαωρίτου 11 20:30 } Miyagi’s Dream 21.30 } Freak Brothers Band & Friends Σάββατο 24. είσοδος ελεύθερη Πάρκο Σιδηροδρόμων Αναψυκτήριο Ο.Σ.Ε 20:30 } Τζουμ 21.30 } Χάρης Λαμπράκης Quartet 22.30 } Δημήτρης Παντελιάς Group / Ελένη Βαλεντή guest vocalist Κυριακή 25. είσοδος 12€ Αμφιθέατρο Κάστρου Καλαμάτας 21.30 } Blazin’ Quartet (Amsterdam) 22.30 } Now vs Now (New York) Δευτέρα 26. συμμετοχή 30€ Δημοτικό Ωδείο Καλαμάτας 18:00 } Jason Lindner Παναγιώτης Ανδρέου

Συνέντευξη με την εξαιρετική Γεωργία Νταγάκη! Γνωρίζουμε ότι όταν ξεκίνησες ήσουν μικρή σε ηλικία. Πώς ήταν λοιπόν το ξεκίνημα για μια νέα κοπέλα; Ναι, η πρώτη μου εμφάνιση με επαγγελματικό ύφος ήταν στα 16 μου χρόνια. Ήταν σε ένα κρητικό πάλκο στην Αθήνα. Τώρα, από συναισθήματα δεν θυμάμαι πολλά, σίγουρα όμως είχα πολύ άγχος. Και πώς συνέχισες από κει και ύστερα; Όπως σου είπα ξεκίνησα στα 16 παίζοντας σε εκείνο το μαγαζί, μιας και παράλληλα ήμουν ακόμα στο Λύκειο. Στη συνέχεια έφτιαξα ένα δικό μου σχήμα, συνεργάστηκα με κάποιους κρητικούς καλλιτέχνες και σιγά σιγά το ένα έφερε το άλλο και έκανα και κάποιες άλλες συνεργασίες σε μεγάλο χώρο,όπως με τον Ορφέα Περίδη, τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου και με άλλους πολλούς στη συνέχεια. Ουσιαστικές συνεργασίες, η οποίες σιγά σιγά με έφεραν εδώ. Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ να κάνω επάγγελμα την μουσική και αν το ήξερα απ’ την αρχή πόσο δύσκολο είναι, πίστεψέ με θα το είχα αποφύγει (γέλια). Κι όμως, όπως λέγεται είναι το ιδανικό να καταφέρει κάποιος να κάνει την «αγάπη» του επάγγελμα… Είναι ιδανικό, αλλά μέχρι να το καταφέρεις και φυσικά αν το καταφέρεις και να βιοπορίζεσαι χωρίς πολλά πράγματα και υλικά αγαθά, αλλά να μπορείς να βιοπορίζεσαι και να έχεις μια ισορροπία στη ζωή σου, είναι πάρα πολύ δύσκολο να το καταφέρεις. Για πες μας όμως, τί όνειρα είχες όταν ξεκίνησες την πορεία σου στο χώρο του ελληνικού πένταγράμμου; Ποια απ’ αυτά πραγματοποιήθηκαν και ποια όχι; Καταρχάς ήθελα να γνωρίσω κόσμο απ’ το «χώρο» και ούτε καν έβαζα στο μυαλό μου τη συνεργασία. Ήθελα απλά να γνωρίσω ανθρώπους που θαύμαζα, που μ’ άρεσαν τα τραγούδια τους, που τους άκουγα από πάρα πολύ μικρή ηλικία και αυτό πιστεύω το κατάφερα, το κατάφερα και μάλιστα συνεργάστηκα και με αυτούς τους ανθρώπους! Για μένα αυτό ήταν «δώρο Θεού». Όνειρα να κατακτήσω πράγματα, να κυνηγήσω δεν είχα. Ήθελα απλά να τραγουδήσω , να βρίσκομαι με κόσμο, να απολαμβάνει αυτό που κάνω και εγώ να παίρνω πράγματα απ’ αυτό. Τελείως απλά…! Και απ’ αυτά που δεν πραγματοποιήθηκαν; (Γέλια) Ευελπιστώ να γίνουν στο μέλλον (γέλια). Όπως μας είπες, έχεις συνεργαστεί με πολλούς καλλιτέχνες. Όπως γνωρίζουμε όμως έχεις συνεργαστεί και με 2 ξένους, με τον Eric Burdon και με τον Goran Bregovic! Πώς προέκυψαν οι 2 αυτές συνεργασίας και ποια η εμπειρία που αποκόμισες; Με τοn Eric Burdon γνωριστήκαμε πριν 5 χρόνια περίπου, ο οποίος με άκουσε να παίζω λύρα και μου ζήτησε να πάω στη Γερμανία και να ηχογραφήσουμε τη λύρα για ένα δίσκο του. Από εκεί ξεκίνησε η σχέση μας και στη συνέχεια πέρυσι το καλοκαίρι μου έκανε την πρόταση να συμμετέχω στο Ευρωπαϊκό tour που θα έκανε. Ήταν μια εξαιρετική εμπειρία και παντού λέω πως είναι ένας εξαιρετικός άνθρωπος και πραγματικά πρότυπο. Με τον Bregovic τώρα, νομίζω πριν 2 καλοκαίρια ήταν και με την μπάντα μου ανοίξαμε τις συναυλίες του στην Ελλάδα σας συγκρότημα support. Απ αυτό δεν θα ξεχάσω την συναυλία που δώσαμε στα Καλάβρυτα και είχε 3.500 κόσμο! Είναι ένας πολύ καλός performer και είναι εξαιρετικός σε αυτό που κάνει. Για πες μας τώρα λίγο και για την πορεία σου στο χώρο της δισκογραφίας.. Ήταν πριν 6 περίπου χρόνια όταν έβγαλα ένα κρητικό δίσκο από μια κρητική εταιρεία ο οποίος είναι παραδοσιακός με κάποια μοντέρνα στοιχεία ήχου και πέρυσι το Μάιο κυκλοφόρησε μια δουλεία για το εξωτερικό και έγινε διανομή σε 28 χώρες από μια γερμανική εταιρεία σε παραγωγή του Νίκου Ζούδιαρη και μαζί με 4 δικά του κομμάτια και κομμάτια άλλων συνθετών Και ο δίσκος λέγεται…; Ο δίσκος έχει δυο τίτλους (γέλια). Ναι είναι απίστευτο αλλά ο δίσκος έχει δυο τίτλους, έναν που του έδωσε η εταιρεία και έναν και έναν που του δώσαμε ο Νίκος ο Ζούδιαρης και εγώ! Ο δικός μας τίτλος ήταν ασκαρδαμυκτί (που σημαίνει κοιτάω ευθεία στα μάτια) και ο τίτλος που έδωσε η εταιρεία είναι Secret Love. Είσαι γέννημα – θρέμμα Αθηναία, σωστά; Αλλά η καταγωγή σου είναι από την Κρήτη. Πως τόσο μεγάλη αγάπη για την Κρήτη η οποία διαφαίνεται και μέσω των κομματιών σου; Είναι αυτό που λένε, αν δεν είσαι κοντά σε αυτό που αγαπάς σου λείπει περισσότερο και το ποθείς περισσότερο, έχεις μια έλξη! Εγώ ζήτησα από πολύ μικρή ηλικία να μάθω λύρα, αγαπούσα πάρα πολύ την Κρητική παράδοση μιας και είχα μεγαλώσει με αυτά τα τραγούδια. Όλα τα ακούσματά μου ήταν παραδοσιακή μουσική. Κι όμως στα τραγούδια σου έδωσες μια δικιά σου ξεχωριστή «νότα», μια νότα αλλαγής, κάτι το σύγχρονο κάτι το πρωτότυπο.. Αυτός ήταν ο στόχος μου, ακριβώς αυτό. Να βάλω τη δική μου ταυτότητα μέσα σε αυτό που κάνω για να μπορώ κι εγώ να εκφραστώ μέσα από αυτό. Γιατί αν είμαι ένας απλός εκτελεστής μουσικών έργων δεν μου δίνει κάτι, δεν παίρνω κάτι παραπάνω από αυτό. Κι ακόμα δεν το έχω καταφέρει 100%, δημιουρ΄γω μέρα με τη μέρα τον ήχο μου. Με τις εμπειρίες που έχω, με της συνεργασίες που κάνω, με τα τραγούδια που επιλέγω προσπαθώ να δημιουργήσω τη δική μου ταυτότητα. Ούτως η άλλως αν δεν το έχεις αυτό δεν μπορείς να κάνεις το «κάτι παραπάνω». Το οποίο όπως φαίνεται και μέχρι τώρα πορεία σου το έχεις πετύχει και μάλιστα με τον καλύτερο τρόπο! Σε ευχαριστώ. Προσπαθώ να καταφέρω πράγματα μέρα με τη μέρα όσο αφορά το μουσικό κομμάτι. Αν αυτό γίνεται πραγματικότητα και σε live αλλά και «χειροπιαστό» σε κάποια δισκογραφία, για μένα είναι «Δώρο Θεού»! Ποια είναι η γνώμη σου για την σημερινή ελληνική μουσική σκηνή και για το κοινό της; Εντάξει, εγώ είμαι πάρα πολύ αισιόδοξη γιατί υπάρχουν πολλά νέα σχήματα και groups. Πολλοί καλοί και νέα παιδιά τα οποία δυστυχώς μένουν στην αφάνεια, γιατί όπως κι εσυ ξέρεις προβάλλεται αυτό που πουλάει, οπότε κανείς δεν υποστηρίζει κάτι νέο το οποίο δημιουργείται, ίσα ίσα το «τρώνε» κιόλας. Οπότε, εγώ προτείνω να το ψάξουμε όλοι λίγο περισσότερο, να βοηθήσουμε τα νέα παιδιά, τους νέους καλλιτέχνες με τον τρόπο που μπορούμε, προσωπικά απ’ τη μεριά μου είμαι διατεθειμένη να το κάνω και νομίζω ότι το κάνω όσο μπορώ. Τώρα από ‘κει και πέρα ας ψάξουμε όλοι γιατί υπάρχει πολύ χρυσό πράγμα από πίσω…! Και η γνώμη σου για τον κατά ονομασία «έντεχνο» χώρο και τον κόσμο που τον ακολουθεί; Βλέπω ότι ο κόσμο στηρίζει αρκετά αυτό το χώρο, το βλέπουμε άλλωστε και απ’ την προσέλευσή του στις μουσικές σκηνές. Γενικότερα υπάρχει καινούργιο πράγμα και πρέπει να φανεί λίγο περισσότερο, να δοθεί μια ευκαιρία στους νέους ανθρώπους, αυτό ακριβώς που είπα και πριν. Πιστεύεις ότι με τη σημερινή κοινωνική κατάσταση, με όλα αυτά που ακούμε, βλέπουμε και διαβάζουμε καθημερινά θα υπάρξει μια παραπάνω ώθηση προς αυτούς τους καλλιτέχνες του «χώρου» που δείχνουν κάτι το καινούργιο, κάτι φρέσκο όπως εσύ ; Θέλω να πιστεύω πως ναι. Δηλαδή θα γίνει ένα πολύ καλό ξεκαθάρισμα με όλο αυτό και θα μείνει αυτό που πραγματικά αξίζει. Ο κόσμος είναι αυτός που θα το υποστηρίξει και δεν θα υπάρχει κανένα πρόβλημα πια. Δισκογραφικά βέβαια είναι ένα άλλο πρόβλημα… Για πες μας τώρα. Ετοιμάζεις κάτι καινούργιο για τη συνέχεια…; Ετοιμάζουμε εδώ και πάρα πολύ καιρό το πρώτο ουσιαστικά προσωπικό μου δίσκο. Δηλαδή τι εννοώ με αυτό, εννοώ δηλαδή δικό μου ανέκδοτο υλικό το οποίο έχει γραφτεί για μένα. Είναι πολύ σημαντικό να δώσεις μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα στο κόσμο και να δεις και εσύ μέσα απ’ αυτό τι γίνεται. Θα είναι ένας δίσκος ο οποίος θα κυκλοφορήσει από τη Sony, απ’ το label της «Ακτής» και θα είναι ένας δίσκο σε παραγωγή, σύνθεση και στίχους τους Γιώργου Ανδρέου. Τον περιμένω με πολύ αγωνία και έχω πασχίσει πολύ γι’ αυτόν! Πότε θα κυκλοφορήσει; Το φθινόπωρο, Σεπτέμβρη ή Οκτώβρη αν είμαστε τυχεροί. Ίσως απλά να υπάρξει ένα τραγούδι στα ραδιόφωνα λίγο νωρίτερα μέχρι τότε… Μέχρι τότε όμως έχουμε ένα καλοκαίρι μπροστά μας… Αν θέλουμε να έρθουμε να σε δούμε, πού θα σε δούμε..; Μέχρι τότε έχουμε ένα δύσκολο καλοκαίρι μπροστά μας. Εκτός απ’ τη συνεργασία που έχω με τον Αντώνη τον Μιτζέλο με τον οποίο και θα κάνουμε κάποια πράγματα μαζί, θα κάνω και κάποια πράγματα μόνη μου, ώστε να μπορώ να έρθω σε επαφή με τον κόσμο (ιδίως της επαρχίας)! Κάτι τελευταίο που θα ήθελες γενικότερα να πεις..; Να ευχηθώ σε όλους να είμαστε καλά, να βρούμε το κουράγιο και να ορθοποδήσουμε με αυτά που συμβαίνουν. Και όπως λένε.. «Αν θέλεις να αλλάξεις τον κόσμο, άλλαξε πρώτα εσύ ο ίδιος»! Καλό καλοκαίρι σε όλους και όλα καλά να έρθουν! Σύνδεσμοι επικοινωνίας: http://www.facebook.com/dagaki http://www.myspace.com/dagakigeorgia