Οι 10 μεγαλύτερες συναυλίες της ιστορίας Βρήκαμε και σας παρουσιάζουμε τις 10 πιο λαοπληθείς συναυλίες της παγκόσμιας ιστορίας. Νούμερο 10 | Blockbuster RockFest (1997) με 385,000 άτομα για κοινό Blockbuster RockFest: Πρόκειται για ένα φεστιβάλ, που πραγματοποιήθηκε στο Texas Motor Speedway, με στόχο την απαγόρευση της θανατικής ποινής. Βασικά συγκροτήματα ήταν οι No Doubt, Counting Crows και Matchbox Twenty. Νούμερο 9 | Woodstock (1969) με περισσότερους από 400,000 θεατές Woodstock: Τι να πούμε τώρα για το Woodstock, από πού να αρχίσουμε και από πού να τελειώσουμε. Για τους μη γνωρίζοντες, πρόκειται για το πρώτο μεγάλο φεστιβάλ ροκ μουσικής, σε δύσκολες για όλο τον πλανήτη και κυρίως για την Αμερική, εποχές, αφού ο πόλεμος στο Βιετνάμ, δημιουργούσε τεράστιες κοινωνικές αντιδράσεις. Ονόματα όπως Jimi Hendrix, Janis Joplin, Santana και οι Who έδωσαν το παρόν, σε μία συναυλία, που επηρέασε την γενικότερη πορεία της μουσικής.. Νούμερο 8 | Toronto SARS Benefit (2003) με περισσότερους από 450,000 θεατές Τoronto SARS Benefit: Γενικά, πρόκειται για μία από τις πιο άκυρες συναυλίες της ιστορίας, αφού είναι φιλανθρωπική, για τις οικογένειες των ανθρώπων που χάθηκαν από SARS (η νόσος των χοίρων της εποχής) . Ονόματα που συμμετείχαν στην συναυλία (κρατηθείτε) Rolling Stones, AC/DC και Justin Timberlake. Νούμερο 7 | Simon & Garfunkel με περισσότερους από 500,000 θεατές Simon & Garfunkel: Στην δεύτερη συναυλία επανένωσης στο Central Park το 1981. Η είσοδος ήταν ελεύθερη και βιντεοσκοπήθηκε από το HBO. Νούμερο 6 | Isle of Wight Festival (1970) με περισσότερους από 600,000 θεατές Isle of Wight Festival: Πρόκειται για φεστιβάλ στην Αγγλία, με βασικά ονόματα The Who, The Doors, Leonard Cohen και την τελευταία εμφάνιση του Jimi Hendrix. Νούμερο 5 | Summer Jam at Watkins Glen (1973) με περισσότερους από 600,000 θεατές. Summer Jam at Watkins Glen: Πρόκειται για ένα τεράστιο hippy concert με πρώτα ονόματα The Grateful Dead και Allman Brothers Νούμερο 4 | Steve Wozniak’s (1983) US Festival με περισσότερους από 670,000 θεατές Steve Wozniak’s (1983) US Festival: Πρόκειται για φεστιβάλ του συνιδρυτή της Apple Computers, Steve Wozniak, στην Καλιφόρνια, με ονόματα όπως Motley Crue, U2 και David Bowie. Νούμερο 3 | Garth Brooks in Central Park με περισσότερους από 750,000 θεατές Garth Brooks in Central Park: Ο Garth Brooks το 1997, για το κοινό του, στο Central Park. η country με τον πατριαρχη τησ σ ολο τησ το μεγαλειο....για σασ που δεν ξερετε κι αναρωτιεστε ποιοσ ειναι αυτοσ ο τυποσ..... Νούμερο 2 | New York Philharmonic in Central Park 1986 με περισσότερους από 800,000. New York Philharmonic in Central Park: Η μεγαλύτερη συναυλία κλασικής μουσικής στην ιστορία, για τα επανεγκαίνια του αγάλματος της Ελευθερίας! Νούμερο 1 | Rod Stewart at Copacabana Beach 1994 με περισσότερους από 3,500,000! Rod Stewart at Copacabana Beach: Ο Rob Stewart στην γιορτή για την αλλαγή του χρόνου το 1994, και το αποτέλεσμα έκλεισε στα 3.500.000 θεατές και βάλε!

Περί παλιών και νέων Λίγο πιο πριν σταμάτησε ένας facebook-ικός καυγάς σχετικά με την αξία του Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Αφορμή για αυτό στάθηκε μια πρόσκληση για σελίδα προς τα μέλη της facebook σελίδας του Rockap. Αμέσως, κάποιοι, όπως αποδείχτηκε, άσχετοι και φανατικοί, ξεκίνησαν ανελέητο κράξιμο προς τη σελίδα και τους συντάκτες. Αφού αντιπαρατεθήκαμε με βάσει τις γνώσεις και τα επιχειρήματά μας, οι εν λόγω κύριοι μας διέγραψαν από τη λίστα φίλων τους. Απόλυτα ώριμη αντιμετώπιση, τύπου «δε σ’ έχω φίλο», όπως κάναμε και στο νηπιαγωγείο. Όλο αυτό βέβαια με έβαλε σε κάποιες σκέψεις που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας. Καταρχάς, είναι αδιαμφισβήτητη η πορεία και το έργο του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, αλλά ας σκεφτούμε λίγο πόσο καιρό έχει να βγάλει κάποιο αξιομνημόνευτο τραγούδι; Εδώ και πόσο καιρό έχει χάσει κάθε επαφή με τον ροκ κόσμο; Κάποιος από τους κατήγορούς μας, έθεσε το θέμα του πόσο σπουδαίος τραγουδοποιός είναι. Τραγουδοποιός αγαπητέ άσχετε σημαίνει να δημιουργείς τραγούδια. Όταν η καριέρα σου στηρίζεται σε συνθέσεις του Μικρούτσικου, του Μεσημέρη, του Άσιμου, του Ζουγανέλη, όταν κάθεται και σου γράφει λόγια η γυναίκα σου, δεν είσαι τραγουδοποιός, απλώς (ή απλός) ερμηνευτής είσαι. Το ίδιο άτομο είπε ότι δεν ασχολούμαστε με μεγάλους αλλά με μπαντούλες που δεν αξίζουν, για να πει λίγο μετά πως έχει και ο ίδιος μια μπάντα. Γιατί την έκανες τότε ρε μεγάλε; Αφού δεν αξίζεις! Εκτός κι αν πιστεύεις πως έτσι θα σε προσέξει ο Βασίλης και θα σε βάλει στη μπάντα του… Αναγνωρίζω την πορεία του καλλιτέχνη, αλλά σε καμία περίπτωση δεν περιμένω να κάνει κάτι ανατρεπτικό και σπουδαίο τώρα πια. Η φήμη του έχει εδραιωθεί, στις συναυλίες του παίζει και θα παίζει για πάντα τις παλιές μεγάλες του επιτυχίες, όπως λίγο-πολύ κάνουν όλα τα μεγαθήρια του ροκ. Γιατί λοιπόν τέτοιος φανατισμός; Δεν είναι λογικό να βαριέσαι κάτι ή κάποιον που «τρως στη μάπα» εδώ και αιώνες; Μήπως να δώσεις καμιά ευκαιρία ακόμα στους «ανάξιους, ατάλαντους νέους»; Πού μπορεί να ήταν τώρα ο Τσίγκος για παράδειγμα (τυχαία η επιλογή), αν είχε καθαρίσει λίγο ο χώρος που καταλαμβάνει η παλιά φρουρά; Μιλάω ως τώρα για τον ελληνόφωνο χώρο, γιατί αυτό το θέμα θίχτηκε και γιατί υπάρχουν ακόμα ενεργά μέλη στη σκηνή που αριθμούν δεκαετίες δράσης. Με τη δεδομένη επιτυχία τους, στενεύουν τα όρια για τους νεότερους να κάνουν κάτι και μένουν σε καθαρά underground επίπεδο. Με τον αγγλόφωνο χώρο τί γίνεται όμως; Οι παλιότερες μπάντες έχουν αποσυρθεί εδώ και χρόνια ή έχουν καιρό να κυκλοφορήσουν κάτι ( π.χ. Socrates), κάποιες σχετικά παλιές μπάντες έχουν εδραιώσει τη φήμη τους και εκτός συνόρων και συνεχίζουν να βγάζουν καλές δουλειές ως τώρα (π.χ. Rotting Christ), ενώ από νέες μπάντες και καλλιτέχνες βλέπουμε μια αναγνωσιμότητα στην Ελλάδα και κάποιες κινήσεις προς εξωτερικό, αλλά με μικρή ακόμα απήχηση (βλέπε Monika,Lucky Funeral). Ωστόσο τα μαγαζιά είναι σχεδόν άδεια! Γιατί μιλάμε, αλλά δεν παρακολουθούμε; Μήπως επειδή «εδώ πιο κάτω μένει μωρέ, άμα τον χάσω τώρα θα τον δω τον άλλο μήνα»; Γιατί να προτιμάμε το αλλόκοσμο, το μακρινό, το ξένο, αντί για το οικείο; Γιατί στο live των Lamb Of God έπεφτε κράξιμο στους Descending; (Καλά, καλά, άστοχη η σύγκριση, και το θεό τον ίδιο να έβαζες πάλι κράξιμο θα έπεφτε, αλλά λέμε τώρα). Μήπως πρέπει να αρχίσουμε να δείχνουμε μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στο φίλο, το συνάδελφο, το συμφοιτητή, τον περιπτερά που κάτω απ’ το ταμείο βαράει διπέταλο; Μήπως τελικά τη θέλει ο κώλος μας την παρελθοντολαγνεία και την ξενομανία;

Κατερίνα Γώγου – Βιογραφικό Η Κατερίνα Γώγου γεννήθηκε στην Αθήνα στις 1 Ιουνίου 1940 και αυτοκτόνησε με χάπια στις 3 Οκτωβρίου 1993. Ήταν ηθοποιός και συγγραφέας. Είχε μια κόρη, την Μυρτώ. Η Κατερίνα αποτελεί ένα ξεχωριστό κεφάλαιο στην ελληνική ποίηση. Η αιώνια έφηβος, η οργισμένη, η πιο σπαρακτικά ραγισμένη φωνή της γενιάς της. Μια ποιήτρια που έγραφε για να μην εκραγεί, που είχε κάνει τον πόνο και το παράπονο στίχους, κι αυτοί οι στίχοι ήταν παραπονεμένοι και οργισμένοι, αλλά πάνω απ’ όλα αληθινοί. Όπως έχει ειπωθεί “Η Κατερίνα Γώγου έκανε ποίηση σε μια εποχή που οι άλλοι ‘ποιητές’ έκαναν δημόσιες σχέσεις. Πάνω απ’ όλα ήταν η ίδια ποίηση. Ανάμεσα σε χάπια, ποτά, σβησμένα τσιγάρα, φτωχογειτονιές, προδοσίες…”. Όσα χρόνια κι αν περάσουν η Γώγου θα παραμένει η ποιήτρια των νεοτέρων γενιών, αφού με τους νέους, κατά κύριο λόγο “συνομίλησε”. Όπως αναφέρει ο Λεωνίδας Χρηστάκης, η Κατερίνα ήταν έξω από κάθε λογής εκδοτικά και καλλιτεχνικά κυκλώματα και κλίκες και γι’ αυτό σπάνια γίνονταν γι’ αυτήν αναφορές στα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης. Ο Τηλέμαχος Χυτήρης, ποιητής και πρώην υπουργός δε δίστασε να χαρακτηρίσει την Κατερίνα σαν τον: “Μαγιακόφσκι της Πλατείας Εξαρχείων”. Μα πιο πολύ μιλούν γι’ αυτήν τα ποιήματά της γεμάτα από πόνο, οργή, πάθος και απέραντη ευαισθησία… Γιατί πάνω από όλα, η Κατερίνα Γώγου είναι ποιήτρια, μια ξεχωριστή φωνή μέσα στην ποίηση, η “αιώνια έφηβος, η οργισμένη, η πιο σπαρακτικά ραγισμένη φωνή της γενιάς της”. Μια φωνή που αγαπήθηκε και διαβάστηκε πολύ από τους ανυπότακτους νέους κάθε εποχής. Το σίγουρο είναι ότι η Κατερίνα ήταν ένας ασυμβίβαστος άνθρωπος, κάποια που δεν άντεχε όλο αυτό τον πόνο και την αθλιότητά γύρω της, και έβγαζε ποιητικές κραυγές μπας και ξυπνήσουν οι χαρτοφυλακένιοι άνθρωποι. Οι κραυγές της δεν πήγαν χαμένες, αφού όλο και περισσότεροι νέοι άνθρωποι διαβάζουν την ποίησή της, όλο και περισσότεροι αληθινοί άνθρωποι την ανακαλύπτουν. Σπουδές: Δραματική Σχολή Τάκη Μουζενίδη και Σχολές Χορού Πράτσικα, Ζουρούδη και Βαρούτη.Πρώτη εμφάνιση: 1961, με το θίασο Ντίνου Ηλιόπουλου, στο έργοτων Δ. Ευαγγελίδη – Γιάν. Μαρή «Ο Κύριος πέντε τοις εκατό» (Κορίτσι μετα βιβλία). Εργάστηκε από μικρή ηλικία σε παιδικούς θεατρικούς θιάσους και στον κινηματογράφο, κυρίως σε ταινίες της Φίνος Φιλμ. Θίασοι: θίασος Ντ. Ηλιόπουλου – Α. Φόνσου: Ν. Τσιφόρου – Πολ. Βασι¬λειάδη «Τα κοκόρια των δώδεκα» (Λέλα), Χρ. Γιαννακόπουλου – Α. Σα¬κελλάριου «Η Μις Βαγόνι» (Λιλίκα) Κ.ά. – Θέατρο «Παρκ»: Μ. Θεοδωρά¬κη – Μποστ (Μέντη Μποσταντζόγ λου) «Όμορψη πόλη» – θίασος ΒίλμαςΚύρου (1962-65): Ρ. Τομά «Οκτώ γυναίκες κατηγορούνται» (Κατερίνα), Α. Πάρνη «Το νησί της Αφροδίτης» (Βίκυ), Αγκ. Κρίστι «Έγκλημα στο Νεί¬λο»’ (Χριστίνα Γκραντ), Δ. Γιαννουκάκη «Η Κυρία έχει νεύρα» (Παναγιώ¬τα), Τσιφόρου – Βασιλειάδη «Οι γυναίκες προτιμούν τους σκληρούς» (Σίσσυ), Τζ;. Πρίσλ’ίΙ..«Τα”tΡ9.σινα δάχτυλα» (Σάλλυ Φίλιπς) Κ.ά. – θίασος.Κατερίνας (Ανδρεάδη) (1965): Τσιφόρου – Βασιλειάδη «Tb μήλο κάτω από τη μηλιά» (Φανή) – θίασος Ρ. Βλαχοπούλου – Γ. Κωνσταντίνου – Γ. Βογια¬τζή (1966): Κ. ΝικολαΙδη – Ηλ. Λυμπερόπουλου «Ο γάιδαρος του Χότζα», «Σκούπα και φαράσι» – θίασος Τζένης Καρέζη (1968): Α. Γιαλαμά – Κ. Πρετεντέρη «Το παιχνίδι του γάμου» (Έψη), Τσιφόρου – Βασιλειάδη «ο Διευθυντής της ιδιαιτέρας» – θίασος Αλεξανδράκη – Φιλιππίδη – Μηλιάδη (1970): Άλκη Παπά «Γη! S.o.S.», (Τσα Τσα Τσα) – θίασος Βουγιουκλάκη ¬Παπαμιχαήλ: Πολ. Βασιλειάδη – Λάκη Μιχαηλίδη «Επτά χρόνια γάμου» ¬θίασος Πέτρου Φυσσούν (1972-73): Λ. Χέλμαν «Φρουρά στο Ρήνο» (Μπό¬ντο) – θίασος Κώστα Μεσσάρη – Γ. Σκούρτη (1975): Γ. Σκούρτη «Η απερ¬γία» (Μπερνάντα) – θίασος Δέσποινας Στυλιανοπούλου: Γιάν. Τσάμη «ΜιαΜαρία σε τιμή ευκαιρίας» – «Θέατρο Τέχνης» Κάρολου Κουν (1977-78): Θαν. Κωσταβάρα «Το φαγκότο» (Κυρία Τεσματζόγλου), Ευριπίδη «Βάκ¬χες» (Φεστιβάλ Βρυξελλών), Αισχύλου «Επτά επί Θήβας» (Φεστιβάλ Λον¬δίνου), Έρντμανν «Ο αυτόχειρ» (Κλεοπάτρα Μαξίμοβνα) – θίασος ΈλληςΛαμπέτη (1978): Ε. Ντε Φιλίππο «Φιλουμένα Μαρτουράνο» (Λουκία). Κινηματογράφος: «Νόμος 4000», «Το ξύλο βγήκε απ’ τον Παράδεισο», «Η γυνή να φοβείται τον άνδρα», «Αγάπη για πάντα», «Τι έκανες στον πόλεμο, Θανάση», «Το βαρύ πεπόνι», «Παραγγελιά», «Όστρια» Κ.ά. (50περίπου ταινίες). Υπήρξε σύζυγος του σκηνοθέτη του κινηματογράφου Παύλου Τάσιου. Άλλες δραστηριότητες: Από το 1979 αφοσιώθηκε με επιτυχία στην ποίηση, εγκαταλείποντας το θέατρο. Ποιητικές συλλογές: «Τρία κλικ αριστε¬ρά», «Ιδιώνυμο», «Απόντες», «ο μήνας των παγωμένων σταφυλιών», «Με λένε Οδύσσεια» και άλλες. Κυκλοφόρησε και ένα δίσκο με απαγγελίες ποιημάτων της από την ίδια, με τίτλο «Στο δρόμο». Αποτραβήχτηκε κι έζησε με την κόρη της -κι αργότερα μόνη- σε διάφορες γειτονιές της Αθήνας, στο Γκάζι, στην Κυψέλη αλλά και στη Θεσσαλονίκη

JETHRO TULL ΔΕΥΤΕΡΑ 19 ΙΟΥΛΙΟΥ 2010 – ΘΕΑΤΡΟ TERRAVIBE PARK, ΑΘΗΝΑ ΤΡΙΤΗ 20 ΙΟΥΛΙΟΥ 2010 – ΜΟΝΗ ΛΑΖΑΡΙΣΤΩΝ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Μία από τις σημαντικότερες rock μουσικές μπάντες των τελευταίων 40 χρόνων, επιστρέφει στην Ελλάδα, στα πλαίσια της φετινής παγκόσμιας περιοδείας τους: Οι Jethro Tull! Θα δώσουν δύο συναυλίες στη χώρα μας, τη Δευτέρα 19 Ιουλίου στο νέο θέατρο του TerraVibe Park και την Τρίτη 20 Ιουλίου στη Μονή Λαζαριστών, στη Θεσσαλονίκη. Στο καταπράσινο θέατρο του TerraVibe Park θα ξυπνήσουν τους θρύλους του δάσους με τις rock-folk progressive μελωδίες τους, συνοδευόμενες πάντα από το πιο “heavy metal” φλάουτο του πλανήτη, που παίζει ο Ian Anderson. Μέγιστος τραγουδοποιός και γητευτής, ήταν ο πρώτος μουσικός που πρόσθεσε το φλάουτο σε rock μπάντα. Ο ήχος των Jethro Tull είναι πολυμορφικός και καινοτόμος, ένας συνδυασμός progressive rock με blues. Με albums όπως το “Stand up” και “Aqualung” και τραγούδια όπως το “Too Old to Rock n’ Roll: too young to die”, το “One brown mousse” και το “Heavy horses” οι Jethro Tull είναι μέρος της rock μουσικής ιστορίας και θα το αποδείξουν για μία ακόμη φορά, στις δύο συναυλίες τους σε ελληνικό έδαφος. Συναυλία Jethro Tull Θέση Ορθίων: 28 € Ζώνη 3η, θέση καθήμενων: 35 € Ζώνη 2η, θέση καθήμενων: 40 € Ζώνη 1η, θέση καθήμενων: 48 € Θέση VIP: 95 € Οι τιμές των εισιτηρίων για τη συναυλία της Θεσσαλονίκης, στη Μονή Λαζαριστών διαμορφώνονται ως εξής: Τα πρώτα 1000 εισιτήρια θα κοστίζουν 28 €. Για τα επόμενα η τιμή διαμορφώνεται στα 35 €.

Επανεκδίδονται όλοι οι solo δίσκοι του John Lennon Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 70 ετών από τη γέννηση του αείμνηστου John Lennon στις 9 Οκτωβρίου, η Yoko Ono ανακοίνωσε πως το φθινόπωρο πρόκειται να επανακυκλοφορήσουν όλοι του οι σόλο δίσκοι, με νέο mastering. Το νέο mastering πραγματοποιήθηκε στα Abbey Road Studios του Λονδίνου, καθώς και στα Avatar Studios της Νέας Υόρκης.

Νέος δίσκος από Van Halen με David Lee Roth; Σύμφωνα με τα τελευταία νέα, οι Van Halen ετοιμάζουν νέο δίσκο, ο οποίος πρόκειται να κυκλοφορήσει μέσα στο 2011, με τον David Lee Roth στα φωνητικά, για πρώτη φορά μετά το 1984. Οι σχέσεις του Eddie Van Halen με τον Roth περιγράφονται ακόμα ως «μπερδεμένες», αλλά παρ' όλα αυτά λέγεται πως είναι κοινή θέληση και τον δύο να βγάλουν ένα νέο δίσκο. Στο δίσκο μπάσο θα παίζει ο Wolfgang Van Halen, γιος του Eddie, ο οποίος και αντικατέστησε τον Michael Anthony κατά το πιο πρόσφατο reunion του συγκροτήματος.

Τα 30 δημοφιλέστερα «καλοκαιρινά» τραγούδια όλων των εποχών Για να γιορτάσει τον ερχομό του καλοκαιριού, το Billboard έψαξε στα αρχεία του και βασιζόμενο στα αμερικάνικα charts, από τις 4 Αυγούστου του 1958, έως και την 1η Ιουλίου του 2010, δημιούργησε τη λίστα με τα τριάντα πιο δημοφιλή κομμάτια με θέμα το καλοκαίρι. Η λίστα αυτή λοιπόν έχει ως εξής: 30. The Beach Boys – "Surfin’ Safari" 29. Billy Stewart – "Summertime" 28. Fat Boys And The Beach Boys – "Wipeout" 27. Bananarama – "Cruel Summer" 26. Eddie Cochran – "Summertime Blues" 25. Chad & Jeremy – "A Summer Song" 24. The Motels – "Suddenly Last Summer" 23. The Beach Boys – "Surfer Girl" 22. Seals & Crofts – "Summer Breeze" 21. Alice Cooper – "School’s Out" 20. Nat King Cole – "Those Lazy –Hazy-Crazy Days Of Summer" 19. Justin Timberlake – "Summer Love" 18. Katy Perry feat. Snoop Dogg – "California Girls" 17. Chicago – "Saturday In The Park" 16. LFO – "Summer Girls" 15. The Beach Boys – "California Girls" 14. War – "Summer" 13. The Drifters – "Under The Boardwalk" 12. Bryan Adams – "Summer Of '69" 11. Mungo Jerry – "In The Summertime" 10. Don Henley – "The Boys Of Summer" 9. John Travolta / Olivia Newton-John – "Summer Nights" 8. The Beach Boys – "Surfin’ U.S.A." 7. Sly & The Family Stone – "Hot Fun In The Summertime" 6. DJ Jazzy Jeff & The Fresh Prince – "Summertime" 5. Richard Marx – "Endless Summer Nights" 4. Jan & Dean – "Surf City" 3. Bryan Hyland –"Itsy Bitsy Teenie Weenie Yellow Polkadot Bikini" 2. The Surfaris – "Wipe Out" 1. The Lovin’ Spoonful – "Summer In The City"